Dubai en AMS
Trip Start
Sep 07, 2010
1
20
Trip End
May 21, 2011
Hallo allemaal,
Ik ben weer terug in Nederland! Na een week doorgebracht te hebben in Bangkok was het afgelopen vrijdag dan echt tijd om Azië te gaan verlaten. Het was niet direct naar Nederland echter, aangezien ik een halve dag een tussenstop in Dubai heb gemaakt, op aanraden van een Dubaiër die ik op m'n heenreis naar Azië ontmoet heb. Dit gaf me de gelegenheid dit merkwaardige emiraat (een van de zeven Verenigde Arabische Emiraten) te bezoeken, alsmede de hoogste toren ter wereld, de Burj Khalifa.
Dubai is een bijzondere stad en land. De Wikipediapagina geeft een goede achtergrond. Het is een moderne stad, eigenlijk gewoon in de woestijn (niet met heel veel zand zoals bij Silvia, maar gewoon kaal en droog) met veel moderne wegen, rotondes, wandelpaden en een gloednieuw metrosysteem dat allemaal gebouwd lijkt te zijn op de groei, want heel druk is het er eigenlijk niet (m.u.v. de metro).
De Burj Khalifa, middelpunt van een groot winkel- en torencomplex, was hoog en mooi, mooier dan de Petronastorens vond ik zelf. Het indrukwekkendst is de toren van veraf; toen ik uit het vliegveld kwam zag je in de nevel die het centrum omhulde als het ware een donkere naald omhoog steken uit de stad, significant hoger dan alle andere gebouwen. Ik ben op 452m hoog geweest, net over de helft van de 828m hoge toren.
Na het bezoeken van de toren ben ik naar het centrum gegaan waar, een beetje tegen de verwachting in, de stad eigenlijk een heel gewoon en best leuk is. Veel Indiërs en Indiase winkels en restaurants. Rond elf uur 's avonds ben ik weer teruggegaan naar het vliegveld en na daar zes uur enigszins geslapen te hebben kon ik het tweede vliegtuig nemen en echt naar Nederland vertrekken.
SlotIk vond het een erg leuke ervaring om bijna drie maanden in m'n eentje te reizen. Ik heb veel gezien, veel verschillend eten geproefd en culturen vergeleken. Ik kan iedereen aanraden om in ieder geval een keer alleen te reizen; het mooie is dat je kan doen en laten wat je zelf wilt, het makkelijk is om lokale mensen te ontmoeten en te spreken, het makkelijk is om contact te leggen met andere reizigers en je een beetje ziet hoe en wie je bent. Daar staat echter tegenover dat het soms ook een beetje eenzaam kan zijn, als je geen mensen ontmoet of niemand hebt om in je eigen taal tegen te praten.
Nu ik klaar ben met m'n DTS en met m'n reis moet ik gaan kijken wat ik nu ga doen. Ik heb nog geen concreet plan, maar solliciteren ligt voor de hand ;-). Verder overweeg ik nog om volgend jaar (sep. 2012) eventueel een bijbelschool te gaan doen, om meer over de context en samenhang van de bijbel te leren.
Ik ben God dankbaar dat Hij me naar de DTS heeft gebracht. Ik heb God in mijn leven zien werken en in dat van anderen; in en door mijn medestudenten, in mensen die we op outreach ontmoet hebben, door de leiding en door de sprekers. Wat ik vooraf wou was God beter leren kennen, en dat ik volgens mij gelukt. Ook heeft God pijn die me lang beïnvloed had heeft weggenomen, waarvoor ik erg dankbaar ben. Andere dingen die ik geleerd (of: geoefend) heb op DTS zijn het beter leren verstaan van Gods stem, leren hoe je elkaar kunt helpen te groeien en hoe je anderen met Gods woord bekend kunt maken. Nu nog in de praktijk brengen ;-).
Voordat ik vertrok had ik weinig hoop voor de toekomst, het was een beetje uitzichtloos, maar op de DTS en in de tijd erna is dat veranderd. Ook al weet ik nog niet precies wat ik nu ga doen, ik vertrouw op God's goede voornemen voor mij. Dat, gecombineerd met dat ik heb geleerd dat God niet meer of minder van mij houdt afhankelijk van wat ik wel of niet doe (m.a.w. hoeven we Gods genade, Zijn vergeving voor onze zonde, niet te verdienen), maakt dat ik relaxter en met hoop en vertrouwen naar de toekomst kan kijken.
Dit is mijn laatste blogbericht. Ik hoop dat iedereen dit gelezen heeft het interessant gevonden heeft! Ik vond het in ieder geval leuk om af en toe reacties te krijgen, bedankt! Verder nieuws zal via andere wegen verkregen moeten worden.
Groeten,
Wout
Ik ben weer terug in Nederland! Na een week doorgebracht te hebben in Bangkok was het afgelopen vrijdag dan echt tijd om Azië te gaan verlaten. Het was niet direct naar Nederland echter, aangezien ik een halve dag een tussenstop in Dubai heb gemaakt, op aanraden van een Dubaiër die ik op m'n heenreis naar Azië ontmoet heb. Dit gaf me de gelegenheid dit merkwaardige emiraat (een van de zeven Verenigde Arabische Emiraten) te bezoeken, alsmede de hoogste toren ter wereld, de Burj Khalifa.
Dubai is een bijzondere stad en land. De Wikipediapagina geeft een goede achtergrond. Het is een moderne stad, eigenlijk gewoon in de woestijn (niet met heel veel zand zoals bij Silvia, maar gewoon kaal en droog) met veel moderne wegen, rotondes, wandelpaden en een gloednieuw metrosysteem dat allemaal gebouwd lijkt te zijn op de groei, want heel druk is het er eigenlijk niet (m.u.v. de metro).
De Burj Khalifa, middelpunt van een groot winkel- en torencomplex, was hoog en mooi, mooier dan de Petronastorens vond ik zelf. Het indrukwekkendst is de toren van veraf; toen ik uit het vliegveld kwam zag je in de nevel die het centrum omhulde als het ware een donkere naald omhoog steken uit de stad, significant hoger dan alle andere gebouwen. Ik ben op 452m hoog geweest, net over de helft van de 828m hoge toren.
Na het bezoeken van de toren ben ik naar het centrum gegaan waar, een beetje tegen de verwachting in, de stad eigenlijk een heel gewoon en best leuk is. Veel Indiërs en Indiase winkels en restaurants. Rond elf uur 's avonds ben ik weer teruggegaan naar het vliegveld en na daar zes uur enigszins geslapen te hebben kon ik het tweede vliegtuig nemen en echt naar Nederland vertrekken.
SlotIk vond het een erg leuke ervaring om bijna drie maanden in m'n eentje te reizen. Ik heb veel gezien, veel verschillend eten geproefd en culturen vergeleken. Ik kan iedereen aanraden om in ieder geval een keer alleen te reizen; het mooie is dat je kan doen en laten wat je zelf wilt, het makkelijk is om lokale mensen te ontmoeten en te spreken, het makkelijk is om contact te leggen met andere reizigers en je een beetje ziet hoe en wie je bent. Daar staat echter tegenover dat het soms ook een beetje eenzaam kan zijn, als je geen mensen ontmoet of niemand hebt om in je eigen taal tegen te praten.
Nu ik klaar ben met m'n DTS en met m'n reis moet ik gaan kijken wat ik nu ga doen. Ik heb nog geen concreet plan, maar solliciteren ligt voor de hand ;-). Verder overweeg ik nog om volgend jaar (sep. 2012) eventueel een bijbelschool te gaan doen, om meer over de context en samenhang van de bijbel te leren.
Ik ben God dankbaar dat Hij me naar de DTS heeft gebracht. Ik heb God in mijn leven zien werken en in dat van anderen; in en door mijn medestudenten, in mensen die we op outreach ontmoet hebben, door de leiding en door de sprekers. Wat ik vooraf wou was God beter leren kennen, en dat ik volgens mij gelukt. Ook heeft God pijn die me lang beïnvloed had heeft weggenomen, waarvoor ik erg dankbaar ben. Andere dingen die ik geleerd (of: geoefend) heb op DTS zijn het beter leren verstaan van Gods stem, leren hoe je elkaar kunt helpen te groeien en hoe je anderen met Gods woord bekend kunt maken. Nu nog in de praktijk brengen ;-).
Voordat ik vertrok had ik weinig hoop voor de toekomst, het was een beetje uitzichtloos, maar op de DTS en in de tijd erna is dat veranderd. Ook al weet ik nog niet precies wat ik nu ga doen, ik vertrouw op God's goede voornemen voor mij. Dat, gecombineerd met dat ik heb geleerd dat God niet meer of minder van mij houdt afhankelijk van wat ik wel of niet doe (m.a.w. hoeven we Gods genade, Zijn vergeving voor onze zonde, niet te verdienen), maakt dat ik relaxter en met hoop en vertrouwen naar de toekomst kan kijken.
Dit is mijn laatste blogbericht. Ik hoop dat iedereen dit gelezen heeft het interessant gevonden heeft! Ik vond het in ieder geval leuk om af en toe reacties te krijgen, bedankt! Verder nieuws zal via andere wegen verkregen moeten worden.
Groeten,
Wout



