Xiamen, With the Sjnikkel in the Champagne
Trip Start
Feb 13, 2012
1
19
38
Trip End
May 11, 2012
Where I stayed
Legend of the Seas
Xiamen, Fujian, China
Saturday, March 31, 2012
Het schip is gevuld met Chinezen wat een beetje jammer is want die mensen spreken geen Engels dus daar kan je niet echt mee praten. Het personeel daarentegen is supervriendelijk en aangezien dat op dit moment 800 man zijn hoeven we ons hier toch niet te vervelen. Alles wat je moet betalen is wel echt reteduur. Voor te beginnen wordt er automatisch ongeveer 16 euro pp per dag ingehouden van je creditcard. Dit doet dienst als fooi voor het personeel, wat betekent dat we sowieso al 224 euro kwijt zijn en dan hebben we nog niks gedaan. Een biertje kost 4 euro, een massage begint vanaf 100 euro, een cd met foto's kost 180 euro en internet kost 55 eurocent per minuut om maar ff wat te noemen. Gelukkig is al het eten, water en sap gratis en de onbeperkte frisdrankkaart hebben we gekocht voor 5 euro pp per dag.
De luxe aan boord is dan wel weer echt totaal over de top en de hoeveelheid eten is echt niet normaal. Wij hebben allebei nog nooit zo veel eten bij elkaar gezien. Dit is echter alleen voor de lunch en het ontbijt, 's avonds wordt er namelijk sjieker gedineerd, je hebt dan niet zo veel keus maar het eten wat je krijgt zou niet misstaan in het gemiddelde michelinsterren restaurant. Bij ons diner hebben we 3 verschillende obers, ene neemt je drank bestelling op en serveert de sjieke drankjes, ene neemt de eetbestelling op en serveert het eten en dan nog ene voor peper op je eten te doen, brood uit te serveren en de hele tijd je water en frisdrank bij te vullen(bijvullen gebeurt nadat je 1 slok hebt genomen). Dan hebben we de ober die je naar de plaats brengt, je stoel terug schuift en een servetje uitspreidt over je benen niet eens meegeteld. Ook komt de hoofdober iedere dag even informeren of alles wel naar wens is en hoe je dag was. Uiteraard zitten wij hier weer als een paar lompe hornoxen tussen al dat sjieke gedoe. Welk bestek moet je nou gebruiken voor wat? Sjieke kleren hebben we uberhaupt niet meegenomen en rustig eten zonder een hoop kabaal te maken zit er bij ons 2 sowieso niet in, zeker niet als we de hele tijd over die live pianomuziek heen moeten schreeuwen.
's Avonds besloten we naar de introductie show in het theater te gaan, waar Bob zich een bierassortiment van 6 verschillende biertjes kocht, uiteraard kreeg je daar een koeltasje bij waar een flessenopener aan vast zat. Maar zelfs met deze hele zak bier kon hij deze show niet waarderen, het was alleen maar heel fout dansen(ballroom en Amerikaanse rotzooi inclusief prodent smile) en toen ze ook nog klassieke ballet uitvoeringen gingen doen haakte hij helemaal af. We zijn toen maar eens naar de Viking lounge getrokken een bar waar 18 tot 20+ mensen vandaag zouden samenkomen in de hoop daar wat leuke mensen te vinden. Dat viel echter tegen, er waren namelijk alleen oude Chinese vrouwen die compleet voor schut op de dansvloer stonden. De muziek was wel erg oke en ook leerden we Thinus, een 18-jarige Zuid-Afrikaan, kennen die in hetzelfde schuitje zat. Na 2 biertjes en wat fris(frisdrank is tenslotte onbeperkt) besloten we rond een uur of 1 de pin erin te slaan.
dag 48: Vandaag lekker genieten van alle luxe en stevig fitnessen in onze gym. Ze hebben ons verteld dat de gemiddelde cruiser een halve kilo per dag erbij krijgt. Bob was in Bangkok weer begonnen met trainen en die is nu erg blij dat hij de beschikking heeft over een redelijk fatsoenlijke fitnessruimte, een klimmuur en een renbaan. Aangezien Neomy het ook wel lekker vindt om een beetje te sporten hebben we dat vandaag dan ook een paar uur gedaan. Cool is trouwens de loopband. Je kijkt namelijk naar buiten als je hierop staat en aangezien het schip vooruit vaart heb je de hele tijd de neiging om bij te sturen. Dit hoeft natuurlijk niet op een loopband dus het was goed opletten dat je er niet per ongeluk vanaf flikkerde.
Het diner was ook wel speciaal, daar kregen we namelijk slak als voorgerecht. Je kan het wel escargot noemen en er een sjiek sausje overheen doen maar dat neemt niet weg dat het gewoon slak is. Neomy durfde het niet aan en heeft na even aandringen van Bob er ene van zijn bord geprobeerd, ze moest daarna toch wel toegeven dat ze erg lekker waren. Ook Bob was er erg over te spreken, ze waren helemaal niet slijmerig zoals ie zich had voorgesteld. Na het eten zijn we nog even bij de karaoke bar gaan kijken om mensen uit te lachen. Hier werden echter alleen maar antieke Chinese liedjes gezongen en je hebt dus geen idee of het klopt wat de mensen zingen en op de een of andere manier is het dan ook niet zo leuk. Over het algemeen was het wel tenenkrommend slecht dat wel, op 1 enkel Chineesje die echt prachtig kon zingen na, maar ja weer in het Chinees.
dag 49: Vandaag moeten we op tijd op want we meren aan in Xiamen in zuidoost China. Uiteraard heb je geen zin om naar een onbijtrestaurant te gaan zo vroeg in de ochtend. Om deze reden hadden we de avond ervoor onze ontbijtbestelling al doorgegeven zodat we om half 8 's ochtends het ontbijtje netjes op de kamer op het bed geserveerd kregen. De excursie zelf viel een beetje tegen. We bezichtigden een boedhistische tempel, gaap, de zoveelste. Deze was ook weer heel erg beroemd en hij heette de Nanputuo Temple of South Putuo Temple. Ook al is deze nu gevuld met vooral dikke Chinese boedha's ipv dunne, het is toch weer allemaal kitscherig van goud en we hebben eigenlijk al genoeg van deze shit gezien. Het dieptepunt was de grote gouden boedha die we te zien zouden krijgen. In plaats van een standbeeld bleek dit het chinese teken voor boedha te zijn dat met goudverf op een steen was geschreven. Noem het dan bloos grote gouden letter ofzo ipv grote gouden boedha.
Hierna werden we naar dr. Tea gedracht. Een theeproeverij waar we allemaal soorten thee mochten proeven en kopen tegen belachelijk dure prijzen. De soorten thee hadden uiteraard allemaal helende werkingen met als dieptepunt een soort thee om alcohol en nicotine uit je lijf te verdrijven. Bob snapt hier dus echt de bedoeling niet van, aangezien het hard werken is om het spul allemaal naar binnen te krijgen dus waarom zou je dan thee drinken om er weer vanaf te komen? Vervolgens werden we naar wat volgens de gids een prachtig strand was gebracht. De gids is duidelijk niet gewend wat wij gewend zijn want er zijn zelfs mooiere stranden aan de Noordzee. Wel stonden er hier wat standbeelden waar we wat plaatjes mee getrokken hebben, zoals jullie hier kunnen zien. De lunch die we 's middags geserveerd kregen was dan wel weer echt apart en tegelijk ook superlekker met allemaal rare zeedieren als platvissen, schelpdieren, garnalen die je met schil moest eten en nog meer van dat soort ongein.
Na de lunch gingen we terug de boot op en aangezien Bob beestachtig veel gevreten had besloot hij een survivalrunparcourtje te gaan doen. Neomy besloot gewoon een half uur rondjes te rennen. Bob had met de mensen van de klimmuur afgesproken dat ze de moeilijke muur voor hem beschikbaar zouden maken en die klimmuur ligt aan de atletiekbaan die boven over het hoogste dek loopt. Het is erg cool om hier te rennen. Niet alleen omdat je mijlenver over de zee uitkijkt maar ook omdat de boot toch wel aardig wat beweegt waardoor evenwicht houden een extra uitdaging is. Om de paar rondjes waagde Bob zich aan de klimmuur maar er moet gezegd worden dat hij hier niet veel van bakte. De moeilijke muur was ook echt moeilijk dus op 1 enkele kleur is hij niet 1 keer boven gekomen, maja hij heeft nog de hele week om te oefenen. Na 10 km en een aantal keer van die stomme muur afgevallen te zijn hield hij het voor gezien. Er moet wel ff aangemerkt worden dat je hier pas goed duidelijk wordt hoe hard wij mensen de aarde zijn aant verneuken. Aan de horizon zie je hier namelijk overal een gele mistwolk hangen, dit is zo een beetje pure NOx(luchtvervuiling). Je ziet dit alleen maar aan de horizon maar dit betekent uiteraard dat het overal hangt alleen van dichtbij kan je het niet zien. Ook zie je overal olievlekken op zee liggen en dit is dan wel China, dus het is makkelijk om de Chinezen de schuld te geven, maar wij brengen die rotzooi allemaal hierheen. Mankracht is hier namelijk erg goedkoop en ze hebben weinig tot geen milieuvoorschriften waardoor alle westerse bedrijven hier hun rotzooi lekker goedkoop komen uitstoten.
's Avonds konden we helaas niet in het sjieke restaurant gaan eten, omdat de dresscode formal was waardoor alle mannen in pak moesten komen. Aangezien Bob geen pak heeft en ook geen zin heeft om een pak te dragen op vakantie werd er gewoon gegeten in het buffetrestaurant waar we zo veel opschepten als mogelijk ter compensatie van het missen van het sjieke diner. Vervolgens rookte Bob nog een sigaretje op het dek en leerden we het broertje, Marnes, van de eerder genoemde Zuid-Afrikaanse jongen, Thinus, kennen. Deze werd vergezeld door een Chinees meisje, Rosa, welke een journaliste in China bleek te zijn. Aangezien ze redelijk goed Engels sprak was het erg interessant om haar helemaal uit te vragen over hoe dat nou precies in zijn werk gaat, journalist zijn in China. Ze gaf aan dat ze zoals bekend niet volledig vrij is. Er zijn gewoon bepaalde dingen waar ze niet over mag schrijven. Ook krijgt ze wel eens wat regeringsbeambten op bezoek met specifieke instructies over verhaaltjes, das toch ff anders dan bij ons. Verder leerde ze ons een hoop over de Chinese cultuur in het algemeen. Het kwam erop neer dat China veel sneller was aant verwesteren dan dat de mensen aankunnen waardoor jonge mensen allemaal zwaar overhoop liggen met hun over het algemeen zeer traditionele ouders over dingen als werk, trouwen etc.. Rond een uur of 1 vonden we het goed geweest en vertrokken we moe maar voldaan naar onze kajuit.
De groete en stuur ma niks, ma begin ma alvast te sparen want de rekening krijgen we aan het eind van de week
b2o & de mupsj
