Social security avontuur en di-do

Trip Start Sep 23, 2011
1
5
15
Trip End Dec 21, 2011


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of United States  , Indiana
Thursday, September 29, 2011

Dinsdag begon mijn social security avontuur. Ik was langs Voluntary services gegaan om de TB test te laten doen en de security check. Ik kwam er alleen al snel achter dat ook dat niet zo gemakkelijk ging als het logischerwijs zou hoeven gaan. Na wat wachten en bellen van de mensen bij de Volunteers office werd mij namelijk verteld dat je voor de security check een Social security number nodig hebt (dit is wel enigsinds te vergelijken met ons burger service nummer, in de VS is het een alternatief identificatiemiddel en illegalen willen er graag een omdat ze dan kunnen werken. Het hebben van een Social security number maakt je dus maximaal Amerikaan zonder Amerikaan te zijn). In eerste instantie dachten we met zijn allen dat dit niet mogelijk zou zijn of in elk geval ontzettend veel papier werk. Het meest stomme van dit hele gedoe is dat de security check mijn social security nummer nodig heeft omdat met dat nummer ook allerlei persoonlijke data word opgeslagen zoals een crimineel verleden. Ze willen dus mijn dan aangevraagde security number gebruiken om een history check te doen ook al heb ik voor zo ver als het social security number betreft geen history om te checken…

Gelukkig valt het krijgen van de kaart wonderlijk mee, ik heb nu het idee dat ik er prima een kan krijgen, athans dat werd mij verteld op de federal building bij de social security office. Het enige probleem is dat IUPUI (de universiteit hier) mijn SEVIS registratie nog niet afgerond heeft (Sevis is een soort van Duo voor internationale studenten en scholars in de VS). Komende dinsdag heb ik echter een meeting op IUPUI, waarin mijn registratie word afgerond en ik een rondleiding krijg over de universiteit. Er zit dus beweging in het hele proces wat goed nieuws is. Vervelend is dat de afronding van de registratie pas 10 dagen later in de systemen zal zitten en tot die tijd kan ik dus nog geen  social security number aanvragen. Het humoristische is dat het niet hebben van een social security number in de praktijk niet veel veranderd. Ik ga gewoon mijn gang op de VA, Ik kan alleen de security check niet doen en dus geen ID kaart krijgen (ik heb al een sleutel). Eigenlijk ben ik nu dus elke keer een bezoeker als ik daar ben. Dit is alleen voor Paul en co. niet ideaal omdat zij er wel door in de problemen kunnen komen. Voor mij is het grootste voordeel van een ID dat ik dan gratis kan lunchen tot een bedrag van 6 dollar per dag^^ en de kantine heeft prima eten voor dat bedrag.

Om die 2 redenen ben ik dinsdag en woensdag maar vooral bezig geweest met alles uit zoeken voor een social security number en heb ik geprobeerd er een te krijgen. Daarbuiten heb ik niet extreem veel gedaan.  Een leuke bijkomstigheid van dit hele gedoe is dat ik ondertussen wel wat van downtown indianapolis heb gezien (zie fotos). Ook was het bezoeken van de social security office een heel avontuur. Nicole en Jamie vertelden dat als zij dat zouden moeten doen zij dat al een heel avontuur zou vinden dus ze vonden het erg dapper van me^^ Eigenlijk viel het best mee.

Ik heb gelukkig ook al wat leukere dingen gedaan, zo heb ik met een aantal van de deelnemers aan het onderzoek gesproken wat erg interessant was. Verder heb ik mijn eerste MAS training gehad. Ik denk nu al dat het een erg interessant meetinstrument is dus ben blij met mijn tijdelijke plek hier. De MAS training was met een stuk of 10 mensen maar ik denk dat 4 daarvan al met de MAS kunnen werken en erbij zaten ter ondersteuning. Uiteraard vriendelijk met ze kennis gemaakt al moet ik bekennen dat ik hun namen daarna weer snel vergeten was (ik denk dat ik ze maar op ga schrijven, zo veel nieuwe namen). Ook heb ik een meeting gehad over hoe het met het onderzoek tot dus verre was, een soort van update meeting (ik noem het trouwens bewust meeting in plaats van vergadering omdat dit meer bij de informele sfeer past). Uiteraard kon ik niet zo veel bijdragen aan deze meeting maar het was wel fijn om te horen hoe het ermee stond. Vandaag(donderdag) heb ik nog een research meeting gehad, dit was met een grotere groep mensen die allemaal op een bepaalde manier betrokken zijn bij het web van Paul's metacognitie onderzoek. Binnenkort (misschien vrijdag al) krijg ik de data te zien waar ik mij over mag buigen en een paper over mag schrijven.

Dinsdag was ik trouwens voor het eerst met de bus naar de VA geweest maar iedereen hier is erg negatief over de bus.. aangezien Crysty en ik zaterdag al waren geweest had ik er niet zo een probleem mee en de heenweg ging dan ook prima. Er zijn eigenlijk wel alleen arme(vooral afro Amerikaanse) mensen in de bus dus als ik daar dan als enige blanke zit in mn nette kleren voelt dat wel wat ongemakkelijk (let wel ik wil niet racistisch zijn maar door het grote verschil tussen zwart en wit ontkom je er hier niet echt aan)… Maargoed de heenreis ging dus prima, de terugreis was echter teleurstellend. Ik had net de bus gemist die ik wou halen dus moest ik een half uur wachten op de volgende bus. Dit vond ik niet zo een probleem maar om de een of andere reden is deze bus nooit langs gekomen en moest ik uiteindelijk een uur wachten. Woensdagochtend was ook weer een heel busavontuur, ik nam de bus van 8:40 en toen ik op de bus zat te wachten kwamen er twee gheto negers aan. Perfect passend met de arme sloeber negers in de film 8-mile (eigenlijk natuurlijk heel triest). Ik vond het echter wel wat intimiderend en dacht straks beroven ze me nog waar ik bij sta of weet ik veel wat.  Ze vroegen of ik een kaartje had of geld, ik zei dat ik 4 dollar had en ze vroegen met enig aandringen of ze geld mochten omdat ze zelf niet genoeg hadden voor de bus… Vanwege het gevoel van ongemak heb ik ze uiteindelijk maar 2 dollar gegeven. Een van hen wou me toen ook nog een john lennon cd verkopen maar daar heb ik vriendelijk voor bedankt. Busreis heb ik gelukkig geen last van ze gehad al concludeerde ik wel dat van iedereen in de bus zij toch wel echt het meest gheto waren.

Woensdagavond was Paul echter zo vriendelijk om mij naar huis te brengen omdat hij waarschijnlijk erg dicht in de buurt zou wonen van waar ik nu verblijf. Dit was voor mij een hele opluchting na mijn bus avonturen. Hij bleek inderdaad erg dicht bij mij te wonen en ik kan dus waarschijnlijk grotendeels met hem mee rijden, YAY! Vanochtend en vanmiddag (donderdag) ben ik ook met hem mee gereden en had ik dus een dag van 8 tot 4. Paul is echt ontzettend aardig en heeft veel interessante dingen om over te praten, dus ik ben helemaal gelukkig dat ik voor een groot deel van de bus af ben. Tot mijn grote verbazing heeft Paul een heel beschaafde auto, namelijk een toyota yaris cedan model. Met de grote auto’s die ik hier rond zie rijden had ik bij hem ook wel een grote auto verwacht.

Ik ben er woensdag trouwens ook achter gekomen dat ik een vs simkaart gewoon in mijn mobiel kan stoppen. Dus ga ik een deze dagen een vs prepaid simkaart kopen. Bijzonder aan de VS is trouwens dat het geld kost om gebeld of gesmst te worden…

Al met al dus weer voldoende geleerd en beleeft, al mis ik natuurlijk het thuisfront.
Slideshow Report as Spam

Comments

Jason Renard on

Erg leuk om te lezen broertje!!!

Gillian Kreugel on

fijn dat je je belevenissen met ons deelt! benieuwd naar nieuwe avonturen!

mrenard
mrenard on

Hartstikke leuk zo je ervaringen te lezen. Je schrijft ook lekker leesbaar.

marijke on

heel leuk om je 'avonturen' te lezen! lijk je wat minder ver wqeg. x

selwynrenard
selwynrenard on

bedankt voor alle lieve reacties!! mis jullie!!

Carla on

Hoi Sel, erg leuk je belevenissen te volgen. Spannend hoor maar gelukkig zie je het als een avontuur. Hier kun je ook nog een boek :)) over schrijven...
Good luck en vooral heel veel plezier!!

Anton on

Mooie verhalen zo kan ik mij een voorstelling maken van wat je mee maakt en wat je overkomt (bus).

grts
Anton

Mam on

ik wil nieuwe verhalen!! Is leuk! goeds en liefs

Indira on

Hi Selwyn! Ik zag je blog op FB, wat stoer dat je dit gewoon doet! Het klinkt allemaal erg spannend, heel veel succes in Amerika! Groetjes Indira

selwynrenard
selwynrenard on

Hey Indira,
Volgens mij valt het best mee qua avontuur, ik zit namelijk in een niet al te spannend deel van de vs. Voor iemand als ik die niet zo avontuurlijk is, is het echter toch wel erg spannend allemaal^^

Luuk on

Toch niet zooo ghetto als ze je een John Lennon cd willen verkopen

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: