Laatste dag Naha, Okinawa, Japan
Trip Start
Aug 19, 2010
1
40
42
Trip End
Jan 16, 2011
NL (for English, scroll down)
De eerste vier maanden van mijn reis zitten er al op zeg! Vandaag afscheid genomen van Naha. Voor alle plekken waar ik geweest ben zijn er wel redenen genoeg om er terug naartoe te gaan. Overal ken ik ondertussen mensen en van de meeste landen heb ik maar het topje van de ijsberg gezien. Maar dit is toch wel een speciaaltje, bijna drie maanden in 1 land, 6 weken op 1 eiland waarvan 5 in 1 dorp...
Bon, nog even wat in het park zon gepakt (fijne babbel met een Nepalese student), langs het museum nog wat postkaartjes, een IMMENS postpakket opgestuurd naar huis :), nog wat over straat dolen en dan nog 1 keer naar de bar Hanahana, waar ik nog 1 keer naar dezelfde liedjes luister en als een idioot dans :)
Er eet ook een familie uit Hokaido. Wetende dat Hokaido zo`n 2500 km verdererop ligt, en de bevolking de enige andere minderheid is in Japan maakt het een interessant zicht :)
Grappig grappig, de eigenaar van dat andere Little Asia guesthouse waar Stijn en ik bleven aan de voet van de berg Aso loopt binnen met zijn gezin. Voor zover ik kan opmaken is hij de stichter van dit hostel, en is dan met zijn vrouw een nieuw begonnen, terwijl hij dit vanop een afstand beheert.
Het personeel van Little Asia Naha zijn allemaal gure, stoere rakkers. Maar het duurt geen tien minuten of ze zjin allemaal aan het spelen met de vier kinderen haha.
Laatste kans ook om een video arcarde binnen te lopen. Al die tijd in Japan heb ik ze vermeden, alleen al om het kabaal. Maar ik zet er me 1 keertje aan een videospelletje en... jongens!!! Het is alsof ik jaren terugga in de tijd! Ik scheld, juich en schreeuw! Mijn ogen staan bol van de adrenaline, het zweet valt in bakken in mjin schoot, mijn rechtervoet tikt hyperkinetisch tegen de vloer, maar!!! Jawel, ik sta op nummer 1! Kijk maar naar de foto voor het bewijsmateriaal. De videogame-nerds onder jullie zullen snel zien dat het geen uitzonderlijke prestatie is, maar toch! De eerste keer in mijn leven dat ik zelfs maar de high scores haal ;D
Misschien is het mijn zus die me gelukbrengt? Want het personage waarmee ik speel heeft dezelfde naam als zij :)
Laatste taalkundige bedenking: het Japans (in tegenstelling tot bv Mandarijns) is geen toontaal, wat het redelijk eenvoudig maakt om te leren. Maar eigenlijk zouden ze beter tonen invoeren, wat hoe meer weer woorden ik leer, hoe meer ik "dubbels" tegenkom, waar je de schrijfwijze moet zien om te weten wat het betekent...
Hana - Bloem of Neus
Hashi - Brug of Eetstokjes
Kaze - Wind of Haar
Neko - Kat of Worstels
Pfrt!
Allez hop, nestje in en morgen... vliegen we Taipei in!
English
The first four months of my journey are behind me, wow! Today was all about saying goodbye to Naha. For all the places I`ve been so far I can think of a good numer of reasons to return. Everywhere I made friends, and of most countries I`ve only seen the tip of the iceberg. But this is something special, almost three months in 1 country, 6 weeks on 1 island of which 5 weeks in 1 village...
Righty right, hopping into the park to catch some sun (and a good conversation with a Nepalese student), passing by the museum for some postcards, sending a HUGE postal parcel home :), roaming the streets and then last time eating at the Hanahana bar. One last time listening to the same songs and dancing like a looney. :) There`s a family from Hokaido having dinner here. Knowing Hokaido is about 2500 kms away from Okinawa, and it`s people the only other minority in the country, it makes for a strange sight.
Funny, the owner of the other Little Asia Guesthouse (where my friend Stijn and I stayed, at the foot of mount Aso) passes by with his family. As far as I can tell he is the hostels founder, and then went on with his wive to start a new hostel. Overseeing this one from a distance.
The staff of Little Asia Naha are all rough and rowdy guys, but it doesn`t take ten minutes for the children to tear down their defences, and have them play with them hehe.
Last chance to visit the video arcade. All this time in Japan I`ve avoided them, if only for the noise. But I sink my teeth in one for for the sake of it, and ... boyyyyyyyyYY!!! It`s like floating back a decade! I curse, cheer and yell! My eyes are pulsating with adrenaine, sweat falls into my lap creating an artificial lake, my right foot hits the floor hyperkinetically, but!!! Yes, I`m number 1! Check out the pictures for proof. The video game nerds among you will soon see that it wasn`t that big an achievement, but still!
It`s the first time in my life I ever make the high scores.
Maybe my sister is my lucky charm? Because the character I`m playing with has the same name as her.:)
Last linguistic reflection: Japanese (unline for example Mandarin) is not a tonal language, making it relatively easy to learn. But they should consider introducing tones really because the more words I learn, the more "doubles" I encouter. Only the written form can make it clear what they actualy mean...
Laatste taalkundige bedenking: het Japans (in tegenstelling tot bv Mandarijns) is geen toontaal, wat het redelijk eenvoudig maakt om te leren. Maar eigenlijk zouden ze beter tonen invoeren, wat hoe meer weer woorden ik leer, hoe meer ik "dubbels" tegenkom, waar je de schrijfwijze moet zien om te weten wat het betekent...
Hana - Flower or Nose
Hashi - Bridge or Chopsticks
Kaze - Wind or Hair
Neko - Cat or Roots
Pfrt!
For now, bedtime, and tomorrow... flying to Taipei!
De eerste vier maanden van mijn reis zitten er al op zeg! Vandaag afscheid genomen van Naha. Voor alle plekken waar ik geweest ben zijn er wel redenen genoeg om er terug naartoe te gaan. Overal ken ik ondertussen mensen en van de meeste landen heb ik maar het topje van de ijsberg gezien. Maar dit is toch wel een speciaaltje, bijna drie maanden in 1 land, 6 weken op 1 eiland waarvan 5 in 1 dorp...
Bon, nog even wat in het park zon gepakt (fijne babbel met een Nepalese student), langs het museum nog wat postkaartjes, een IMMENS postpakket opgestuurd naar huis :), nog wat over straat dolen en dan nog 1 keer naar de bar Hanahana, waar ik nog 1 keer naar dezelfde liedjes luister en als een idioot dans :)
Er eet ook een familie uit Hokaido. Wetende dat Hokaido zo`n 2500 km verdererop ligt, en de bevolking de enige andere minderheid is in Japan maakt het een interessant zicht :)
Grappig grappig, de eigenaar van dat andere Little Asia guesthouse waar Stijn en ik bleven aan de voet van de berg Aso loopt binnen met zijn gezin. Voor zover ik kan opmaken is hij de stichter van dit hostel, en is dan met zijn vrouw een nieuw begonnen, terwijl hij dit vanop een afstand beheert.
Het personeel van Little Asia Naha zijn allemaal gure, stoere rakkers. Maar het duurt geen tien minuten of ze zjin allemaal aan het spelen met de vier kinderen haha.
Laatste kans ook om een video arcarde binnen te lopen. Al die tijd in Japan heb ik ze vermeden, alleen al om het kabaal. Maar ik zet er me 1 keertje aan een videospelletje en... jongens!!! Het is alsof ik jaren terugga in de tijd! Ik scheld, juich en schreeuw! Mijn ogen staan bol van de adrenaline, het zweet valt in bakken in mjin schoot, mijn rechtervoet tikt hyperkinetisch tegen de vloer, maar!!! Jawel, ik sta op nummer 1! Kijk maar naar de foto voor het bewijsmateriaal. De videogame-nerds onder jullie zullen snel zien dat het geen uitzonderlijke prestatie is, maar toch! De eerste keer in mijn leven dat ik zelfs maar de high scores haal ;D
Misschien is het mijn zus die me gelukbrengt? Want het personage waarmee ik speel heeft dezelfde naam als zij :)
Laatste taalkundige bedenking: het Japans (in tegenstelling tot bv Mandarijns) is geen toontaal, wat het redelijk eenvoudig maakt om te leren. Maar eigenlijk zouden ze beter tonen invoeren, wat hoe meer weer woorden ik leer, hoe meer ik "dubbels" tegenkom, waar je de schrijfwijze moet zien om te weten wat het betekent...
Hana - Bloem of Neus
Hashi - Brug of Eetstokjes
Kaze - Wind of Haar
Neko - Kat of Worstels
Pfrt!
Allez hop, nestje in en morgen... vliegen we Taipei in!
English
The first four months of my journey are behind me, wow! Today was all about saying goodbye to Naha. For all the places I`ve been so far I can think of a good numer of reasons to return. Everywhere I made friends, and of most countries I`ve only seen the tip of the iceberg. But this is something special, almost three months in 1 country, 6 weeks on 1 island of which 5 weeks in 1 village...
Righty right, hopping into the park to catch some sun (and a good conversation with a Nepalese student), passing by the museum for some postcards, sending a HUGE postal parcel home :), roaming the streets and then last time eating at the Hanahana bar. One last time listening to the same songs and dancing like a looney. :) There`s a family from Hokaido having dinner here. Knowing Hokaido is about 2500 kms away from Okinawa, and it`s people the only other minority in the country, it makes for a strange sight.
Funny, the owner of the other Little Asia Guesthouse (where my friend Stijn and I stayed, at the foot of mount Aso) passes by with his family. As far as I can tell he is the hostels founder, and then went on with his wive to start a new hostel. Overseeing this one from a distance.
The staff of Little Asia Naha are all rough and rowdy guys, but it doesn`t take ten minutes for the children to tear down their defences, and have them play with them hehe.
Last chance to visit the video arcade. All this time in Japan I`ve avoided them, if only for the noise. But I sink my teeth in one for for the sake of it, and ... boyyyyyyyyYY!!! It`s like floating back a decade! I curse, cheer and yell! My eyes are pulsating with adrenaine, sweat falls into my lap creating an artificial lake, my right foot hits the floor hyperkinetically, but!!! Yes, I`m number 1! Check out the pictures for proof. The video game nerds among you will soon see that it wasn`t that big an achievement, but still!
It`s the first time in my life I ever make the high scores.
Maybe my sister is my lucky charm? Because the character I`m playing with has the same name as her.:)
Last linguistic reflection: Japanese (unline for example Mandarin) is not a tonal language, making it relatively easy to learn. But they should consider introducing tones really because the more words I learn, the more "doubles" I encouter. Only the written form can make it clear what they actualy mean...
Laatste taalkundige bedenking: het Japans (in tegenstelling tot bv Mandarijns) is geen toontaal, wat het redelijk eenvoudig maakt om te leren. Maar eigenlijk zouden ze beter tonen invoeren, wat hoe meer weer woorden ik leer, hoe meer ik "dubbels" tegenkom, waar je de schrijfwijze moet zien om te weten wat het betekent...
Hana - Flower or Nose
Hashi - Bridge or Chopsticks
Kaze - Wind or Hair
Neko - Cat or Roots
Pfrt!
For now, bedtime, and tomorrow... flying to Taipei!




Comments
Ik geef het ook toe: in Oostende heb ik ook videospelletjes gespeeld. Mijn excuus is een 12-jarig neefje.
Maar ik zal het nooit meer doen:)
Ach, af en toe is plezant :) Zo eens in de vijf jaar haha
(PS Wie heeft er gewonnen?)
Correction:
Kami -- Hair or God
Nekko -- Root
Thank you very much :)
Natuurlijk won het neefje (en verloor daarbij het zakgeld dat ik hem gegeven had).