The Big D

Trip Start Jul 04, 2011
1
5
17
Trip End Jul 27, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of United States  , Texas
Friday, July 8, 2011


Vandaag was de dag waarop we Dallas zouden intrekken, maar deze begon wel met vertraging. We hadden namelijk onze wekker niet gehoord, en waren daarom pas tegen een uur of tien echt klaar om te vertrekken. Daarop reden we richting downtown en parkeerden we de wagen in het historisch district van Dallas. Na een beetje in het rond dwalen vonden we onze weg naar Dealey Plaza, wat eigenlijk vlakbij onze wagen lag, iets wat we blijkbaar niet gezien hadden. Op Dealey Plaza waren genoeg kansen voor mooie kiekjes, van het oude, in rode bakstenen opgetrokken courthouse over het standbeeld van George Dealey tot de skyline op de achtergrond. Natuurlijk was er ook voldoende aandacht besteed aan de reden waarom Dealey Plaza zo beroemd (berucht?) is geworden,  namelijk de moord op JFK. Het plein zag er nog grotendeels hetzelfde uit zoals het eruit zag op de wereldberoemde Zapruder-film, en was daarom dus erg herkenbaar. De plekken waar JFK geraakt werd door een kogel werden nu gemarkeerd door witte kruisen op de weg. Toen we uitgekeken waren op het plein, gingen we ontbijten in de dichtstbijzijnde Subway, bij gebrek aan beter in de buurt.

We maakten nog een korte omweg langs Union Station en het tegenoverliggende park, en keerden daarna terug naar Dealey Plaza. Daar bezochten we het Sixth floor museum, gelegen op de zesde verdieping van het voormalige Texas Schoolbook Depository, vanwaar Lee Harvey Oswald de fatale kogels op Kennedy afvuurde. Met een inkom van $13,50 was het museum aan de dure kant, maar gelukkig was de inhoud zeker de moeite waar. Het museum was gewijd aan de moord op JFK, maar beperkte zich echter niet enkel tot de gebeurtenissen van 22 november 1963. Er werd ook een grondig beeld geschets van de tijdsgeest voor en tijdens het presidentschap van JFK, de uitdagingen die Amerika toen moest trotseren, het persoonlijke leven van de president en de aftermath van moord, de onderzoeken en conspiray theories die doorheen de jaren opdoken. Alles was op chronologische volgorde opgesteld zodat je de gebeurtenissen goed kon opvolgen. De muren waren gevuld met allerlei fotomateriaal, tekst en filmpjes, alles archiefmateriaal en overblijfselen uit die tijd, waaronder een aantal originelen zoals de camera die Abraham Zapruder gebruikte om de historische gebeurtenis vast te leggen. De locatie waar Oswald stond toen hij de trekker overhaalde en de plek waar het moordwapen werd gevonden waren met glas afgeschermd, maar voor de rest had je een goed zicht over het plein, en zag je de moord haast voor je ogen gebeuren. Op de zevende verdieping was nog een kleine tijdelijke tentoonstelling over de persoon Jack Ruby, met onder meer de originele hoed die Ruby droeg op de dag dat hij Oswald doodde. Het geheel werd op heldere en neutrale wijze gepresenteerd zonder politieke kleur te bekennen, een van de sterkere kanten van het museum.

Onze tijd was echter beperkt, het was immers de enige dag in Dallas en er was nog veel te doen, dus verlieten we het museum toen de ergste hitte van het middaguur al achter ons lag. Toch was het nog altijd bloedheet en maakten we ons dus snel uit de voeten naar onze volgende bestemming. Dit was Wild Bill's, een grote winkel vol met Western wear enkele blocks verder van Dealey Plaza. Dit was het soort winkel waar elke Westernliefhebber zijn ogen op zou uitkijken: rekken gevuld met Ten Gallon hats, cowboylaarzen, belt buckles, bolo ties, trenchcoats, hemden en allerlei andere accesoires.

Nadat we uitgeshopt waren was het opnieuw tijd om te verder te gaan. Ditmaal lag onze bestemming buiten downtown Dallas: de DFW Gun Range, want het was tijd voor wat echt Amerikaans vermaak! De winkel was van top tot teen gevuld met wapen in alle maten en gewichten, en ook al was het personeel zeer behulpzaam, ze droegen wel allemaal een vuurwapen aan hun ruim: enkel een idioot probeert hier iets uit te halen. Onze Belgische nationaliteit was blijkbaar geen enkel probleem, en voor we het wisten was onze keuze van wapen klaar en veilig opgeborgen. Het was er echter wel erg druk, en we moesten daarom onze beurt afwachten om de schietbaan te mogen gebruiken. Het duurde zo lang dat we eerst dachten dat ze ons vergeten waren, maar na ongeveer een uur mochten we dan toch onze wapens weer gaan afhalen en ons klaarmaken voor een crash course in wapengebruik. De presentator wist alles op grappige, maar heldere manier uit te leggen. Ja, deze kerel had duidelijk een carrière in stand-up comedy gemist. De presentatie duurde ongeveer 20 minuten, en daarna mochten we er eindelijk aan beginnen. Met drie pistolen en een revolver, en 50 kogels per persoon konden we aan de slag. Het laden van de pistolen bleek niet altijd even gemakkelijk, waardoor de keuze voor een revolver meer en meer aantrekkelijk leek. De kogels raakten al snel op, maar iedereen had toch plezier en we waren weer een ervaring rijker.

Intussen was het al zes uur door, en dus tijd om te eten. In Dallas moesten we toch eens de échte Texas BBQ uitproberen, dus gingen we op weg naar Baker's Ribs, een klein restaurantje buiten downtown Dallas. Toen we bijna bij onze bestemming waren aangekomen, merkte Bert plots dat we onze identiteitskaart (of paspoort in het geval van Niels) in de Gun Range hadden laten liggen, en zat er niets anders op dan op onze stappen terug te keren. Gelukkig was  DFW laat open, en hadden we onze ID's meteen terug. Dan maar weer terug naar Baker's Ribs voor het avondmaal, wat zeker de moeite bleek te zijn. Hoewel er verschillende locaties waren van Baker's Ribs, waren wij naar de originele geweest, en het zag er zeker erg gezellig en authentiek (en texaans!) uit. We kozen allen voor een two meat combo: twee stukken vlees en twee sides naar keuze, dit alles rijkelijk overgoten met BBQ-saus. De ribs waren geweldig sappig en vielen haast van het bot af, en ook het andere vlees smaakte heerlijk. Toch vielen we ook hier weer ten prooi aan de enorme Amerikaanse porties, en moesten we weer vechten om alles binnen te krijgen. Moe en voldaan stapten we terug naar de minivan en reden we naar ons motel. Op de teruweg waren we nog even getuige van een prachtige texaanse zonsondergang. Omdat het wachten op de gunrange zo lang had geduurd, en we tijd hadden verloren met terugrijden voor onze ID's, was het te laat om nog naar de rodeo te gaan die we gepland hadden, en daarom maakten we er maar een rustig avondje op de kamer van. We gingen daarna nog even uit om wat bier te gaan halen, en tijdens die korte tocht begon plots het 'check engine' lichtje te branden. Het ging niet meer uit, wat ons zorgen baarde, maar het was te laat om er nog iets aan te doen. Het beste wat we konden doen was vroeg opstaan en langs de Alamo carlot van Dallas rijden om te zien wat er moest gebeuren, dus met die gedachte kropen we in ons bed.

Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: