Texas Two-step

Trip Start Jul 04, 2011
1
4
17
Trip End Jul 27, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of United States  , Texas
Thursday, July 7, 2011


Na een rustige nacht werden we waar wakker in het krakkemikkige motel waar de vloeren in een hoek van 45 graden stonden. Toch hadden we allen goed geslapen en konden we de dag fris beginnen. Omdat de chocolade-met-marshmallows ontbijtgranen niet echt in de smaak vielen, aten we een tweede ontbijt dat bestond uit jelly donuts, die veel beter smaakten. Na een kort beraad besloten we om eerst een stukje door een natuurgebied te rijden, en daarna de interstate op te gaan richting Dallas, om een balans tussen scenic en snelle routes te krijgen. Toen we over Lake Livingston reden werden we getrakteerd op enkele prachtige beelden van het helderblauwe meer en de vakantiehuisjes die de oever sierden. Vervolgens reden een tijdje langs kronkelig wegen door de bossen van San Jacinto, de site waar Sam Houston in 1836 generaal Santa Anna versloeg en zo de onafhankelijkheid van Texas won. Jammer genoeg bracht geen van deze wegen ons tot de rand van het meer, buiten dan via mensen hun tuin. Uiteindelijk arriveerden we in New Waverly, waar we interstate 45 opreden, die ons naar Dallas moest brengen. Niet veel later passeerden we een enorm wit standbeeld van Sam Houston, die de voorbijrijdende reizigers begroette.

Nog een eindje verder stopten we bij een mooi aangelegde rest stop, waar we kort tijd uittrokken voor een natuurwandeling. Toch was de drukkende middaghitte te sterk en moesten we al snel schuilen in de koele hal van van de reststop. Daar vonden wat interactieve informatie over de geschiedenis van Texas, Walker county en de omliggende bossen, alsook over Sam Houston en enkele andere lokale historische figuren. Niet lang daarna zetten we onze reis verder doorhet weidse  texaanse landschap.

In de vroege namiddag sloeg de honger opnieuw toe en, vastbesloten om niet dezelfde fout van de voorgaande dag te maken, keken we uit naar een plek om te eten. Bij toeval viel ons oog op een reclamebord van het Lakeside View restaurant, enkele afritten verder. Omdat het niet altijd fastfoodketens moeten zijn kozen we dit restaurant uit voor ons middagmaal. Het lake waar het haar naam van haalde bleek niet meer te zijn dan een veredelde waterplas, maar gelukkig bleek dit het enige punt van kritiek. Het restaurantje was niet te groot, had een charmant texaans interieur, en leek niet in het minst toeristisch. Bij het binnenkomen werden we meteen begroet door Sheri, een leuke waitress afkomstig uit Houston. Dit was onze eerste aanraking met de befaamde texaanse vriendelijkheid, en het de verhalen die de ronde deden bleken zeker niet overdreven te zijn, althans toch niet in het Lakeside View restaurant. De specialiteit van de zaak was Chicken-fried Steak, zelfverklaard de beste in Texas. Dit typisch texaans gerecht bestaat uit een steak die word gebakken in een krokant korstje zoals de kip bij KFC, dit alles rijkelijk overgoten met cream gravy. Ook de luch specials bleken voordelig en lekker. Het eten was uitstekend, maar de porties waren naar Belgische standaard enorm, en zelfs de grootste bourgondiërs onder ons kregen het moeilijk naar het einde toe. Toch kon dat de sfeer niet bederven en we verlieten voldaan het restaurant, en billijke tip achterlatend voor Sheri. Op ene korte pitstop na reden we relaxed door naar de Big D.

Even na zes uur kwamen we dan aan in het Motel 6 van Irving, Dallas, alwaar we een tijdje bleven om te bekomen van de reis. Dit tijdje liep echter nogal laat uit, en we waren pas rond half 10 's avonds weer klaar om onze eerste stappen buiten het motel te zetten. Voor de laatste activiteit van de dag gingen we naar Billy Bob's Texas, een bar/danscafé/muziekcafe/rodeo in de Fort Worth Stockyard, waar overdag veehandel plaatsvind, maar 's nachts veranderd in een bruisend entertainmentdistrict. Dit lag wel 40 minuten van ons motel, dus we kwamen pas laat aan. Het was ondertussen al sinds drie uur 's middags geleden dat we nog gegeten hadden, en een aantal van ons kregen weer trek. Ditmaal kochten we bij Whataburger de gelijknamige hamburger als late snack. Deze hamburger groter en lekkerder dan bij McDonalds, maar ook duurder. Vervolgens gingen we dan eindelijk Billy Bob's binnen. De sfeer was levendig, maar we vielen in onze short en sportschoenen wel enorm uit de toon, want quasi iedereen was gekleed in jeans, hemd en cowboylaarzen, meestel nog met een cowbyhoed om het af te maken. Een bandje speelde countryhits die ons onbekend in de oren klonken, maar die de locals wel massaal op de dansvoer wist te lokken. Geen van ons was echter mans genoeg om een Southern Belle te vragen ons een dansje aan te leren, dus bleef het bij enkele pintjes aan onze tafel. Daar de rodeo pas morgen was, bleef het dus nog relatief rustig die avond. Toen het laat genoeg keerden we terug naar ons motel en doken vlug ons bed in.

Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: