Coober Pedy

Trip Start Sep 16, 2010
1
33
61
Trip End May 06, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , South Australia,
Saturday, December 11, 2010

He hallo,

doordat ik door de overstromingen in Alice Springs via een omweg nog net op tijd bij de bus kon komen, kon ik mijn weg vervolgen zoals gepland. Mijn volgende bestemming was Coober Pedy, een plaatsje omgeven door opaalheuvels. Tijdens de rit naar Coober Pedy veranderde het rode landschap langzamerhand in een woestijn gevuld met heuvels (het schijnt meer dan een miljoen in totaal), ontstaan door toedoen van het graven naar opaal. Het kleine Coober Pedy wordt hierdoor gezien als "the opal capital of the World". Het overgrote gedeelte aan opaal wat in omloop is, heeft zijn oorsprong in Coober Pedy. Er komen ook meer dan 50 nationaliteiten voor in Coober Pedy. Allemaal mensen aangetrokken van over de hele wereld door de potentiŽle kans op het vinden van opaal. Mensen die gezien de omstandigheden (het niet vinden van opaal) vaak ook moeten leven in schuurtjes. Geeft voor mij maar weer aan dat geld niet gelukkig maakt. Misschien is het wel het gevoel wat ze hebben dat ze een klein beetje overeind houdt, dat ze wachten op iets bijzonders…

Naast rood zand, opaal (en veel te veel opaalwinkels) en een strengende hitte is er ook niet veel in Coober Pedy (zie de foto's), wat eigenlijk ook wel de charme van het plaatsje was. Coober Pedy is ook een van die outback plaatsjes die zichzelf onderhoudt. De horlogemaker maakt het bandje van de slager in ruil voor een lap vlees en wanneer de auto van de bezitter van de pub staat gaat, komt de mecanicien deze maar al te graag repareren in ruil voor wat eeeuh bronwater (het liefst zo vroeg mogelijk, het is in AustraliŽ namelijk geen uitzondering om mensen om 11.00 uur ’s ochtends al dronken in pubs te zien hangen).
Daarnaast hebben mensen meerdere baantjes. Wanneer je betrouwbaar bent, kun je zoals onze barman in de underground pub de ene avond een biertje neerzetten voor twee backpackers, om ze de volgende ochtend in het toeristen informatiecentrum te voorzien van wat meer info en ze ook nog te vertellen dat de volgende dag zou bestaan uit het lossen van een vliegtuig vol voedsel. Het leek eigenlijk een beetje op het wilde westen. Uiteraard geen internet en geen telefoonbereik in dit plaatsje, maar wonderbaarlijk genoeg wel wat telefooncellen, wat gezien de datum ook niet verkeerd uitkwam…

Coober Pedy staat ook bekend om de ondergrondse huizen. Ik heb me laten vertellen dat vandaag de dag nog steeds 50-60% van de mensen onder de grond leeft. Dagen van 50 graden of meer zijn namelijk geen uitzondering in dit deel van de woestijn en geloof het of niet, in de winter kan het zelfs onder 0 graden worden. Het is daardoor verklaarbaar dat mensen onder de grond leven. Zelfs wanneer het ongelooflijk, “face-melting hot” is buiten, komt de temperatuur in de underground homes nooit boven de 23 graden, waardoor air-conditioning ook niet nodig is. In de winter is het in de rotsen warm genoeg, waardoor verwarming ook niet nodig is. De eerste “dug-out homes” waren verlaten en compleet uitgegraven opaalmijnen, maar tegenwoordig zijn het speciaal uitgegraven huizen (sommige zelfs met ondergrondse zwembaden). Het is maar waar je voorkeur naar uit gaat.

Uiteraard was mijn Coober Pedy ervaring niet compleet zonder zelf ook onder de grond te verblijven, wat mogelijk was in Radeka’s Underground Backpackers. Mijn kamer bevond zich op 6,5 meter onder de grond. De temperatuur was inderdaad aangenaam en het was een grappige ervaring. Geniet van de onderg-rondleiding voor meer details. Ik was samen in Coober Pedy met Lew, die me tijdens de Rock Tour toevallig vertelde dat hij naar Coober Pedy zou gaan, net als ik. We zijn dus samen nog even de grot uitgekomen om wat foto’s te schieten van nog een klassieke outback sunset (ik denk dat die met het bordje “opal” op de voorgrond voor mij de meest iconische is).
Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de underground pub. Uiteindelijk kwamen we uit in een hotel, welke zich onder de grond begaf, en moesten we de trap ůp om in de underground bar aan te komen (een erg ironisch bordje inderdaad). Hier hebben we een tijd gezeten en zoals ik al eerder aangaf is het soms ook fijn als je iemand al een beetje kent, waardoor je niet altijd dezelfde gesprekken hebt. Lew is een erg goede gast uit Engeland. We hebben een hoop verhalen uitgewisseld en ik heb Lew vol trots mijn mooiste foto met een zonsondergang op de achtergrond laten zien…

Na een nacht onder de grond (hoe luguber klinkt dat zeg), zijn we op aanraden van onze barman/informatieverstrekker naar een ondergrondse kerk gegaan. De foto’s spreken voor zich en het was inderdaad niet meer dan wat de naam inhoudt; een kerk onder de grond. Vervolgens zijn we een heuvel op geklommen, vanwaar je een uitzicht had over Coober Pedy met al haar underground homes, rood zand en opaalvelden. Daarna zijn we naar de Old Timers Mine gegaan, een verlaten mijn die nu dient als een soort van museum. We kregen een mijnwerkershelm op en totdat ik mijn hoofd na 3 minuten voor de eerste keer stootte tegen een onverwachts van linksboven komende rots, had ik echt zoiets van “ik weet heus wel waar ik loop”. Achteraf was ik zoals gezegd blij dat ik dat ding toch maar op mijn kop heb gezet, want in de mijn stoot een ezel zich minstens 30 keer, dan wel niet aan dezelfde steen, maar toch. Waar ik toch soms ben met mijn gedachten…

Het was een grote, donkere (!) mijn en met behulp van thunderbird-achtige poppen werden bepaalde facetten van de ondergrondse mijnwerkerswereld wat nader verklaard. We zijn, met het uurtje meegerekend van graven naar ons eigen opaal (uiteraard niks gevonden) naast de mijn, in de 3 uur tijd dat ik in en rond de Old Timers Mine ben geweest de enige bezoekers geweest. Een niet echt rendabele business zou je zeggen. Maar ik denk dat de eigenaar geen kopzorgen heeft. 1: omdat hij zich boven de grond begeeft en dus niet telkens zijn hoofd stoot. 2: omdat er in de mijn op verschillende plekken opaalsporen te zien waren met een totale waarde van minstens 100.000 dollar. Bezoekersaantallen zullen hem wel niet deren, het onderpand (onder     pand) van zijn bedrijf is genoeg waard om niet kopje onder te gaan (nu wordt het flauw).

Coober Pedy was een korte, maar daardoor niet minder interessante stop. Ik hoop dat de foto’s en video’s een beetje een indruk kunnen geven van dit merkwaardige plaatsje.

Groetjes!
Slideshow Report as Spam

Comments

Tonny/Pepfe on

Hoezo niets gevonden Tim?
Je hebt alleen op de verkeerde plekken gegraven!

Nick on

Laatste 3 blogs weer gelezen. Mooie en interessante verhalen B, maar nog mooiere foto´s: ongeloofeloos!!!

Wollie on

Mooie foto's B, wel een apart gezicht hoor zo'n ondergronds dorp. Volgens mij heb ik dat plaatsje een keertje gezien bij American Choppers op hun "wereldreis".

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: