Chiclayo, Peru

Trip Start Aug 31, 2005
1
20
46
Trip End Jan 22, 2006


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Peru  ,
Wednesday, October 19, 2005

Mijn oorspronkelijke plan was om wat langer in de streek van Chachapoyas te blijven, en daar nog een 2e trekking te doen (met gids): richting de Lagunas de los Condores, waar behalve een heel mooi meertje + omgeving, ook een recent ontdekte site zou moeten zijn.
De combinatie van kapotte rugzak, natte tent, natte en hele vuile kleren, voorspelde regen, en steeds erger wordende tandpijn, doen er mij echter toe besluiten om met Wout mee terug naar Chilcayo te rijden, waar immers ook nog genoeg te zien is.

De eerste 2 dagen in Chiclayo heb ik niet echt veel gedaan: Chiclayo zelf bezocht, maar behalve de kathedraal, het stadhuis en de Mercado Modelo is er hier in het echte centrum eigenlijk niet zo heel veel te zien. Die Mercado Modelo is echter wel heel erg de moeite: dit is de centrale markt van Chilayo, en het zou de grootste van noordelijk Peru moeten zijn. En, toegegeven, er is niets wat mij aan deze stelling zou doen twijfelen: je kan hier echt alles vinden, als je maar lang genoeg zoekt en niet verdwaalt (een reëel risico!!!) In het midden van het geheel is de dierenmarkt (dood en levend), gemakkelijk te vinden door op je neus te vertrouwen. Errond tientallen fruit en groentenkraapjes, met hun waar in geometrische conformaties uitgestald, en dan verschillende gespecialiseerde hoekjes: kleren, schoenen, het "heksenstraatje" met tal van kruiden en andere geneeskrachtige bioproducten (niet te lang in blijven stilstaan, of je wordt zo high als een kanon), en nog veel, heéééel veel meer...

Donderdag ben ik dan opgestaan met een dikke hamsterkaak, en serieus wat hoofd en tandpijn. Mijn domme princiepes dan toch maar opzij gezet, en ja hoor, zoals ik al dacht: mijn verstandskies moet getrokken worden.... Doordat ik zolang heb gewacht is het echter wat te dik opgezwollen, en moet ik eerste en paar dagen antibiotica, pijnstillers en iets tegen de zwelling slikken... Die dag te veel last, en voor de rest dus niet veel gedaan...

Vrijdag ging al wat beter, en dan ben ik samen met Dominic, een Brit die in hetzelfde hotel blijkt te slapen als ik, en Julio, onze gids van Sipantours, op een dagtripje naar enkele sites rond Chiclayo geweest: Sipān, Tųcume en het museum Tumbes Reales de Sipān.
Na 45 minuutjes door de suikerrietplantages te rijden komen we bij de eerste stop: de adobe tempels waar de begraafplaats van onder andere de beroemde Lord of Sipān gevonden werd. Nu zijn er behalve de tombes en de zwaar gehavende (door regen en grafschenners) tempels enkel nog replica's te zien, al wat waardevol is, is naar het museum in Lambayeque overgeplaatst. Maar toch krijg je hier een goed beeld van het geheel, als je tenminste een gids mee hebt: geen overbodige luxe hier...

Vervolgens rijden we door naar Tųcume. Hire vinden we 26 adobe tempels (of wat er vanover blijft) terug rond 1 centrale berg. Jammer genoeg is de enige tempel waar al iets te zien is gesloten omdat ze daar met verdere opgravingen bezig zijn. Behalve het klein museuumpje aan de ingang, en de mirador op de berg (toegegeven, mooi zicht over het gehele complex), is er hier dus eigenlijk niet veel te zien, een beetje jammer....

Vervolgens rijden we door naar de laatste stop: Lanbayeque. Hier eten we eerst lekker in een restaurantje tegenover het museum, en beginnen daarna aan ons bezoek. Dit museum is een echte must voor iedereen die ook maar 1 voet ten noorden van Lima zet: van buiten alleen al is het indrukwekkend, en ontwerp gebaseerd op de tempels uit de Moche cultuur, maar als je dan binnenkomt (waar spijtig genoeg geen camera's zijn toegelaten), dan val je letterlijk van de éne verbazing in de andere. Hier worden schatten tentoon gesteld, ongelooflijk, en allemaal originele stukken!!! Voor je het weet ben je hier 2 a 3 uur aan het rondlopen, zeker met een gids, wat weeral een waardevolle investering is...

Die avond ben ik dan uitgenodigd bij de familie van Wout voor het eten: heel lekker en heel gezellig. Deze mensen zijn weer een typisch voorbeeld van hoe ik de Peruvianen hier ervaar: open, gastvrij, sociaal, babbelkousen... Het duurt dan ook niet lang vooraleer ze vragen of ik niet bij hun kom logeren de laatste dagen dat ik in Chiclayo zit...super!!!

Zaterdag was dan de grote dag: tegen de middag richting tandarts om die verstandskies eruit te laten trekken. Dat ging eigenlijk nog heel vlot. De tandarts (naar het schijnt één van de betere van Peru, de zus van een minister van Peru...) had wel voor het trekken zelf de hulp ingeroepen van een mannelijke collega,blijkbaar zitten de kiezen van mannelijke europeanen een stuk vaster in de schedel dan die van de gemiddelde peruviaan... In een uurtje was de klus geklaard. Nog van de verdoving profiterend ben ik dan gauw een voorraad yoghurt gaan kopen (mijn eten voor de komende dagen), en naar mijn hotel teruggegaan. Depijn is net iets te fel, en dus kijk ik de rest van de dag naar de éne domme TV serie na de andere. Tegen de avond komt Wout op "ziekenbezoek".Echt deftig praten lukt nog niet, dus leert hij mij manillen, waar we de rest van de avond op oefenen (Jeroen, Krikri en Petulala, u weze gewaarschuwd...)

Zondag valt de pijn al goed mee, fantastich toch hoe snel wonden in de mond genezen! Tegen de middag ben ik dan naar de familie van Wout verhuisd. Dit is echt een super gastvrij gezin (de ouders, en drie prettig gestoorde dochters). Ik ben mijn yoghurt beu, en vermits de moeder een lekkere maaltijd heeft voorzien probeer ik al wat te kouwen, mensen dat smaakt! In de namiddag leren Wout en ik dan de Belgische regels van Monopoly aan de dochters (Peruviaanse regels: geen regels, gewoon kopen, bouwen em betalen...). Daarna gaan we nog met z'm allen naar een touristische beurs in het centrum, vooraleer we samen Cathy (de middenste) uitzwaaien, zij gaat terug naar de unif in Piura. Avondeten en gezellig kletsen met de familie, fijn fijn....

Maandag ben ik het stilzitten dan eindelijk beu, en bezoek ik de verschillende kustdorpjes van Chiclayo. Eerst met de colectivo naar Pimentel, de grootste haven van Chiclayo. Dit is een redelijk groot visserdorpje met weer een heleboel caballitos del mar op het strand. Veel volk is hier echter niet. Daarna een volgende colectivo tot in Sant Rosa, een veel kleiner en iets pitoresker visserdorpje 5 km zuidelijker. Hier ligt het strand veel met veelkleurige vissersboten, in verschillende staten van ontbinding, en in verschillende stadia van reparatie. Een heel mooi strandje dus, maar voor de rest ook weer niets te zien. Hier heb ik met Wout afgesproken in de namiddag, we middageten samen op de "dijk": "Lenguado al menier con Juca frita" (Sol meuničre met maniokfrietjes...lekkerrrrr). In de namiddag gaan we naar het derde dorpje, iets meer landinwaarts, Mosefú. Het artisanele marktje hier dat zo wordt geprezen in de Rough Guide en de Footprint is inderdaad mooi, maar op en half uurtje heb je dat wel gezien, en iets anders is er hier niet te zien... We keren dan maar terug naar de kust, waar we nog een strandwandeling maken in afwachting van de zonsondergang (strand, zee, heldere hemel, boten, caballitos,...) Op het einde komen een paar wolken de pret nog bederven,maar hopelijk zijn het toch nog mooie foto's geworden...
Moraal van het verhaal: als er in de reisgidsen niet minstens een volledig blad aan besteed wordt, dan is het eigenlijk niet echt de moeite...

Dinsdag was dan uiteindelijk mijn laatste dag in Chiclayo, en we maken hiervan gebruik om nog wat sites buiten Chiclayo te zien. De eerste stop is het Museo de Sicān (niet Sipān..), in Ferraņafe. Dit is net als dat van Sipān ook weer een vrij recent en met geld gebouwd museum, met interessante zaken tentoongesteld (de beschaving van Sicān, 800-1100 AD, opvolgers van de Sipān), wel net iets minder indrukwekkend dan de Tumbas Reales de Sipān. Daarna rijden we door naar de Batan Grande. Dit is de 2e grootste archeologische site van Peru (na Cuzco...),en hier zou meer dan 90 % van het Peruviaanse goud dat in musea staat teruggevonden zijn. Nu is er echter niet veelmeer te zien van die oude beschaving, vermits ook hier alles in adobe (modderstenen) gebouwd was. Wel zichtbaar zijn onder andere de Huaca del Oro (waar de Lord of Sicān is gevonden) en de Huaca de Esmeralda. Beide beklimmen we en zo krijgen we een heel mooi overzicht van de toch wel heel aparte flora waarin deze site zich bevindt: het Bosque de Pomac. Dit gigangtisch (2e grootste ter wereld) droog bos kleurt deze plaats midden in de woestijn volledig groen, en dat zonder de aanweigheid van water. De bomen die hier groeien (Algarroba) halen hun water totmeer dan 20 meter diep, via wortels dikker dan de stam en de takken. Er stroomt ook 1 rivier door, de Rio Leche, die echter de meest tijd droogstaat, en zijn naam dankt aan het melkkleurige zand van de rivierbedding. Enkel tijdens het regenseizoen in de Andes (hier regent het nooit) en tijdens El Niņo stroomt er hier water. We bezoeken nog de Arbol Milenario, een boom van 400 jaar oud(ondanks zijn naam), en gaan verder tot op een nabijgelegen mirador. Ondertussen proberen we onze gids ervan te overtuigen dat we echt wel graag wandelen (dat kunnen ze hier echt niet snappen), en dus liever niet met de auto overal afgezet worden. Dit stuit echter op een onnoemelijk aantal ŋpor que?'s, en we besluiten uiteindelijk om de gids en chauffeur alleen naar Chiclayo te laten terugkeren, wij maken eerst nog een wandeling door dit mooie bos, en keren vervolgens met behulp van passerende colectivo's terug. Middageten doen we terug in Ferraņnafe, een dorpje dat bekend zou staan om het grote aantal Miss Peru 's die hier vandaan komen. Dat blijkt echter overdreven te zijn...

's Avonds trakteer ik (bij wijze van bedanking voor de laatste dagen) de familie dan op chocoladetaart, iets wat blijkbaar enorm (!) geapprecieerd werd :-). We babbelen nog wat, en goed nieuws voor het thuisfront: als ik, mijn familie, vrienden of kennissen ooit nog in de buurt komen, we mogen altijd komen logeren...!!!
Wat later op de avond gaan we nog met ons vieren (Wout, Mirabel, Romi en ik) naar een kermis in de buurt, botsautootjes ...:-) en slapen.
Slideshow Report as Spam

Comments

ilsie
ilsie on

Kermis?
Ola, botsauto's...de ultieme uithangplaats voor de 'gabbers'..is de johnny in u bovengekomen ;-) ? HAKKEN!!!! hihi
Kusje
van je Ilseke
xxxxx

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: