Dicht bij ons einddoel

Trip Start Jul 06, 2005
1
19
138
Trip End Jul 23, 2010


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Spain  ,
Saturday, August 5, 2006

Dinsdag 18 t/m 20 juli
Als we Marina Santander verlaten zijn we helemaal klaar om een paar dagen de Ria in te trekken en aan een boei voor Santander te liggen. Met de stroom mee gaan we de Ria op, aan de ene kant is het een en al industrie met schepen die geladen en gelost worden en aan bakboordkant de kleine dorpjes tegen en in de bergen. We hopen dat we als we verder varen de industrie achter ons laten. Maar nee, bij een volgende bocht in de Ria wordt onze weg gestremd door een voor ons te lage brug. Dan maar terug naar Santander en aan een meerboei vlak voor de stad. Het wordt voor de stad maar dan op eigen anker. En dat lukt, we zitten meteen vast, en als we omkijken worden we door een giga stad verwelkomd. Af een toe komt op zeer korte afstand een reusachtig schip aan de kade aanmeren en dan is het wel even schommelen. Santander is een relatief oude stad (250 jaar) met veel historie en een rijk verleden, we maken stadswandelingen, bekijken een museum, maken gebruik van de Golden Beach bij het Peninsula de La Magdalena aan de ingang van de Ria en lopen 's avonds op de stampvolle boulevards en pleintjes van de stad. Elke dag is het 35 graden of meer, daarom zwemmen we veelvuldig om de boot in glashelder water en houden af en toe sista om alles vol te houden. Door de boot ook met het dekzeil van boven af te dekken houden we de ergste hitte er buiten. Het water is heerlijk koel.
Er worden ook nieuwe plannen gemaakt. We moeten nog 250 mijl om Coruna te bereiken voor 23 augustus. Door aan te komen in Santander hebben we het Baskenland verlaten en zijn we in Cantabrico aangeland, zoals ook de oceaan hier heet. Inclusief deze provincie moet we er nog 4: Asturia, Lugo en Galicia. We proberen voor al op Ria's te varen die we diep kunnen invaren om even weg te zijn van de stad. Bij het lezen van de pilot blijkt dat je bij een groot deel van deze Ria's niet kan invaren met laag water omdat ze gedeeltelijk droogvallen en bij wind uit het Noorden of Oosten brekers kunt verwachten. Dus veel hangt af van het getij, de wind en de afstand die we hebben te over bruggen. Dus eerst ervaring op doen en dan wat meer plannen. Als start kiezen we voor Ria de San Vicente de la Barquera, zo'n 25 mijl van Santander, niet alleen van wege haar mooie naam maar de makkelijke invaart, behalve bij storm en heftig weer, wordt er vermeld.
Zaterdag 22 juli tot donderdag 27 juli
Bij de nautic club nog even een weerbericht gescoord en vervolgens gaan we de zee op. Weer geen wind en wat er staat is tegen. Ook de stroom is tegen en de deining is hoog, eigenlijk niet leuk. Na 4 uur varen we de Ria van Suares in om van het rommelige water af te zijn. Het is een vakantieoord, dus niet zo veel te beleven. Daarom gaan we diep naar binnen en vinden daar op ons eigen anker een weldadige rust met alleen bergen om ons heen.
Zondag, een uur voor laag water sluipen we de Ria uit. De weersverwachting geeft aan dat het harder zal gaat waaien en dat de wind uit het NO zal komen. En weer zien we dat de verwachting van de wind niet klopt. Dit moet te maken hebben met land en zee wind. Landwind als de zee warmer is dan het land en zeewind als het andersom is. Maar na twee uur komt de verwachte wind op, we hebben hem van bijna achter, dus gaat de spinaker op en zo maken we tussen de 5 en 6 knopen enkele uren lang. Op de kaart zien we dat we een gebied door steken waarop de kaart artificial cliffs wordt vermeld en wel op 72 meter diepte. We proberen met de kustwacht contact te krijgen, maar die antwoorden niet. Voor alle zekerheid verleggen we koers en gaan door de getekende corridor. Jammer van de spinaker. Onder tussen gaat het ook harder waaien waardoor de spinaker geen optie meer is en onder het genot van forse rollers varen we met alleen het grootzeil Llanes aan. Door de verrekijker speurend naar de ingang ontwaren we vreemd gekleurde objecten rond het haven hoofd, wat zijn dat, bijbootjes van vissers om hun boot te bereiken? Eenmaal binnen begrijpen we dat het een kunswerk is. Llanes blijkt een zeer historisch en gezellig vissersplaatsje maar heeft geen faciliteiten voor trekkende jachten, dus dan maar aan een vissersboot. Maar morgen is het maandag, dus krijgen we de vissers op ons nek. We bespreken dit met lokale mensen van een net aangemeerd bootje en zij verzekeren ons dat we morgenochtend 5 uur weg moeten zijn. Dus na dat we naar het strand geweest zijn ( er zijn hier ontelbare baaien en beaches) en het plaatsje hebben bekeken, wordt de wekker op 5 uur gezet. Wat 5 uur, van af half twee beginnen vissers te vertrekken en zodra er een kade leeg is zetten we onze boot er tegen aan. Aangezien we nog 3 meter zakken, maken we ons met twee lange lijnen vast en installeren het wrijfhout. Nog net voor laagwater 9.00 hebben we Llanes verlaten opzoek naar een iets plezieriger en minder hectische haven. De kust wordt hier niet voor niets Costa Verde genoemd, de bergen zijn hier heel groen en steken ver boven de reeds hoge kust af. We maken plannen om daar naar toe te gaan met de bus. In Ribadesella vinden we een betere haven, slechts 3 uur op de motor. Vlak lang de kust met zijn prachtige bergtoppen die tot in de wolken rijken. Ook dit plaatsje wordt in de pilot aangeduid als erg moeilijk binnen varen, maar met dit mooie weer, haast geen wind en een swell van niet meer dan 1 meter gaat dit uitstekend.
De Picos de Europa bergen hebben indruk op ons gemaakt, vandaar dat we de volgende dag een beetje blind de bus nemen. Er hangt een drizzel en mist in de bergen terwijl in Nederland de temperatuur tussen de 28 en 37 graden ligt! We pakken de bus naar Ariondas, stappen over en gaan naar Cangas de Onis. Daar ontdekken we dat er een prachtig park Nationaal park is. Dus op naar Covaconga. Daar zien we diep in de bergen een grote basiliek en in de bergflank een gebedshuis dat via een tunnel te bereiken is. Nog hoger zakken de wolken de bergen af. Weg zon, weg uitzichten, maar toch betoverend mooi. We missen net de bus naar het Nationaal park en zijn meren op bijna 1100 meter hoogte. We besluiten de volgende dag terug te komen. Onze Duitse buren vragen we mee te gaan en de volgende dag pakken we gezamenlijk een lijndienst die direct naar de meren gaat. Opnieuw is er mist en regen, maar ondanks dat komen we op een betoverende plak op 1100 meter in de Picos de Europa. aan het meer Lago. De hele dag wordt er echt gesjouwd maar het is de moeite waard. Wat is Noord Spanje toch mooi en hoe goed is alles in dit Nationaal park geregeld, het lijkt wel de Verenigde Staten van Amerika! En dat voor Spanje.
Al vroeg worden we gewekt door de regen, het is echt aan het spoelen. Onze geplande trip naar Gijon stellen we maar een dag uit en draaien ons nog een keer om. Maar nee, onze buren willen toch wel weg en midden in de hozende regen wordt er verlegd en daar wordt je wel klaarwakker van.

Vrijdag 28 juli tot zondag 30 juli
Aan het eind van de ochtend vertekken we naar Gijon. De lucht is helder en voor het eerst zien we de Picos de Europa helder afsteken tegen een blauwe hemel. Maar dat duurt niet lang of de wolken ontnemen ons het zicht opnieuw. Er is opnieuw weinig wind en een beetje tegen, daarom motorzeilen we opnieuw en beginnen er gewend aan te raken. We hebben zo'n 15 mijl te gaan. Het invaren in Gijon is niet moeilijk, we zien een hele grote stad voor ons die eigenlijk in tween is opgedeeld met elk een mooie beach. Verder is er een grote haven voor de tankers en een kleinere voor de pleziervaart. Gijon is een gezellige stad, vooral aan de kant van de havens en de stranden is de dichtheid van restaurants en bars enorm. En nog is het 's avonds moeilijk een plaatsje te vinden. Er zijn veel culturele manifestaties, en het is daarom niet verwonderlijk dat er heel wat mensen tot diep in de nacht op straat zijn. Het achterland van Gijon is vlak en we gebruiken onze fietsen ondanks de hitte om het te bekijken. De provincie Asturias staat bekent om zijn cider die op een speciale wijze wordt gedronken. Om het zaksel niet te drinken, wordt de fles boven het hoofd gehouden en zonder dat de ober kijkt opgevangen in een wijd glas. Je krijgt maar n glas en na het drinken gooi je het laatste restje onder je tafel, waardoor je meteen het glas spoelt. Opnieuw wordt de fles hooggehouden en de inhoud gaat naar de volgende persoon aan tafel. Dit alles wordt op en zeer serieuze manier gedaan. Ook wij hebben de nogal wrange cider ontdekt, het is een heerlijke dorstlesser, het verhoogt na enige tijd de stemming (nog altijd 7% alcohol) en verdooft de pijn in je kuiten van het fietsen.
Zondag vertrekken we even voor twaalf in de hoop de echte wind tegen te komen. We willen via Puerto de Cudillero naar Ria de Ribadeo waar we eenmaal onder de brug diep de Ria in kunnen steken om en paar dagen het achterland te kunnen verkennen. Maar nu klopt de windrichting, de eerste 10 mijl hebben we hem tegen voor we kaap de Penas ronden. Niet alleen de wind is tegen, maar ook de stroom is tegen, terwijl de swell gelijk is aan de windrichting, dus dubbel tegen. Er gingen al verhalen de ronde dat de swell zou gaan toenemen, maar het weerbericht op het havenkantoor voorspelde dat dit pas maandag zal gebeuren. Maar niet dus, gedurende ons duwen door de golven (we maken niet meer dan 3.5 kn) groeit de swell aan tot bijna twee meter. Een schip onder Belgische vlag dat ons achter op vaart zien we af en toe tot op de helft van zijn zeilen verdwijnen in een golfdal. Op zich is dat niet zo'n probleem, maar er wordt bijna in alle beschrijvingen van de haven`het in varen met een grote swell ontraden, maar wat is hoog? Als we de kaap ronden en ons klaar maken om echt te zeilen, draait de wind naadloos met ons mee en is het met het zeilen heel snel gedaan. Als een slak sluipen we langs de kust en besluiten 1 mijl voor onze eindbestemming de Ria de Pravia y Puerto de San Esteban aan te lopen, omdat deze mogelijk ons beter beschermt tegen de brekers van de swell dan bij de ingang van Puerto de Cudillero. Hoog op de toppen en laag in het golfdal zien we steeds beter de pieren. De elektronische kaart geeft ons houvast dat we aan de goede kant aan het invaren zijn. Zodra we binnen de golfbrekers zijn keert de rust van het water maar ook bij ons terug. Het is bij zevenen, we zoeken een plekje voor het droogval gebied en zetten ons schip vast op zijn anker. Even bijkomen en genieten van de mooie bergen en het groen om ons heen.

Maandag 31 juli en woensdag 2 augustus
Net na hoogwater lopen we om voor achten met de ebstroom mee naar de monding van de Ria. We hebben 30 mijl voor de boeg om in Ria de Ribadeo te komen. Er zijn weinig andere Rias of havens op de weg er naar toe. Alles lijkt rustig als we de oceaan op draaien, maar dat komt doordat we nog achter een kaap zitten. Heel langzamerhand neemt de swell weer toe, alleen de hoek die hij met ons schip maakt, maakt het wat plezieriger dan gisteren. We varen opnieuw langs een prachtige groene hoge kust en vandaag steken de toppen van de bergen helder af tegen de bijna blauwe lucht. Maar de wind is volkomen tegen, we raken er langzamerhand aan gewend, aan het motoren. Met 30 mijl voor de boeg moet je lekker kunnen lezen of om je heen kijken naar het landschap van de kust en de aanzwellende watermassa's die als je ze dicht genaderd bent soepel onder je schip doorlopen. Rond het eind van de middag na het passeren van verschillend kapen komt heel voorzichtig de opening van de Ria Ribadeo inzicht. We varen hem helemaal open en volgen de aanwijzingen in de pilot om niet op de klippen te lopen. We hebben nu de swell volledig achter ons en surfen richting brug die de Ria overspant. Eenmaal onder de brug komen we in een oase van rust met aan weerszijden de prachtige plaatsjes Caspersol en Ribadeo en we zien zeilbootjes met een emmertuig. We kiezen in eerste instantie voor Ribadeo om boodschappen te doen. Ook onze Duitse vaarkennissen zijn er nog en als er 's avonds nog een Ovni 32 met een Nederlandse vlag binnen komt die zijn oversteek over de Baai van Biskaje heeft afgebroken door te veel wind en extreme swell is het echt laat als we ons bed vinden. De volgende dag pakken we onze plannen op en gaan 's middags de Ria in. Het is laag water en het blijkt al snel dat de Ria erg ondiep is en al snel lopen we vast. We gooien het anker uit en wachten op meer water dat al aan het binnen stromen is. Toch blijkt dat de Ria minder diep is dan we hadden verwacht en we ankeren opnieuw op een plekje omringd door groene bergen, we zijn in ieder geval even uit een marina en even op onszelf en dat is ook weer een fijn gevoel. De volgende dag houden we echt vakantie, het is schitterend weer, we zwemmen en we ontvangen plotseling na 4 dagen van navtex stilte weer weerberichten, zelfs de coastgard of the Netherlands. Het blijft een raadsel met die navtex, we zijn een km meer in de Ria, dus meer omringd door bergen en nu is het ontvangst weer toppie. Ook de Ovni 32 heeft dat probleem, terwijl onze Duitse vaarvrienden er veel minder last van hebben. Ook mijn nieuwe antenne voor het ontvangen van weerkaarten en de 5 daagse verwachting van Hamburg en Pinneberg heeft geen soelaas gebracht, het is nog even slecht. Op internet raadplegen we nu www.windguru.cz, deze geeft een compleet 5 daags overzicht van de kust door de plaatsnaam in te tikken. Maar ja, als je in de Ria ligt heb je niet zomaar internet bij de hand.
Slideshow Report as Spam

Comments

brosi003
brosi003 on

groeten BB
Beste Peter en Lieneke


Complimenten voor de tocht die jullie hebben gemaakt ,en Han en ik wensen Marieke en Joris veel geluk voor de toekomst, en Jullie samen veel succes bij de voorbereidingen van hun huwelijk geniet ervan! En een behouden thuisreis.
De Grieken zijn eind augustus bij ons thuis.

We zien en spreken elkaar in het najaar?.


Groeten
Ben en Hanny

gooss
gooss on

Belangstelling
Hallo Peter en Lieneke,

Ik heb met veel belangstelling jullie reisverhalen gelezen en mij er een voorstelling van proberen te maken. Dat is moeilijk als je zo iets zelf nog niet hebt meegemaakt. Al die Ria's (en ook de afstanden)lijken op de atlas zo klein terwijl jullie daar hele tochten in maken. Ik kan niet wachten om het ook mee te maken. Goede reis nog verder en tot ziens.

Jan Bart

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: