De Blue Mountains

Trip Start Sep 16, 2010
1
6
61
Trip End May 06, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Australia  , New South Wales,
Sunday, September 26, 2010

Hallo daar, mensen op het noordelijk halfrond.

Ik zit hier aan de andere kant van de evenaar, waarvan beweert wordt dat het water de andere kant op wegloopt. Toen ik me helemaal voorbereid had op mijn onderzoek, kwam ik tot de conclusie dat ik niet eens weet hoe het water in Loo Gelderland door het putje sijpelt...
 
Over naar belangrijkere zaken. Afgelopen zondag ben ik zoals al eerder aangegeven de "blue mountains" in geweest. Met een klein busje met 11 man, inclusief mezelf en een Australische chauffeur/tour guide/hippie, vertrokken we zondagochtend om 8 uur vanuit Sydney. Om de ochtendspits voor te zijn zei Sjakie. "Op zondagochtend?!", was natuurlijk het antwoord van iemand die niet de avond ervoor ergens tot 4 had zitten drinken en weet ik veel wat roken had zitten roken (ik dus). Maar Sjakie wist me te vertellen dat het sinds afgelopen weekend Spring Break was voor de Australische schoolkinderen en dat de blue mountains niet alleen voor toeristen een populaire bestemming zijn maar ook voor de mensen die even uit de drukte van de stad willen ontsnappen. Sjakie klinkt trouwens een beetje denigrerend merk ik nu, want het was echt een ontzettend aardige kerel. Noem hem ook maar niet meer zo. Hij wist ontzettend veel te vertellen over het gebied, de flora en fauna en zelfs wat Aboriginal verhalen over het ontstaan van de "Three Sisters", de nummer 1 toeristische trekpleister van de blue mountains. Nu vragen jullie je waarschijnlijk al af waarom blue mountains? Dit vroeg ik me dus ook al af, maar voordat ik mijn vraag kon stellen begon mijn gids al met uitleggen. Want geloof me, zoals ook uit de foto's blijkt hangt er echt een blauwe gloed in de bergen. Dit komt doordat er heel veel eucalyptus bomen voorkomen in het gebied en deze bomen bevatten bepaalde deeltjes die vrijkomen en die wat blauw oplichten wanneer de zon erop schijnt. Mijn meest zinnige verklaring was tot dan toe nog geweest dat er zich ergens in de bossen kleine, blauwe wezentjes bevonden. Ik meende ook sjalalalalala vanuit de wouden te horen, maar dat kan ik ook verkeerd gesmurfd hebben...

Na een autorit van een uur waren we aangekomen aan de voet van het gebied. Dit is een stop die deze organisatie altijd maakt omdat er altijd mensen zijn die niet zon grote blaas hebben als ik en om even koffie te kunnen drinken. Wat voor mij echter belangrijker was, was het feit dat de echte aanleiding voor de stop was, of er wel of niet wilde kangoeroes te zien waren in een grote, open vlakte dichtbij het koffiehuis. Onze gids wist dat er al een busje onderweg was naar de vlakte en hij zei letterlijk dat zei het vuile werk, kangoeroe spotten, mochten opknappen.
Toen de eerste bus met toeristen terugkwam uit het gebied, bleek al snel dat niemand een wilde kangoeroe had kunnen spotten. "Omdat de grote open vlakte, iets minder groot is geworden door bebouwing. Tot een jaar of 2 geleden wist je dat je daar kangoeroes zou aantreffen, nu is de kans nog maar klein". Een Duits stel in mijn bus keek wat sip. Nadat Sja... euh mijn gids hoorde dat zij echter 7 maanden in AustraliŽ zouden zijn, wist hij te vertellen dat ze nog zoveel wilde kangoeroes zouden zien, dat ze ze aan het eind wel zouden kunnen schieten. Wat dat betreft beloof ik jullie dus dat die foto's nog zullen volgen. Niet van de kangoeroes die door toeristen, die al langer dan 7 maanden in AustraliŽ zijn, werkelijk neergeschoten zijn, maar van levende, wilde kangoeroes...

Wij kregen hierdoor extra ruimte in ons programma, want dat extra uur naar kangoeroes zoeken zouden we nu besteden aan een extra lange bushwalk door de blue mountains. Helemaal van het hoogste punt van de eerste foto, naar de onderkant van een waterval, om weer helemaal terug omhoog te klimmen uiteindelijk. Het was werkelijk schitterend.
De foto's zeggen wat dat betreft meer dan wat ik hiervoor heb verteld. Na 4 uur lopen was het tijd om in weer in het busje te klimmen, om naar de "Three Sisters" te rijden. Die rots met drie punten ja. Volgens een aboriginal legende zijn het drie zussen (...) die versteend zijn omdat hun vader, die een beoefend tovenaar was, de zussen wilde beschermen tegen het monster wat in de achterliggende leefde. Het monster was namelijk uit de vallei gekomen omdat de vader een steen de vallei had ingegooid die het monster waarschijnlijk koppijn heeft bezorgd. Ik wilde de hele aboriginalcultuur niet in ene keer afbreken, maar ik vroeg me, net als jullie nu ook waarschijnlijk doen, af wat voor een tovenaar die vader is. Waarschijnlijk was het een zeer bedreven tovenaar, met zelfs een stel hersens, maar had nooit iemand hem verteld hoe die zijn hersens moest gebruiken...

Voor het zicht wat ik had vanaf mijn uitkijkpost op de 3 gezusters (Nee Ron, niet dat cafť in Nijmegen waar je vast flink 'gebierd' hebt tijdens je intro), zie de video.

In de buurt van de "Three Sisters", of beter gezegd in de vallei direct eronder, lag een ruimte die je kon bereiken met de steilste trein ter wereld. Dat heb ik geweten. Stel je het eens voor in een trein te zitten die 52% daalt, of stijgt. Voor een idee, zie de video. Het was best spannend in het begin, maar daarna vond ik het eigenlijk best vet.

Na een lange, vermoeiende dag was er uiteindelijk nog 10 minuten tijd over op de terugweg om in het Olympische park van Sydney te stoppen. De spelen die voor Pieter (ja, die van die pindakaasreclame) en Inge de Bruijn erg succesvol waren. Paar weinigzeggende foto's trouwens.

Ik zal binnenkort mijn laatste verhaal uit Sydney uploaden, ik heb namelijk de afgelopen twee dagen weer heel veel gelopen, dit keer waren het echter coastal walks (wandelingen langs verschillende stranden op). Ik vertrek morgen echter al richting Port Stephens. Wilde eerst ten westen van hier kersen gaan plukken, maar dan had ik moeten wachten tot half december. Niet dus, ga niet op het kersenseizoen zitten wachten. Langs de oostkust, de kust waarlangs ik nu dus eerst omhoog ga reizen, zijn er echter zat andere plaatsen waar de lokale farmers vruchtenplukkende mensen zoeken die uit hun rugzak leven.

Ik ga dus eerst langs de oostkust omhoog, van Sydney helemaal naar Cairns en onderweg probeer ik mijn ogen open te houden voor baantjes. De oostkust heeft een aantal hele interessante plekken die zeker de moeite waard zijn om te bezoeken, maar het is hier ťrg toeristisch. Te toeristisch naar mijn mening. Het westen van AustraliŽ trekt me wat dat betreft meer, maar ik wil hier gewoon bepaalde dingen zien en doen en dat moet ik het maar voor lief nemen dat ze soms erg happig op je centjes zijn. Ga trouwens eerst omhoog, omdat de temperaturen nu extreem gaan oplopen richting het noorden en ik dus maar beter in bijvoorbeeld november in Cairns kan zijn dan in januari (hartje zomer).

Nog een ding voordat ik afzwaai. In mijn hostel hier heb ik een fantastisch echtpaar uit de buurt van Amsterdam ontmoet. Ze reizen met een backpack op al 2 maanden door AustraliŽ en zijn afgelopen dinsdag vertrokken naar IndonesiŽ, om daar ook nog eens 7 weken te reizen. Ze waren echt superlief en we genoten allebei van elkaars verhalen en momenten. Ze genoten met volle teugen toen ze hoorden wat ik van plan was en hoe mijn reis eruit zou gaan zien. Fijn om van iemand onderweg zo'n reactie te krijgen, dat was wel opbeurend.

Lees dit goed, deze mensen waren gepensioneerd en de 70 allang gepasseerd. Fantastisch. Ik hoop dat ik later met mijn vrouw zo mijn oude dag mag besteden, al is het alleen maar omdat ze nog midden in het leven staan met zijn tweetjes en genieten van elkaar en de dingen die ze meemaken.

Groeten!
Slideshow Report as Spam

Comments

Wollie on

Weer een mooi verhaal B! Zat em toch met enige jaloezie te lezen, zittend achter mijn pc'tje op kantoor :O Die treinrit leek meer op het omhoog gaan van een achtbaan, supergaaf in ieder geval. Ben benieuwd wat je nog meer mee gaat maken! Ondertussen zet ik zet ff "Men Down Under" op ;)

Gerry on

Mooi verhaal Tim, en wat leuk dat je daar twee oude mensen tegenkwam , die aan het rondreizen waren!!, Verder mooie foto's geschoten, en lachen dat treintje, had je gezicht wel willen zien!

X on

De grote vlakte is iets minder groot geworden, dus het is moeilijker kangoeroes te spotten? Dat is toch juist makkelijk als de grote vlakte iets minder groot is. ;)

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: