Fraser Island

Trip Start Sep 16, 2010
1
18
61
Trip End May 06, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
In een tent

Flag of Australia  , Queensland,
Monday, November 8, 2010

Oi!

Na mijn "vernietigende" verhaal over Noosa is het tijd voor een wat fijner verhaal deze keer. Niet fijner zoals woord fijn eigenlijk gebruikt moet worden, maar in de zin van ZAND. Fijn zand. Mijn volgende stop was namelijk Rainbow Beach, een belachelijk klein plaatsje van een halve straat waar echt niks te beleven viel. Maar ik moest wel eerst naar Rainbow Beach voordat ik met mijn Tag-Along Tour meekon naar Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Deze ferry naar Fraser vertrok namelijk vanuit Rainbow Beach.

Toen ik nog in Sydney was, kwam ik langs een klein reisbureautje waar ze adverteerden voor een “Birthday Special” voor Fraser Island. Ik had al over Fraser Island gehoord en ik zag dat het bedrijf, vanwege een tienjarig bestaan, tickets verkocht voor een 3 day - 2 night selfdrive tour naar Fraser. Voor $26 dollar. Toch maar even gaan kijken, omdat er al in Sydney overal bij hostels tours naar Fraser werden aangeboden voor $295. Uiteindelijk bleek het ticket $26 te kosten en zou ik bij aankomst nog $74 moeten betalen, wat de kosten zou dekken voor een “National Park Fee”, het retour ticket met de ferry, eten en verzekering voor het rijden in de 4x4's. Totale prijs: $100. 3 keer goedkoper. Niet verkeerd dus. Daarom heb ik in Sydney al een open ticket gekocht, een ticket waarbij je na een belletje toegelaten wordt tot de trip. Omdat Rainbow Beach als een soort van toegangspoort tot Fraser functioneert en de jeeps vanaf een hostel genaamd Dingo’s vertrekken, had ik ook een alvast een open ticket gekocht voor 2 overnachtingen.

Ik houd er absoluut niet van om, zoals veel mensen doen, je hele trip langs de oostkust vanaf Sydney tot aan Cairns door een backpacker reisbureau te laten uitstippelen en dan een van tevoren bepaald reisschema te doorlopen aan de hand van vouchers. Dan voelt het allemaal helemaal als een soort van pretpark voor volwassenen. Ook hoor ik veel mensen klagen over hun vouchers, omdat ze geen vrijheid hebben en mooie plekken missen of omdat trips die ze van tevoren geboekt hebben helemaal niets voorstellen. Het mooie van reizen is juist die flexibiliteit om ook kleinere plaatsjes aan te doen en gewoon te doen wat je wil doen. Omdat ik wist dat Fraser vroeg of laat ook op mijn planning zou verschijnen kon ik het niet laten van deze deal gebruik te maken. Dan maar een open ticket, dat me nog enige flexibiliteit zou geven.

Normaal gesproken moet je met mijn ticket twee weken van tevoren bellen om je plek te reserveren, ik belde 5 dagen van tevoren. Ik wist namelijk niet eerder wanneer ik in Rainbow Beach zou zijn, Maar dat was zoals ik al een beetje verwachtte geen probleem. Ze vertelden me aan de telefoon namelijk dat ik op mijn dag van aankomst (vrijdag 5 november), mijn voor iedereen verplichte briefing zou hebben en dan vervolgens mijn eerste overnachting in Dingo’s. Dan zaterdagochtend vroeg op om naar Fraser te gaan, daar overnachten, zondag de hele dag op Fraser, weer daar overnachten om vervolgens maandag weer terug te komen in Rainbow Beach (drie dagen, twee overnachtingen op Fraser).
Omdat we pas rond 17.00 uur op maandag terug zouden zijn, zou ik mijn bus naar het noorden toe missen, die vertrekt namelijk in de ochtend. Vandaar de tweede overnachting van maandag op dinsdag, om ervoor te zorgen dat ik dinsdag de bus zou kunnen pakken.

Dus, vrijdag 5 november kwam ik aan in Rainbow Beach, om te horen dat ik niet mee mocht op zaterdag, maar tot zondag moest wachten. Wat ze gedaan hadden, was dat ze beide open tickets voor de overnachtingen achter elkaar hadden gezet (vrijdag op zaterdag en zaterdag op zondag), wat absoluut niet de afspraak was. Hierdoor zou ik in plaats van op maandag, op dinsdag terugkomen (en automatisch weer de bus missen), waardoor ik ook eigenlijk verplicht werd een derde nacht aan te schaffen in een hostel zonder faciliteiten, wat puur geldt als vertrekpunt voor tours naar Fraser. Een dikke naai actie dus.

Nu zou je kunnen zeggen dat dit komt doordat ik niet lang genoeg van tevoren heb gebeld, klopt, maar een Duitse jongen die bij mij op de kamer zat had precies hetzelfde (twee “open” overnachtingen die ze gewoon achter elkaar geplakt hebben). Hij had wel op tijd geboekt. En daarnaast, op mijn kamer zaten nog 5 andere mensen, die nog later hadden gebeld dan ik en die wel gewoon op zaterdag mochten gaan. Enige verschil, ze hadden geen tickets voor overnachtingen…

Hoe dan ook, tijd om maar eens over Fraser te beginnen, ik heb niet zoveel zin om meer te vertellen over het te commerciŽle gebeuren aan de oostkust. De briefing was voor mij niet op vrijdag, ik werd daar weggestuurd omdat ik niet mee mocht de dag erop. Ik moest dus zaterdag weer terugkomen. Om half 1 begon een man van het bedrijf te vertellen en 3 en een half uur later was hij eindelijk klaar.
Nu snap ik best dat hij moet waarschuwen voor veiligheidsmaatregelen, vanwege snelheidsmaatregelen die gelden voor de 4x4’s op het zand, het absoluut niet betreden van de zee omdat de wateren rond Fraser Island vol zitten met kwallen en een broedplaats zijn voor ontzettend veel haaien, en voor dingo’s (een soort wilde honden die lijken op vossen) die er rondlopen.
Maar hij vertelde alles 3 keer en begon op een gegeven moment zelfs te verhalen te verzinnen. Toegegeven, sommige mensen moet je bepaalde dingen nu eenmaal vaker vertellen, vooral wanneer ze waarschijnlijk 3 dagen lang dronken zijn en auto gaan rijden, geen goede combinatie. Wat 11 maanden geleden voor het laatst tot een dodelijk ongeluk heeft geleid. Indrukwekkend en erg triest. Daarom zijn de tours nu ook niet meer individueel, maar zijn het Tag-Along tours. Tag-Along betekend dat de voorste auto de auto is van de tour gids, waar je dan met de andere auto’s achteraan rijdt en zijn ideale weg volgt en ook zijn snelheid aanhoudt. Erg veilig dus.

Even later begon hij te vertellen dat je niet van de zandduinen moet rollen omdat de meren waarop ze uitkomen ondiep zijn en je de diepte van het water daardoor niet goed kan inschatten. Okť, klinkt nog geloofwaardig. De afgelopen twee maanden waren er echter twee backpackers overleden die niet goed geluisterd hadden naar zijn aanwijzingen. Heel verhaal daarover, terwijl hij 5 minuten eerder nog had gezegd dat het 11 maanden geleden was dat er iemand was overleden. Wel grappig, maar ik snap het wel. Hij wilde je gewoon bang maken, of op z’n minst op je hoede en dat je niet als een bezetene te keer moet gaan daar. Mij hoeven ze dat niet te vertellen, maar er zijn heel veel reizigers die je dat niet vaak genoeg kan vertellen en met dat in mijn achterhoofd kon ik de briefing goed volhouden.

Nadat hij klaar was werden we in groepen opgedeeld. Dat zou de groep van 8 zijn, inclusief ikzelf, waarmee ik de komende 3 dagen in een Toyota Land Cruiser op elkaar geplakt over zandwegen zou stuiteren en op gaspitjes mijn eten mee zou bereiden. En verwacht geen luxe overnachtingen, het was slapen in een tent, met alleen een slaapzak en zonder wc’s in de buurt. Gaten graven dus, want de natuur moest ook behouden worden. Wat waren dat een nachten zeg, op heuvelachtig terrein; ik had een moord gedaan voor wat slaapzand in mijn ogen, of voor slaapfeetjes onder mijn kussen….
Er waren echter alleen geen kussens.

Dat kan natuurlijk best leuk zijn, wanneer de mensen in je groep interessant en grappig zijn, maar na 3 dagen heel veel tijd doorgebracht te hebben met deze mensen wist ik na heel veel pogingen om een gesprek te starten met ze van sommige nog steeds hun naam niet. Een beetje een saai en vreemd stel was het. En dat is erg jammer, want zo’n trip kan erg afhankelijk zijn van je groepje. Al kan ik in sommige gevallen ook best wel goed alleen zijn…

Toen we zondag eindelijk wegreden, na ons eten voor de komende dagen samen met de campingspullen in de auto te hebben gepakt, kwamen we na een goede 20 minuten rijden aan bij de ferry. Binnen de kortste keren stonden we met onze 4x4’s aan de overkant, op het beroemde Fraser Island, het grootste zandeiland ter wereld. Omdat van de 8 mensen in mijn groepje er maar 3 zich hadden opgegeven om te rijden, zat ik regelmatig achter het stuur. En dat was echt geweldig. Over het strand, een meter of 3 van de zee vandaan, is rijden over het zand niet anders dan rijden op de weg. Dit is dat natte gedeelte van het strand en daar is rijden echt geen kunst. Maar wel erg mooi, met de golven die breken op het strand waar jij dan overheen rijdt (voor de eerste 20 minuten, daarna wordt het gewoon, vooral als je dat 3 uur achter elkaar moet rijden). Maar het mooiste waren de losse zandpaadjes, waar het net was alsof je over ijs reed, het rijden door beekjes en het rijden over “houten wegen” door het regenwoud. Een echte 4x4 ervaring. Het ronken van de auto en het begaan van “wegen” die je eigenlijk onmogelijk acht voor een auto om overheen te komen. Rijden was weer een hele ervaring, het voelde net alsof ik net mijn rijbewijs had gehaald…

De natuur waar je doorheen kwam was echt schitterend, alleen het programma wat voor ons was samengesteld was niet heel speciaal. Er zat heel veel rijden op het strand bij, terwijl die wegen door het regenwoud juist erg mooi en uniek zijn. Die hebben we echter maar twee keer gehad en gelukkig zat ik bij een van die keren achter het stuur. Soms zat je 3 uur lang achterin de auto, over het strand te hobbelen, om bij een meer te stoppen waar je dan weer 3 uur kreeg om in te zwemmen. Zo van, hier we zien jullie weer over 3 uur. De eerste stop was Lake McKenzie, wat een erg mooi en helder meer was, maar om daar nu 3 uur te blijven… Hierna moesten we weer erg lang over het strand rijden om bij de campgrounds aan te komen, om op tijd het kamp op te kunnen zetten. Daarna beginnen met eten koken en dat was het eigenlijk. De rest van de avond werd er eigenlijk vanaf 18.30 uur alleen maar enorm veel gezopen. Dat was de dag erna precies hetzelfde. Ik had me dat wel anders voorgesteld.
Ik heb wel dingo’s gezien. Ze kwamen in de buurt van de tenten op zoek naar voedselresten. Ze schijnen gevaarlijk te kunnen zijn, maar bij het benaderen van zo’n grote groep is er niks aan de hand. Hard in je handen klappen en doen alsof je erop af rent is genoeg om ze weg te jagen.

De volgende dagen zijn we nog naar Elli Creek geweest. Van tevoren werd dit aangekondigd als een meer, waar je langs een enorme houten trappen omhoog kon lopen om vervolgens bovenaan de trappen in het meer te gaan liggen en helemaal naar de beginplaats terug te drijven. Hier keek ik wel naar uit. Jammer genoeg waren het een paar houten trappen die uitkwamen in een beekje wat tot aan je knieŽn volstond met water. Een beetje een domper. Indian Head werd ook als een uniek uitkijkpunt aangekondigd. En wat was ook erg mooi, maar na 2 uur achterin een saaie 4x4 was het niet zo spectaculair als bijvoorbeeld het uitzicht in Port Stephens, aan het begin van mijn reis door AustraliŽ. Toch zijn die uitzichten altijd wel erg mooi en moet je dat ook niet met elkaar gaan vergelijk.
Ook hebben we een bezoek gebracht aan een het Maheno scheepswrak, wat ik 1935 voor de kust tot zinken is gekomen. Dit was wel mooi om te zien, een enorm schip aangespoeld op het strand. Ook Lake Wobby in de duinen was wel mooi, met de duinen die in het meer uitkwamen. Deed me een beetje denken aan de duinen in Frankrijk deze zomer…

De foto’s die jullie zien zijn natuurlijk niet van mijn camera, deze heb ik na 4 keer vragen over mogen nemen van iemand uit mijn groepje. Na 3 dagen had ik een beetje gemengde gevoelens over Fraser (en vond ik nog steeds op de raarste plekken zand terug). Sommige plekjes waren erg mooi, maar het was niet dat unieke eiland wat ik ervan verwacht had. Misschien komt het door mijn groepje, waar je toch een beetje afhankelijk van bent. Of doordat ik al een hoop gezien en gedaan heb in AustraliŽ waardoor de verwachtingen misschien te hoog waren, maar het zou voor mij niet de door velen betaalde $295 waard geweest zijn. Maar goed, zand erover…
Slideshow Report as Spam

Comments

Nick on

Prachtig helder weer, mooie zandstranden, super! Is hier wel anders :S Zie momenteel geen steek buiten, mistig t*ringgg. Niet normaal. Mooi om te lezen maar denk dat je inderdaad al wat begint te wennen aan de Aussies en het land :P

Gerry on

Ha Tim, die duinen en achterliggende bossen leken inderdaad op die grote duin in Frankrijk

mia on

leuk verhaal Tim,maar toch jammer dat het niet was wat je er van verwachtte,maar goed je hebt de sfeer geproefd kun je zeggen.Op naar het volgende avontuur.Groetjes

Rob on

Mooi verhalen weer Tim! En zo te lezen ben je al aardig laidback geworden. Jammer dat je daar dus niet meer alleen heen kunt. Zo te lezen omdat anderen dat voor je verpest hebben. Lijkt me vrij unieke ervaring als je daar een paar dagen door de bushbush kunt ploeteren. Hoop dat je snel weer een eigen camera hebt; dat bedelen om een paar foto's te maken en dan ook nog bij lui die je niet zo liggen, lijkt me niet prettig.
Enjoy en keep the sun going!

Markie on

Tim jonge, je moest die gasten gewoon uit de
tent lokken met het kampvuurlied!
geen gast die niet mezzingt, behalve als het allemaal octo's zijn :P

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: