Vang Vieng, Total Chaos

• Soppegreun's Profile
• About this blog
• Entry from Vang Vieng

Trip Start Feb 13, 2012 Previous
Entry Trip End May 11, 2012 Next
Entry

  Vang Vieng, Lao Peoples Dem Rep
Monday, March 5, 2012

dag 21: 's Ochtends op tijd op voor de 8 uur durende trip naar Vang Vieng, maar eerst moest onze was nog even opgehaald worden. Neomy had, gierig als ze is, een wasserette gevonden die voor 80 cent per kilo je was deed ipv voor 1,80 de kilo in ons hotel. Dit bleek niet zo een geweldig idee aangezien ze alle kleren bij elkaar geflikkerd hadden waardoor dankzij een rooie rok van 5 euro in alle gewassen kleren alle wit is vervangen door roze. Gelukkig had Bob niet zo veel wit in zijn kleren maar Neomy des te meer, waardoor ze aardig wat kleding kon weggooien, dat krijg je als je 4 euro wil uitsparen.


We waren al gewaarschuwd dat de trip naar Vang Vieng by far het gevaarlijkste deel van onze vakantie zou worden. Je kan deze trip ook met een nachtbus doen ma ongeveer 1 op de 5 nachtbussen komt nooit op bestemming aan. We hadden dus met z'n tienen een eigen busje geregeld en dachten dat we nou wel veilig zaten. Ma motherfuck, die mensen rijden als idioten, inhalen is hier eigenlijk onmogelijk omdat je geen zicht hebt doordat je door de bergen slingert maar toch staan er geregeld auto's op de weg of rijden er superlangzame volgepakte busjes waar je wel langs moet, dit leverde een aantal spannende momentjes op waarbij we frontaal op een tegenligger dreigden te knallen. Ook moest de chauffeur ieder uur stoppen om de motor te koelen met kraanwater(gewoon erop gieten) en om koelwater bij te vullen wat uiteraard met datzelfde gewone kraanwater gebeurde. Als je dan om je heen kijkt waar je bent realiseer je je dat als er hier echt wat gebeurd je niet zo maar ff gevonden word, je zit hier namelijk in de middle of nowhere. Bij 1 stop kwamen we echter wat interessants tegen zoals jullie op de foto kunnen zien, na schorpioenenwhiskey en slagenwhiskey hadden ze hier een dooie aap in een vat whiskey geduwd, dit ziet er wel behoorlijk cool uit, maar we hebben maar niet gevraagd of we het mochten drinken.

Na een uur of 8 kwamen we aan in Vang Vieng en we stopten recht voor de deur van 2 guesthouses. 1 van de 2 sprak ons erg aan, vooral door de eigenaresse die dan wel geen Engels sprak, maar wel de hele tijd vrolijk giechelde. Voor 7 euro per nacht kregen we hier een kamer voor 2 personen. Het vrouwtje vroeg ons ook nog vrolijk of we een "magic box" nodig hadden, na wat onbegrijpende blikken van ons wees ze ons giechelend op de airco: "magic box". Dit besloten we ma niet te doen aangezien onze kelen nog zat te verduren zouden krijgen in de komende dagen.


Na ons allemaal wat opgefrist te hebben, gingen we wat eten waarna we besloten om een uurtje in het feestgedeelte van Vang Vieng te gaan kijken voor een biertje. Vanaf dit moment ging alles naar de klote. Bij de eerste bar die we tegenkwamen(de bucket bar) werden we door proppers naar binnen getrokken om gratis een emmer!!! drank pp te halen. We wisten eigenlijk niet goed of we dit moesten geloven dus we besloten eens binnen te gaan kijken. Bij binnenkomst kreeg je een gratis whiskey shot waarna je meteen door kon naar de bar waar iedereen idd een emmertje(bucket) met whiskey, red bull, ijs en cola of sprite kreeg. Dit bleek hier iedere dag gratis te krijgen te zijn tussen 9 en 10. Aangezien de drank hier spotgoedkoop is zit er vooral veel drank in, de red bull die ze erbij doen is ook niet de red bull van bij ons, deze is namelijk veel sterker en komt uit kleine flesjes. Aangezien Neomy liever geen alcohol wilde drinken ging Bob haar een cola bestellen, dit moest hij bekopen met een uitbrander van de barmeid en een paar klappen met een stel rietjes. Neomy besloot hierna zelf terug te gaan om water te halen en ook hier kreeg ze wat vreemde blikken door, na het bestellen van haar tweede water kreeg ze zelfs "last one" toegebeten. Je drinkt hier buckets of bier en anders niks.

Bob, Gary, Gary(we hebben een Schotse en een Engelse) en Jamie hadden ondertussen hun tweede bucket weggewerkt, waarna ze besloten wat rond te lopen om te kijken wat er hier nog allemaal te doen was. Ze kwamen uit bij een barretje genaamd Reggeabar waar een menukaart lag met opium, wiet en mushrooms in verschillende vormen erop(Dit bleek naderhand standaard te zijn voor iedere bar). Het barpersoneel, een zuid-Afrikaan en een Amerikaan waren vol lof over hun paddestoelen shakes en aangezien de heren al ieder 2 emmers met whiskey hadden weggewerkt lieten ze zich overreden door de woorden: "Tell us what the moon looks like" en kochten ze ieder een emmer met mushroomshake. Na een uur gewacht te hebben zonder enig effect te merken besloten ze het toch maar weer op gewone buckets te gooien, die vieze reggearatten. Aangezien we ook kikse amerikanen in de groep hebben kunnen we die niet meer generaliseren maar we kennen niemand die naar reggea luistert en cool is dus onze conclusie is dat het aan de muziek ligt. Hier leren we dus van dat reggealuisteraars klootzakken zijn.

Neomy had er om 1 uur genoeg van aangezien de bucketbar toen dicht ging, ze was trouwens wel aardig aangeschoten, wat al redelijk uniek is voor Neomy. Zij ging naar huis met Gary en Lindsey en Ty, Jordan en Nakul onze Canadese maatjes waren al een tijdje weg, zodoende trok Bob met Gary, Atro en Jamie naar de volgende bar. In Vang Vieng blijf je namelijk de hele tijd van bar naar bar lopen niet alleen om gratis buckets te halen maar ook als er ene dichtgaat. Dan gaat de volgende namelijk open en dus trekt de hele feestende meute daarheen. Na de bucketbar was het dus de beurt aan de limbobar en de naam zegt het al hier werd de limbo gedanst, dit was echter niet zo maar limbo. Om het een beetje leuk/gevaarlijk(dat gaat hier hand in hand) te maken werd de limbopaal in alcohol gedrenkt en in de fik gestoken. Dit is dan ook vragen om ongelukken en Neomy heeft het een andere dag nog aardig mis zien gaan waarbij een gast minstens tweedede graads en misschien wel derdegraads brandwonden over zijn hele benen opliep. Bob moest dit natuurlijk wel ff proberen en als je naar de foto kijkt kun je je voorstellen dat hij het hier behoorlijk warm moet hebben.

Na de Limbobar werd de Smile bar aangedaan en hierna de Reggeabar nog een keer aangezien die het meeste smeergeld aan de politie betaald mag die namelijk het langste openblijven. Bob heeft het wel vertikt om hier drinken te halen omdat ze hem gekloot hadden met de shakes hier met als resultaat dat ie Jamie's halve emmer leegdronk. 4,5 Emmer whiskey en een aardig aantal gratis shotjes voor een eerste avond is dan ook geen slecht gemiddelde en toen er om 5 uur besloten werd om naar huis te gaan werd er nog ff een hamburgertje langs de weg opgepikt. Het vrouwtje die ons deze verkocht probeerde ons ook nog even op te lichten door ons 2x te laten betalen. We besloten onze hamburgertjes gewoon te pakken, we hadden immers al eens betaald, en weg te lopen, terwijl het vrouwtje ons nog een aardig stuk natierde en schreeuwde. Toen Bob eenmaal in bed lag voelde hij pas hoeveel whiskey en red bull hij gedronken had. Hierdoor zat slapen er niet echt in doordat ten eerste de kamer begon te draaien als ie zijn ogen sloot en ten tweede de red bull hem wakker hield doordat die veel te sterk was, al met al  een geslaagde avond, maar je moet er wat voor over hebben.

dag 22: 's Ochtends stak nog een extra probleem de kop op bij Bob: ontiegelijke diaree. Zo erg dat zelfs water niet binnen gehouden kon worden. 1 slokje betekende 2 minuten later een sprint trekken naar de wc, waarschijnlijk heeft die burger hier de hand in gehad aangezien deze waarschijnlijk al van 's middags af ongekoeld op dat karretje lag, was Bob ff blij dat ie hem niet ook nog 2 keer betaald had. Neomy heeft echter de hele dag goed voor hem gezorgd en er werd een pak crackers, een fles water en een fles fanta voor hem gehaald. Het feit dat deze fles fanta een maand of 9 over datum was en dat Neomy daar achter kwam toen Bob de fles voor driekwart leeghad hielp waarschijnlijk ook niet echt mee voor de gesteldheid van de maag van Bob. Terwijl Bob de hele dag in bed lag om zo dicht mogelijk bij de wc te zijn ging Neomy wat winkelen in Vang Vieng om haar garderobe weer compleet te maken na het verneuken van een groot gedeelte in de was.
's Avonds voelde Bob zich wat beter waardoor we samen met de hele groep gingen eten in het uitgaansgebied in een restaurantje genaamd Smile restaurant.  Het restaurantje had blijkbaar maar 1 pit om op te koken en om dan met 12 man(Tabatha en Hannah waren inmiddels ook gearriveerd) eten te krijgen duurt een eeuwigheid. Na een goeie 3 uur hier gezeten te hebben had iedereen eindelijk gegeten, twas wel superlekker dat wel. Het bizarre aan het restaurant was dat er gewoon op de menukaart staat dat als je hier iets bestelt wat duurder is dan 1 euro(en dat is eigenlijk alles), je een gratis wietjoint kado krijgt, wel met de waarschuwing om hem in je hotel of in een bar te roken, want als de politie je op straat pakt moet je een dikke boete betalen varierend van 200 tot 300 dollar.

Aangezien Bob zich nog niet helemaal fit voelde en langzaam maar zeker weer een spetterpoepaanval voelde opkomen besloten Bob en Neomy naar het hotel te gaan terwijl de rest weer op stap ging. In het hotel aangekomen rookte Bob wat wiet op het balkon om eens te kijken hoe dat spul hier is en dit beviel erg goed. We keken samen in bed een serietje op de laptop waarna we in slaap zijn gevallen en Bob heeft nog nooit zo lekker geslapen sinds hij op vakantie is. Azie is namelijk nogal rumoerig 's nachts en hij moest de laatste dagen al geregeld opstaan om naar de wc te gaan. Ook word je hier normaal om 8 a 9 uur wakker door de warmte en hierdoor slaap je sowieso de hele nacht al erg licht. Vannacht echter niks van dit alles, Bob heeft geslapen als een roosje.

  Dag 23: 's Ochtends om half 11 werd Bob wakker gemaakt door Neomy en hij had ondanks de warmte en het lawaai moeite om op te staan dit allemaal vanwege die aardige man in het smiley restaurant die gratis joints weggaf bij iedere bestelling. Wie zei dat drugs slecht voor je waren, ze hebben Bob de beste nachtrust bezorgd van de hele vakantie. Maar goed het was tijd om te gaan doen waarvoor we gekomen waren: Tuben op de Nam Kong rivier. Je krijgt hier een tube/band om in te liggen en je drijft langs allemaal barretjes waar mensen flessen met touwen eraan naar je gooien om je die barren in te trekken. Dit is by far de alleridiootste lokatie die we ooit in ons leven gezien hebben. Om even aan te geven hoe idioot dit is: Bob is vorig jaar nog op Crze beach geweest, Jamie was 6 weken geleden op een full moon party en Mickey heeft 5 jaar op Tenerife gewoond en gewerkt als dj en barman en die waren het er allemaal over eens dat dit alles niet eens in de schaduw kan staan van wat er hier allemaal gebeurt. Uiteraard krijg je overal gratis shots en de eerste heb je al achter de kiezen nog voordat je je tube hebt aangeraakt, zelfs Neomy ging voor de bijl want je krijgt een gratis armbandje als je de shot pakt. Dit loopt er op uit dat iedereen knallelam is nog voordat het 1 uur 's middags is, uiteraard ook doordat hier de nodige buckets geserveerd worden.

Echter bij de rivier zijn het niet alleen de buckets en shots die ervoor zorgen dat je totaal gaar wordt. Het personeel draagt ook hun steentje bij. De hele dag worden er spelletjes gespeeld die maar om 2 dingen draaien, zuipen en sex. De prijs voor het winnen van zo een spelletje is ook altijd minstens 1 bucket. Maar er gebeuren hier de raarste dingen, kijk bijvoorbeeld niet raar op als je ineens een meid poedelnaakt het water in ziet rennen als opdracht voor een spelletje, of een gast kleren ziet wisselen met een meisje(zwemkleding welteverstaan) of mensen blikken bier ziet kapotbijten om die vervolgens in 1 keer leeg te drinken. Dat personeel sleept je sowieso gewoon mee naar die spelletjes en voordat je het weet zit je ergens op een podium met een glas whiskey in je handen dat je dan zo snel mogelijk moet leegdrinken. Dit spel kunnen we wel even uitleggen als voorbeeld, het heet whiskeytrain en is altijd jongens tegen de meiden en er worden 2 rijen gevormd. Iedereen krijgt een glas whiskey en de eerste moet dit opdrinken en vervolgens het glas omgekeerd op zijn kop zetten. Daarna is degene die erachter zit en dit gaat zo door tot de eerste rij alle whiskey op heeft. Als de meiden verliezen moeten ze hun tieten laten zien en aangezien iedereen totaal lam is zijn er een hele hoop meiden die hier geen enkele moeite mee hebben. Dit is echter maar een kleine selectie van de shit die hier allemaal aan de hand is en om alles te vertellen zou een paar honderd pagina's kosten, maar het illustreert het geheel een beetje. 


Verder hebben ze hier overal ziplines(tokkelbanen) en swings waarmee je van platformen het water in kan slingeren, ook zijn er achterlijk leipe glijbanen en platformen om vanaf te duiken. Er valt dus ook iedere week gemiddeld een dooie door deze onzin want veiligheid kennen ze hier niet en je als 1 m naast springt spring je op de rotsen. We hadden hier ook al aardig wat waarschuwingen over gehad, een Fins meisje(Elise) dat we hier leerden kennen vertelde ons dat ze ook al bijna dood was gebleven. Ze had een glijbaan geprobeerd met de toepasselijke naam "slide of death" en het eerste wat ze zich kan herinneren nadat ze zich afzette was dat ze wakker werd op de kant terwijl ze haar waren aan het reanimeren. We hadden dus van te voren al besloten om dit allemaal een beetje rustig aan te doen maar aangezien we allemaal wel in zijn voor een beetje adrenaline besloten we een swing en een glijbaan in 1 van de barretjes uit te zoeken waar de rivier wel diep was. Dit is nog niet ideaal want als je teveel slingert land je nog steeds  op de rotsen op de kant, aangezien je vanaf een platform boven de rotsen springt maar het was de veiligste die we konden vinden en Bob die Neomy beloofd had zich niet dood te springen of iets te breken kreeg hier toestemming om ervoor te gaan(Neomy had inmiddels ook genoeg gedronken). Aangezien het barretje wat verder door op de rivier lag waren hier niet zo veel toeristen meer, maar wel heel veel local kinderen. Bob had voor de lol bij bij beide Gary's een handafdruk op de borst en rug geslagen waardoor er de hele dag al een competitie gaande was om zo mooi mogelijke handafdrukken bij elkaar op de rug en buik te maken. De local kinderen vonden dit erg leuk en wilden toen ook met ons vechten waardoor er bij die bar een uur met kinderen gevochten werd. Tussendoor was iedereen nog steeds bezig met handafdrukken maken en slingerden we via de rekstok en gleden we via de glijbaan het water in, het testosteronuurtje zullen we het maar noemen, alle jongens hadden iig de grootste lol. Dit was een dag later dan ook duidelijk te zien aan met name hun ruggen.

Hierna gingen we naar huis om ons op te frissen voor nog een avond stappen. Er werd wat gegeten en aangezien, de Gary's, Jamie en Atro de nacht van ervoor een goeie strategie hadden bedacht om zo veel mogelijk gratis buckets te krijgen door een bepaalde route te volgen, langs verschillende barren die allemaal rond een andere tijd gratis buckets weggeven, werd besloten om die te volgen ook al wilde Bob vandaag eigenlijk alleen maar shotjes en bier drinken. We zijn dus toch niet de enigste gierigaards hier. Hierdoor kwamen we vandaag al wat vroeger maar des te gaarder aan in de Smile bar, hier werd uiteraard flink feest gemaakt. Toen Mickey, Cecilia en Nat hier 's nachts binnenkwamen lopen was het helemaal feest en iedereen ging totaal loos terwijl het nog steeds het doel was om elkaars ruggen zo blauw mogelijk te slaan. Dit ging een tijdje door totdat iemand op het het idee kwam om de opiumthee in bar eens te bestellen waarna iedereen ineens met z'n zatte kloten met een opiumthee in de handen stond. Nadat Bob eens geinformeerd had bij het barpersoneel of dit wel mogelijk was met de hoeveelheid alcohol die hij gedronken had kreeg hij te horen: "Aaaah, you'll be fine" en nog voordat hij had ingestemd kreeg hij de opiumthee al uitgeserveerd. Het duurde best lang voordat dit spul ging werken, dus hij dacht al niks meer te gaan voelen. Op de dansvloer stond een Duitser die had het ook geprobeerd en die kon niet meer bewegen, niet meer praten en hij kreeg zelfs zijn mond niet meer dicht. Jamie was nergens meer te bekennen sinds zijn thee en Engelse Gary kon niet meer rechtop lopen of normaal praten. Bob was dus eigenlijk wel blij dat hij niet zo veel voelde zeker aangezien hij beloofd had om Gary naar huis te dragen mocht dat nodig zijn en dat was nodig. Na een dikke uur begon de thee toch de werken en kreeg Bob ontiegelijke zweetkicks, werd hij erg lam en ging zijn hele gezicht jeuken, maar hij was wel erg vrolijk. Toch besloot hij dat het beter was om naar huis te gaan omdat hij niet als die Duitser wilde eindigen, dus Neomy die alleen gezopen had ging met hem mee. Na 500 meter gelopen te hebben merkte Bob dat hij dit best kon hebben en draaiden we weer om om Gary op te pikken, want Bob voelde zich toch wel schuldig. Gary vonden we terug terwijl hij een hamburgervrouwtje probeerde zo ver te krijgen om hem een burger te verkopen terwijl hij in totaal maar 50 cent aan allemaal waardeloze briefjes had en de burger kostte 2,50 euro. Bob en Neomy hebben hem toen maar meegesleept/gedragen terwijl hij zwaar in de put zat omdat hij nog steeds niet geneukt had deze vakantie. De hele weg heeft ie er half strompelend en half vallend proberen achter te komen wat er mis was met hem maar hij kwam er toch maar niet uit, dus hebben we hem in bed geflikkerd en daar heeft hij zijn roes uitgeslapen. Jamie bleek naderhand nog een tweede opiumthee gedronken te hebben en daardoor was hij in slaap gevallen op een hangmat in de Smile bar en na een paar uur werd ie wakker en is ie naar huis gegaan, de Duitser waarvan naderhand bleek dat hij zowel opium als valium had gehad wat zijn toestand aardig verklaarde hebben we niet meer terug gezien. In bed aangekomen voelde Bob zich zo wazig(maar nog steeds vrolijk) dat hij toch maar even een emmertje naast het bed heeft gezet om te voorkomen dat hij de hele kamer onderkotste, maar het bizarre van die opium is dat als je je ogen dicht doet de kamer niet gaat draaien, maar je als een roosje in slaapt valt. Zo kwam alles dus op zijn pootjes terecht en we mogen toch wel van een van de bizarste maar tegelijk ook kikste dagen ooit spreken.


Dag 24: 's Ochtends bij het ontbijt had Bob nog steeds jeuk in zijn gezicht, echter zo een beetje de hele groep bleek hier last van te hebben. Volgens Hannah doen alle opiaten dat met je en dat zou een logische verklaring zijn aangezien ook zo een beetje iedereen die opiumthee had geprobeerd. Ook bleek de kater van het spul niet zo relaxed aangezien we allemaal behoorlijk down waren. De enige oplossing leek ons dan ook om weer richting Nam Song rivier te trekken om het weer op een zuipen te zetten. Vandaag besloten we geen tubes te huren aangezien de beste feesten bij de eerste paar barren waren en je dit makkelijk kon lopen/zwemmen. Voor de meesten bleef het een beetje een rustig dagje ook al waren we toch weer behoorlijk aangeschoten. Met een beetje in de zon liggen en kijken naar al die andere idioten hier krijg je de tijd best goed om. Neomy ging vandaag echter wel totaal uit haar dak, dagen lang shotjes en emmers whiskey hebben toch duidelijk een effect gehad. Dus toen het Finse meisje(die Elise die eerder bijna dood was) haar mee het podium opvroeg ging Neomy totaal loos en heeft ze een half uur lang intiem met de batsen tegen het meisje opgeschuurd terwijl ze ondertussen overal betast werd. Er mag gezegd worden dat dit geen onaangenaam gezicht voor de aanwezigen was aangezien niet alleen Neomy maar ook die Elise er zeker wezen mag. Van dit laatste moet wel even gezegd worden dat dit Bob's dronken visie op het dansen was, aangezien het in Neomy's ogen lang niet zo intiem leek als hier nu wordt beschreven.


's Avonds werden wederom wat barretjes bezocht, er werden nog wat emmers whiskey gedronken en er werd wat gefeest. Vandaag kwamen we erachter dat we ook lachgasballonetjes konden nemen en aangezien Schotse Gary niet echt in zijn element kwam besloot Bob er ene voor zichzelf en voor Gary te halen, de fotocollage van de invloed van lachgas op Gary kunnen jullie hier zien. Het jammere aan dat spul is dat je het maar ongeveer 1 minuut voelt dus het is ook zo weer weg maar het is wel enorm grappig. Gary kwam hierdoor wel wat bij en er werd een plan gesmeed voor morgen, Mickey had namelijk magic mushrooms gekocht bij de Rockbar en hij zag overal kleuren en dingen en hij kon niet meer stoppen met lachen. Dit zag er erg relaxed uit en Bob en Gary waren al aardig aangeschoten en wilden dit graag proberen. Het kleine beetje verstand dat nog aanwezig was leidde hun tot het besluit om vandaag op tijd naar bed te gaan zodat ze dit morgen uitgerust en fit konden doen. Bob liep onderweg naar huis nog even langs de Rockbar om 3 porties mushrooms in te slaan en hij lag al om 12 uur in bed om zich te prepareren om de laatste dag op z'n Vang Viengs af te sluiten, met totale chaos.


  Dag 25: Aangezien een groot gedeelte van de mensen totaal uitgeteld was vanwege de hele week feesten waaronder Schotse Gary waarmee Bob de mushrooms zouden gaan proberen, trokken we maar met een man of 6 naar de Nam Song rivier. Bob en Neomy, die gisteren op tijd waren gaan slapen, Gary en Jamie, die gisteren de hele dag reteziek zijn geweest van de opiumthee en alcohol van de dag ervoor, Nat die pas 2 dagen hier was en Atro die al een paar dagen diaree had en zich daardoor rustig had moeten houden. De 3 porties mushrooms werden verdeeld onder Bob, Gary en Jamie. Deze waren echt gigantisch smerig en dat gaf hoop aangezien de beste mushrooms altijd smerig waren zo was ons verteld. En jawel hoor na 1 uur sloegen de dingen in en ging het loos, wat een bizarre ervaring. Aangezien je  alles ziet bewegen en je kleuren, geluiden en eigelijk alles veel intenser ervaart en er om je heen zo veel te doen is, kijk je je ogen uit en kom je niet meer bij van het lachen. Aangezien de hele bar wist dat we die dingen hadden gegeten, omdat het daar de normaalste zaak van de wereld is, vond iedereen het erg grappig om gekke bekken naar ons te maken waardoor het alleen maar meer lachen werd. Toen Nat ineens langskwam gekleed in BH omdat ie met een spelletje had verloren dachten we dat we ons zouden bepissen, ook zwemmen was extreem bizar aangezien water heel raar aanvoelt en met name het klotsen van water als je je hoofd onder water steekt is een heel aparte gewaarwording. Af toe trok het personeel(die ook allemaal wisten wat er aan de hand was) je toch gewoon het podium op en dan werd er bv. whiskey in je mond gegoten uit 2 flessen tegelijk. Gary die volhield dat ie niks voelde, probeerde zelfs nog mee te doen met reuzendjenga. Dit leidde tot veel hilariteit aangezien hij zich bleef ergeren aan het feit dat hij eigenlijk niks meer kon en dingen niet snapte, daardoor bleef hij de hele tijd kwaad kijken en schelden zoals alleen een engelsman dat kan met zijn volwaardige lock, stock & two smoking barrels accentje. Toen Elise hem op een gegeven moment op het podium de rug beschilderde met de tekst "insert here" met een pijl naar zijn reet kwamen we niet meer bij(Iedereen is hier beschilderd met watervaste stift en spraypaint). Ook Jamie was de kluts kwijt en heeft zeker 1 uur lang met zijn ogen dicht op een eiland gelegen terwijl hij aant huilen was van het lachen en ook Bob had geen idee wat er aan de hand was dus heeft hij vooral met Neomy op een eiland gelegen en zich dit allemaal aangekeken en dubbel gelegen van het lachen. 


 Voor Neomy was dit een hele vreemde ervaring, omdat zij daar rustig zat met haar flesje water en iedereen om zich heen zag lachen en vreemd doen om niks. Het leek wel alsof ze aan het babysitten was op een groepje kinderen, dus je kunt je voorstellen dat ze blij was toen iedereen na een uur of 3 weer een beetje terug op aarde kwam. Uiteraard werden er meteen buckets whiskey gehaald, volgens Gary's theorie: "Why have a beer if you can have a bucket". We kwamen Nat, die al een hele tijd kwijt was, weer tegen en hij zat helemaal onder de schrammen en bloed en kon nauwelijks meer lopen. Toen hij bij ons eiland kwam staan kiepte hij gewoon om. Gelukkig dat Gary nog net zijn bucket uit de weg kon halen, het zou namelijk zonde zijn als die omgestoten zou worden. Hierdoor was hij wel net te laat om Nat op te vangen waardoor Nat nu nog een tijdje met een afdruk van Bob's knie op zijn voorhoofd moet lopen aangezien hij daar precies op landde. Omdat Nat in deze toestand gewoon alleen naar huis vertrok besloten we maar achter hem aan te gaan omdat niemand geloofde dat hij ver zou komen. Bob, Neomy en Gary hebben hem uiteindelijk naar huis gesleept/gedragen. Dit is waarschijnlijk niet wat de mensen thuis verwachten maar Bob is echt een engeltje vergeleken met het volk wat hier allemaal loopt. Hij heeft wat gekke dingen gedaan maar dit altijd onder het toeziend oog van Neomy en altijd zodanig dat er niet echt wat mis kon gaan. Twordt nu wel tijd om te vertrekken want je merkt dat je door alle verdovende middelen per dag losser en idioter wordt, maar je moet dit een keer meegemaakt hebben.


's Avonds zijn we wat gaan eten met z'n allen, waarna we nog een laatste emmer whiskey zijn gaan drinken bij de bucketbar. Hannah en Tabatha hadden nog twee jointjes over van het Smiley restaurant en deze werden gebroederlijk gedeeld lekker liggend op kussens in de bucketbar, waarna we rond een uur of 12 de pin erin sloegen omdat iedereen supergaar was van de hele week, zoals Atro het zo mooi wist te zeggen:"Vang Vieng did its job". Eigenlijk was de hele week 1 groot chaotisch avontuur en deze laatste avond chillen met z'n allen was een waardige afsluiting voor een totaal idiote week. 


de groetuh en reserveer maar al plaatsen in een afkickkliniek,


b2o en de Mupsj

Slideshow Share

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Speciaal voor sijs: Hannah en Tabatha

Previous Entry Next Entry