We zijn in Brest

Trip Start Jul 06, 2005
1
10
138
Trip End Jul 23, 2010


Loading Map
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of France  ,
Friday, September 2, 2005

Vrijdag 19 augustus Paimpol-Paimpol
We liggen in een zeer beschutte haven in het centrum van Paimpol, waar de auto's van toeristen en locale bevolking af en aan rijden. De wind giert over onze hoofden, alleen de zon die steeds tussen de wolken schijnt heeft vat op ons. We doen onze boodschappen, maken schoonschip, wassen het beddengoed van onze gasten, vertoeven enkele uren in het internet cafe om een nieuwe entry te lanceren op onze weblog, kortom we zijn druk.

Zaterdag 20 augustus Paimpol-Paimpol
Het weer blijft het zelfde en we besluiten de fiets van stal te halen om het achterland te bekijken. Deze streek heet Cote d'Amor , Bretons voor de kust bij zee, Op zo'n 15 km stroomt de Le Trieux, die aan te varen is van uit zee. Mogelijk ons volgend doel. Opnieuw wordt het tour de Fransje spelen, waarbij er nog wel eens een colletje te voet wordt genomen. Maar we worden niet teleurgesteld voor onze inspanningen. We komen bij een prachtige rivier die diep tussen de begroeide rotsen stroomt en inderdaad bevaren en bezeild wordt. Zoveel mogelijk vervolgen we richting zee de rivieroever tot aan de uitmonding. Die is adembenemend! Alle rotspartijen zijn overdadig begroeit en als "ervaren" alpinisten klimmen we een rotspartij op om het schouwspel van zee, wind, stroom, zon en schitteringen te aanschouwen. Wat is de Bretonse kust schitterend!!!!! We maken meteen onze plannen rond, vanavond gaan we uit de haven en pakken een boei op aan de rade van Paimpol en gaan morgen als eerste met het uitlopend water naar Ile de Brehat (ook dit moet een betoverend eiland zijn), om vervolgens bij terugkerend water de Le Trieux op te stromen. In de haven maken we kennis met een Engelsman (van de Ossian, een een en veertig voeter) die aan geeft al heel wat ervaring te hebben op de Bretonse kusten. Als wij onze zorgen uitten om de Chenal du Four om bij Brest te komen ( de hele Atlantische Oceaan botst op die kust) en aanhaken over de verhalen van Raz de Sein, komt hij met een paar tips om onze ongerustheid te dimmen, maar eenvoudig zal het niet zijn! We hebben nog tijd, maar zijn advies is wel deze plekken voor september te beslechten! Op de rade van Paimpol is de zon achter de rotsen weggezakt. Het is net hoogwater geweest (springtij). We zitten van ons glas wijn te genieten in de kuip. Achter ons zijn de rotsen verlicht met licht uit de prachtige huizen en paleizen. en voor ons stijgt heel langzaam de volle maan bloedvol boven de open oceaan ons te verlichten. Het water zakt en in de duisternis verschijnen de eerste rotspunten weer boven water.(zie album).

Zondag 21 augustus Paimpol-Ile De Brehat
We zijn vannacht helemaal drooggevallen en dat betekent een intense rust om ons heen: geen geklots en geen geschommel. Het is stralend weer maar de wind blijft NW zoals is voorspeld. We maken ons los van de boei bij midden hoogwater en varen voorzichtig langs allerlei waterrafelingen (net door water bedekte rotsen, maar verraden door de stroom) via bakens die we niet helemaal snappen naar Ile De Brehat. De stroom is op z"n sterkst en op verschillende punten is het bijna opspringend water, zodat je niet meer weet waar je aan toe bent. We houden de andere boten goed in de gaten en komen heelhuids in een prachtige baai uit voor Port Clos. Het wemelt er van veerboten voor de dag recreanten, maar wat wil je het is zondag. De geweldige begroeide rotsformaties met prachtige huizen lijken wel een paradijsje. We pakken een stevig boei op en gaan genieten van een prachtige dag. Hoewel we 9 meter water onder ons hebben zien we dit volledig verdwijnen en vallen we droog in een kom van hard zand en zeegras. Ik begrijp nu waarom gisteren mijn anker niet hield. Als je hier je anker laat vallen dan vindt het echt geen houvast. We laten onze plannen om de Le Trieux op te varen even vallen, het eiland heeft een verschrikkelijke aantrekkingskracht. Het heeft iets van Vlieland, geen auto's alleen wandelen en fietsen en vreselijk mooie huizen. Ondanks dat de zon de hele dag schijnt hebben we het heerlijk fris, toch die koele zeewind die het zo aangenaam maakt. Willen we het hier eigenlijk wel verruilen voor de middellandse zee met veel of geen wind en stik warm? (zie album). Aan het eind van de dag zoeken we een nog mooiere baai op en genieten 's avonds van het uitzicht.).


Maandag 22 augustus Ile De Brehat -Ile De Brehat
Om verder te gaan, kunnen we gebruik maken van N, NO, O, of Z, maar niet van NW,of ZW en deze windrichtingen zitten nu echt stevig in het zadel met voorspelling van 7 Beaufort voor as dinsdag. We besluiten nog een dag op het eiland te blijven voor een stevige wandeling en vanavond over te steken naar Le Trieux om beschutting te vinden. Maar het pakt een beetje anders uit. We worden wakker met regen en veel wind en dan is het het beste om een stevig boek te lezen. We maken nog een tochtje over het eiland en eten crêpes, maar ook dan blijft zo'n mooi eiland mistroostig in de regen.

Dinsdag 23 augustus Ile Brehat -Le Trieux ( Lazardrieux)
We maken los van onze ankerboei en gaan net voor laagwater weg om stroom mee te krijgen op de Le Trieux. We schuifelen langs allerlei uitstekende rotspunten naar de monding en herkennen deze uit onze voorafgaande fiets expeditie. Ook zien we de berg waar we opgeklauterd zijn. Op zeil en de stroom mee schuiven we de Le Trieux binnen. We gaan tot Lezardrieux om boodschappen te doen. Terwijl Lineke zich bij de kapper een fris gezicht laat aanmeten verken ik het dorp. Na onze boodschappen vertrekken we om een van de meerboeien op te zoeken. Inmiddels is het weer schitterend weer en het is op de Trieux goed vertoeven, terwijl het op zee fors waait.

Woensdag 24 augustus Lezardrieux- Pontrieux
Het weer is helemaal om, opnieuw regen en veel wind. Tot vrijdag wordt 6-9 beaufort voorspeld in ons district en dat betekent dat je niet op zee moet zijn. De rivier dus op. We kunnen 6 mijl landinwaarts en starten twee uur voor hoogwater om met het instromend water mee te gaan tot Pontrieux. Het is een prachtige rivier met prachtig begroeide oevers, af en toe een kasteel en zilverreigers in de boom. Maar ja al die regen, dat maakt het niet echt vrolijk.

Donderdag 25 augustus Pontrieux-Lezardrieux
Pontrieux blijkt slechts een stadje voor een middag waar het in de verschillende galeries aangenaam te verpozen is. De zon schijnt weer en we gaan zeilend weer de rivier af. Nu met het zonnetje er bij heeft het echt mooie oevers, het lijkt wel een beetje op een kronkelende rivier in Afrika. In Lezardrieux zoeken we weer een boei op en vermaken ons met het beantwoorden van onze "fanmail" in het internet café, lezen en zonnen.

Vrijdag 26 augustus Lezardrieux-Ile Brehat
De Wind lijkt gedraaid te zijn naar het zuiden en we proberen een slag te slaan. Echter als we ons tussen de rotsen een weg banen naar de vrije zee blijkt er veel wind uit het zuid westen te staan en we besluiten dan maar een rondje Ile Brehat te doen. Nu dat valt tegen, hoge golven van alle kanten maken het zeilen erg onplezierig. Na vier uur in touw te zijn geweest belanden we uiteindelijk in een idyllisch baaitje en zijn alles weer snel vergeten.

Zaterdag 27 augustus Ile Brehat-Trebeurden
Tegen alle verwachting in staat er een Zuid Oosten wind, dit laten we niet voorbijgaan. We halen snel boodschappen op het eiland en gaan op weg naar Trebeurden. Dit keer gaat het goed, de lucht is bijna egaal blauw, alleen de wind laat het nog een beetje afweten, dus dan maar de motor. We hebben een 40 mijl te gaan dus moeten we 5 mijl lopen. Voor alle zekerheid hebben we 3 haventjes "ge earmarked" als vluchthaven, als de zaken gaan tegen zitten. Langzaam neemt de wind toe als we ons opnieuw via het kanaaltje dwars door Ile Brehat (wat is dit eiland toch mooi) en tussen allerlei rotsen de open zee op werpen. We zeilen en motoren tegelijkertijd om maar de 5 knopen te halen. We varen tussen het vasteland en Les Sept Iles door, een eilandengroep die zo kaal is als een neet. Ook de naam van deze eilandengroep roept twijfels op, aangezien sommigen geen zeven eilanden tellen . Des al niet te min, na het passeren hier van, hebben we de stroom lekker mee en kunnen met spinaker meer dan zes knopen halen en acuut gaat de motor uit. Daarna nog een 15 mijl voordat we Trebeurden tussen de rostformaties in zee ontwaren en zoeken een boei op omdat de haven gesloten is. Het is ook inmiddels LW en de meeste havens sluiten twee uur voor tot twee uur na HW om water in het bassin te houden. We zijn omringd door rotspartijen dus redelijk beschermd! Maar wat gebeurt er als er een NWster storm opsteekt? Maar even niet aan denken, het waait heel weinig en de wind komt uit de ZO hoek. Trebeurden heeft een prachtige baai en er zijn veel Franse toeristen, maar verder niet erg interessant. We zitten s'avonds op de boot met een prachtig uitzicht op de oceaan, waarin de zon bloed mooi ondergaat! (zie album).).



Zondag 28 augustus Trebeurden-Roscoff
Als we wakker worden liggen we in een zonovergoten baai. De wind is ondefinieerbaar, maar we besluiten na inladen van diesel en benzine in de haven ons op te maken voor Roscoff. Na het lezen van de Shell pilot heeft het onze interesse gewekt. Een zeer oud stadje dat zich van een zeeroversnest, smokkelaars voor de Engelse kust tot zeer braaf dorp dat in uien handelde in de vorige eeuw ontwikkeld heeft. Waarom ons haasten naar L'Aber-Wrac'h voor de sprong naar Brest? Dus het wordt maar 3.5 uur varen. Eerst is er niet veel wind, maar op z'n laatst komen de zeilen er aan te pas. Ook Roscoff is vergeven van rotsen rond het dorp. Bij het invaren worden we gewaarschuwd door een lokaal vissertje dat het ondiep is, maar goed op de diepte meter kijken en in het heldere water ontdekken we de chaotische aanvaar route die achter af niet zo chaotisch is. We pakken een meerboei op in de haven en als het water na twee uur nog niet erg gezakt is besluiten we met de rubberboot naar de kant te roeien. Het stadje is de moeite waard om bezocht te worden, maar door de zondag is het vergeven van mensen en uitstallingen die van het geheel een beetje een kermis attractie maakt. De vishandel (allemaal zeer kleinschalig in Frankrijk) en hier specifiek de uienhandel vertonen hum sporen. Weer zo'n typisch Bretonse kerk met zijn twee rijen klokken onder elkaar, terwijl de rest van de kerk in Gotische stijl is gebouwd. Verder hebben we prachtig uitzicht op Ile de Batz, waarover geen enkele pilot iets schrijft. Wij zien dat er wel wat te beleven is, er gaan om het half uur twee ferries vol met dagjes mensen naar toe. Enfin, wij zullen er morgen langs varen opweg naar L'Aber-Wrac'h een tocht van ca. 50 mijl. Als we terug zijn op de boot hebben we net genoeg water om een ander oppertje te zoeken. De overkant tussen de rotsen lonkt Lineke zeer sterk, dus er heen. Prachtig, je waant je midden op zee, maar beschermd door de rotsen. Maar hoe ziet het er uit bij hoogwater? Gelukkig is het dan 2 uur s'nachts, dus donker en dan kunnen we ons niet ongerust maken. Morgen zou het niet harder waaien dan 4 beaufort, dus deze nacht moeten we kunnen overleven. (zie album).

Maandag 29 augustus Roscoff- L'Aber-Wrac'h
Het is een hele stille nacht geworden, volop sterren aan de hemel maar in de ochtend vindt de zon slechts met moeite een gaatje in het wolken dek. Gelukkig trekt de bewolking weg maar de wind die wel in de goede hoek zit is niet echt aanwezig. Dus opnieuw op de motor. Omdat we 33 mijl te gaan hebben, willen we vroeg vertrekken en dat betekent op laag water. Om dan tussen het vaste land en Ile de Batz onze weg te vervolgen lijkt ons te risicovol. Dus om Ile de Batz heen. In deze open zee is de oceaan deining goed te merken. Hele lange golven komen in slowmotion op ons af en dat is even wennen. Slechts twee uurtjes kunnen we zeilen maar dan is de wind weer op. We zien urenlang de kust in een wat mistige damp aan ons voorbij trekken. Met zon in ons gezicht, onze stuurautomaat als extra handje en een goed boek, koersen we probleemloos op de monding van de L'Aber-Wrac'h af. Ook deze riviermond is ommuurd door gigantische rotspartijen, maar Lineke vindt haar weg hier tussen door, terwijl de golven uiteen slaan op de rotsen. We steken diep de rivier in om voor de eerste brug in het plaatsje Paluden bij de groene ton " Bega n Toul"een ankerboei op te pakken. De rivier oevers zijn wat vlakker en daardoor minder imposant, maar de hele kleine dorpjes geven het geheel een veel veiliger sfeer dan tussen de rotsen op de oceaan voor anker te gaan. We lezen ons in voor de tocht der tochten: Le Chenal du Four, om Zuid Bretagne te kunnen veroveren. Daarbij is van belang dat we de stroom mee hebben, maar niet te heftig. Ook is het van belang niet in het donker in Camaret sur Mer aan te komen! Maar HW is pas om 15.30 en dat zou betekenen dat we 5,5 uur de tijd hebben om voor donker 21 uur aan te komen. Hoewel Camaret in een tij te nemen zou zijn besluiten we 4 uur voor HW uit de rivier te vertrekken.

Dinsdag 30 augustus L'Aber-Wrac'h- Camaret sur Mer
Het is deze ochtend mooi maar door de dichte bebossing van de oevers komt de zon nog niet in onze kuip. Zover we kunnen zien lijkt de wind uit het oosten te komen dus dat gaat goed. We varen eerst de L'Aber Wrac'h af tot het eerste plaatsje La Paulue met de Jachthaven om water te tanken (schip is dan ook wat zwaarder op de punt) en nog even het weerbericht te controleren. Inderdaad, Oost 3-4 wordt tot het eind van de dag voorspeld en dan draaiend naar Zuid West. Dat ziet er goed uit! Het blijkt dat we nog wat stroom mee hebben als we de zee opgaan en trekken we de zeilen bij: dus een dag zonder motor? Het is een strak blauwe lucht maar de wind voelt echt koud aan. Vandaag is het parool: de boeken weg en geconcentreerd alle boeien afstrepen zodat er geen fouten worden gemaakt. Het tijdschema dat we vannacht gemaakt hebben kunnen we goed bijhouden waarbij we zelfs na 4 uur een half uur op voorliggen. Maar dan wordt de tegenstroom heftig en al spoedig moeten we er een half uur bijleggen. Geen probleem, we hebben nog genoeg tijd voor het donker wordt de aangenomen aankomsttijd is 19.30 uur. Een uur na hoogwater zet de stroom in en we krijgen vleugeltjes. Het water blijft echter bijna overal rustig en dat komt omdat wij het Chanel de Four vroeg na HW berijden. Het is onze eigenspanning die het adrenaline hoog houdt. Wanneer we het plaatsje Argenton met zijn duidelijke landmerken ronden, zien we al spoedig in de verte de beroemde vuurtoren Le Four staan waar we ons op kunnen richten. Alleen de geweldige oceaan deining die op ons afkomt als een vloeibare rots, boezemt ons wat angst aan, maar als we op zijn top zitten dan is het toch wel aangenaam en geruststellend. Alle verhalen ten spijt, het is een geweldige tocht, maar dan wel door de mazzel van goede wind, rustig weer en geen crazy water door het slack tij. We zien een totaal andere kust, kalkrotsen zoals in Noord Frankrijk en weinig begroeid. Als we de Pte de St. Mathieu passeren voelen we dat we het gehad hebben. De wind valt plotseling weg en op de motor steken we de Goulet de Brest over (8 mijl) om rond 20.00 uur in Camaret sur Mer af te meren. Dat we in de buurt zijn van Brest, zien we aan de vele marinefregatten die er rond varen. We trakteren ons op een terrasje uitkijkend over het meer op een uitgebreide Fruits du Mer om deze succesvolle mijlpaal te vieren. (zie album)).).
Slideshow Report as Spam

Comments

neighbours
neighbours on

6 september 2005
Weer met plezier jullie berichten gelezen en de mooie foto's bekeken. De meesten kunnen zo in een reisgids!
Hoe was het bij de Franse kapper Lineke, was je niet bang dat ze kaal knipten? Enfin tijd genoeg om weer aan te laten groeien.
We hebben hier ook nog mooie warme dagen. Verder alles kits. Goeie reis verder. Letty

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: