Port Macquarie

Trip Start Sep 16, 2010
1
9
61
Trip End May 06, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , New South Wales,
Thursday, October 7, 2010

G'day!

Ik heb Port Macquarie alweer even achter me gelaten, maar omdat internet in de meeste hostels net zo slecht geregeld is, als dat het weer is geweest de afgelopen week,duurt het even voordat ik de boel online kan zetten. Sommige hostels hebben geen internet, andere wel maar dan geen Wi-Fi en
zonder mogelijkheid foto's te uploaden. Dat had ik van te voren niet
verwacht, maar goed.
De weersverwachtingen zijn niet echt super te noemen, in Brisbane (nog wat verder naar het noorden) staan wegen onder water en zijn rivieren overstroomd. Om maar een voorbeeld te geven. Plaatselijke bewoners zeggen dat ze nog nooit zo'n slechte start van de lente hebben gehad en ik heb al op verschillende plekken gelezen dat records zijn verbroken. Maar ik probeer dezelfde strategie aan te houden als in Nederland, laat je stemming nooit verpesten door het weer...

Ik was oorspronkelijk van plan om een dag of 3 in Port Macquarie te blijven, dit is echter 6 dagen geworden. Ik had namelijk, mede door het slechte weer langs de hele Oostkust van AustraliŽ, besloten om mijn reis naar het noorden toe wat uit te stellen en mijn PADI Open Water duikcertificaat te halen. Deze cursus van 3 dagen (uiteindelijk 4), is nergens anders in AustraliŽ zo "goedkoop" als in Port Macquarie en bracht me weer wat dagen dichter bij de zon, toch? Daarnaast kreeg ik bijna privťles, 3 duiken alleen met de instructeur en 2 met 1 iemand anders. Dit is toch stukken beter dan met groepen van 15 man tegelijk, zoals ze nog meer naar het noorden toe leren duiken. Daarnaast leek het me wel mooi om al in het bezit te zijn van zo'n certificaat, voordat ik bij het Great Barrier Reef aankom.

De eerste dag was in het zwembad. Eerst een hoop uitleg gekregen over hoe je je materiaal klaar moet maken en aan moet doen en wat de belangrijkste handelingen zijn. Op een gegeven moment was het tijd om het zwembad in te springen en onder water te ademen. De eerste paar keer was dat erg vreemd. Ik denk dat het een natuurlijke reactie is om, zodra je onder water terecht komt, je adem in te houden. "Oja, ik heb zo'n ding in mijn mond!" Dus uitademen... En inademen. Toe maar, het kan! Automatisch hield ik weer mijn adem in.
Na een keer of 5 hoefde ik hier niet meer bij na te denken en voelde het iets minder vreemd aan. Hierna was het tijd om wat handsignalen en skills te leren, die je beter moeten beschermen onder water en het mogelijk maken te communiceren met je buddy, je duikmaatje die je altijd in de gaten moet houden.

Toch was het nog wel een vreemd gevoel om 10 minuten lang onder water te zijn en de nummer 3 op de lijst van meest ranzige zwembadbodems van OceaniŽ te kunnen inspecteren! Daarnaast had ik het gevoel dat ik in een hele foute versie van Star Wars terecht was gekomen. Geluid geleidt veel beter onder water en daardoor kun je ook onder water erg goed horen. Je klinkt serieus als Darth Vader: kgggggggggggg koggggggggggggg. "I'm your father!"
Uiteraard heeft slecht weer ook een invloed op "open water" waardoor mijn geplande duiken in de rivier woensdag niet door gingen. Er was namelijk landinwaarts in de bergen ook een hoop regen gevallen en dit zoekt allemaal via de rivieren zijn weg naar de oceaan. Hierdoor was zowel de rivier als de zee erg ruig. Woensdag had ik daardoor tijd om het theoretische deel van de cursus voor elkaar te maken. 5 volgeschreven pagina's met 80 beantwoorde vragen verder zat er genoeg theorie in mijn hoofd en stond er ook wel genoeg op papier. En dat was ook de mening van mijn instructeur donderdag. Mooi zo, dat is voor elkaar, genoeg gestudeerd voor een jaar. Voor alle lezers die nog wel flink aan het studeren zijn; ik denk aan jullie, veel succes in het komende jaar!

Om toch ergens te kunnen duiken, moest ik donderdag al om 6 uur klaar staan, omdat we op een uur rijden van Port Macquarie een meer in zouden springen, waar de omstandigheden beter waren dan in Port Macquarie. In dit meer, dat op zee uitmondt, hebben we een aantal verschillende duiken gedaan en ik heb hier onder andere roggen, verschillende vissen uit Finding Nemo, koraal en een zee komkommer gezien. Het is best spannend, je ziet door het slechtere weer wat minder en je weet niet wat er allemaal rondzwemt. Toch is zo'n kijkje onder water wel uniek.
Vrijdag was het weer nog steeds slecht. Weer geen duik op zee dus. Het schijnt dat de "Grey Nurse Shark" erg veel voorkomt in de wateren rond Port Macquarie, een hele grote en gevaarlijk ogende, maar ongevaarlijke haai. Deze schijn je nogal eens tegen te komen bij duiken op zee daar, dus wat dat betreft wist ik niet helemaal of ik het wel zo erg vond dat we niet op zee konden duiken.
 
Maar wel in de rivier, bij een wrak van een schip uit de tweede wereldoorlog. Het was echter vrij troebel en daardoor heel mysterieus en spannend om onder water te zwemmen en dat er dan in ene keer een boeg van een schip voor je opdoemt. Een schip van 40 meter! Er zaten heel veel verschillende vissen in en rondom het schip, hele scholen kleine visjes en ook grote jongens. We zijn helemaal om het schip heen gezwommen. Een erg indrukwekkende laatste duik, die ervoor gezorgd heeft dat ik mijn PADI Open Water certificaat heb en dat ik overal ter wereld nu scuba uitrusting mag huren en samen met een buddy of instructeur mag duiken.
Achteraf hoorde ik van mijn instructeur dat hij twee keer een grote "flap" hoorde (ik hoorde dit 1 keer) en dat hij het vermoeden had, mede doordat heel veel vissen zich ook verscholen in het wrak, dat er een "bull shark" rond zwom, de haai die verantwoordelijk is voor de meeste aanvallen op mensen wereldwijd...

Tussen de buien door ben ik in Port Macquarie nog naar het Koala Hospital geweest. Een plek waar ontzettend goed en dankbaar werk wordt verricht door gewonde en zieke koala's op te vangen met als uiteindelijk doel ze weer in het wild uit te zetten. Er komen namelijk veel auto ongelukken met koala's voor. Het leefgebied van koala's wordt kleiner en kleiner door toenemende bebouwing. Daarnaast schijnen ze, alleen in paringstijd, erg actieve rakkers te worden die alle boomtoppen (inclusief de bomen aan de overkant van de weg dus) afspeuren naar een vrouwtje. Op die manier komen spijtig genoeg wel auto ongelukken voor. Verschrikkelijk!
Buiten de paringstijd, zijn koala's 18 uur per dag in dromenland. Die andere 6 uur besteden ze aan eten en verteren. Het saaie en eentonige filmpje wat ik heb van een etende koala is dus vrij uniek...

Koala's zien eruit als echte knuffelbeesten. Ze schijnen echter heel nerveus te worden in de buurt van mensen en ze hebben flinke klauwen waarmee ze dan van zich af slaan, je arm in. Voor de mensen die toch een koala willen knuffelen; een knuffel met een koala kan maar zo een hele lange knuffel worden. Hij zal maar zo niet loslaten...

Ik heb op de enige mooie dag een fietstocht gemaakt, op weg naar een regenwoud. Op een van de foto's is echter te zien dat ik de sluitingstijd van het regenwoud niet helemaal in mijn fietsschema had meegenomen. Daarnaast hebben de wat slechtere dagen er wel voor gezorgd dat ik dolfijnen heb zien zwemmen in de baai en dat ik op een uitkijkpunt op een aardige verrassing kon rekenen (zie video's).

De laatste activiteit die ik heb gedaan, is walvissen spotten. Nu was de zee erg ruig, maar doordat er in Port Macquarie meer walvis-spot-bedrijven zijn dan dat er mensen wonen, zijn de prijzen door die flinke concurrentie wel erg gunstig. Op de filmpjes is hopelijk te zien hoe ruig de zee was, de golven waren echt onvoorstelbaar hoog. Maar onze bestuurder, dit was wel gewoon een Sjakie, wist zich er aardig doorheen te manoeuvreren. In het begin dachten ik en wat andere Nederlanders bij mij in de boot, dat hij alleen maar op de golven zou blijven dobberen. Toch knalde hij er op een gegeven moment doorheen.
Ook de walvisjacht was heel mysterieus en ergens ook wel spannend. Op een bootje, niet groter dan een meter of 7, met een rubberen buitenkant, op open zee liggen dobberen met als doel bultrugwalvissen van 15 meter van zo dichtbij mogelijk te kunnen zien! Stel het je eens voor. Door de golven was het wat moeilijker de walvissen te zien en het was al helemaal moeilijk ze vast te leggen op foto/video. Ze kondigen het niet echt aan wanneer ze omhoog komen ofzo. Toch is het me een paar keer gelukt, al weet ik niet hoe goed dit zichtbaar is.

Wat een lang verhaal dit, maar dat komt doordat ik ook vrij veel heb gedaan in zo'n korte tijd, ondanks het slechte weer.

Tot de volgende keer, maar weer!
Nee! Niet "maar weer", dat lijkt teveel op "naar weer", of "raaaarrrr weer"! En dat moet stoppen! Dus:

Tot de volgende keer, goed weer!


Slideshow Report as Spam

Comments

Markieeeee on

Nou, Tim
dit verhaal heeft je je eerste duim opgeleverd.
Ga zo door jonge, 5 duimen en je krijgt een lollie opgestuurt!
Laterssssss
Markieeee

mam on

Je hebt nu wel zo'n duikcertificaat, maar ik heb liever dat je in een zwembad duikt zonder haaien, ben je nou helemaal gek!!!
Blijf ook nog maar even uit de buurt van Brisbane met als die overstromingen. Zo, weer even de bezorgde moeder uitgehangen.
Groetjes xxx

X on

haha dat filmpje op dat uitkijkpunt: GEINAAL! :P

Gerry on

En je had nog zo beloofd niet met haaien te zwemmen, shit man, gelukkig wist je dat toen niet, en....... gefeliciteerd met je duik diploma!!

neef Rob on

Mooi hoor dat je PADI hebt. Ben er ook nog steeds erg blij mee. Goede avonturen ook in dit verhaal. Is weer een wat anders dan 4x nat regenen met dit waardeloze weer in NL.

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: