Trujillo, Peru

Trip Start Aug 31, 2005
1
17
46
Trip End Jan 22, 2006


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Peru  ,
Wednesday, October 5, 2005

Mijn laatste avond in Trujillo, dus tijd dat ook dit wat wordt geupdate! Ziehier een overzichtje van de laatste 4 (rustige!!) dagen...

Afgelopen zondag (02/10 voor de geïntereseerden) ben ik hier in Trujillo toegekomen, 's ochtends vroeg, met de nachtbus vanuit Lima. Khad deze keer eens een goedkoop ticket uitgeprobeerd, maar dat viel eigenlijk heel goed mee, zoveel verschil tussen de "imperial" en de "economy" zit er blijkbaar niet, de film was zelfs beter ;-). In Trujillo dan een taxi genomen richting centrum, en ik had het geluk (nee, ben niet ironisch) om weer bij zo'n babbelkous terecht te komen. Nog geen twee blokken verder stelt hij al direct voor om wat hostalletjes af te schuimen, en het 2e is al direct raak: "El Conde de Arce", vlak bij de Plaza de Armas. Spotgoedkoop, relatief proper, vrij gezellig binnenplaatsje, warm water, en aangenaam personeel, wat moet je nog meer hebben?... Juist: kabel TV, was er dus ook ;-).

Het doel van Trujillo was om tijd te nemen om wat verder uit te rusten, en deze website up te daten en zo. Zo gezegd zo gedaan, dus ik leg mij direct op bed om wat te rusten. Rond 9.00 's ochtends word ik echter al weer wakker gemaakt door luide fanfaremuziek. Ik ga natuurlijk zien, en wat blijkt, de Plaza de Armas wordt omgeven door 1 grote processie met tientallen verschillende groepen militaiteren, schoolkinderen, dames uit de plaatselijke missverkiezing en andere verenigingen. Vandaag is namelijk de eerste dag van het plaatselijke lentefeest, dat een volledige week duurt, dikke ambiance, ik kom hier net op tijd! Tussen 2 internetcafe's door wandel ik wat rond door het centrum van Trujillo, en dit blijkt één van de mooiste stadjes te zijn die ik al ben tegengekomen: het volledige centrum is in Spaans koloniale stijl, met het éne paleis of herenhuis naast het andere, en hier en daar een kerkje of klooster ertussen, allemaal in dezelfde stijl, allemaal in felle opgewekte kleuren geschilderd, heeeel mooi.
In de namiddag wil ik terug wat gaan travelpodden, maar wat blijkt: iedereen (of toch velen) is online!!! Ilse, Katelijne, Maarten, Peppie, Tineke, Isabelle,.... zalig, gewoon 2 uur zitten chatten en bijpraten!

De tweede dag in Trujillo is dan eindelijk al het internetwerk afgeraakt, enkel nog een paar foto's, maar echt dringend is dat niet... Van de rest van de dag maak ik dan gebruik om te voet door het stadje te wandelen, langs alle bezienswaardige gebouwen die de touristische info mooi langs een route heeft uitgestippeld. En het zijn er heel wat, het ene al mooier dan het andere. Daarna eventjes in het zonnetje gaan zitten genieten op de Plaza de Armas, waar ik een vrolijk drietal (Jean-Paul en zijn musicerende vrienden) leer kennen. We zeveren wat, die mannen kennen zelfs een paar nederlands woorden, dewelke ik hier ga cencureren (er zouden minderjarigen kunnen meelezen...).
Als avondeten probeer ik eens een suggestie uit de Rough Guide, een "budgetrestaurant". Amai mijn geldbeugel! (Notre Dame-prijzen: is hier vrij duur...) Blij dat ik gisteren niet 1 van hun "moderate" hotels heb uitgeprobeerd... Maar ik moet toegeven, prijs/kwaliteit/service valt de prijs daar wel heel goed mee: heeeel lekker gegeten, maar ik ben nog niet te tam om mijn water zelf bij te vullen, of mijn stoel naar achter te schuiven....;-)

Gisteren heb ik dan de colectivo genomen naar zuid oosten, op zoek naar één van de trekplijsters in de onngeving van Trujillo: restanten an de Moche cultuur (100-600 nc): De Huaca del Sol en de Huaca de la Luna, twee gigantische piramidevormige tempels gebouwd in adobe, in de woestijn net buiten de vruchtbare vallei van de Rio Moche. De eerste is voorlopig nog niet onder hande genomen door archeologen, maar de Huace de la Luna geeft al een heel mooi idee van wat hier nog onder het zand ligt: dit complex wordt beschouwd als de hoofdstad van de Moche cultuur, en terecht! Elke regeerperiode bouwde hier telkens een laag bij rond de tempel, en een verdiepje hoger, zodat de tempel nu 5 verdiepen kent, het bovenste grotendeels vernietigd door het klimaat en... idd, de spanjaarden... De binnenkant heeft als opbouw een upside-down piramide, waardoor je vanbinnen ook de veschillende lagen kunt zien. Doordat de Moche's telkens de voorgaande laag opvulden met adobe vooraleer ze een nieuwe bouwden, zijn de fresco's uit die vorige generaties prachtig mooi bewaard gebleven, in rood, geel, beige en blauwe kleuren. De gids is hier inbegrepen in de toegang: 5 sol (een dikke euro), en daarvoor krijg je echt waar voor je geld: een prachtige site, meer dan een uur uitleg door gids (in mijn geval een studente archeologie), en het feit dat hier geen touristen zijn (ik was alleen op mijn tour...).

Genoeg "Lonely-planet"-gezever...

Tegen de vroege avond ben ik terug in Trujillo, waar "La fiesta de la Primavera" weer vollop aan de gang is: de straten in het centrum zijn autovrij gemaakt, massa's volk op straat, muziekanten, artiesten,...fijn fijn fijn.

Vandaag heb ik dan uiteindelijk van mijn laatste dag hier in de buurt gebruik bemaakt om naar het westen van Trujillo te trekken: de Chimu-hoofdstad Chan Chan, en hèt surfdorpje bij uitstek hier in de buurt: Huanchaco. Ik ben pas redelijk laat vertrokken, omdat ik graag foto's met een blauwe ipv grijze lucht zou hebben in Chan Chan. Het weer doet hier dit jaar heel raar volgens de lokals: normaalgezien hebben ze hier vanaf september doorlopend helder hemel...(verandering van het klimaat, Bush, ...). De colectivo zet mij af aan het museum van de site, dat eigenlijk niet veel voorsteld, gelukkig heb ik geen gids genomen. Ik stap dan maar te voet de 20 minuutjes tot aan het hoogtepunt van de Chan Chan site: de Tschudi Tempel. Dit is de voorlopig enige aangepakte tempel, midden in dit gigantische complex van nog half onder zand bedekte andere tempels en gebouwen. De wandeling ernaar toe is op zich al een bezienswaardigheid! Hier neem ik toch maar een gids, tzou een beetje dom zijn hier verloren te lopen, midden in de woestijn... En de gids was zeker de moeite waard! Geen Lonelyplanet uitleg hier, maar het volstaat om te zeggen dat ik dit op een tweede plaats, niet ver achter Machu Picchu in het lijstje van DE bezienswaardigheden van Peru wil zetten!! Ik snap eigenlijk niet waarom Trujillo, met complexen als de Huacas en Chan Chan, niet mee op de veel gereisde "Camino del Gringo" ligt...

De rondleiding duurt 1.5 uur, en daarna wandel ik nog een uurtje rond, wachten op het juiste licht/de juiste lucht voor de obligate postkaartfotootjes. Nog een voordeel van deze site: touristen op 1 hand te tellen!!

Vervolgens neem ik de microbus verder richting Huanchaco, het sufersdorpje. Maar het weer blijft raar doen: tgv sterke en onverwachte onderstromingen zijn er bijna geen srufers te zien op de prachtige golven... Enkel de getrainde vissers wagen zich met hun "Caballitos del mar" (rieten bootjes nog altijd volgens een onveranderd Moche ontwerp) door de hoge branding. Even van dit schouwspel genieten vanop de pier, een klein wandelingetje door een artisanaal marktje, en daarna even de klif opklimmen naar het mooie kerkje van dit dorpje: de Iglesis Soroco, in 1540 op de grondvesten van een pre-inca tempel gebouwd, als je de verhalen mag geloven de 2e kerk die in Peru door de Spanjaarden werd neergepoot... Daarna maak ik nog een wandelingetje door de branding, en wacht op een terrasje op het strand op de zonsondergang, met een natje en een droogje (chicharròn de mariscos, njammie) bij de hand.

De zonsondergang lijkt wat in het water te gaan vallen door de lage bewolking, maar toch ga ik rond 17.45 mijn plekje innemen op de dijk, tussen de rechtopstaande caballitos (ik moet naar het schijnt met lijnen spelen op foto's...) Net op tijd gaan er toch nog wat wolken opzij, een prachtig zicht, en ik schiet mijn flashkaartje half vol met foto's, hopelijk zijn er toch een paar gelukt!

Die avond nog JenPaul en George terug tegengekomen, we gaan nog iets drinken. We leren daar ook Pilar, Dayane en Rosella kennen, en met z'n zessen stappen we het nachtleven in. Na een paar "Jarras" met cerveza beginnen de gasten echter lastiger te doen, en dan waarschuwen de meisjes mij dat dit "chicos malos" zijn, enkel uit op het geld van de touristen... Voorlopig neem ik dit nog met een korreltje zout: we hebben gewoon elk 1 rondje betaald.. Maar wanneer JP effe weggaat om wat cocaïne te snuiven en nog een stuk lastiger terugkomt, is het toch ook voor mij genoeg geweest. Ik vraag wat door bij Pilar, en het blijkt dat JP de "coming man" van Trujillo is, in het criminele wereldje dan... (kheb duidelijk niet zo'n goede snaak in mannen...:-) Tijd om het af te trappen dus, en onder het excuus van nog maar eens te gaan salsadansen vluchten we met ons vieren weg, een taxi in :-).

De volgende dag bezoek ik nog snel de Huaca de Esmeralda, een deel van het Chan Chan coñplex dat ondertussen volledig omsloten is door de buitenwijken van Trujillo. Het is ook weer een adobe tempel, een redelijk kleine site deze keer, maar er is geen gids, en je mag gewoon overal opklimmen, binnengaan,.... een 1500 jaar oude speeltuin dus!! Zalig :-)

Erna erug naar het hotel, en de dagbus (3 uurtjes) naar Chiclayo, op zoek naar Wout.
Slideshow Report as Spam

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Use this image in your site

Copy and paste this html: