Alice Springs
Trip Start
Sep 16, 2010
1
32
61
Trip End
May 06, 2011
Where I stayed
Alice Springs, Northern Territory, Australia
Friday, December 10, 2010
Ook nu begin ik niet meteen met het verhaal, maar uiteraard met jullie allemaal het allerbeste te wensen voor 2011. Dat 2011 maar een fijn en vooral een gezond en gelukkig jaar mag worden. Als jullie te wachten zou staan wat op mij wacht, dan weet ik zeker dat het een gelukkig jaar gaat worden…
Geen foto's helaas, van mijn nieuwjaarsnacht. Deze was namelijk niet echt bijzonder (lees: geen vuurwerk, geen champagne en geen oliebollen en appelflappen). Toch blijft het altijd bijzonder om contact te hebben met mensen aan de andere kant van de wereld, dus dat was voor mij het hoogtepunt van oud en nieuw. En ik had mijn buik toch al vol zitten met andere dingen…
Even ieders geheugen opfrissen, want in tegenstelling tot mij zullen er misschien lezers zijn die aan de nieuwjaarsnacht wel een klein beetje een kater hebben overgehouden:
Een paar dagen voor The Rock Tour en de dag erop volgend, heb ik doorgebracht in Alice Springs.
Met 26.000 inwoners haast een stad in dit deel van Australië. Alice Springs staat bekend als een ruige en iconische outback plaats. Hoewel het bij lange na niet meer een soort van wilde westenachtig plaatsje is (ook het centrum van Alice Springs doet je denken aan het centrum van ieder ander plaatsje), door het rode zand om je heen en de omliggende MacDonnell Ranges heb je wel het idee dat je je niet in een kustplaats bevindt. Ik vond het persoonlijk een vrij slaperig plaatsje, overvol met dronken en luidruchtige Aboriginals (niet dat dit per se negatief is) en zonder al te veel hoogtepunten. Het schijnt trouwens als het donker wordt een van de gevaarlijkste plaatsen in Australië te zijn. Het is namelijk algemeen bekend in Alice Springs (en gelukkig is me dat bij aankomst ook verteld), dat je je niet in het donker op straat moet begeven. Zelfs niet in een groep, want ik heb een verhaal gehoord over een groep van 9 mensen, beroofd door 2 overvallers. Ik heb hier dus maar rekening mee gehouden, ook al was er niks wat ik in Alice Springs had willen doen in de avond. Dit is een minder fijn Aboriginal verhaal en is in tegenstelling tot veel verhalen uit de Dreamtime niet geschikt voor het slapen gaan…
Midden in het plaatsje ligt een heuvel, die sinds 1934 de naam Anzac Hill draagt, naar de tijdens de eerste wereldoorlog gesneuvelde soldaten van de Australian and New Zealand Army Corps (ANZAC). De heuvel is echter ook nog steeds een heilige plaats voor Aboriginals. Voor mij was het niet meer dan een makkelijke klim om van een uitzicht te kunnen "genieten". Vanaf de heuvel was de ligging van Alice Springs tussen de MacDonell Ranges wel goed te zien.
Bij mijn Rock Tour zat ook gratis entree tot het Alice Springs Reptile Centre inbegrepen. Nu had ik hier geen 11 dollar aan uitgegeven, maar aangezien het toch gratis was en Alice Springs verder toch niet heel interessant was, ben ik toch even gaan kijken. Zoals de meeste dierentuinen of reptielencentra hadden ze ook een uitgebreide collectie slangen en hagedissen. Ik vond dit reptielencentrum niet echt indrukwekkend of interessant (het zag er allemaal heel oud en vervallen uit). Wat wel leuk was om te zien was de nieuwe gecko cave, vol met……… gecko’s inderdaad. Deze fluoresceren onder het licht van blacklights, wat een grappig effect gaf. Daarnaast heb ik gezien hoe gek sommige Australiërs vanaf hun geboorte al zijn met reptielen en dergelijke, doelend op het filmpje van het jonge knaapje die als “baantje” had om een hoop hagedissen en reptielen te voeren. Hij vond het echt fantastisch. Normaal gesproken werkt iemands enthousiasme en passie wel aanstekelijk op mij, deze keer heb ik het echter aan me voorbij laten gaan…
Net zoals Mount Isa, heeft Alice Springs ook een Royal Flying Doctor basis en een School Of The Air. Net zoals in Mount Isa zaten deze ook allebei dicht. Van de school had ik dat verwacht, van de dokterspost niet, dus dat was wel jammer.
Ook heb ik een wandeling gemaakt van 7 kilometer (3,5 heen en 3,5 terug) langs de toen nog uitgedroogde Todd River op richting Alice Springs’ Old Telegraph Station. Zoals de naam al verklapt is dit het oude telegraaf station van Alice Springs. Het was 1 van de 11 “boodschap-doorgeef-stations” op de OTL, de Overland Telegraph Line. Deze bestond uit één stuk ijzerdraad, van de grond gehouden door 36.000 houten palen over een afstand van 3.000 kilometer tussen Adelaide en Darwin. Vanuit Darwin lag er een onderzeese kabel naar Singapore, die Australië verbond met de rest van de wereld. De constructie van deze lijn werd voltooid in 1872 en nieuws vanuit Europa, wat er eerst 3 maanden over deed om Australië te bereiken, kon nu in een paar uur aan de andere kant van de wereld aankomen. Een interessant stukje geschiedenis dus in het “jonge” land dat Australië heet. Jammer genoeg bleek na mijn wandeling door een veel te groen gebied voor deze tijd van het jaar, zie foto’s, dat om het telegram station te bezichtigen je gewoon meer dan 10 dollar zou moeten neertellen. Ze hadden een heel hekwerk om het station heen gebouwd (het is serieus niet meer dan een huisje) en je moest door een souvenirwinkel en langs een kassa om het te kunnen zien. Dan maar geen telegram station, als het zo uitgemolken moet worden. Op mijn wandeling naar het station had ik trouwens de indruk dat ik maar zo een slang kon tegenkomen. Deze ben ik gelukkig niet tegengekomen. Wat ik in het verhaal over The Rock niet verteld heb is dat ik op vergelijkbaar terrein tijdens een wandeling om de rots heen, er wel een python voor mijn voeten langs slingerde. Geen dikke slang, geen hele lange. Maar wel een slang. Geen groen. Gelukkig zag ik hem op tijd en eigenlijk schrok ik me niet echt dood en vond ik het achteraf wel grappig. Dat blijft hopelijk toch mijn laatste ontmoeting met een slang in het wild.
De avond voordat ik Alice Springs zou verlaten brak de hel los. Een enorme onweersbui, in het midden van “de woestijn”, zorgde er namelijk voor dat het hostel langzamerhand een beetje begon te overstromen. Ik hoop dat dit een beetje op het filmpje is te zien. Australië blijft een land van extremen en extreme droogte gecombineerd met extreme onweersbuien maakt overstromingen. De droge grond kan de hoeveelheid water niet aan en voor je het weet staat de boel onder water (zoals jullie denk ik ook al op het nieuws gezien hebben). Deze overstroming was niet zo erg als in Bundaberg, maar de foto’s laten misschien toch wat zien van de krachten van de natuur. Het blijft allemaal een beetje onberekenbaar.
Nog een fijne laatste dag van de vakantie, die er voor sommige jammer genoeg alweer opzit! Succes in het nieuwe jaar!
Groetjes!
Comments
Leuk in beeld gebracht met die brug (droog/nat)