Kaartleesoefening
Trip Start
Mar 30, 2009
1
2
3
Trip End
Apr 02, 2009
Where I stayed
Gîte Noyer van Ferme d’en Bas, Rue des Bateliers 1, 5523 Sommière
De tweede dag begon met een spectaculaire zonsopkomst. Gezien de periode van het seizoen was het nog berenkoud. Toch even naar buiten om een frisse neus te halen en genieten van de gezonde boerenlucht. Nadien een heerlijk ontbijt en dan kregen we een opdracht waar allerlei scenario's in verwerkt moesten worden die we dan op het terrein moesten tot stand brengen.
Vlak na het middageten, werden we ergens gedropt. Onze taak: "Voor 17 uur terug in de gîte". Nou ja … zo moeilijk was het niet, alleen ver. Er zat niets anders op dan maar gewoon beginnen te stappen. Eerst langs de weg en dan hadden we een oude spoorwegbedding gevonden die we heel lang konden aanhouden. Af en toe even checken of we nog juist zaten en terug op pad.
Onderweg zag ik plots mensen vertrekken met hun parapente. Het nostalgische kwam terug in mij op, want in 2006 (drie jaar gekleden) heb ik dat ook gedaan. Maar dat is een ander verhaal.
We hadden nog ongeveer een 5-tal Km af te leggen toen we een mevrouw tegen kwamen die in haar huis koffie wilde maken voor ons. We vonden het allemaal zeer vreemd. Een dergelijke gastvrijheid ken ik niet, maar we waren allemaal behoorlijk moe en lieten ons heel snel overhalen om mee naar binnen te gaan. Het deed ons deugd.
Als we eindelijk terug in ons kamp waren, even die voeten afkoelen en wat relaxen voor dat we voor het avondeten gingen zorgen. Die dag hebben we ook overleefd.
Vlak na het middageten, werden we ergens gedropt. Onze taak: "Voor 17 uur terug in de gîte". Nou ja … zo moeilijk was het niet, alleen ver. Er zat niets anders op dan maar gewoon beginnen te stappen. Eerst langs de weg en dan hadden we een oude spoorwegbedding gevonden die we heel lang konden aanhouden. Af en toe even checken of we nog juist zaten en terug op pad.
Onderweg zag ik plots mensen vertrekken met hun parapente. Het nostalgische kwam terug in mij op, want in 2006 (drie jaar gekleden) heb ik dat ook gedaan. Maar dat is een ander verhaal.
We hadden nog ongeveer een 5-tal Km af te leggen toen we een mevrouw tegen kwamen die in haar huis koffie wilde maken voor ons. We vonden het allemaal zeer vreemd. Een dergelijke gastvrijheid ken ik niet, maar we waren allemaal behoorlijk moe en lieten ons heel snel overhalen om mee naar binnen te gaan. Het deed ons deugd.
Als we eindelijk terug in ons kamp waren, even die voeten afkoelen en wat relaxen voor dat we voor het avondeten gingen zorgen. Die dag hebben we ook overleefd.

