Wij zijn weer in de lucht

Trip Start Jul 06, 2005
1
13
126
Trip End Jul 23, 2010


Loading Map
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of France  ,
Tuesday, May 9, 2006

Wij zijn weer in de lucht

26 April 2006 tot 2 Mei
Woensdag 26 mei vertrokken we voor de file uit met de zwagers Evert en Bert naar Loctudy. Nergens onderweg oponthoud gehad en 12 uur later waren wij op de plaats van bestemming. Vorig jaar hebben we er drie maanden overgedaan en 1006 mijl op de teller, nu iets meer dan 1000 km op één dag in een Peugeot 407. De Alure stond nog op de zelfde plaats met nog keurig het plastic tentzeil er overheen! De volgende morgen stond de Alure op het havenhoofd, klaar voor de antifouling op het onderwaterschip. Onze metgezellen gingen naar Quimper terwijl Lineke en ik aan de slag gingen. Dankzij het afspuiten van het onderwaterschip in het najaar zaten de twee lagen antifouling er vrijdag al op. Daarom hadden we alle tijd met de boys naar Dourarnenez te gaan en met de pont over te steken naar Ile Tudy (toch nog even gevaren). Zaterdag plonsde de Alure in het zoute sop en werd alles nagelopen van motor tot mast en zijn stagen. We hebben natuurlijk weer te veel dingen meegenomen, maar langzamerhand krijgt alles z'n plek. Er zijn ook kleine probleempjes, mijn wereldkaart 2003 krijg ik niet aan de praat (GPS en comport 5, accepteert het programma niet) en mij SSB ontvanger laat het toch afweten! Maar deze zaken zijn te overkomen, tijd geeft raad. Het weer is na een paar zonnige dagen veranderd in koude wind en zelfs op maandag regen. Bemoedigend is het dat het in Nederland nog veel kouder is en dat het over een paar dagen boven de 20 graden zal komen, dan zullen wij het als eerste merken. Vanavond klaarde de lucht al helemaal op, dus het gaat weer de goede kant op. Ondanks dat men hier klaagt over een veel te koud voorjaar, bloeit hier alles volop! De mooie opklaring blijkt een schijnbeweging te zijn geweest, want we worden wakker van de regen. We gaan gestaag door met onze voorbereidingen. Aan het eind van de dag komen we tot de conclusie dat we al een week bezig zijn met allerlei zaken, maar dat ons grootzeil er 's avonds nog niet eens op zit, en morgen willen we al vertrekken omdat het toch mooi weer gaat worden. Twee tot 3 Beaufort, ZO en een swell van 1,5-2m is de verwachting.

Op weg,
Woensdag 3 mei
Nog een beetje onwennig staan we woensdag vroeg op om dat grootzeil te bevestigen en zijn reeftouwen in te scheren. Wat gaat de dag brengen, het beloofde mooie weer kondigt zich met een prachtige zonsopgang al aan en nu de rest nog. Om ons zelf gerust te stellen hebben we drie opties bedacht: we maken een proeftochtje, we gaan door naar Port Manec'h en als het door de hoge swell vervelend wordt kunnen we altijd nog afbuigen naar Concarneau. Concarneau kennen we van de vorige zomer, immers. Als we uitvaren, lijkt onze elektronica de grootste gewenning nodig te hebben. Het log geeft niets aan en de GPS kan de satellieten niet vinden, de elektronische kaart verliest zijn kaarten. Maar na een half uurtje lost alles zich vanzelf op. De wind is bijna tegen en de motor moet aanblijven. We wijken af van onze geplande route en maken een slag naar de Iles de Glenan en daar vanuit zeilen we naar Port Manec'h. Het is geen echte havenplaats maar meer een vakantie plaatsje aan de monding van twee rivieren de Belon en de L'Aven met verschillende strandjes. We wachten op het stijgende water en gaan opzoek naar een ankerboei. De eerste indrukken zijn geweldig, visdiefjes laten zich continu in het water vallen en altijd komen ze met een visje boven, de hoge oevers zijn prachtig begroeid en het ene "paleis " na het andere schittert door het nog beperkte groen. Bij de tweede kromming van de rivier vinden we een stevige ankerboei voor de nacht, de eerste 25 mijl wordt beklonken.

Donderdag 4 mei
Met de laatste vloedstroom varen we verder de L'Aven op. De rivier wordt steeds mooier en kronkelt zich een weg naar Pont l'Aven zo'n 2.5 mijl land inwaarts. Het plaatsje heeft zich vereenzelfdigd met de schilder Gauguin die in de zelfde tijd leefde als van Gogh. Nu is het vergeven van Art Galeries met soms hele mooie werken. We liggen midden in het stadje zonder het idee te hebben dat de rivier, ondanks zijn forse waterval, bij laagwater bijna droogvalt. Nu dat gebeurt, en we liggen tegen een uur of twee helemaal vast op de bodem. Mooi tijd om het toiletje te repareren, de reserveset met allemaal rubberen ringen die we vorig jaar hebben aangeschaft gaat zijn dienst doen. Na aardig wat gepier zit alles in elkaar en dan pompen. Geen water, op tijd herinnert Lineke me er aan dat onder het schip geen water staat, dus opnieuw uit elkaar halen is op dit ogenblik geen optie.

Vrijdag 5 mei 2006
Het is bijna even mooi weer als in Nederland. We ontvangen de Wereldomroep heel duidelijk als we een draad als antenne in de mast hijsen. Het is toch een prima gevoel een beetje op de hoogte te blijven wat er allemaal in Nederland gebeurt. We maken ons op naar Ile de Groix te gaan, zo'n 15 mijl verder en slechts een paar mijl uit de kust. De verwachte Westen wind is er niet, dus wordt het weer motor-sailen. Er komen nog wel echte zeildagen. De swell is sterker dan de vorige keer maar we worden er niet zeeziek van. Toch is onze GPS niet in orde. Tijdens de tocht vallen de gevonden satellieten weg waardoor het niet allemaal betrouwbaar is. De echte kaart wordt nu intensiever gebruikt om goed de afstand en de richting bij te houden. Maar Ile de Groix kun je niet over het hoofd zien. Na twee uur varen worden de eerste contouren zichtbaar. Twee uur later vaart Lineke de haven open en varen we het pittoreske plaatsje Port Tudy aan. Na een Franse lunch van stokbrood en zachte kaas pakken we de fietsen uit en verkennen het eiland. Los van alle rotsen lijkt de vegetatie bijna op die van Vlieland, waar Bert en Marrie vandaag voorliggen als we uitgaan van Bert zijn SMSje.

Zaterdag 6 mei
Weer een stralende dag. We pakken de fietsen weer op om de rest van het eiland te verkennen. Al snel komen we op prachtige kleine paadjes en je zou je in Vlieland wanen als er ook nog een schelpenpad gemaakt zou zijn. Maar gezien we op een enorm massief rijden zou het hoogstens belegd kunnen zijn met leisteen. Aangekomen aan de Noordkant is het Vlieland gevoel snel vergeten, we kijken over de Atlantische Oceaan met beneden ons op zo 100 meter diepte de opspattende golven van de swell. Uit de verte leek Ile de Groix vlak, maar nu we op de fiets zitten is het af en toe weer flink aanpoten.
Het weer blijft mooi en we wagen in de loop van de middag de oversteek naar Lorient. Opnieuw blijft de GPS moeilijk doen en we besluiten in Lorient een nieuwe te kopen.
Ile de Groix en Lorient is op zichtafstand van elkaar dus we hoeven ons geen zorgen te maken, met alleen de Genua gaan we 5 knopen voor de wind en stuiven we Lorient binnen, aan stuurboordkant zien we oude vestingmuren en een fort verbouwd als nautisch centrum en aan de bakboordkant de eerste voordorpjes van Lorient met mooie vakantie huisjes. Maar er wordt ook gewerkt, grote vrachtschepen liggen te laden en te lossen, het heeft veel weg van het drukke IJ in Amsterdam.
De GPS is snel gekocht, maar de verkopers hebben er niet echt verstand van. Kopen van elektronica is een, maar het aan de praat krijgen is twee. De GPS is in principe een 'stand alone' apparaat, dus dat moet zondermeer gaan. Het venijn zit in de NMEA uitgang. Mijn GPS moet verbonden worden met de marifoon, de repeater en met de radar. Tot dus ver is alles met buurman Wim Nobel gedaan, en klinkt zijn adagium" dat kun jij ook" mij weer vers in de oren. Dus veel dingen weg gesloopt om bij de warboel van draden te komen en dan de juiste draadjes te vinden en te verbinden. Na veel gezwoeg lijkt het gelukt te zijn, maar ik verlies mijn 'talkers' als ik de USB stekker uit mijn PC haal of de PC uit zet. Ik heb echter nog een paar draadjes over, misschien zit het probleem daar in, maar dat komt later nog wel.

Zondag 7 mei
Een GPS heeft ook een antenne en dat betekent dat er opnieuw een kabel moet worden gelegd want uiteraard zijn de aansluitingspunten van de Philips en de Furuno GPS niet het zelfde. Na een volledige ochtend zit alles weer op z'n plaats en fietsen we de stad in op zoek naar ander vermaak. De stad is tot onze verbazing in een diepe zondagse stilte gehuld. Voorlopig zijn de enige mooie dingen van het plaatsje de prachtige Franse seringenbomen die vol in bloei staan. Het enige dat ons kan amuseren is zowaar een internet café, de eerste die we op onze tocht tot nu toe zijn tegengekomen. Natuurlijk hebben we onze memory stick niet bij ons, maar dat komt nog wel goed. Na onze mail gelezen te hebben en wetende dat het in Nederland stralend weer is, fietsen we in de regen terug naar de boot.

Maandag 8 mei 2006
We worden gewekt door het tikken van de regen dus draaien we ons nog maar een keer om. Dat wordt maar de was doen en naar het internet cafe. Maar tussen de pikzwarte wolken lonken blauwe plekken en als we ons hoofd naar buitensteken is de zon meteen al warm. Dat nodigt uit om toch in te pakken en te gaan zeilen. Quiberon is voor ons een uitdaging. Steeds wordt de lucht blauwer, de wind is ZW 3-5, dus we hebben halve wind. Het wordt een prachtige zeiltocht van 5 uur op een afstand van ca. 25 mijl. We varen onder een blauw gat gemarkeerd door een loodzware lucht die een enkele bui laat vallen. We zijn een beetje overhaast vertrokken. Bij het nader bekijken van de kaart blijkt rond Quiberon een rafelgebied te zijn. Quiberon heeft zelf geen echte haven daarom moeten we de schoen van het schiereiland (Presu'ile de Quiberon) helemaal om via de passage Chausee de la Beniguet. Zoiets hebben we geleerd moetje op slack tij (kentering) doen, anders kom je in een hutspot van water terecht. De hoog/laag tabellen geven aan dat we eigenlijk 2 uur te laat zijn. We hadden dat eerder moeten zien. Op de kaart liggen in het verlengde van Quiberon over zo'n 15 mijl allemaal kleine eilandjes als mede de grotere Ile Houat en Hoedic, dat moet een gigantische stuwing geven, de vette pijlen in de stroomatlas beamen dat ook! Meer zuidwaards ligt Belle Ile een groot eiland van zo'n 8 mijl lang. We besluiten Belle Ile aan te varen en te bekijken of zij haar naam eer aan doet. We hebben dan nog 6 mijl te gaan als we hoger opsteken om de haven Sauzon aan te varen. Bij het naderen zijn de eerste indrukken overweldigend. We komen in een prachtig baaitje en zoeken een ankerboei op, want droogvallen of ankerboeien zijn de enige opties. Wat is dit eiland groen en wat is het dorpje met zijn pastelkleurige huizen een lust voor het oog. Het haventje is gezellig met zijn mooie terrasjes zonder dat het echt naar de toeristenindustrie geurt. Terug in de kuip gieren de meeuwen om ons heen, zij verwachten dat ook wij, net als het vissertje een paar bootjes verder op, ook onze kreeftenkist ontdoen van de vangst.
Slideshow Report as Spam

Comments

proper
proper on

Bonjour mes amis
Heerlijk om weer eens wat te horen en zo te horen is het leven meteen weer in orde. Het Franse land (en zee) doet jullie kennelijk al meteen goed. Veel plezier en vooral een goede vaart. Dat het jullie voor de wind moge gaan.
groetjes Alie en Thijs

brosi003
brosi003 on

carpe diemers
Beste Peter en Lieneke

Goed te horen dat jullie en route zijn , we gaan jullie weer volgen.

Behouden vaart en tot ziens .
Groeten

Ben en Hanny

vannesselrooij
vannesselrooij on

Vaarreis
Lieve Peter en Lineke,

met plezier hebben we net naar jullie foto's gekeken en de reisbeschrijving gelezen. Wat een fantastische onderneming!
We zijn gisteren bij het afscheid van Coen geweest en hebben ook Bert van der Laan daar gesproken. Ook hij vertelde van jullie fantastische reizen.
We zijn vanaf 9 juni tot en met 8 juli in de Provence, kunnen we elkaar nog ontmoeten???
We wensen jullie veel succes en een behouden vaart.

Lieve groeten,

Carla en Joop

ps.: hoe zetten jullie die foto's iedere keer op het deze site? (vraag van Vincent)

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: