Tot aan Vannes

Trip Start Jul 06, 2005
1
14
126
Trip End Jul 23, 2010


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of France  ,
Monday, May 22, 2006

Dinsdag 9 mei
De tweede dag op Belle Ile
Deze dag wordt er gefietst om het eiland te verkennen. We gaan naar Le Palais, de grootste stad op dit eiland. Er zijn prachtige fietspaden die kriskras het eiland doorkruisen. Maar het is wel aanpoten, want de colletjes zijn niet mis. Met onze 3 versnellingen moeten we het af en toe wel opgeven. Het landschap is overweldigend groen. De pracht van alle wilde bloemen zijn schitterend, in het voorjaar op "vakantie" biedt heel veel genoegen. Na onze laatste afdaling komen we in Le Palais, een stadje met een rijke historie. Ooit in handen geweest van de Engelsen, ondanks het imposante fort La Citadelle Vauban. Van uit de hoge wallen van het fort maken we foto's van het stadje. Na een intensieve bezichtiging en een bezoek aan het internet steken we dwars het eiland over om via Bangor naar Plage de Kerel te fietsen. Daar vinden we een kilometer lange fjord waar schepen van uit zee zo binnen varen. Ook hier is de begroeiing van de bergen onbeschrijfelijk mooi. Terug in Le Palais verzenden we onze eerste post. Moe maar voldaan zijn we om 9 uur terug in Sauzon en roeien naar onze boot, die geduldig ligt te wachten.

Woensdag 10 mei
De derde dag op Belle Ile en naar La presqui'le de Quiberon (Port Haliguen)
Nog een beetje moe in de kuiten van het fietsen, besluiten we Belle Ile nog eens dunnetjes over te doen met de boot. Er staat nauwelijks wind en de swell is te verwaarlozen. Dus een rondje Belle Ile opzoek naar diepe spelonken is een goed thema voor de dag. Het eiland ronden we om de west en zien al snel de vuurtoren La Pointe des Poulains. Een cardinaal wijst ons de rotsen onderwater aan en met een zwierige boog komen we aan de ZW kant van het eiland en zoeken de ingang van Ster-Vraz tussen de spelonken. Een vissertje komt ons achter op en we volgen hem behoedzaam nauwlettend onze diepte meter in de gaten te houden. Adembenemend is dit tochtje. Zo dicht tegen de rotsen en zo laag water. Kan dit ook als het vloed gaat worden of worden we dan geplet tegen deze rotsen? Maar even niet uit proberen. We kunnen niet verder, de fjord is verder leeg, we keren en zoeken onze uitgang weer op. Een mooi moment als je de Atlantic zich weer voor je ziet ontvouwen. We gaan verder en tuffen van de ene indrukwekkende rots partij naar de andere. Gisteren waren we in Port de Kerel op de fiets, nu gaan we proberen deze fjord te benaderen van af de Atlantische Oceaan. De GPS doet wonderen, we vinden de ingang en zien nog twee boten die geankerd hebben. Voor het eerst gooien we ons anker uit, even achteruit varen en ja, het houdt. Inmiddels is er meer wind gekomen en gaan we zeilend verder om nu ook de oost kant te ronden. Hiervan uit zetten we koers naar de Passage de la Teignouse, zo'n twee uur zeilen met wat stroom tegen. Aan onze stuurboordzij ontvouwen de eilanden Houdic, Ile Houat zich en de talloze rotsblokken die net boven water steken. De passage is gemarkeerd door een rode en een groene ton en zijn makkelijk te vinden. Er staat nauwelijks stroom en we zetten koers naar Port Haliguen, een plaatsje dicht bij Quiberon. Het is een splinter nieuwe haven, heel iets anders dan het natuurlijke haventje Sauzon.

Donderdag 11 mei
Port Haliguen dag 2
Dit wordt een pitstop dag om allerlei karweitjes te doen en verbeteringen aan te brengen. De roestvlekken op de fietsjes worden bijgewerkt, het antennewoud en zijn bekabeling worden verbeterd en uitgedund door alles wat niet werkt af te voeren. De platen van onze slaapcabine worden stevig in de lak gezet om te voorkomen dat het vocht geen aanslag op ons houtwerk heeft. En de was wordt gedaan.

Vrijdag 12 mei
Port Haliguen dag 3
Klaar om het schiereiland te verkennen. Eerst is Quiberon aan de beurt. De dag begint wat mistig, maar aan de boulevard is al genoeg reuring om het gezellig te maken. Een heerlijk vlak schiereiland met een fantastische weg langs de kust met zijn uitgestrekte rotspartijen en prachtige stranden, zover je maar kunt zien! Tegen de middag breekt de zon door en het is een genot om door allerlei kleine plaatsjes te rijden met prachtige vakantie huizen en bloeiende tuinen. Wat geeft het voorjaar toch een prachtige bloemenzee. Behalve Quiberon zijn de plaatsjes maar erg kleinschalig hetgeen een zeer intieme sfeer geeft, of is dat bedrog en moeten we wachten op het hoogseizoen? Op het strand zie je al mensen in het water, ons trekt het nog niet zo, maar dat zijn wel de eerste tekenen dat het goed komt met het weer. De dagen zijn hier best lang zelfs na zevenen zitten we nog uitgebreid in de zon.

Zaterdag 13 mei
Port Haliguen-de Golf van Morbian
De zaterdag ochtend staat in het teken van vertrekken. De Golf van Morbian is ons doel. Je kunt dit gebied vergelijken, met de vroegere Biesbos, maar dan wat groter. Twee keer per dag stroomt het water met 9 knopen naar binnen en naar buiten. Naar er van verteld wordt zie je vaak schepen achter uitvaren terwijl hun motor vol aan staat. Zeilers die er echt verstand van hebben zijn daar ook in staat met zo'n zelfde gang voor uit te varen als de stoom tegen zit, maar dat doe je net als in Nederland wanneer je kribben vaart op de Lek. Dus weer eens heftige vooruitzichten! Als we de Baai van Quiberon oversteken naar de ingang van de rivier Auray, die tevens de toegang geeft tot de Golf van Morbihan, valt de wind weg en motoren we na twee en een half uur de rivier op. Mis berekening over de 'slack': voor ons borrelt en bromt het water en krijgen we snelheden die we op de teller niet kennen. Net als de Biesbosch of Loosdrecht, het barst hier van de eilandjes, inhammen en schijnopeningen. Nu missen we onze elektronisch kaart heel erg. Continu duik ik in de kajuit om met het zetten van de co÷rdinaten op de kaart klaarheid te krijgen waar we zitten en of we stuur of bakboord uit moeten. Lineke staat manhaftig aan het roer en scheurt langs eilanden, soms bij het nemen van bochten het schip dwars op de richting. Maar het gaat niet slecht en we krijgen een gevoel dat we de taal van het water gaan aanvoelen. Overal zien we boeien liggen en als we bij de plaats komen, aangeraden door een local in Sauzon, zijn we voor we het weten er bijna voorbij. Uit de verte bepalen we welke boei ons slachtoffer wordt en doordat Lineke vakkundig de stroom dood vaart, kunnen we de ring goed oppakken en vastleggen. Pas 2 uur later is het pas 'slack'. We berusten in onze misrekening en als ervaringsdeskundigen stellen we vast dat 2 uur na Hoogwater de kentering komt en hier gaan we de komende dagen mee rekenen.

Zondag 14 mei
Vannes
Onze bijstelling van de 'slack' blijkt juist te zijn. We maken om 14.00 los van onze meerboei en zoeken onze weg naar Vannes een forse plaats in dit gebied. We laten het zeil opgeslagen en laten ons met een paar extra grote knopen via allerlei eilandjes naar de ingang van het kanaal stuwen dat ons naar Vannes moet brengen. Ondertussen ben ik bezig de navigatie sofware aan de praat de krijgen maar mijn PC doet steeds gekker waarbij zelf de impulsen van mijn GPS de muiswerking gaat overnemen. En aangezien ik 100 impulsen per minuut binnen krijg, begint mijn PC meer op een kermis te lijken, waar alles aan en uit floept. Het lijk wel op het verhaal in de waterkampioen over PC's die het begeven onder invloed van zout corrosie. Ik ben toe aan een nieuwe PC besluiten we en Vannes biedt zo'n mogelijkheid. De gedachten dat maandag alles toppie zal zijn voor de navigatie prikkelen en wat minder voor de portemonnee val toch wel in het voordeel van het eerste uit, vooral als we kijken hoeveel tijd we aan het PC gebeuren al kwijt zijn geweest. Vannes is voor de scheepsvaart maar een of twee keer per dag opent. We leggen onze boot voor de stad en wandelen het stadje in en komen onder de indruk van de historische gebouwen en de geweldige sfeer. Onder tussen houden we scherp in de gaten waar PC's te koop zijn, maar dat valt tegen.

Maandag 15 mei
Vannes dag 2
We kennen tegenwoordig de strategie om specifieke winkels en internetfaciliteiten te zoeken door te beginnen met een bezoek aan een VVV. In het internetlokaal lezen we de reacties op onze eerste post en allerlei nieuwtjes. De PC winkel ligt ver buiten het stadje en na levens gevaarlijke toeren langs autowegen wordt het winkel centrum gevonden. We kiezen voor een mooie Futishi/Siemens labtop en gaan aan de slag. Maar dat is niet eenvoudig. M
et de Franse toetsen is nog te leven, maar het valt niet mee om door de Franse tekst te komen, helemaal niet bij het installeren van de programma's van de oude PC. Ondanks dat de PC aangeeft dat je de Taal kunt omzetten, blijkt dit bij een Franse PC niet mogelijk te zijn. Maar goed, mijn navigatie programma krijg ik er op, maar besef dat ik de Com poort voor de GPS niet kan open zetten omdat ik het programmaatje voor het uitbreiden van de software van Mirosoft 2000 naar XP niet heb. Morgen naar het internet cafe, de man aan de balie heeft kennis van zaken. Onder tussen maak ik me zorgen over de nieuwe PC die af en toe uit floept en dezelfde kuren laat zien als mijn bijna afgedankte PC.

Dinsdag 16 mei
Vannes dag 3
De baas van het internet cafe maakt mij heel gelukkig door het progmmaatje te vinden om mijn Com poort te openen. Opgetogen ga ik in de boot aan de slag om de GPS signalen door te sluizen naar mijn navigatie programma. Tot mijn schrik zie ik zijn cursor overal alles aan klikken zoals ik dat enkele dagen geleden heb gezien, maar dan bij mijn oude PC! Door mijn GPS aansluiting er uit te trekken komt alles tot bedaring en bij het opnieuw aansluiten van de GPS met de USB gaat het goed. Nog wat instelling veranderingen en ik zie dat onze boot op m'n kaart staat. Lineke wil mij nog niet feliciteren omdat ze zo langzamerhand eelt op haar ziel heeft gekregen van mijn bijna eruit ervaringen. Ik schakel de PC 3 keer aan en uit om Lineke te overtuigen. Bij de derde keer gaat de PC in een 'loop' en krijg ik hem er niet meer uit. De baas van het internet cafe geeft het na een uur proberen op en verwijst naar de winkel. Ik kijk nog even naar mijn e-mail en schrik van het mailtje van Henny Loendersloot over het overlijden van Sjef Vos. Waar maak ik me nu eigenlijk druk over, al snel sta ik weer met de beide benen op de grond. Ondertussen hebben we wat meer contact gekregen met de Nederlandse familie Noordijk (Liesbeth en Mike Voogel uit Ammerstol) die ook min of meer de zelfde route in hun hoofd hebben. Ze moedigen ons aan de PC terug te geven. Toch nog maar even gebeld met maatje Wim om van hem nog wat alternatieven te krijgen.

Woensdag 17 mei,
Vannes dag 5
De PC kan zonder blikken of blozen terug en dat geeft een opluchting. Terug in de boot wordt dat nog even gevierd met de andere Nederlanders. We besluiten alles wat met de PC te maken heeft even op te bergen en weer van het leven om ons heen te genieten. We gaan weer lekker het stadje in, maken foto's van mooie panden en optrekjes en laten ons door de zon verwarmen. Vele malen schieten flarden van herinneringen over Sjef door onze gedachten.

Donderdag 18 mei
Morbihan
Vandaag is het zo'n dag dat, wat aan het weer maar slecht kan zijn, ook voorspeld wordt. Een overtrekkende depressie, stormwaarschuwingen, regen en een forse daling in temperatuur. We willen toch nog wat verder rond gaan kijken op de Morbihan, dus vertrekken we uit Vannes op ongeveer kentering. Er staat toch al een forse westenwind die het mee stromen aardig belemmert. Eenmaal op de Morbihan zien we wat voor partij golven er staan terwijl de stroom ons geen sikkepit vooruit helpt. De oppertjes die we op de kaart hebben uitgezocht blijken geen wind kracht 8 resistente schuilplekken te zijn. Terug kunnen we ook niet echt, omdat de brug niet meer open gaat. Dan maar doorzoeken is het parool van Lineke en banen we tussen allerlei ondiepten en haast tegen de grondlopen aan onze weg naar het zuiden van de Morbihan, waar het vaste land ons beschutting moet bieden. Uit eindelijk pakken we een boei op bij een heel klein vissersplaatje , waar de locals hun vis en schelpdieren op platte dekschuitjes komen leveren aan de grossiers die met hun bestelwagentjes staan te wachten. Gelukkig lijkt niemand onze boei te komen opeisen. Een uur later vallen we droog en keert de rust om ons heen terug. De nacht bewijst dat we een goede ankerplaats hebben gevonden, als het enorme geraas van windkracht 8 over ons heen komt en ons schip redelijk op z'n plaats blijft.


Vrijdag 19 mei 2006
Vannes dag 6
De weersverwachtingen zijn niet verandert en we besluiten met de lopende vloed terug te gaan naar Vannes om daar in alle beschutting te genieten van het comfort van de grote stad. Op een klein stukje fok, zoeken we tussen alle eilanden onze weg terug. De luchten zien grauw en de wind zit tussen 6 en 7 beaufort. Bij onze aankomst in Vannes openen de bruggen zich soepel en kunnen we onze boot ongeveer op de zelfde plaats, maar nu tegen Engelsen aan neerleggen. De weervooruitzichten worden nog somberder zelfs windkracht 9 wordt voor de komende dagen voorspeld en we zien inderdaad bij de printjes op de haven het ene lage druk gebied na het andere de komende dagen voorbij trekken. Volgens onze Nederlandse Mike komt dat doordat in IJsland een hogedrukgebied zit waardoor de depressies niet zoals het betaamd kunnen afbuigen naar het noorden..

Zaterdag 20 mei
Vannes dag 7
De wind vliegt om onze oren , maar de lucht is goed gebroken waardoor het beschut is in de kuip en alles een aangenaam karakter krijgt, het is zelfs warm. Met onze Nederlandse zeilgenoten maken we een forse wandeling langs een riviertje met een prachtige vegetatie. Ook hier zie je de invloed van het opkomend water: brede oevers met zoutwater resistente planten. Nu ligt het riviertje er een beetje verlept bij vanwege de eb, maar zal als een krachtige rivier er uitzien als de vloed zich straks meester maakt van alle oevers. Maar voor dat het zover komt stappen we na 4 uur weer op de bus naar Vannes en laten we de opkomende vloed de vloed. Wat een zon overgoten dag en een wind die je de oren van je hoofd blaast.

Zondag 21 mei 2006
Vannes dag 8
Als we de voorspellingen moeten geloven, dan zijn we nog de hele week in Vannes. Het ene na het andere lage drukgebied scheert over ons heen. We liggen aan de Golf van Biskaje, en daar valt niet mee te spotten. Vandaag is Lineke jarig en daar proberen we een feestje van te maken, een bloemetje in de zeilstand, ontbijt op bed, gebakjes eten met de andere Nederlanders en 's middags naar een concert .......zo'n stad heeft toch wel iets.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: