Taipei
Trip Start
Mar 28, 2012
1
20
24
Trip End
Aug 21, 2012
Where I stayed
Taipei, Taiwan
Thursday, July 19, 2012
mijn vlucht vanuit Chengdu naar Taipei, Taiwan, vertrok in de godsvroegte. Tenminste, ik moest erg vroeg mijn bed uit om de vlucht naar Taipei, via Hainan (Chinees eiland) te halen. Het is me wonderbaarlijk genoeg weer gelukt. Waar ik die morgen het meest benieuwd naar was, was het feit of de vlucht van Haikou (Hainan, China) naar Taipei (Taiwan) een domestic (binnenlandse) of een internationale vlucht zou zijn. Volgens ons in de "Westerse wereld" is een vlucht van China naar Taiwan een internationale vlucht, maar omdat ik de standpunten van China ken (en ik van genoeg Chinezen te horen had gekregen dat ik China niet verliet, maar alleen naar een ander deel van het land zou vliegen), was ik benieuwd naar de status van de vlucht. Het bleek een internationale vlucht te zijn, in tegenstelling tot een vlucht die ik bekeken had op internet met Air China van Xiamen, China naar Taipei, China. Snap je?
Zo ingewikkeld als bovenstaand verhaal is de huidige situatie ook. Want wat is Taiwan. Een land, een volksrepubliek of een provincie van China? Wat het ook is, na een flinke tijd in China geweest te zijn geweest en ik nu dit eerste verhaal over Taiwan ga schrijven, kan ik zeggen dat de verschillen zo groot zijn als tussen twee verschillende landen. Want alhoewel er dezelfde taal gesproken wordt en Taiwan (naast flinke Nederlandse "invloeden" ten tijden van de VOC) voor een groot deel onderdeel is van de recente Chinese geschiedenis, China en Taiwan zijn zeer verschillend. Zie het zo, China en Taiwan zijn allebei tropische vruchten (een metafoor hier; het zijn allebei prachtige landen en 2 ze hebben veel overeenkomsten). Maar China is de lychee en Taiwan de mango. En oh mijn god wat zijn die mango's hier verrukkelijk lekker!
Taiwan is vrij. Taiwan voelt zich vrij. Zelfs na 5 dagen Taipei kan ik die conclusie trekken. Ik heb teveel situaties gezien waarin dit zich uit. Een groot verschil met China, waar ik nogal eens het gevoel had dat de bevolking maar al te goed weet dat "grote broer", al dan niet met behulp van ontzettend veel camera's op straat, met je meekijkt. En Taiwan is een erg aangename verrassing tot nu toe. Ik haat vergelijkingen, maar de mensen in Taiwan zijn ontzettend vriendelijk en een stuk gemanierder en geciviliseerder dan de doorsnee Chinees (zeg een stuk of 1 miljard ofzo...). Dit is niet negatief ten opzichte van China, ik vond al dat getuf en geruft wel mooi, maar het valt wel op dat je hier geen kinderen op straat ziet kakken, om maar een voorbeeld te noemen.
Mijn vlucht naar Taipei was prima. Een Taiwanees die ik ontmoette op de vlucht, een erg vriendelijke leraar, betaalde uiteindelijk voor mijn bus van Taoyuan naar Taipei (zouden die mensen in Taiwan echt vriendelijker zijn dan de Chinezen?) Ik had alleen geen hostel geboekt, lui, dus helaas kreeg ik na een trip met zware backpack in de om 21.00 uur 's avonds te horen dat het beoogde hostel vol zat. Dikke kak! (Iets heel anders dan wat ik had de eerste drie dagen in Taiwan, maar das een ander verhaal...) Een ander hostel wat ik vond, bleek wel plek te hebben. Dit was een ontzettend tof hostel. Ontzettend klein, maar daardoor erg huiselijk. De naam Homey hostel was meer dan op zijn plek. Vanuit deze gezellige basis heb ik Taipei en omstreken verkend. De eerste dag uiteraard op pad gegaan om Taipei's, nee Taiwan's meest beroemde "landmark" te bezoeken; Taipei 101. Totdat ze in Dubai besloten een ding neer te zetten met een hoop oliecenten, was dit op een bamboestok geïnspireerde, 508 meter hoge imposante gebouw de hoogste toren ter wereld. Een symbool voor de welvaart van Taipei en voor de toekomstvisie van Taiwan. Zal de reden voor de belachelijke entreeprijs geweest zijn, dus later de in de week heb ik Taipei vanuit "de lucht" gezien voor een stuk minder geld, maar niet vanaf het observatiedeck van de 101. Toch is het een bijzonder ding, met een enorme shopping mall op de eerste 5 verdiepingen. Op veel plekken vanuit het toch wel erg grote Taipei kun je een glimp opvangen van deze reus en in de omgeving gebruikte ik het als een oriëntatiepunt.
Daarna ben ik doorgegaan naar het National Palace Museum, wat bij de 5 beste musea ter wereld schijnt te horen. Ik merk dat ik vrij snel verzadig raak in musea en ik ga sneller en sneller langs de toch wel erg mooie oude manuscripten, potten en sculpturen. Maar gelukkig hadden ze het beste voor het laatste bewaard. De verboden stad in Beijing is ooit leeggeroofd, maar de meest schitterende, miniscule jade sculpturen hebben ze kunnen redden. Deze zijn hier nu te zien. Ik moest er voor in de rij staan, maar de vaak nog geen twee centimeter grote jade beeldjes waren zo gedetailleerd dat het, met de loep de ervoor stond, net leek of ze tot leven kwamen. Erg bijzonder!
Hierop volgend heb ik de bus gepakt naar een berg, nog geen tien minuten, maar het leek alsof je in een andere wereld terug kwam. Wandelpaden op een berg, haast een jungle achtige omgeving, met prachtige vergezichten. Dat is een van de dingen waar Taiwan bekend om staat, de diversiteit, te op een erg kleine afstand te vinden is. Vanuit Taipei bevindt je je in minder dan een uur aan zee, of in de jungle. Bijzonder.
Hierna ben ik doorgegaan naar het Chiang Kai Shek memorial, een imposant gebouw aan een schitterend plein met het nationale theater en de opera. Dit gebouw is een eerbetoon aan de overleden president rararara Chiang Kai Shek. Erg mooi. Ik had geluk dat ik een erg officiële ceremonie kon meemaken, om 18.00 uur stipt kwamen er namelijk strak geklede, nog strakker acterende militairtjes aanlopen, die met een hoop bombarie, maar met nog meer trots, de vlag op het plein kwamen afhalen. Het was hier dat het voor het eerst tot me doordrong dat Taiwan een vrij land is. Toen ik later terug liep en ik studenten in groepen zag dansen of met modern theater (raaarrrr) bezig zag en ik zelf kon genieten van een enorme studenten prank die te maken had met de fonteinen die om 19.00 uur aangingen, wist ik het zeker, Taiwan (zeg Taipei) voelt zich vrij.
De avond eindigde met een ander Taiwanees fenomeen, de night market. Een markt die opent wanneer het donker is; alle winkels zijn open. Daarnaast, het beste van alles, zijn er zo ontzettend veel voedsel kraampjes te vinden die de lekkerste en meeste gevarieerde snacks in de aanbieding hebben. Hoe briljant is het om je een lange en indrukwekkende dag als bovenstaande te eindigen terwijl je een markt afstruint, al knabbelend aan een heerlijk broodje warm vlees (en nog veel meer eten waarvan ik niet eens weet wat het was, ja erg lekker!!! Eeet), slurpend van de meest verse fruitdrank die je ooit hebt geproefd. En dan nog een mango op een stokje als dessert. Nice! Een ritueel wat ik iedere dag in Taipei herhaald heb, telkens een andere markt op een andere locatie in de stad, met ander lokaal eten. Echt top!
Oh, sidenote, de avond eindigde niet op de night market. Terug in het hostel besloot ik met wat dudes te gaan stappen. Ik was zo gaar als een pancake, maar was pas om 6 uur terug van een erg eeuwige avond in een club met de naam babe18 (wtf). Mijn dorm bevond zich in de kelder van het hostel. Heerlijk klimaat (Taiwan is snik-snik heet) en pikdonker, een flinke tegenstelling met veel hostels. Zal de reden geweest zijn, in combinatie met de vermoeidheid en de bieries, dat ik de volgende dag pas om 15.00 uur wakker werd. WAATTT! Ik heb nog nooit zo lang geslapen. Na een flinke maaltijd (ontbijt? lunch? haha) besloten om naar Beitou te gaan. Naar de hot springs. Nog een ding waar Taiwan bekend om staat (naast tyfoons). Ook dit is een borrelend eiland, liggend op de breuklijn tussen twee platen. Resultaat, erg bergachtig centrum (zie foto) en hot springs. En laat ik die nu net erg relax vinden. Prima plek om nog meer te relaxen. De avond eindige weer met een hoop te snacken, op de Shilin markt deze keer! Om nom nom!
De volgende dag heb ik een dagtrip gemaakt naar plaatsjes ten noorden van Taipei, Jiufen en Jinguashi. Jiufen staat bekend om haar old street en theehuizen, Jinguashi voor schitterende wandelingen tussen en door oude mijnen. En beiden kloppen. Jinguashi was schitterend, fooooooookkkkking heet maar de moeite waard. Prachtig hiken en schitterende vergezichten! Jiufen was snacken geblazen. Daarnaast heb ik met David en Eiyun uit Indonesië (zelf zij vonden Taiwan een oven) heerlijk lang genoten van de erg formeel geserveerde, bijzonder lekkere thee. Prima dagje, die eindigde op een tadadadaram night market. Eeeeeeet!!!
De laaste dag heb ik een uitstapje gemaakt naar de theevelden van Maokong, het zuiden van Taipei. Met een goedkope gondola omhoog. Een aardige wandeling gemaakt naar een tof uitzichtpunt over Taipei, door theevelden en huisjes waar mensen van alles en nog wat aan het klaarmaken en drogen waren (foto). Uiteindelijk kwam ik uit bij een schitterende tempel met weer een leuk uitzicht op Taipei. 's avonds: night market for the win yeah!
De volgende dag moest ik mezelf dwingen Taipei te verlaten. Schitterende tijd geahd en bijzonder leuk hostel met toffe lui. Ik wist toen nog niet dat de rest van Taiwan minstens net zo bijzonder zou
Comments
Night market : het nieuwe schransfestijn blijkbaar!
Weer genoeg te eten en drinken gehad zie ik wel. Je zou er bijna honger van krijgen.!
Echt heel eeuwig die night markets! Gewoon je pens helemaal voleten voor niks waarschijnlijk;)