Catlins

Trip Start Feb 25, 2010
1
8
29
Trip End Mar 29, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of New Zealand  , Otago,
Friday, March 5, 2010

Photographers nightmare: when to stop... Around every corner there's a picture...  Dat somt het zo wat op vandaag, ik ben gearriveerd in de Catlins, het meest zuidelijk deel van de reis, morgen gaan ik echt naar het zuidelijks punt, maar vandaag zit ik al op de goede weg.

Om 6u45 wordt ik wakker en zie naar buiten vanuit mijn bed op de baai, shit zo grijs als iets. Ik had zo gehoopt om een mooie zonsopgang te kunnen fotograferen van deze liefelijke baai, spijtig dan maar niet. Ik sta toch maar al op, neem een zalige douche en tijdens het ontbijt (muesli) schrijf ik de rest van mijn verslag van gisteren, alsook doe ik wat basisbewerkingen op de foto's; zo staat alles klaar tegen wanneer ik terug online geraak.
Om 7u45 geef ik Julz (de eigenaar van de cottage) een belleke dat hij kan afkomen voor een klapke te doen, nadat hij zijn dochter had weggedaan kwam hij af, hij arriveert inderdaad rond 8u45, het blijkt dus een uitgeweken Duits te zijn, gezellige péé; in de jaren tachtig schreef hij reisboeken, ook Nieuw-Zeeland dus en is hier later verzeilt geraakt.

Rond 9u30 kuis ik ze dan af, mijn schup dus; op naar de Catlins één van de minst bezochte streken van Nieuw-Zeeland. In Dunedin ga ik Highway 1 op richting Invarcargill, dit is zelfs een echt stukje snelweg zoals wij kennen: 2x2 rijstroken afgescheiden door een betonne railing in het midden; maar lang duurt dat niet, we zijn nog maar juist Fairfield gepasseerd en het is al gedaan, ik schat 10 km. Daarna gaat het dus terug over in de bekende tweebaans weg; ik had gehoopt ergens een supermarkt tegen te komen, maar dat is dus niet gebeurd, ach in één van die volgende dorpjes zal er wel ene zijn, en ja hoor in Milton: Foursquare Milton. Blijkt dat ze daar zelf ook een warme bakkerij hebben, ik kan niet weerstaan aan het chocoladebroodje; ik doe nog verder de noodzakelijk inkopen want morgenvroeg heb ik geen ontbijt.

Ik begeef me verder op de Southern Scenic Tourist Route, het is eindelijk gestopt met regen en af-en-toe komt de zon eens piepen, de eerst sidetrip komt eraan: Nugget Point hiervoor moet ik (ja je leest het goed) Kaka Point volgen, dat zal wel een betekenis hebben in Maori. Na de obligate gravelweg kom ik aan op de parking van Nugget Point.  Hier staat een vuurtoren en daar loopt een mooi paadje naar toe (zoals bij bijna elke 'attractie' in NZ). Bij goed weer hebt je hier een fenomaal zicht op de kustlijn naar het zuiden en naar het noorden toe, het is nog maar juist aan het opentrekken dus ik kan daar niet van meespreken. Echter het zicht is toch mooi genoeg om op de gevoelige plaat vast te leggen. Bij terugkomst aan de parking besef ik dat ik mijn overnight cruise op de Doubtfull sound moet herbevestigen, dus ik zal eens bellen. Je staar er niet meer bij stil, maar ik had dus geen netwerk, logisch feitelijk want hier woont geen kat. Na 20 minuten rijden had ik eindelijk terug netwerk, daar waren ook huizen en wat bewoning dus.

Ik tik de bestemming van mijn overnachting in in mijn TomTom en ik zie dat ik arriveer rond 13u30, dat is feitelijk perfect want een half uurtje verder rijden bevinden zicht de Cathedral Caves, alleen te zien tijdens laag water, en laag water is volgens mijn tabel 13u23, dus dat kan ik nog halen. Ik laat dus de Purakaunui- en de Matai watervallen respectievelijk links en rechts liggen, alsook Florence Hill Lookout en Lake Wilkie, dat is voor straks. Wat ik wel doe is genieten van de streek: echt prachtig qua omgeving vind ik dit toch al het hoogtepunt. Je rijd constant tussen de licht golvende heuvels afgewisseld met regenwoud. Een beetje te vergelijken met de voerstreek maar met andere bomen en heuvelachtiger en alles ziet hier groen, eindelijk.

Ik kom nog op tijd aan op de parking van de Cathedral Caves, betaal 5 NZ dollar (2.5 €) 'inkom'. Het betreft hier, zoals precies overal, prive grond. Volgens de toezichtster kan ik op 15 minuten aan de Caves geraken, want laagtij was feitelijk om 12u30... Ik zet er dus flink de pas in, en ja ik denk dat ik op 15 minuten inderdaad beneden stond op het strand. De Cathedral Caves, ja dat zijn feitelijk massief grote grotten ingesleten door de zee, en groot zijn ze inderdaad ik dat de grootste ongeveer 20m hoog is. Het is een mooi zicht: de zee, strand een massieve rots met grotten en daarboven dan het regenwoud. Bij het terugkomen wordt het inderdaad al moelijk om met droge voeten terug te geraken, het lukt me juist door een goede timing van de golven, de klim naar de parking doe ik nu rustig aan en geniet van dit stuk regenwoud, dat is feitelijk knap om te zien, daar groeit vanalles en nog wat doorheen. Op de parking nuttig ik mijn lunch en ga rustig terug naar Papatowai, waar mijn motel zich bevindt. Onderweg stop ik even langs Lake Wilkie, dit is een echt een mooi meertje, het is ontstaan door een vorige ijstijd is toen ingesloten geraakt tussen de zee en het land. Dit zou feitelijk nog eens gefotografeerd moeten worden bij de gouden avondzon, misschien iets voor straks, het is toch maar 10 minuten verwijderd van het motel.

Na deze fotostop is het aan de volgende: Florence Hill Lookout, hier hebt je een mooi zicht op het gouden strand van Tautuku, wederom denk ik, straks nog eens langs gaan. 5 minuten later sta ik bij het motel. De eigenaar is een rare kwiet, de auto moet zo staan en geeft mij een hele uitleg over hoe de tv werkt, alsook hoe de video werkt. En als ik een video wil kijken moet ik maar eens in de map zien en het hem laten weten; ik bezie die map, amai serieus wat films, alle genres zijn voorzien.  Ik blijf niet te lang in mijn motel unit wat er stonden nog twee watervallen op het programma die ik wou vastleggen.

Allereerst 'Matai Falls' en 'Horse Shoe Falls', zelfde riviertje twee watervallen achter elkaar. Eerst aan de beurt is Horse Shoe Falls, compositie gewijs was dit een moeilijke, mijn statief stond op een boom die daar in de rivier lag, ik stond daar zowat halfbakken naast, maar het is me toch gelukt om te fotograferen wat ik wou. Nu naar de lager gelegen 'Matai Falls', op dat stom gravelpaadje schuif ik toch wel uit, boenk op mijn gat.  Daarjuist sta ik acrobaten toeren te verkopen en val ik niet en nu wel, stoem stoem stoem  (En nee Jokke het was geen snoekduik). Het fotograferen van de 'Matai Falls' gaat een stuk gemakkelijker, is daar gewoon een platform gemaakt op de perfecte plaats.

Volgende stop is de Purakaunui Falls (vraag met niet om dit uit te spreken, het zal toch wel verkeerd zijn). Hier is zoals bijna overal in NZ, genoeg parking, WC voorhanden en een mooi paadje naar deze watervallen. Deze watervallen zijn echt de trots van de Catlins, ze hebben al op een postzegel gestaan en siert menig fotoboek. Het water valt hier 20m naar beneden (nee niet naar boven) in 3 stappen. Het platform dat aangelegd geeft mij toch niet de compositie die ik zoek, gelukkig kan gemakkelijk er naast tussen de grote stenen plaats nemen. Ik probeer een 3 tal posities en verschillende soorten sluitertijden voor het beste resultaat. En op het eerste zicht ben ik al bij al tevreden, ze hebben nog wat post processing nodig om daar echte pareltjes van de te maken.

Ondertussen is het 19u geworden en rijd maar eens terug richting motel en Lake Wilkie, op de terugweg spot ik nog een oude verroeste bedford truck staan, hier kan ik niet aan weerstaan om dit ook te fotograferen. Iets later kom ik terug aan op Florence Hill Lookout, het licht wilt echter niet meewerken en er stijgt ook waterdamp uit het aanpalende regenwoud op, het is (nu) niet zo fotogeniek. Ik denk in mijn eigen: het is genoeg geweest, ik ga terug.

Verdict: 264 foto's vandaag, bedenk hier wel bij dat ik meestal 3 foto's neem voor eventueel HDR bewerking achteraf en dat ik verschillende standpunten probeer. De teller staat op 1633, ik kan me niet voorstellen hoe ik aan deze hoeveelheid ben geraakt. Trek een 200-tal van die sterren foto's eraf, en tijdens het dieren kijken stond heb ik er ook veel genomen op highspeed, dus kom ik uit op ongeveer 1200 / 3 = 400 foto's op 1 week ik ga veel werk en naplezier hebben de weken nadat ik thuis ben.

Final Note: het is hier wel echt 'the middle of nowhere', geen internet zelfs geen gsm-netwerk...  Hoe kan ne mens nu nog leven tegenwoordig.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: