Kagoshima, Seasickness and Vulcanic Eruptions

Trip Start Feb 13, 2012
1
20
38
Trip End May 11, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Legend of the Seas
What I did
Shoko Shuseikan Museum
Sengan Garden
Arimura Lava Observatory

Flag of Japan  , Kyushu-Okinawa,
Tuesday, April 3, 2012

dag 50: We hadden gisteravond te horen gekregen dat de zee vandaag wat ruwer zou zijn en dit bleek een behoorlijke understatement. Toen we opstonden merkten we al dat de boot flink was aant schudden en dat wil wel wat zeggen bij een schip van deze grootte. Aangezien we pas om half 12 op waren togen we om 12 uur naar het lunchrestaurant aan de voorkant van de boot op de 9de verdieping en daar viel je niks meer in, iedereen bleek namelijk zeeziek. Aan de deur werden we opgewacht door een lijkbleek Chinees meisje van het personeel die ons verwelkomde met een lach als een boer met kiespijn en toen we binnenkwamen vloog er net een bak met bestek de grond op. Iedereen liep dan ook met zijn borden eten te balanceren en lijkbleke mensen met kotszakjes lagen her en der verspreid. We hadden hier met Rosa de Chinese journaliste afgesproken, maar zowel Neomy als Rosa hielden het niet lang vol door de golven, dus Bob bleef alleen achter en werkte nog even 3 borden eten weg. Dit was 1 van de grappigste dingen die hij tot nu toe had meegemaakt, hij zat dan ook alleen aan zijn tafeltje met zijn eten en kwam niet meer bij van het lachen. Om hem heen zaten op het hoogtepunt 15 mensen tegelijk te kotsen. Hij heeft ze geteld aangezien hij niks beters te doen terwijl hij daar alleen zat. 

Op de rest van de boot bleek alles dicht, omdat het simpelweg te gevaarlijk was om te fitnessen, te klimmen of je uberhaupt buiten op het dek te begeven, je waaide namelijk zo weg. Gelukkig hadden we vandaag toch een rustdag ingepland aangezien we de hele dag op zee zouden zitten en we al 3 dagen hard getraind hadden. Bob besloot zich dus een nieuw bierpakket te kopen met allemaal exotische bieren en zich een stuk in de kraag te zuipen om te compenseren voor het gerammel van de boot. Ongeveer 75% van de gasten en zeker de helft van het personeel was zeeziek dus er was ook weinig anders te doen. Van de mensen die niet ziek waren lag 95% te slapen door de hele boot verspreid. Blijkbaar word je moe van zeeziektabletten en zo een beetje iedereen had die genomen. Bob daarentegen besloot het bij bier te houden en na een tijdje bij Neomy en Rosa gezeten te hebben die er allebei ook halflam bijlagen en pertinent weigerden met Bob mee te drinken besloot hij wat gezelliger volk op te gaan zoeken. Deze vond hij helemaal achter en bovenin de boot in wederom de viking lounge, een barretje waar je mag roken(rokers zijn altijd de gezelligste mensen). Hier zaten de 2 Zuid-Afrikaanse gastjes met hun moeder en de dove en lesbische vriendin van die moeder. Later voegden Neomy en Rosa zich er ook bij en met z'n allen werd er tot het avondeten stevig gezopen en veel domme onzin uitgekraamd. Wederom gered door de alcohol dus!

Het eten van 's avonds moeten we wel nog even vermelden. Bob heeft namelijk de eerste keer in zijn leven betere kip gehad dan thuis((Bob: "Sorry pa, ma dit was echt belachelijk lekker"). Het waren kipfiletjes in een of andere Maleisische saus, maar doordat ze die eerst iets van 24 uur marineren in een speciale marinade met drank en kruiden, wordt de kip zo mals dat je het niet voor mogelijk houdt. Bob heeft nog geprobeerd om het receptje los te peuteren bij het personeel maar helaas zat dit er niet in. Doordat we zo veel gegeten hadden begon bij Neomy de zeeziekte op te spelen, de boot was namelijk al de hele dag heen en weer aan het schommelen en er was bijna niemand meer op het schip te bekennen. Precies op het moment draaide ze voor de eerste keer deze cruise meesterlijke muziek in onze inmiddels vaste bar, de Viking lounge. Met gepaste tegenzin offerde Bob zich toch maar op en vergezelde Neomy rond half twaalf bij het teruggaan naar de kamer.

 dag 51: De hele reden dat we deze cruise wilden doen is het feit dat we Japan wilden bezoeken en dat gaat vandaag dan eindelijk gebeuren. De start is niet zo geweldig aangezien de Japanse douane erg moeilijk doet waardoor het land binnenkomen behoorlijk wat vertraging oploopt.  3 Uur later dan gepland stappen we dan toch eindelijk aan land in Kagoshima in het uiterste zuiden van Japan. De stad zelf doet erg Europees aan behalve dan dat alle borden etc. in het Japans geschreven zijn en dat er een grote vulkaan, Mt. Sakurajima genaamd, op een eiland ernaast ligt. Deze vulkaan is erg actief en toen we aan land stapten waren we dan ook getuige van een welkomstuitbarsting zoals onze gids het zo mooi noemde. Eerst was het echter tijd voor wat culturele shit en we vertrokken naar De Sengan Garden en het Shoko Shuseikan Museum, een museum en een opgegraven en nagebouwde tuinen van de shogun(oppersamoerai) uit de feodale tijd van Japan toen deze nog de dienst uitmaakte, de tijd van de samoerais dus. 

We krijgen te zien hoe die mensen geleefd hebben en krijgen erg veel informatie van onze Japanse gids over hun gebruiken. Bob vond dit allemaal wel oke aangezien er vooral veel gezopen, gevochten en getraind werd, Neomy vond het allemaal wat saaier en had vooral honger doordat alles zo lang geduurd had. Hierdoor was Bob genoodzaakt om tussendoor met haar in een japans restaurantje wat van de befaamde Japanse Ramen Noodles uit Kagoshima weg te werken. Deze waren dan wel ook echt extreem lekker alleen heeft de gids ze voor ons moeten bestellen aangezien we de menukaart niet konden lezen en de mensen in het restaurant geen woord engels praken. Hierdoor misten we een gedeelte van de excursie met wat religieuze shit. Maar Bob moet ook toegeven dat hij het toch een beetje gehad heeft met allemaal die religieuze onzin. In ieder land hebben ze weer nieuwe gebruiken, gewoontes en ceremonies die bedoeld zijn om mensen geluk te brengen in het leven. In principe is het overal hetzelfde alleen verzinnen mensen overal andere domme dingen om te doen. Bij ons gaan mensen in de kerk zitten en dragen ze kruisjes, in China lopen ze rondjes om boeddhabeelden en gooien ze muntjes op torens en stenen, in Cambodja, Thailand en Laos dragen ze gekleurde armbandjes en hangen ze overal boeddhistische talismannen op en in Japan schrijven ze wensen op stukken hout bij een soort van kapelletjes en bidden ze tot allemaal rare goden. Het is allemaal een beetje hetzelfde principe en de details over deze rituelen, want er is natuurlijk maar 1 specifieke manier om ze uit te voeren, zullen ons eigenlijk worst wezen. In alle landen waar we tot nou toe zijn geweest hebben ze schrikbarend veel verkeersdoden terwijl iedereen zo een geluksding in z'n auto heeft hangen om maar niet te crashen, in Japan leiden ze meer schade door natuur- en milieu-rampen dan op de gehele rest van de wereld bij elkaar en bij ons gaat het ook allemaal naar de klote als je het nieuws mag geloven, het heeft dus allemaal weinig effect. Het religieuze verhaal sloegen we deze keer dus maar over zodat de Neomy gevoederd kon worden.
 

De tweede stop was de hele reden van ons bezoek aan Kagoshima, de vulkaan: Mt. Sakurajima. We werden met een veerboot naar het eiland gebracht waar het ding opstond en het was erg cool om hier rond te kijken. Het hele eiland ligt bezaaid met as aangezien de vulkaan meer dan 400 keer per jaar rook en as uitspuugt. Op het eiland wonen iets meer dan 6000 mensen, dit kwam volgens onze gids doordat de huizen daar erg goedkoop waren. Dit is nogal wiedes want als die vulkaan fatsoenlijk uitbarst brandt daar de hele boel plat. Op het eiland gingen we naar de Arimura lava observatory aan de voet van de berg en daar aangekomen werden we getrakteerd op nog een nieuwe uitbarsting en zeg nou zelf, hoe vaak heb je op een eiland gestaan aan de voet van een vulkaan terwijl deze is aant uitbarsten. Dit was dan ook echt een ubervette ervaring en onze eerste dag Japan was alleen hierdoor al meer dan geslaagd.
 
Toen we na de excursie terug kwamen in onze kajuit was de kamer zoals gewoonlijk weer helemaal schoon gemaakt. Dat gebeurt hier namelijk 2x per dag en iedere avond maken ze van handdoeken een leuk beest die ze dan samen met de compass van de volgende dag (dat is een folder met informatie over wat er allemaal te doen is op de boot) klaar leggen op je bed. Nou hadden we al veel handdoekbeesten gezien, maar deze keer sloeg echt alles. We hadden een handdoekaap gekregen, daar moest natuurlijk een fotootje van gemaakt worden. Toen Neomy vervolgens op de wc door de nieuwe compass aan het bladeren was om te kijken wat er voor leuks te doen was de volgende dag op de boot, moest ze even twee keer lezen. In een bepaald gedeelte van de compass kon je persoonlijke berichtjes plaatsen en er stond er een in voor haar van Bob. Na het lezen van dit berichtje sprong ze op van de wc rechtstreeks bij Bob in de armen. Je snapt dat Bob nu de rest van de vakantie niks meer fout kan doen, want trots als Neomy was, was ze tegen iedereen aan het vertellen dat ze in de compass stond. Ze is zelfs nog twee extra kopieen gaan halen. 
  

Door de slechte nachtrust vanwege het slechte weer van de avond daarvoor en het vroege opstaan voor de excusie naar Kagoshima, was Neomy uitgeput en ging ze rond 12 uur gaan bed. Bob daarentegen was samen met Marnes de 17-jarige Zuid-Afrikaan wel in voor het drinken van een paar biertjes. Doordat een vriendelijk barman Bob een hele zak Tiger bier kado gaf, werd het een erg gezellige en bezopen avond. Om 3 was al het bier op en waren alle barren dicht dus werd er besloten om nog even wat te gamen in de arcadehal. Nadat zowel Bob als Marnes een luidruchtig potje guitar hero verneukt hadden, besloten ze nog een potje te racen en dit ging hun warempel helemaal niet zo slecht af. Wie zegt dat alcohol en rijden niet samengaan? We hebben vanavond het tegendeel bewezen, gitaarspelen gaat daarentegen niet als je bezopen bent. Om half 4 kwam Bob dan ook behoorlijk aangeschoten de kamer binnen gevallen waarbij Neomy uiteraard nog even werd uitgelegd wat ze allemaal wel niet gemist had. Hier was ze natuurlijk ontzettend blij mee, maar dat mocht voor Bob de pret niet drukken. 2 Minuten later viel hij als een blok in slaap.

De groete en spaar nog ma ff door, we hebben de rekening nog niet durven vragen ma we hebben zo een vermoeden...

b2o & de mupsj
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: