Uit de greep van Kreta's windmachine
Trip Start
Jul 06, 2005
1
78
120
Trip End
Jul 23, 2010
Twee wekkers lopen achter elkaar om 5.30 uur af. Wat zal de dag brengen, drie keer is scheepsrecht, gaan we het dit keer halen? Het gloort al een beetje en als we de Alure losgooien is het redelijk licht. Als we de haven uitvaren licht er pontificaal een oorlogsbodem voor de havenmond, maar daar lijken ze allemaal te slapen. We hebben een gladde zee en de wind is ver te zoeken. We houden het grootzeil toch maar op, zodat ze ons goed kunnen zien. Hoewel, we zullen slechts een vrachtboot en enkele vissertjes dicht bij huis tegenkomen. Het wordt al snel behaaglijk warm en met allerlei karweitjes vullen we onze dag in, het is uiteindelijk 14 uur varen. We houden de motor op 5 knopen, maar na een uur gebeurt er iets raars, het alarm van de temperatuurmeter begint aarzelend te tutteren. Zodra we de motor op 4.5 knopen zetten is het geluid weg. Ook de motor rookt meer dan gebruikelijk. Ik loop alles na (denk ik), er komt water uit de uitlaat, dus het koelwater kan het niet zijn. De hoeveelheid koelwater is eigenlijk te weinig en ik zie ook veel luchtbelletjes in de koelwaterslang. Omdat we bij 4.5 knoop geen alarm horen en de motor wel warm maar niet te heet is, besluiten we even niets te doen. Mogelijk is de pas ingezette impeller beschadigd, dit is te repareren op een wiebelend schip, maar met 4,5 knoop zijn we volgens de GPS toch nog voor het donker in de haven. Tevens concluderen we dat het geluid dat we gehoord hadden bij onze tweede mislukte poging om van Kreta af te komen toch het alarm van het koelwatersysteem moet zijn geweest, dus het is wel een serieuze zaak om dit op te lossen, af en toe moet je ook even stevig kunnen varen! Verder wordt het een heerlijke tocht, volgens schema varen we na twee uur om de laatste kaap van Kreta en heel langzaam zien we Kreta kleiner worden terwijl we vaag en in nevel gehuld Kasos zien opdoemen. Toch zal het nog 6 uur duren voor dat we aan de voeten van Kasos varen. Het is van dichtbij op het water een kaal eiland, maar wel vertrouwt om er lekker dicht langs te varen. Al snel zien we Karpathos liggen, waar we nog 5 uur over moeten doen om daar aan te komen. We richten ons op de havenstad Pigadhi. Dit is de bonus als we het plaatsje aanvaren, een prachtige diepe baai, met kleine eilandjes, een vissershaventje en gezellige terrasjes langs de kade. Erg toeristisch maar wel gezellig. We leggen aan bij een enorm Australisch jacht van minstens 55 voet, als kleinduimpje en de reus. Ik duik de motorruimte in om voor het donker de impeller te vernieuwen. Daarvoor moet ik wel de koelwaterkraan dicht draaien en tot mijn stomme verbazing zie ik dat deze al dicht staat! Hoe kan dat nu?? In eens is het mijn duidelijk. Het koelwater wat ik steeds gezien heb komt niet uit de originele toevoer, maar komt van de nieuwe schroefas koeling die er in Preveza is ingezet en aangezogen wordt door het zelfde koelwatersysteem voor de motor. Wat een eikel ben ik, dat ik daar niet aan gedacht heb. Normaal als je het koelwater afgesloten hebt komt er geen koelwater uit je uitlaat, je motor wordt warm en het alarm gaat af en dan weet je dat je je koelwaterkraan hebt vergeten open te doen. Dus sinds we deze zomer hebben gevaren, hebben we het gedaan met het koelwater van de schroefas. Nu maar hopen dat hier geen nadelige gevolgen aan kleven. We vieren onze ontworsteling van Kreta met een heerlijk ijsje op de boulevard.///L
Opnieuw gaat de wekker om 5.30 uur af. We gooien nog bijna 20 liter diesel in de tank en doen de laatste voorbereidingen. Rhodes is nog 60 mijl te gaan, als we het slaperige Pigadhi verlaten. De eerste vissersbootjes zijn ons al vooruit gegaan. We bewonderen nog even de geweldige baai en zetten zeil, als ware er wind zou zijn. Maar dat blijkt te vergeefs te zijn . Er ligt een strak oliezeetje op ons te wachten met een geweldig rijzende zon aan de einder. Het wordt al snel warm in de zon maar kunnen ons makkelijk verplaatsen in de schaduw van de bimini, waar het eerder koud dan te warm is met de geproduceerde wind door het varen. Al snel verdwijnt Karpathos in de ochtend sluier en doemt aan de andere kant Rhodes op, maar het zal zo'n 12 uur duren voordat we Lindos bereiken. Een baai/ankerplaats/haven aan de zuidoost kant van Rhodes. Rhodes heeft prachtige stranden en lijkt dun bevolkt als je er zo langs vaart, morgen zullen we zien of we dit bij het juiste eind hebben, vanaf de boot heb je altijd een vertekend beeld. Na twaalf uur varen, schuiven we een geweldig baaitje in en als we omhoog kijken zien we tot onze verbazing dat we aan de voet van de Acropolis van Lindos ons anker hebben uitgegooid. We strekken onze benen door een eerste kennis making met Lindos aan te gaan. Lindos is een apart middeleeuws plaatsje, met zijn vierkante witte huizen en bruine deuren, zijn togen en trappetjes, allemaal even anders dan we tot nu toe hebben gezien. En daar boven prijkt de Acropolis. We zien dat er om het half uur bussen naar de de stad Rhodes gaan. De stad Rhodes ligt 46 km van Lindos, dat is een prima uitje voor morgen.
Woensdag 19 mei zitten we om 10.30 uur in de bus naar Rhodes en genieten van het uitzicht. Naar mate we de stad naderen wordt het steeds drukker. Dat het eiland niet te klagen heeft over het aantal toeristen was al in Lindos te zien. Rond 10.00 uur staan er al 20 bussen die hun passagiers hebben gedirigeerd naar de acropolis. Rhodos heeft een oude stad, een eigen acropolis en drie havens en dat alles willen we zien. De oude stad is zeer fraai, prachtige oude gebouwen uit de 11de eeuw en als top of de bill het kasteel van de Knights of St. John. Nog zo intact of beter gezegd, prachtig gerestaureerd en elk verblijf in ware stijl hersteld. Maar ook de Avenue van de Knights met z’n cobblestone plaveisel is een prachtig gezicht . Hoewel een groot deel van de gebouwen zijn ingenomen door winkeltjes met souvenirs, goud, bont en restaurants blijkt na wat zoeken ook nog een echt gedeelte te bestaan . Jammer dat de winsten die gemaakt worden in het commerciële gedeelte weinig terug laten zien zijn in de vervallen huizen in dit van commercie verstoken, maar wel authentiek lijkende delen. Leuk zo’n stad te zien met zijn Byzantijnse, Turkse en Latijnse invloeden.
Dan op naar het Acropolis van Rhodes, buiten de oude stad, op de Monte Smith, waar de Engelse admiraal Napoleon’s vloot in 1802 zag aankomen. Prachtig ligt daar uit de tweede eeuw het stadion waar men zich voorbereidde op de olympische spelen en het theater, waar nog steeds lezingen worden gehouden en als we dan hoog de trappen op gaan staan we plotseling bij de tempel van Pytian Apollo, waar slechts vier Dorische zuilen van zijn overgebleven.
Met een lift van aardige Fransen gaan we terug en lopen nog even door het moderne Rhodes alvorens bij de havens te komen. In de Kolona haven liggen een paar hele grote cruiseschepen terwijl in de Mandraki haven alle plezierjachten liggen . Er zijn nog enkele plaatsen vrij, maar we prijzen ons gelukkig dat we straks weer terug kunnen naar onze stille baai waar vogeltjes aanvliegen en waar we ons heerlijk wassen bij de opkomende zon. Misschien hebben we de haven nog nodig, dus we houden hem wel in ere! Toch is het een haven met historie als je om je heen kijkt en de gebouwen ziet die allemaal verschillende culturen vertegenwoordigen . De derde haven die het meest dicht bij de stad ligt is bestemd voor de vissers en past dan ook het best tegen de achtergrond van de stadsmuren.
Rond 18.00 uur zijn we weer terug in Lindos, uit de bus zien we de Alure als een van de nog twee overgebleven schepen liggen. Gelukkig nog op dezelfde plaats. Onderweg zagen we veel wind en deining op zee en dan ga je je toch wat ongerust maken.
Op donderdag is het iets bewolkt en het kost even moeite ’s ochtends het water in te gaan. Maar de Acropolis van Lindos staat te wachten . We gaan tussen de aanstormende ezeltjes en lopende toeristen naar boven. Het uitzicht is geweldig en omdat we nog met twee boten liggen wordt de Alure bij elke toerist op de foto gezet. De Acropolis van Lindos is imposant. Eenmaal binnen heb je prachtig vergezichten en als je alvorens je de trappen betreedt om naar de Acropolis te stijgen kom je langs een beeldhouwwerk dat een oorlogsschip uitbeeldt met de priester van Poseidon op het dek van het schip. Naast de overblijfselen van een Byzantijnse kerk Agios Ioannis. om je via vele treden bij de tempel van Athena uit te laten komen, oorspronkelijk uit de 10-5de eeuw voor onze jaartelling.
Op de terugweg gaan we nog een keer door Lindos village en zien we hoe mooi dit dorpje en hoe goed de conditie is. Overal verbogen appartementen, studio’s en restaurantjes die zo ingericht zijn dat de authenticiteit van dit stuk van de village niet verloren is gegaan. Daar boven op ontdekken we nog een amfitheater, ,
waar nu ook als knipoog een moderne versie is naast gebouwd . Die Grieken kunnen het echt wel, maar ze moeten wel willen. ///l
Vrijdag pakken we de bus naar Genadi , ongeveer 25 km ten zuiden van Lindos en ook aan de kust. Gewoon om nog een beetje meer een indruk te krijgen van Rhodes en in een onsje minder commercie aan het strand te zijn. Dat lukt, na een uur rijden verlaten we langzamerhand alle chique hotels en komen in een regio waar het een stuk rustiger is. Aan het strand van Genadi blijken tot onze verrassing de luxe strandbedden gratis te zijn en genieten we van de zee en een heerlijke lunch in de taverne op het strand. We zijn ruimschoots op tijd terug om de boot te prepareren op een stevige reis naar Marmaris. De klok wordt weer om 5.30 uur gezet, uiteindelijk moet er 50 mijl overbrugd worden. De wind laat zich van een matig kaliber zien op de gribfile, dus het moet morgen lukken!
Opnieuw gaat de wekker om 5.30 uur af. We gooien nog bijna 20 liter diesel in de tank en doen de laatste voorbereidingen. Rhodes is nog 60 mijl te gaan, als we het slaperige Pigadhi verlaten. De eerste vissersbootjes zijn ons al vooruit gegaan. We bewonderen nog even de geweldige baai en zetten zeil, als ware er wind zou zijn. Maar dat blijkt te vergeefs te zijn . Er ligt een strak oliezeetje op ons te wachten met een geweldig rijzende zon aan de einder. Het wordt al snel warm in de zon maar kunnen ons makkelijk verplaatsen in de schaduw van de bimini, waar het eerder koud dan te warm is met de geproduceerde wind door het varen. Al snel verdwijnt Karpathos in de ochtend sluier en doemt aan de andere kant Rhodes op, maar het zal zo'n 12 uur duren voordat we Lindos bereiken. Een baai/ankerplaats/haven aan de zuidoost kant van Rhodes. Rhodes heeft prachtige stranden en lijkt dun bevolkt als je er zo langs vaart, morgen zullen we zien of we dit bij het juiste eind hebben, vanaf de boot heb je altijd een vertekend beeld. Na twaalf uur varen, schuiven we een geweldig baaitje in en als we omhoog kijken zien we tot onze verbazing dat we aan de voet van de Acropolis van Lindos ons anker hebben uitgegooid. We strekken onze benen door een eerste kennis making met Lindos aan te gaan. Lindos is een apart middeleeuws plaatsje, met zijn vierkante witte huizen en bruine deuren, zijn togen en trappetjes, allemaal even anders dan we tot nu toe hebben gezien. En daar boven prijkt de Acropolis. We zien dat er om het half uur bussen naar de de stad Rhodes gaan. De stad Rhodes ligt 46 km van Lindos, dat is een prima uitje voor morgen.
Woensdag 19 mei zitten we om 10.30 uur in de bus naar Rhodes en genieten van het uitzicht. Naar mate we de stad naderen wordt het steeds drukker. Dat het eiland niet te klagen heeft over het aantal toeristen was al in Lindos te zien. Rond 10.00 uur staan er al 20 bussen die hun passagiers hebben gedirigeerd naar de acropolis. Rhodos heeft een oude stad, een eigen acropolis en drie havens en dat alles willen we zien. De oude stad is zeer fraai, prachtige oude gebouwen uit de 11de eeuw en als top of de bill het kasteel van de Knights of St. John. Nog zo intact of beter gezegd, prachtig gerestaureerd en elk verblijf in ware stijl hersteld. Maar ook de Avenue van de Knights met z’n cobblestone plaveisel is een prachtig gezicht . Hoewel een groot deel van de gebouwen zijn ingenomen door winkeltjes met souvenirs, goud, bont en restaurants blijkt na wat zoeken ook nog een echt gedeelte te bestaan . Jammer dat de winsten die gemaakt worden in het commerciële gedeelte weinig terug laten zien zijn in de vervallen huizen in dit van commercie verstoken, maar wel authentiek lijkende delen. Leuk zo’n stad te zien met zijn Byzantijnse, Turkse en Latijnse invloeden.
Dan op naar het Acropolis van Rhodes, buiten de oude stad, op de Monte Smith, waar de Engelse admiraal Napoleon’s vloot in 1802 zag aankomen. Prachtig ligt daar uit de tweede eeuw het stadion waar men zich voorbereidde op de olympische spelen en het theater, waar nog steeds lezingen worden gehouden en als we dan hoog de trappen op gaan staan we plotseling bij de tempel van Pytian Apollo, waar slechts vier Dorische zuilen van zijn overgebleven.
Met een lift van aardige Fransen gaan we terug en lopen nog even door het moderne Rhodes alvorens bij de havens te komen. In de Kolona haven liggen een paar hele grote cruiseschepen terwijl in de Mandraki haven alle plezierjachten liggen . Er zijn nog enkele plaatsen vrij, maar we prijzen ons gelukkig dat we straks weer terug kunnen naar onze stille baai waar vogeltjes aanvliegen en waar we ons heerlijk wassen bij de opkomende zon. Misschien hebben we de haven nog nodig, dus we houden hem wel in ere! Toch is het een haven met historie als je om je heen kijkt en de gebouwen ziet die allemaal verschillende culturen vertegenwoordigen . De derde haven die het meest dicht bij de stad ligt is bestemd voor de vissers en past dan ook het best tegen de achtergrond van de stadsmuren.
Rond 18.00 uur zijn we weer terug in Lindos, uit de bus zien we de Alure als een van de nog twee overgebleven schepen liggen. Gelukkig nog op dezelfde plaats. Onderweg zagen we veel wind en deining op zee en dan ga je je toch wat ongerust maken.
Op donderdag is het iets bewolkt en het kost even moeite ’s ochtends het water in te gaan. Maar de Acropolis van Lindos staat te wachten . We gaan tussen de aanstormende ezeltjes en lopende toeristen naar boven. Het uitzicht is geweldig en omdat we nog met twee boten liggen wordt de Alure bij elke toerist op de foto gezet. De Acropolis van Lindos is imposant. Eenmaal binnen heb je prachtig vergezichten en als je alvorens je de trappen betreedt om naar de Acropolis te stijgen kom je langs een beeldhouwwerk dat een oorlogsschip uitbeeldt met de priester van Poseidon op het dek van het schip. Naast de overblijfselen van een Byzantijnse kerk Agios Ioannis. om je via vele treden bij de tempel van Athena uit te laten komen, oorspronkelijk uit de 10-5de eeuw voor onze jaartelling.
Op de terugweg gaan we nog een keer door Lindos village en zien we hoe mooi dit dorpje en hoe goed de conditie is. Overal verbogen appartementen, studio’s en restaurantjes die zo ingericht zijn dat de authenticiteit van dit stuk van de village niet verloren is gegaan. Daar boven op ontdekken we nog een amfitheater, ,
waar nu ook als knipoog een moderne versie is naast gebouwd . Die Grieken kunnen het echt wel, maar ze moeten wel willen. ///l
Vrijdag pakken we de bus naar Genadi , ongeveer 25 km ten zuiden van Lindos en ook aan de kust. Gewoon om nog een beetje meer een indruk te krijgen van Rhodes en in een onsje minder commercie aan het strand te zijn. Dat lukt, na een uur rijden verlaten we langzamerhand alle chique hotels en komen in een regio waar het een stuk rustiger is. Aan het strand van Genadi blijken tot onze verrassing de luxe strandbedden gratis te zijn en genieten we van de zee en een heerlijke lunch in de taverne op het strand. We zijn ruimschoots op tijd terug om de boot te prepareren op een stevige reis naar Marmaris. De klok wordt weer om 5.30 uur gezet, uiteindelijk moet er 50 mijl overbrugd worden. De wind laat zich van een matig kaliber zien op de gribfile, dus het moet morgen lukken!


