Caligary de laatste stad voor ons in Sardinie

  Cagliari, Italy
Monday, September 8, 2008

Onze Nederlandse zeilvrienden uit Portugal hebben aangekondigd woensdag Cagliari binnen te varen. Cagliari is de hoofdstad van Sardinie en heeft heel wat historie en cultuur in de aanbieding. Dus een goed vooruitzicht. We hebben daarvoor nog twee dagen te gaan. Na Porto Corallo zoeken we weer een baai uit aan de zuidpunt van Sicilie. De ene baai is nog mooier dan de andere, maar geen van de baaien is echt beschermd.



We kijken uit op prachtige stranden aan de ene kant, maar draaien we ons 180 graden dan strekt er een onmetelijke grote zee uit, die ook heftig over ons heen kan komen terwijl we


voor anker liggen. Maar bijna elke dag is het rustig weer en volop zon, terwijl ook de weersvoorspellingen niet verontrustend zijn. We gooien ons anker uit in de buurt van nog een aantal schepen. Dat lijkt vertrouwd, maar de Italianen vertrekken voor zonsondergang meestal naar hun haven en dan eindig je in je eentje in je baai. Ditmaal blijven er nog drie schepen over, dus moeten we redelijk veilig liggen. Opnieuw wordt het een heerlijke rustige nacht en als we vroeg opstaan is de zon er alweer om ons in de kuip na een duik in het water te verwarmen. Sardinie is dan op z'n best! Er staat geen wind als we vertrekken, maar zodra we de baai van Cagliari indraaien begint het heerlijk te waaien en kan eindelijk na veel dagen de motor uit. Met 6 knopen op de teller stuiven we de baai in en kunnen we de laatste 4 uur zeilend Cagliari bereiken.





Onze zeilvrienden liggen er al en het wordt een heerlijk avondje sterke verhalen vertellen. Cagliari is gelukkig ook een oord waar je bootonderdelen in overvloed kan krijgen. Een elektrische ankerlier staat hoog op het lijstje met het excuus om rugklachten te voorkomen, want de afgelopen weken hebben we heel wat geankerd. Als ik zie hoe collega- zeilers met gemak hun anker ophalen met hun elektrische lier, ben ik daar wel jaloers op. Na een volle dag ploeteren met allerlei lieren, komen we tot de conclusie dat het niet kan. Er moet teveel aan het schip veranderd worden om de ankerketting soepel in de ankerkettingkluis te krijgen. Jammer, want de ankerlieren zijn relatief erg goedkoop hier. Eerst maar eens een Ovni vinden en afkijken hoe zij oplossingen hebben gevonden. Cultureel heeft Cagliari zijn sporen wel verdiend. Men is druk bezig voorbereidingen te treffen om de paus te ontvangen op 7 september. We maken twee keer een wandeling door de oude stad. Cagliari is op een heuvel gebouwd en dat is nog goed te zien als we de oude stad inlopen via het Bastion San Remi die ons prachtige vergezichten geeft over de stad, de zoutwinningen en de havens.






De kathedraal de Santa Maria, het provinciehuis en het Arsenaal zijn daar binnen de hoogte punten, maar ook de aristocratische huizen en smalle straatjes doen je weer eeuwen terugzetten in de tijd. Ook maken we een fietstocht naar de salines waar zout wordt gewonnen. Maar we hebben pech, hoewel de plaatjes in ons boekje veronderstellen dat we pelikanen en flamingo's kunnen zien, blijkt de streek voor het publiek hermetisch afgesloten te zijn. In Cagliari is alles te koop, ook een modem voor prepaid internet aansluiting. Na het steeds zoeken naar zeer dure internet cafe's (2-4 euro per half uur) kunnen we het weer zelf. Dus worden de achterstallige entries snel met eigen PC verstuurd. Ook kunnen we weer skypen, en dat is toch wel een verademing omdat de laatste telefoonkaart ons heel wat teleurstellingen op heeft geleverd. We plannen nu weer met onze gribfiles (overzicht van de windsterkten) onze reis naar Sicilie. Maandag 1 september hebben we een mooie window om in 36 uur de overkant te halen. Maar als we zondag onze boot geheel geprepareerd hebben op een vroege afvaart, blijk ik mijn rijbewijs achter te hebben gelaten bij de winkel waar we de modem hebben gekocht, hopen we nu maar. Dus maandag nog niet weg! Gelukkig blijkt het rijbewijs nog in de kopieermachine te zitten, als wij maandag ochtend de winkel binnen stappen. Michael die zijn Portugese modem wil voorzien van een simkaart die ik heb gekocht overkomt bijna het zelfde. De verkoper komt als we betaald hebben ons haastig achterna met het rijbewijs van Michael die ook na de identificatie onder de scannerdeksel is blijven zitten. We laten de maandag niet zomaar voorbij gaan. We zeilen de baai uit en zoeken in het haventje van Villasimius een oppertje voor de nacht. Als afsluiting eten we met onze zeilvrienden een heerlijke pizza op het boventerras met uitzicht op onze schepen die daar voor anker liggen. Als we terugroeien kunnen we alvast aan het donker wennen en alvast in ons opnemen hoe we uit deze baai moet varen zonder te stranden op de rotsblokken die her en der in het water liggen.