Bandenpech, deel 2

Trip Start Oct 30, 2012
1
6
10
Trip End Jan 30, 2013


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Lao Peoples Dem Rep  , Champasak,
Tuesday, December 11, 2012

Sinds ons vorige reisverhaal hebben we minder gefietst dan eigenlijk de bedoeling was. Door omstandigheden zijn we bijna een week in Pakse blijven hangen. De reden daarvoor volgt uit dit verhaal. Na ons verblijf in Thakek zijn we in een etappe van 118km doorgereden naar Savannakhet. Een mooie etappe, deels langs de Mekong en voornamelijk over vlakke wegen. Onze bedoeling was om daarna in 3 etappes naar Pakse te rijden, een afstand van ruim 200km. De eerste etappe was er een van 75km. Na ruim 40km een luide knal die de lekke achterband van mijn fiets aankondigde. Dit was niet zo maar een lek omdat er in de buitenband een scheur zat van zeker 5cm die dwars door de band heenging. Helaas was dit de tweede buitenband die we aan gort reden wat betekende dat we door onze reserve buitenbanden heen waren. Met een dubbele laag plakkers aan de binnenkant hebben we geprobeerd de band provisorisch te repareren. Het resultaat zag er niet al te bemoedigend uit, maar misschien zou het voldoende zijn om de volgende wat grotere plaats te bereiken. Heel voorzichtig zijn we weer op pad gegaan. Na 5km was de band nog heel. Na 10km , ik begon net te denken "misschien halen we het", opnieuw een luide knal. De scheur was nog groter geworden en onze conclusie was dat hier niks meer aan te redden viel. Het vervelende was dat we op een ogenschijnlijk heel verlaten plek stonden. Het wonderlijke is dat er toch altijd weer mensen in de buurt blijken te zijn, zo ook dit keer. Door een oudere vrouw werden we naar een huisje verderop verwezen. Daar bleek een eenvoudig reparatiewerkplaatsje te zijn. Helaas kon men ons daar niet helpen. Wel was er jongen die voor vervoer kon zorgen naar Paxong, een wat grotere plaats 25km verderop. Met een open vrachtwagentje zijn we daar naar toe gebracht. Mary naast de chauffeur en ik met de jongen in de laadbak waar we de fietsen maar op hun plek moesten zien te houden. De hulp van de jongen bestond er ook uit dat hij ons naar een hotel bracht. Op mijn vraag wat de kamer kostte begon hij met een van de personeelsleden te praten waarbij ik de indruk kreeg dat er een dealtje werd gesloten. Ik waarschuwde hem meteen dat ik daar geen genoegen mee nam, maar volgens hem was er niets aan de hand en hij trok zijn meest onschuldige gezicht. Toen bij de receptie werd gevraagd of we vooruit wilden betalen schreef de receptioniste een bedrag op dat ongeveer de helft was van dat wat ik van de jongen had gehoord. Meteen probeerde hij dat te laten corrigeren, maar helaas te laat. Ik was toch wel pissig want ook voor het vervoer had hij ons al flink laten dokken in de wetenschap dat we geen keus hadden. Hij had ook nog de brutaliteit om een fooi te vragen. Dezelfde dag nog zijn we op zoek gegaan naar een buitenband maar die was daar niet te vinden in de goede 28 inch maat. De volgende dag hebben we ons per bus laten vervoeren naar Pakse, de tweede grote stad van Laos. Gelukkig konden de fietsen mee op het dak van de bus. De 170km rit in de overvolle bus tussen de plaatselijke bevolking was een belevenis, met een sanitaire stop op een plek waar iedereen de bosjes indook en even later een stop waar hele kippen als etenswaren voor onderweg werden aangeboden. In Pakse een leuk hotel gevonden. Dezelfde dag nog op zoek naar een passende buitenband maar daar was ook in heel Pakse niet aan te komen. Uiteindelijk besloten we om onze goede vriend Bert te bellen en een aantal banden uit Nederland te laten komen. Dezelfde dag heeft hij dat nog geregeld en gezorgd voor verzending met DHL. Het kon wel een dag of zes duren had men tegen Bert gezegd. De dagen in Pakse hebben we afwisselend gesleten in zalig nietsdoen en excursies op een gehuurde motorbike naar Champasak en met een georganiseerde trip naar het Bolavenplateau. De rit op de motorbike was leuk. Bijzonder is wel dat we na 7km, je gelooft het of niet, met een lekke achterband stonden!!! Gelukkig was dit snel verholpen omdat na een telefoontje een vervangende motorbike werd gestuurd. Gisteren, maandag, was de dag dat het pakketje uit Nederland uiterlijk moest arriveren. Om 10 uur stond er een jongen met een pakketje bij het terras van ons hotel. Om 11.00uur waren we zover dat we weer konden fietsen. We waren het wachten ook wel een beetje zat. Gisteren na een mooie rit van 65km zijn we terecht gekomen in Kingfishers ecolodge. Een prachtige plek in een beschermd natuurgebied. Vanmorgen nog kwamen de olifanten op nog geen 50 meter voor het terras van ons huisje langs wandelen. Ondanks de perikelen met de banden genieten we volop en beschouwen we dit allemaal gewoon als een onderdeel van onze avonturen.
Slideshow Report as Spam

Comments

moimoi on

Ik dacht toen ik de titel las dat "Bandenpech" een exotisch Laotiaans dorpje was waar jullie nu uithangen! Past er eigenlijk wel heel goed tussen: Pakse, Savannakhet, Champasak, Bandenpech...Saai is het in ieder geval niet in de omgeving van 'Pech :-)

Hans de Gruil on

Hallo Theo en Mary,

mijn complimenten voor het verslag.
Het is zo levendig dat ik me helemaal in de situatie kan verplaatsen.
Theo je begint al op een Laotiaan te lijken zo ziet het er op de foto uit.
Het verblijf in Pakse wordt vast een van de hoogtepunten van jullie vakantie.
Mary nog gefeliciteerd met je verjaardag.
Die heb je dus in Pakse gevierd. Nog een stevige pakkerd van ons voor jou.
Ga zo door en hou ons op de hoogte. Groeten, Marga en Hans

Bert & Henriëtte on

Zo te lezen hebben jullie je goed vermaakt zonder fietsen. En nu met de super banden (maar dat waren de vorige ook) kunnen jullie weer op weg naar nieuwe avonturen. Het spelletje met hulpvaardige omstanders beheers je ondertussen al goed natuurlijk. Maar je weet ook dat je een toerist blijft die af en toe vrijwillig en onvrijwillig de lokale huishoud financiënen ondersteund. Nu weer op pad in mooi Laos en wij kijken al weer uit naar het volgende verhaal. Groet, vanuit een koud NL.

dick on

He Theo, die helm die je bij die motorbike op hebt staat je goed.
En dat van die banden was een bekend euvel en precies de reden dat een vriend van mij ging fietsen in China op een randonneur met een andere wielmaat. Maar tegenslag hoort ook een beetje bij een reis en opent weer nieuwe opties voor avonturen.
Groet uit een veel te koud Nederland. Dick

Een berichtje uit het koude Kuuk on

Hoi daar,
Wat een verhaal, leuk om te lezen en de foto's erbij te zien. Zo leven we echt met jullie mee. Als alles gaat zoals gepland is het ook niet leuk. Zo beleef je weer hele andere en verrassende dingen. We kijken uit naar een nieuw verhaal. Mis jullie! Bedankt voor het lieve kaartje. Xxx

Judith Okumu on

Het is de week van de fietsenpech blijkbaar want hier had onze bakfiets bevroren versnellingen en een bevroren rem! Hopelijk hebben jullie verder geen fietsproblemen meer. Ik ben alweer benieuwd naar het volgende verhaal!

Groetjes!

Theo en Gerry on

Hallo, een berichtje gestuurd maar ik zie het er niet bij staan dus nog maar een keer. Weer fijn om iets te lezen. Wij wensen jullie verder weer een mooie fietstocht zonder al teveel bandenpech.
Liefs Theo en Gerry

WE on

Een olifant op 50 meter van het terras is niet niks, maar wat dacht je van een nijlpaard op nog geen twee meter van het terras (in Oeganda)!! Niemand in paniek, en dan blijf je vanzelf ook rustig!
Leuk om jullie verslagen te lezen, groeten vanuit een besneeuwd Hengelo-gld- Wim en Elly

Jacques on

Bandenpech je weet het heb je in alle soorten dit is in ieder geval echte pech
Heb je niet een extra stukje canvas bij je om in de band band te leggen? Wil nog wel eens helpen. Het is wel genieten als ik alle verslagen lees. Koop je nog voor de komende dagen een klein kerstboompje voor achter op de fiets lampjes erin en kerst kan dan ook voor jullie beginnen. Het laten klappen van de banden zou ik nu maar tot oudjaarsavond mee wachten heb je nog een beetje vuurwerk ook.
Veel fietsplezier en vanuit elst liefs jannie jac.

Hennie en Gerda on

Wat een pech, maar eigenlijk ook niet. Zo ga je zo maar op een motor op pad (zou je anders niet hebben gedaan) en ervaar je dat voor alles wel weer een oplossing komt.
En ja Theo, je lijkt echt al op een aziaat, het kleurtje ziet er goed uit en op de foto met het pakketje banden lijken je beentjes wat korter.
We kijken uit naar jullie volgende belevenissen.
Dikke kus en geniet maar lekker verder

Leonie & Rob on

Hallo globetrotters,
Wat een verhaal weer. Op het moment zelf toch enorm balen, maar ja dit soort verhalen maken de reis extra bijzonder. We duimen dat de banden en fietsen heel blijven.
Xxx

Hennie en Gerda on

Wat een pech! Dat bedenk je van te voren toch niet dat je 2 buitenbanden aan gort rijdt. Maar nu hebben jullie wel weer andere dingen beleefd, die ritjes op de motorbike, de bijzondere busrit en een excursie had je waarschijnlijk anders niet gehad. En hulp van je achterban is toch ook weer fijn om te ervaren. Gelukkig zijn jullie nu weer op pad en kunnen wij uitkijken naar een volgend verhaal, iedere keer weer leuk om te lezen.
X van ons allebei

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: