Portugal een sprong met haperingen

Trip Start Jul 06, 2005
1
23
138
Trip End Jul 23, 2010


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Portugal  ,
Friday, May 18, 2007

Portugal een sprong met haperingen
Alle weersvoorspellingen geven aan dat de wind zuid en zuidwest is en dat betekent voor ons tegen de wind in als we naar Portugal willen. Bovendien is de oceaandeining meer dan 3 meter en dan moet je wel wat snelheid hebben om dat niet als ongemakkelijk te ervaren. Inmiddels is de zon maar sporadisch te zien. Als je de weerkaarten bekijkt ligt Spanje met uitzondering van het uiterste noorwest stukje volledig is de zon met 25-30 graden, maar wij troosten ons dat we nog genoeg zon zullen krijgen. De voorspellingen geven aan dat maandag de wind uit het noordwesten gaat waaien en dan moeten we de sprong maar wagen. Baiona is een heel mooi plaatsje, volledig anders dan de moderne badplaatsen in Spanje. Daarom maken we een aantal stadswandelingen en bezoeken de burcht waar onze haven aangrenst en lopen alle historische plaatsen af. Zaterdag zeilen we de Ria Baiona uit en de Ria Vigo in. We moeten daar voor tussen een aantal eilanden in waar onderwatergelegen rotsformaties het zeilplezier nog een spannend tintje geven. Maar het verloopt vlekkeloos, we hebben weer de wind mee en lopen zo een 6.5 knopen naar Vigo. Een giga stad voor Spaanse begrippen. Geweldig zo'n stad aan te varen en al zeilend te worden opgenomen in het geweld van zo'n wereldstad. Maar dan ook alleen door de electronische kaart vinden we onze weg via allerlei terminals naar de verenigingshaven van de stad. Vigo is een vreselijk oude stad die tientallen etages met oorspronkelijke huizen heeft met allerlei absurd lopende straatjes, ontelbare cafe's en restaurants en die hoe hoger je komt modernere flats en winkelstraten heeft. Alles is er te koop tot het Belgisch trapistenbierje op het terras, maar wel tegen bijna westeuropse prijzen. De stad staat in het teken van de kunst, kostelijk zijn de koeien die het stadsbeeld een veelkleurig aanzien geven, maar ook laat zien dat je het stadsgeweld moet relativeren. Het is schitterend te zien hoe de oude stad wordt gerenoveerd en hoe gezellig het is zowel overdag en 'savonds.
Het is zondag, we worden wakker van de plenzende regen en het gieren van de wind. Zaterdag hadden we in Vigo een mooi museum gezien met de veel belovende titel 'Entre Fronteiras' een mooi doel voor vandaag zolang het regent en waait. Uiteraard ging de tentoonstelling over verschillen en veranderingen tussen landen en culturen en systemen gevisialiseerd in multimedia projecten en objecten. Dan wordt het je toch maar weer duidelijk hoe goed we het in Europa voorelkaar hebben. 'sMiddags klaart het op en we maken ons op om te vertrekken naar Baiona, wel met een voorbehoud, we hebben wind tegen en de kopjes op de golven zijn maar weinig afgenomen. De inlopende golven uit de Oceaan worden steeds groter en na een uur boxen besluiten we terug te gaan. Dan maar vanuit Vigo naar Portugal, het is maar 2.5 uur langer. Morgen moet de wind gedraaid zijn volgens alle weerbureaus inclusief mijn eigen internetsysteem op de boot. Wel zou de wind nog stevig zijn tussen 5-7 beaufort, maar deze zou om 12 uur tussen de 3-4 liggen. Maar de werkelijk heid is altijd anders. Weer worden we wakker van de regen en zo langzamerhand begint de moed een beetje in de schoenen te zakken. Toch maar weg, er zitten naast de inktzwarte plekken ook stukken blauw in de lucht. We hijsen ons in de regenkleding en gaan er vandoor. De stroom is tegen en er is geen wind en als hij er een beetje is dan lijkt hij tegen te zijn. Maar voorlopig geen hoge golven! We schieten veel beter op dan zondag en dat geeft de burger moed. Langzaam komt de oceaan deining de Ria binnen, recht op ons af, het gaat, het wordt een gewenning. Na tweeenhalf uur zijn we op de hoogte van Baiona, we besluiten door te gaan, achter ons hoost het van de regen en bovenons verschijnt af en toe de zon. We ziten nu in de monding van de Ria de Vigo, er is nog steeds geen wind maar de golven zijn nu echt hoog, het beste is maar om niet te kijken waar de golven te pletter slaan in de ondiepten. Schepen die ons tegemoet varen verdwijnen af en toe geheel in een golf dal of wij hebben plotseling een prachtig uitzicht over de zee, waarna we de diepte inrazen, zonder het gevoel dat het niet goed zal aflopen. We naderen ons eerste way-point buitengaats, als er plotseling alleen maar waterdamp uit de uitlaat komt, weer het koelwater! Het alarm op de motor gaat loeien en dat betekent te hoge temperatuur, de motor moet uit. Daar liggen we dan te dobberen, wat heet, we zijn nu metrecht een speelbal van de golven. In de verte de markering van het ondiepe water met de puntige rotsbokken en verder op de krullende golven waar zeeboarders een genoegen aan kunnen beleven. De Ria is aan het vollopen dus per definitie drijven we naar de kust. We maken de bekisting om de motor los en sleutelen aan het waterpompje. Geen van de bouten zitten muurvast, we kunnen er zo bij, voorzichtig worden de 8 M3 boutjes los gemaakt en gezorgd dat ze met het hotsende en botsende schip op z'n plaats blijven liggen. Met de impeller is niets mis, moet ik soms de V-snaren vervangen? Ik zet de impeller maar weer om, maar de V-snaren vervangen lukt me niet, de bouten zitten erg vast. Misschien maak ik meer kapot dan me lief is, dat is een te groot risico in deze situatie. Uit eenhoek zie ik op het scherm, dat we maar heel langzaam de monding in drijven, dus we hebben tijd. Lineke staat manmoedig aan het roer van een tollend schip dat om wind vraagt, maar die dat alleen krijgt als we van een golf afglijden. Koers is er niet te houden. Alles wordt weer inelkaar gezet, water uit de fluitketel wordt in de wierbak gegoten en tegelijkertijd de moter aangezet. Ik zie een gulzig geslurp en weet meteen dat onze waterpomp het weer doet. Alles dicht en gasgeven! De eerste douche uit de uitlaat is meteen weer hoorbaar. Plots is er overal zon, er is gunstige wind, we kijken elkaar aan, wat doen we? We beslissen toch maar onze reis te onderbreken en terug te gaan naar Baiona en kijken of we de V-snaren kunnen vervangen, nu hebben we geluk gehad, de volgende keer mogelijk niet! Zeilend en op de motor, varen we anderhalf uur later de Baai van Baiona binnen. We hebben nog twee uur voor de winkels open gaan, maar ons winkeltje voor V-snaren is de hele maandag gesloten. Morgen nieuwe kansen! Lekker in het zonnetje lees ik de laatste twee hoofdstukken van mijn boek uit "Rendez vous" van Ester Verhoef, over een gezin met ook een project, opnieuw beginnen in Frankrijk. Niet dat het net zoals ons project is, maar na een heel spannend verhaal besluit ze de epiloog met dat je altijd aan het uitvergroten bent en dat de werkelijkheid zelden zo bijzonder is als de vertelling doet vermoeden. We sluiten de ogen voor de realiteit, we maken de foto's van de mooiste plekjes, we schrijven over onze belevenisen , we laten het allemaal zien aan onze vrienden en kennissen en maken onze eigen geschiedenis.Eigenlijk hebben we een afspraak gemaakt met de fam Breeschoten (Ineke en Wim) uit Bunnik, die met een caravan door Portugal rijden. We besluiten hen te vragen naar Baiona te komen voor een zeiltripje. Dinsdag zijn ze paraat en varen we uit zonder nieuwe V-snaar. De Wind is gunstig om naar Ile de Cies te gaan. Het is prachtig weer en het zeilen gaat prachtig. Ook het eerste half uur motoren levert geen problemen op, tot we willen aanleggen bij de Cies eilanden,daar begint het alarm van de motor af te gaan, koelwater doet het weer niet! Met Wim nog eens goed gekeken naar alle onderdelen van de waterpomp en zijn diagnose is dat het mogelijk in de filter van de wierbak zit. Deze draaien we om. Problemen lijken opgelost. We doen onze wandeling over het eiland opnieuw en zien nu dat veel meeuwen aan het broeden zijn op hun eieren. Ze zijn erg agresief en grijpen ons bijna in de haren. Het wordt weer een prachtige wandeling. ' sAvonds sluiten we het af in een heerlijk kroegje met tapas. Het is woensdag als ik de weersverwachting in mijn handen krijg van de marina van Baiona als een laatste check. Er lijken wat veranderingen op komst te zijn, niet alleen is de lucht weer dicht getrokken, maar wind en golfhoogten lijken toe genomen te zijn volgens de prognose. Na wat aarzelen nemen we toch het besluit te gaan, uiteindelijk zijn we al meer dan een week bezig de sprong naar Portugal te maken! Het uitvaren gaat prima en de wind uit het NO en soms uit het NW is er. Het is uren lang niet veel meer dan windkracht 3-4, de wolken breken open, de zon komt er bij en met de stroom en wind gaan we op alleen de genua tussen de 6 en 7 knopen. Maar de zee wordt steeds ruwer. Achter op komen de golven aan gebulderd en het is maar goed dat we niet een goed uitzicht hebben naar achter in verband met de opgebonden rubberboot. We surfen echt op de golftoppen en hebben soms moeite het schip recht te houden. De zee is met recht bij tijd en wijlen een hutspot. Om drie uur s'middags naderen we Viana do Castelo. Wat is zo'n electronische kaart toch mooi om mee te varen. We vrezen voor de golven als we meer scherper gaan varen om de haven aan te varen, maar dat valt tot onze verbazing mee. De golven worden niet hoger of vervelender, maar de wind neemt wel toe. Voor alle zekerheid zetten we de motor bij, want bij het echte invaren hebben we puur tegenwind. We zijn net de golfbreker van de haven gepasseerd als opnieuw het alarm van het koelwater af gaat. Lineke roept 'anker uit!!!!!!' en we blijken na enige tijd op 10 meter diepte in de haven voor anker te liggen. Maar de stoot wind blijft en ook de deining is niet mis. De motorkamer wordt weer opengegooid en de waterpomp met water uit de fluitketel gevuld en ja hoor hij doet het weer! Nu het anker los, maar dat geeft heel wat problemen. Na een worsteling van meer dan een kwartier is hij boven en vervolgen we onze koers aan de hoge wal om een beetje onder het geweld van de wind vandaan te komen. Na een half uurtje motoren komen we bij de marina haven van Viana do Castelo waar de 'alike' van de Erasmusbrug in Rotterdam wordt opengezwaaid. Hoe lossen we ons koelwaterprobleem op? We weten het niet meer, de impeller is vernieuwd, de v-snaar zit er goed strak op, het wierbakje is schoon, waarom laat de pomp op onmogelijke ogenblikken ons zo in de steek???? Een bedrijfje dat motoren repareert vragen we om advies, niet alleen de taal is een probleem maar ook het koelwater, een van de technici zal ons bellen voor een afpraak, maar onze telefoon gaat niet over. Donderdag zal het nog een rustige dag zijn en dan is het voor een week over volgens de meerdaagse voorspelling. Hoe wel dit een vreselijk leuk dorpje is, zetten we onze kaarten op Porto, een grote stad met mogelijkheden 5 dagen te vertoeven tot de wind en golfhoogte wat gaat liggen en mogelijk adressen die ons kunnen helpen met het koelwater probleem. Stralende zon de volgende dag, we besluiten toch even naar de technische werf te gaan om iemand mee te krijgen voor ons koelwaterprobleem. Wat ben je met zo'n fietsje mobiel! Ze zijn het fietsen hier gewend en ik sjees langs alle winkels van de oude visserij haven en ontdek een gereedschapswinkel waar ik een verlengde sleutel 24 inclusief verlenging koop om mijn laatste anode in de motor te vervangen. En dat werkt goed, de anode is hard aan vervanging toe, al losdraaiend valt hij al uitelkaar. Zo nu kan de motor weer een jaar tegen zeewater zonder aangevreten te worden (electrolyse). De scheepswerf heeft eigenlijk geen tijd voor mij en daarom beslissen we toch maar het zeegat uit te gaan. Vandaag is het de laatste optie om uit te varen, mogen wordt een 3.5 mt deining voorspeld en veel wind en niet alleen voor morgen maar ook tot zondag. Mogelijk heeft zo'n grote stad meer te bieden voor koelwatersystemen. Met pijn in het hart vertrekken we omdat dit zo'n mooi plaatsje is en we eigenlijk geen gelegenheid gehad hebben om daar wat meer kennis van te nemen. Je moet minstens een paar dagen ergens zijn om een plaats te gaan waarderen en meer oog te krijgen dan waar is de bakker, de supermarkt, de telefooncel en het internet cafe. De wind is weer NO en soms NW net als gisteren, maar nu is de zee een toonbeeld van orde. Eens in de acht seconde een lichte oceaandeining en er valt slechts af en toe een kop om in schuim. Dit blijft de hele dag een strak blauwe hemel, gaan we nu echt naar het mooie weer? De kust hebben we steeds goed in zicht en zo schuiven we langs rode daken en soms hoge flatgebouwen tot we aankomen in een megastad waar we al van ver de zwavel en ander vuil uit de hoge schoorstenen zien spuwen boven de stad. Even slikken, we blijven hier niet eeuwig! Grote oceaan schepen varen af en aan terwijl wij met ons nietig scheepje komen aanzeilen . Met knikkende knieen, als we hier een koelwaterpronleem hebben kunnen we niet zomaar ankeren, dan liggen we giga in de weg. Om de haven in te varen is het pal tegen. De wind neemt in deze hoek enorm toe en de stroom is tegen, niks opklappen, zeilen naar beneden en gewoon de motor aan. Met kromme tenen tuffen we de haven in en elk geluid dat op een piep lijkt doet een rilling over onze rug lopen. Maar het gaat goed, we vinden de marina voor pleziervaartuigen met gemak door de electronische kaart en er staan al twee mannen klaar om ons op te vangen. Na een half uur beklinken we ons geluk en melden ons bij de havenautoriteit om ons in te klaren. Er is overal douane, je hoeft je hier niet onveilig te voelen. Nadat we horen dat ook hier geen Yanmar onderdelen zijn te krijgen, niet eerder dan mogelijk in Lissabon, bellen we Lineke haar broer Gert op om een complete koelwaterset op te sturen en ook hij vindt dat een goede beslissing. Kijkend op de meerdaagse weersvoorspelling die opgehangen is in de marina zien we dat we inderdaad de komende dagen slecht weer krijgen, Portugal, hoezo???????
Slideshow Report as Spam

Comments

proper
proper on

zwaar weer
Hallo daar in Portugal. Met veel belangstelling jullie verhalen gelezen. Nou nou een hele toer tot nu toe. We hopen dat het jullie wat beter voor de wind zal gaan en dat alles dat in de laatste weken tegen zat nu mee gaat zitten en minder deining zal geven. In ieder geval zit er weer muziek in en voor maandag (21/5) en dat moet maar in het Portugees: um dia fino e um Lieneke: felicitado.
Peter e Lieneke, curso bom

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: