Fjorden...

Trip Start Feb 25, 2010
1
11
29
Trip End Mar 29, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of New Zealand  , South Island,
Monday, March 8, 2010

Slecht geslapen, alléé ik denk niet dat ik geslapen heb, ik heb precies altijd wakker gelegen door 1 snurker in ons compartiment. Om 6u45 worden de motoren gestart, dat is ook ineens het moment om op te staan. Ik verfris mij een beetje en begeef me dadelijk naar het bovendek om te kunnen genieten van de zonsopkomst, die niet komt doordat de wolken te laag hangen. Dan maar naar binnen voor een ontbijt, cooked of continental keuze te over.

We varen met de boot langs Secretary Island en zo naar nog een ander eiland in de hoop om geelvin pinguin te kunnen spotten, maar dat lukt ons niet. Dan maar terug verder naar Deep Cove terug onze aankomstplaats, ondertussen begint de zon de wolken te verdrijven en worden we getrakteerd op magnifiek lichtspel en mooie kleuren, echt magnifiek. Nu heb ik de Noorse Fjorden ook al gezien, maar ik moet zeggen de deze overtreffen ze toch, vooral door het feit dat hier nergens menselijk inbreng is te zien. Alleen de rotsen met oerbos omgeven door zwart water.

We varen niet direct naar Deep Cove, maar geven een zijarm in. Hier wordt alle machines stilgelegd en gevraagd dat iedereen ook stil is zodat je kan genieten van de natuurlijke stilte, alleen een klein watervalletje kon je horen, ongeveer hetzelfde effect dat je soms kan hebben boven in de bergen als je alleen bent, echt magnifiek. Maar na deze laatste intermesso wilt het helaas ook zeggen dat het gedaan is met deze cruise, er wacht ons alleen nog de busrit over de Wilmotpas en de boottrip over Lake Manapouri. Stipt om 12 uur komen we aan in Pearl Harbour, ik neem afscheid van de mensen waar ik de meeste tijd heb mee gespendeerd en ga terug naar de auto.

Door het fantastische weer overweeg ik mijn plannen aan te passen, normaal gezien ging ik een deel van de Kepplertrack wandelen, maar dat is vooral in bos zonder zicht, en ondertussen is het echt stralend weer geworden. Dus ik heb de keuze te trekken naar de Borlandhut, maar ik vind hier geen informatie meer van; dus besluit ik maar om naar de B&B te gaan en van daaruit ineens de Milford Sound te gaan bezoeken. Ik bekijk de kaart en ik meen dat het licht goed is om Mitre Peak te fotograferen tijdens het vallen van de avond. IK zou dus graag in Milford rond 18u zijn zodat ik een beetje kan uitzoeken wat werkt en wat niet om dan van de avondzon te kunnen genieten. Het is ongeveer een 2 uur rijden, dus ik voorzie een zijtrip, een leuke lijkt mij Key Summit.

Om 14u arriveer aan 'The Divide' en 10 minuten later start ik aan de wandeling, 2 uur klimmen om op 919 meter te geraken en dan hebt je daar nog een mooie wandeling rond Alpiene planten en naar het schijnt een 'one million dollar view'. Na een 45 minuten stappen sta ik al boven, amai dat is snel, ik verschiet van mijn eigen. En inderdaad het zicht dat je hier hebt is fenomenaal, niet te beschrijven; ik hoop dat de foto's een impressie kunnen geven. Ik zet de afdaling in, dat gaat niet zo vlot. Het is duidelijk dat ik het wandelen niet de beste afdaler ben.

Na een korte lunch ga ik verder richting Milford, onderweg stop ik nog bij 'The Chasm', het heeft niet geregend maar de kracht die deze waterval nu toont is al bangelijk, de waterval is wel opo gteen enkele manier goied in beeld te vangen; dus laat ik het fotograferen voor wat het is. Ik ga verder richting Milford, waar ik rond 18u arriveer. Het is duidelijk: ik heb mij serieus vergist met de stand van de zon, ze staat links achter Mitre Peak. Ik wandel wat rond voor een goede compositie maar zie duidelijk dat de condities niet echt gaan verbeteren. Tijdens het rondwandelen bekijk ik potentiele goede locaties, zodat wanneer ik morgenvroeg terugkom ik ineens weet waar ik moet zijn.

Tijdens het rondwandelen bemerk ik dat je hier iets kaan eten in de 'Blue Duck', ik bestel een stirred fried vegetables met een coca, ik eet niet alles op want het laatste begint precies naar afwasmiddel te smaken. Ik kijk wat rond, en wat ziet mijn lodderig oog: Milford Whisky, de enige Nieuw-Zeelandse whisky, ik twijfel niet en bestel er ene. Qua geur kon ik niet veel thuisbrengen, qua smaak: eerst een beetje zoet en de nasmaak is scherp, duidelijk een hoog alcohol percentage, hij is niet slecht maar niet echt mijn smaak.

Na het eten bestuur ik de lucht nogmaals en vertrek terug naar de B&B, met de ondergaande zon als begeleiding kom ik 1u30 later terug aan bij de B&B, ik spreek af voor ontbijt om 8uur en voor morgen zie ik wel wat ik doe.. De rit naar Milford is mooi, maar de eerste 45 minuten redelijk saai.  Dus ofwel Lake Marian ofwel iets anders, en zojuist ontdek ik dat ze in het stadje ook mountainbikes verhuren...  Dus misschien met goed weer, kan ik misschien gaan mountainbiken.  Dat beslis ik morgen wel
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: