Naar de Oost
Trip Start
May 01, 2010
1
9
11
Trip End
Sep 11, 2010
Mytilíni, North Aegean, Greece
Friday, July 16, 2010
Ik schrijf dit op de laptop in de punt van de Sterre terwijl Marieke de wacht houdt, ze denkt dat ik slaap en dat schijnt haar gelukkig te maken. Ze is ongerust over de hoeveelheid slaap die ik krijg. We zijn vanmorgen vroeg vertrokken om een oversteek van ongeveer 45 nautische mijlen voor donker gemaakt te hebben. Eergisteren hebben we ook zo’n afstand afgelegd, iets meer toen, 60 Nm. Sterre gaat op de motor 3,5-4 knopen, bij weinig wind is dat dus het hoogst haalbare gemiddelde en daar moet de planning een beetje bij aansluiten. Vertrekken in het donker is beter dan aankomen zonder licht, omdat je de vertrek haven kent en de aankomst plaats niet. Onze trips worden nog serieus zo! ’s nachts vertrekken betekent ook dat er gedurende de dag een beetje geslapen moet worden en dan moeten Marieke en ik elkaar afwisselen. Het was zo’n machtig gevoel toen ik op weg naar Evstratios ging liggen voor een uurtje slaap en Marieke alleen buiten achterliet. Ze nam comfortabel de verantwoordelijkheid voor alles wat met het varen te maken heeft, wow!
In Evstratios was stroom op de kade en konden we de laptop opladen en de koelkast koelen, heel fijn voor ons. Er was zelfs een Ayios Evstratios hotspot waardoor we het weerbericht op internet konden checken: NW 2-4. Prachtig voor een oversteek richting de oost. Helaas hebben we tot nu toe de motor aan omdat er helemaal geen wind is, maar we zijn heel blij met de luxe dat dit kan, tenslotte lagen we niet zo lang geleden nog gevangen in Chalkis met een kapotte motor. Daarbij staat op het stuk zee waar we nu varen regelmatig harde N-NE wind en dat zou deze oversteek heel zwaar hebben gemaakt. We zijn overigens onderweg naar Lesbos, het westpuntje. Maar goed dat typen hier in de punt is dus erg comfortabel in de laatste ochtendkoelte en met Mumford & sons door de koptelefoon, wat een CD.
Die militairen komen we hier niet toevallig tegen en er zijn er waarschijnlijk nog veel meer op Lesbos, ze vliegen de hele dag op mast hoogte over met straaljagers en helicopters, we komen namelijk in de buurt van Turkije. De Grieken willen niet vergeten worden door hun buren en laten zich dus zien. We horen van andere zeilers dat het contact met autoriteiten steeds minder ontspannen wordt naarmate je oostelijker in Griekenland komt en dat er nogal wat paranoia heerst onder de haven politie en kustwacht. Een beetje heen en weer cruisen tussen beide landen is niet zo makkelijk. We hebben het eerder gehad over het contact met andere zeilers en dat veel van die lui ook niet overdreven relaxed zijn. Sommigen houden ervan spookverhalen te vertellen over slecht weer, hoge golven, lelijke douaniers en niet kloppende papieren. Je kan eigenlijk zeggen hoe dichter je in de buurt van een vliegveld bent hoe groter en nieuwer de yachten die je rond ziet varen en hoe meer verscholen angst onder de bemanning, vaak Duitse, of Nederlandse gepensioneerden. Op zo’n eiland als Evstratios zie je deze lui niet en lijken de zeilers die er wel zijn wat meer bestand tegen zout water, en minder angstig. 'Ja, het kan hier waaien ja, maar je moet ook varen als het wat minder is.’ Zo simpel is het, niks geen stress en die papieren en douaniers? Je hebt een verzekeringsbewijs en een paspoort nodig en soms kan je het stempelproces versnellen door iets te roepen over Goes Hiddink en de overeenkomst tussen zijn en onze nationaliteit. Heerlijk deze mentaliteit, vrij, vrolijk en positief, Evstratios was een genot met haar 300 relaxete inwoners en bezoekers en met water en stroom bij de hand, we hebben zelfs een nieuwe gasfles! De verkoper benadrukte dat de fles van Tessaloniki via limnos naar Evstratios was gereisd en nu met ons mee ging naar Turkije, hihi.
Tussen Chalkida en nu hebben we vooral tijd op de noordelijke Sporaden doorgebracht, een prachtige groene eilande groep. Een gebied waar je ook boten kan charteren, het was absoluut het mooiste gebied dat ik tot nu toe heb gezien om een boot te huren.
Zo, nu is Stijn ‘de wacht’ aan het houden en kan ik even typen. Er is ondertussen wat wind gekomen en we hebben het grootzeil en de halfwinder gehesen! De halfwinder is een heel groot en licht zeil, die je kunt gebruiken ipv de Genua bij koersen v.a. halve wind. Ondanks dat Stijn net niet heeft geslapen en we vroeg zijn opgestaan, is hij niet moe.
Ik wilde nog even vertellen dat we in het gebied hebben gezeild waar de Monachus Monachus (Mediterrane Zeehond ) leeft. De Sporaden vallen onder het enige Marine Reservaat in Griekenland, beschermd gebied dus. Er leven zo’n 55 Monachussen, waarvan er in totaal op de wereld nog maar 600 zijn. Ze zijn met uitsterven bedreigd. Helaas hebben we ze niet in het echt gezien. Wel weer een prachtige groep dolfijnen, met ook een baby dolfijn erbij, die heel schattig naast z’n moeder/vader? mee zwom!!!. Ze speelden met onze boot, eentje bleef zelfs heel lang bij ons in de buurt! Het was zo bijzonder om deze dieren naast je boot uit het water te zijn opspringen, ze lijken zo vrolijk!
Op de Sporaden ben ik toevallig ook bij een Griekse kapster terecht gekomen. We liepen ’s avonds v.a. een strandje door de heuvels op Alonissos, toen er in een klein dorpje plotseling ‘hairdresser’ op een raam stond. Dit kapperswinkeltje zag er zo leuk uit dat we er wel naar binnen moesten! Het was gezellig rommelig en overal lagen nog afgeknipte haren op de grond. Toen het duidelijk was dat ik geknipt moest worden, haalde de kapster haar buurvrouw erbij, die wat engels sprak. Ja, het moest in lagen en niet te lang blijven, want er moest wel verschil te zien zijn! Eerst haar wassen….tot groot verdriet en ongemak van de kapster, Alesta, bleek het water te zijn afgesloten. Wij hadden gelukkig een eigen fles water bij ons, dus dat werd over m’n hoofd gegooid. Zout was er nu in iedergeval uit, voor shampoo was er te weinig. Hoe langer de kapster aan m’n haar zat en de klitten er probeerde uit te kammen, hoe bezorgder, maar ook des te fanatieker, ze in het knippen werd. Met alles wat ze kon, ging ze er mee aan de slag. Kammen, en waar de klitten begonnen, werd het gewoon afgeknipt! Lekker kort dus, zo simpel is het. Nu zit ik met een prachtig kort kapsel zonder klitten. Als verrassing kreeg ik van de kapster nog een mooie zij-invlecht. En verder de tip om m’n haar-punten af en toe in te smeren met olijfolie, dan blijft het hopelijk goed! Het was super en ik zou het liefst de volgende keer weer naar deze Griekse kapster gaan.
Comments
Nou is mij net alweer overkomen wat mij heel erg kwaad kan maken, net heb ik een aardig briefje klaar en dan floept alles ineens weg, weg, weg en ik moet opnieuw beginnen en dan wordt het uiteraard een andere brief maar dat is eigenlijk niet zo erg, als het nu maar niet opnieuw gebeurt.
Jullie vieren wel een enorm feestje zo samen op dat bootje, is het misschien een bootje van Berend Botje? Kort geleden meende ik dat ergens uit jullie bericht te kunnen lezen, maar dat doet er natuurlijk niet toe. Het verhaal van dimarieke bij de Griekse kapper is heel mooi, slands wijs slands eer zeggen wij wel in ons landje, leuk voor hen om jullie als klant te krijgen, zomaar, is jouw haar ook maar meteen geknipt, Stijn? Of laat je het maar een beetje groeien, ook wel leuk toch?Wij doen maar en beetje kalmaan kalmaan, soms merken wij heel goed hoe heel oud wij aan het worden zijn en dat dat wel eens problemen of ook wel probleempjes met zich meebrengt. Het valt af en toe niet mee voor ons om voor twee zooo oude mensen te moeten zorgen. Dit is niet bitter bedoeld,zeg ik nadrukkelijk, alleen, ja, soms denk ik wel eens zoiets van laten we dit of dat nou eens gaan proberen te doen en dan meteen nee nee, juist niet doen, wees blij dat we het rustig hebben en geniet ervan, van dat rustige, niet andere dingen willen die te moeilijk zijn want daar worden we immers te moe van. Fijn als we eens iets hebben opgeruimd of afgemaakt of iets lekkers gekookt , en zo gaat ons leventje en we vinden het nog steeds fijn. In ons eigen tempo in dit verwaarloosde kleine huisje. Maar! goed nieuws! De fabriek van Fokker heeft besloten niet naar Tilburg (het gebied Wijkevoort) te komen met de voorgenomen uitbreidingl Maar naar Papendrecht. Er stond bij, in de krant, dat het bouwrijp maken van dat gebied voor bewdrijven nu voorlopig niet aan de orde is, of zo'n soort uitdrukking. Wij blij dus, En wie weet . Dag hoor, tot volgende keer veel groeten van ons allebei. opa oma.
Wat een heerlijk leven voor jullie beiden. Ik lees iedere keer weer met veel plezier jullie avonturen, want dat zijn het. Het is net of ik een boek aan het lezen ben, maar ik moet dan weer wachten op het volgende hoofdstuk. Heeft ook wel wat hoor! Mooi verhaal van de kapper, daar zou ik nou ook mijn haar wel willen laten knippen, zit er niet in helaas. Hier bij Damen weinig nieuws, Kobus en Jetzke hebben een zoon gekregen, Thies. Kobus bij zijn nieuwe werkgever begonnen dus we weten verder geen ins en outs. De vakantieperiode is aangebroken, dus het parkeerterrein (en het fietsenhok) wordt steeds leger. Hier ook tropisch warm, heerlijk hoor! Jullie verder weer veel zeilplezier en tot het volgende leeshoofdstuk! Groetjes, Karen
Ha reizigers,
Zojuist, haperde de 'Hambrug' welke ik vandaag bedien, en tierde de trotse huurder van motorjacht 'Beauty' (hoogte 5.4 meter(!)) terwijl er aan het brugmechaniek gesleuteld werd, en zijn vakantie een half uurtje vertraagd werd.
Een mooi moment om jullie meest recente verhaal te openen! Vertrouwd en goed is jullie ontspannen nuchterheid!
Festina Lente, met 3.5 kts op de motor gaat dat wel lukken :) Het moet een prachtig gebied zijn waar jullie nu zitten. Erg leuk om te lezen allemaal.
btw, Stijn, bedankt voor de mooie scheepsschroef! ik ga vanavond een gat in de muur boren om hem op te hangen!
Zit op mijn werk, maar ben wat duf en hebal hard gewerkt vind ik zelf..Had stuk al gelezen van jullie maar wil nog even zeggen dat we genieten van jullie verhalen en ook dat we steeds aan vakantie denken dan..(en het helaas niet hebben)
Wat zou ik graag dolfijnen zien (en niet in Harderwijk)
Enfin ik ga weer door.Liefs Noor
De familie Landsmeer is nu wel heel internationaal. Emma komt bijna thuis en Matthiijs net weg, zijn verhalen in Indonesie zijn voor ons erg herkenbaar.
De drukte van Jakarta is een groot verschil met de stilte op de zee. Bert zijn zwager heeft een boot waar we regelmatig op meevaren, ik vind de rust op het water heerlijk, je leefomgeving is klein en je hoeft en kan niet veel op zo'n klein oppervlak. Dat doen jullie nu al 3 maanden en het verveelt nog steeds niet als ik jullie verhalen lees. Wat zal het wennen zijn als jullie terug komen, nog maar niet aan denken.
Helaas is er te weinig tijd om vaker iets met Noor en Matthijs te ondernemen, maar we houden elkaar in de gaten.
liefs Wil