Machu Picchu
Trip Start
Aug 30, 2010
1
11
37
Trip End
Mar 09, 2011
Aguas Calientes, Sacred Valley, Peru
Thursday, September 30, 2010
Þó svo að það sé þokkalega einfalt að fara til Machu Picchu á eigin vegum ákváðum við samt sem áður að kaupa okkur pakkaferð. Við vorum búin að kanna hver kostnaðurinn yrði ef við gerðum þetta sjálf og ferðin sem okkur var boðin var ekki svo mikið dýrari svo við ákváðum að fara þægilegu leiðina og láta halda í höndina á okkur.
Auk þess innihélt pakkinn ferð um Sacred Valley sem var ekki inni í okkar kostnaðaráætlun. Planið var semsagt að ferðast um Sacred Valley, stoppa í nokkrum litlum bæjum, fara á markað, skoða rústir og fara svo í beinu framhaldi til Aguas Calientes sem er bær við rætur Machu Picchu.
Svo þegar við mættum á ferðaskrifstofuna í gær kom í ljós að það var ekki alveg allt á áætlun. Það voru víst einhver hátíðarhöld í Aguas Calientes svo við höfðum um tvennt að velja. Annars vegar að fara í ferðina um Sacred Valley og taka svo lestina til Aguas Calientes klukkan 23:30 frá bæ sem kallast Ollantaytambo. Þá hefðum við þurft að bíða í um 8 tíma í þeim bæ eftir lestinni og við hefðum verið komin á áfangastað um klukkan 1 um nóttina. Okkur fannst það ekki hljóma mjög spennandi sérstaklega þar sem það var ræs klukkan 4 daginn eftir (um nóttina)! Við ákváðum því að taka seinni kostinn sem fól í sér að við værum keyrð beint til Ollantaytambo og tókum lestina þaðan rétt að detta í 13 sem hentaði mjög vel. Við vorum því komin snemma til Aguas Calientes og gátum rölt um bæinn og notið umhverfisins. Á morgun förum við svo í ferðina um Sacred Valley ferðina sem við misstum af vegna breytinganna.
Það var ekki aðeins ferðaplanið sem breyttist heldur vorum við líka færð til í betri lest og fengum lest til baka til Cusco á betri tíma en upphaflega stóð til. Okkur fannst við því aldeilis hafa dottið í lukkupottinn. Hostelið fannst okkur þó ekki jafn frábært og allt annað. Þvílíkan skít höfum við sjaldan séð.
Sigrún hafði lesið á netinu að Aguas Calientes væri mjög leiðinlegur staður enda bara túristabær sem þjónustar þá sem fara til Machu Picchu. Það er að vísu ekki mikið meira hér en veitingastaðir sem gera allt sem í þeirra valdi stendur til að fá mann til að snæða hjá þeim, en umhverfið er ótrúlegt! Við erum umkringd háum fjöllum sem eru þakin trjám og gróðri enda erum við stödd í frumskóginum. Og talandi um frumskóginn – Sigrún er komin með fyrstu moskítóbitin sem gera henni lífið ansi leitt.
Í dag var svo komið að aðalfjörinu – Machu Picchu. Við vildum vera mætt til Machu Picchu um klukkan 6 þegar opnaði og við vildum líka ná í miða til að klifra upp Waynu Picchu sem er fjallið sem sést á öllum myndum af Machu Picchu. Aðstoðarmaður leiðsögumannsins okkar sagði að ef við vildum vera komin strax og opnaði og ná í miða á Waynu Picchu (aðeins 400 miðar eru í boði) þá þyrftum við að vera komin á rútustöðina klukkan 3 og bíða þar til fyrsta rútan færi klukkan 5:30. Okkur fannst það nú ekki alveg þess virði að vera mætt það rosalega snemma ef við værum svo bara búin á því vegna þreytu um leið og allt myndi byrja. Við ákváðum því að sofa til rúmlega 4 og taka sjensinn á að komast strax til Machu Picchu. Þrátt fyrir að við værum ekki mætt á rútustöðina fyrr en rúmlega 5 vorum við komin um leið og opnaði. Og í þokkabót fengum við miða til að labba á Waynu Picchu.
Við gátum valið um tvær tímasetningar til að fara á Waynu Picchu, annars vegar klukkan 7 og hins vegar klukkan 10. Þar sem við áttum bókaðan leiðsögutúr með hóp klukkan 7:45 völdum við síðari tímann. Svo drifum við okkur bara inn á svæðið til að sjá herlegheitin. Það var ótrúleg tilfinning að vera með þeim fyrstu á staðinn og sjá hann alveg tómann. Svo stuttu síðar byrjaði sólin að koma upp sem gerði þetta allt saman enn mikilfenglegra.
Við vildum ekki vera að labba of mikið um áður en við fengjum leiðsögn um svæðið. Okkar plan var að fara í túrinn, labba Waynu Picchu og rölta svo um svæðið þar til við værum orðin dauðþreytt. Við tylltum okkur því við enda rústanna og upplifðum frumskóginn og dýralífið sem í honum er á meðan við biðum eftir að leiðsögutúrinn byrjaði. En planið okkar, eins dásamlega og það hljómar, gekk ekki alveg eftir. Þegar við mættum í leiðsögutúrinn kom í ljós að við vorum eina enskumælandi fólkið og það gekk víst ekki alveg að tala spænsku fyrir alla og svo ensku fyrir tvo einstaklinga. Leiðsögumaðurinn hljóp um og reyndi að græja eitthvað og fékk næstum hjartaáfall og magasár um leið. Besta lausnin var svo að við myndum fyrst rölta um svæðið sjálf, labba Waynu Picchu og mæta svo að lokum í leiðsögutúr.
Jæja við reyndum að gera það besta úr þessum breytingum og röltum um svæðið. Við komum að grasbala ofarlega í rústunum þar sem við tylltum okkur. Í fjarska voru llamadýr við vinnu (þau eru náttúrulegar sláttuvélar fyrir svæðið). Stuttu síðar voru þrjú llamadýr komin alveg að okkur og tvö þeirra virtust vera að slást. Það gekk svo mikið á fyrir þeim að fólk nálægt okkur þurfti að standa upp og færa sig til að verða ekki undir.
Við röltum svo í gegnum rústirnar í átt að Waynu Picchu. Það endaði þó þannig að við fórum ekki upp. 100 ára gömlu lungun í Sigrúnu eru ekki alveg nógu góð hér. Hvort það sé hæðin eða mengunin (ekki hér við Machu Picchu heldur mengun í Perú almennt) eða blanda af báðu gerir það að verkum að það er oft ansi stutt í astmann. Við töldum að það yrði dýrt að hringja á þyrlu úr hlíðum Waynu Picchu svo við bara slepptum því að fara upp.
Leiðsögumaðurinn sem við vorum með var mjög góður, talaði fyndna ensku, fræddi okkur heilmikið um Machu Picchu og sagði fína brandara inn á milli. Það voru þreytt en voða sátt hjón sem rúlluðu upp í rútu sem keyrði þau til baka til Aguas Calientes tæpum 10 tímum eftir að þau mættu til Machu Picchu.
Við erum svo loksins komin til Cusco aftur þar sem Ásgeir brá sér í hlutverk læknis. Sigrúnu Yrju þótti greinilega svo töff þegar hún brann í Arequipa að hún ákvað að endurtaka leikinn og gott betur en það! Bringa, axlir, bak og hendur allt skaðbrunnið! Auk þess eru moskítóbitin svo slæm að önnur löppin á henni er stokkbólgin og hún á bara hreinlega erfitt með gang. En ofnæmislyf og bólgueyðandi munu vonandi redda þessu.
Comments
Enn og aftur ætlum við að vera leiðinleg og segja að myndir komi innan skamms. Vonandi annað kvöld en annars á föstudag :)
Ég get núna prentað út meira fyeir ömmu þín. Já hún bíður einnig að heilsa ykkur hjónakormomu, og fylgist vel með ferðalagi ykkar.
Alltaf jafngaman að lesa færslurnar ykkar og skoða myndirnar. Vonandi fer Sigrún að hressast . bestu kveðjur frá haustinu á Íslandi
Þetta virkar geðveikt spennandi ferð og myndirnar eru geðveikar. Lamadýrið minnir helst á fjórfættan strút, og óléttu konunni öfundar ykkur út af öllum stigunum sem eru þarna. : )
Kv. Hjónin á Íslandi
Mikið rosalega er gaman að fylgjast með ykkur og sjá allar myndirnar. Þið eruð að skoða staði sem ég veit að ég á aldrei eftir að sjá. Nýt þess því að þið bjóðið mér með ykkur í þessa ferð - með myndasýningunum ;-)
Keep up the good work!!
Luv, mom
:-) alltaf jafn gaman að skoða myndir og lesa, þið eruð greinilega að njóta ykkar í botn, þetta verða yndislegar minningar sem endast út ævina :-)