El Misti

Trip Start Aug 31, 2005
1
30
46
Trip End Jan 22, 2006


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Peru  ,
Thursday, November 17, 2005

Na een reis van 44 uur, waarvan 36 op de bus en 1.5 op het vliegtuig, ben ik eindelijk weer in mijn geliefde Peru, sterker nog, in Arequipa in het zuiden. Het weer is hier prachtig, en ik begin direct op zoek te gaan naar groepen om samen de El Misti (5825 m) te beklimmen. Dit lukt echter niet zo goed, iedereen gaat de Chachani doen, met 6075 één van gemakkelijkste 6000-ders ter wereld. Ik spreek uiteindelijk af met een groepje van vier Fransen (Antoine, Nath, Regis en Julie) om binnen twee dagen de Chachani te doen, zij willen eerst nog wat acclimatiseren, en dat geeft mij genoeg tijd om ondertussen El Misti te beklimmen. Bij gebrek aan groepen, en vermits het toch niet een zo moeilijke berg is en ik deze keer wel een deftige kaart heb, besluit ik die dan ook solo te beklimmen, hieronder het verslag:

El Misti, dag 1

Na een lekker Amerikaans ontbijt in het hostal vertrek ik om acht uur met de bus richting Chiguata. Ik vraag om onderweg in de buurt van het pad naar het basecamp van de El Misti gedropt te worden, wat ze na een rare blik te werpen wel willen doen. Dit punt ligt op 2800m, en vanaf hier gaat het geleidelijk aan door de kurkdroge pampa naar omhoog. Het is hier enorm warm en droog, zonder ook maar één schaduwplekje, en ik merk al gauw dat ik mijn watervoorraad zal moeten rantsoeneren... Na een uurtje wandelen komt er een jeep voorbijrijden, met twee klimmers (Biddy uit Nieuw Zeeland en Dan uit Canada) en een gids erin. Wanneer ze mij aanbieden om even mee te rijden tot op het dropoff punt op 3400 meter sla ik dat natuurlijk niet af, maar 10 minuutjes later zijn we er al, en moet ik terug de hitte in. Vanaf hier gaat het al een stukje steiler omhoog, en het zal alleen maar steiler en steiler worden tot ik morgen de top bereik... Ik laat de nog niet geacclimatiseerde Biddy en Dan achter, en ga op mijn eigen tempo verder, rustig fotootjes nemen en van het geweldige uitzicht genietend (eindelijk eens een klim in helder weer!!!), totdat ik 3 uur later in het basiskamp toekom op 4500 meter hoogte. Het is hier absoluut windstil, waardoor je nu pas goed voelt hoe hard de zon straalt op deze hoogte: in de tent meet ik 40 graden op!!! Een dikke laag zonnecreme op dus, en de rest van de namiddag lekker relaxen!

Tijdens de klim werd het uitzicht op Arequipa constant verpest door een dikke laag bruine smog. Maar wanneer de zon begint onder te gaan, zie je dat zelfs deze hoge mate van vervuiling ook zijn mooie kantjes heeft: de vele stofdeeltjes in de lucht zorgen voor een dieprode wondermooie zonsondergang! De zon gaat echter niet onder achter de horizon, maar onder de dikke smog laag, een raar zicht!

Met de zon weg wordt het dan ook direct een stuk kouder, tegen zeven uur is de temperatuur al tot aan het vriespunt gezakt. Snel iets eten dus en gaan slapen...

El Misti, dag 2

Op vraag van de gids van Dan en Biddy ben ik samen met hun mee opgestaan om 2.00, zodat we indien nodig (ze zien nogal af van de hoogte...) kunnen opsplitsen in twee groepen. Om 2.30 vertrekken we dan, tegen een heel rustig tempo, richting top. De eerste twee uur zakt het tempo alleen maar, en uiteindelijk moet Biddy wegens te ziek terug naar beneden keren. Het reeds afgelegde traject is technisch totaal niet moeilijk, dus laat de gids haar alleen afdalen (het zou op de Kili geen waar geweest zijn!!). Mijn taak is hier dus gedaan, dus steek ik de puffende Dan vlotjes voorbij en ga op mijn eigen tempo verder naar boven: wat is het toch fijn om geacclimatiseerd en in conditie te zijn!!!

De zon komt hier een stuk vroeger op dan op de evenaar, en dus zal de zonsopgang van de top niet meer echt haalbaar zijn. Het blijft echter volledig helder weer, waardoor het schouwspel met de wolken weer begint, en ik zelfs de schaduw van de perfecte kegelvorm van de El Misti nu mooi kan zien, eindelijk!!! Het is daarenboven nog altijd windstil, niet koud dus, wat van deze klim meer een aangename trekking maakt. Tegen zes uur bereik ik dan uiteindelijk de kraterwand, waar ik onmiddelijk wordt "vergast" op de indringende geur van zwavel. De El Misti is immers een vrij actieve vulkaan, welke een paar keer per week Arequipa lichtjes laat trillen, en constant kleine wolkje stoom, stof en as uitspuwt. Deze zwavel, in combinatie met de hoogte maakt het klimmen er wel wat moeilijker op, en de rest van de klim over de kraterrand naar het hoogste punt moet ik toch weer een beetje op mijn ademhaling letten. De rotsen hebben hier alle mogelijke tinten van rood over oranje naar hel geel, wat in combinatie met de donkerblauwe ochtendlucht weer mooie beeldjes oplevert, hopelijk denkt mijn Minolta daar ook zo over...

Om 6.20 sta ik dan uiteindelijk op het hoogste punt van El Misti: 5825m!! Van hieruit heb je een zalig zich op de rokende krater, en in het westen, op Chachani, de beklimming voor morgen. Het is nog altijd zo goed als windstil, dus kan ik eindelijk eens uitgebreid genieten van een top! Ik wacht hier op mijn gemakje op Dan en zijn gids, en wanneer zij toekomen nemen we samen nog een paar foto's vooralleer we aan de afdaling beginnen.

Tijdens deze afdaling kunnen we eindelijk de stukken los steengruis nemen, die ik tijdens de beklimming zo goed mogelijk heb proberen te vermijden. Dit is als afdalen in poedersneeuw!!! Zalig!!! Resultaat: 38 minuten later stonden we weer aan het basiskamp, 1325 meter lager. Dat is snel uitgerekend gemiddeld 60 cm dalen per seconde!!!

Snel mijn boeltje bij elkaar zoeken in het basiskamp, en verder naar beneden, de volgende 1200 meter tot aan de jeepvan Dan en Biddy. Als bedanking bieden ze mij immers een lift aan tot in Arequipa, wat mij de drie uur durende wandeltocht door de kurkdroge pampa in de brandende zon doet besparen!! Bedankt!!
Slideshow Report as Spam

Comments

ma
ma on

El Misti
Wat een foto's, ongelooflijk.

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: