De eerste lentedag

Trip Start Mar 17, 2010
1
Trip End Mar 17, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Home

Flag of Belgium  , Flanders,
Wednesday, March 17, 2010

Het was vroeg in de ochtend toen ik gewekt werd door het gezang van een vogel. Met nog slaap in mijn ogen stond ik op, liep naar het terras van mijn appartement en ging in mijn pyjama naar buiten. Ik snoof de ochtendlucht diep in mijn longen. Het was nog behoorlijk fris, maar de lente hing in de lucht. Mijn bloed begon sneller te stromen bij de gedachten dat de zomer eindelijk in aantocht was. Dit zou een heerlijke dag worden. Ik begon vlijtig aan mijn ochtendritueel: uitgebreid douchen, yogaoefeningen en uitgebreid ontbijten. Douchen … ja, yogaoefeningen … ja, maar ontbijt nog even niet. Eerst moest ik nog boodschappen doen. Ik had namelijk bijna niets meer om te eten.

De mensen in de straat waren duidelijk ook door de lentekriebels aangestoken en waren zeer opgewekt. Een werkman op een werf floot een heerlijk deuntje en van ver wenste hij me een goedemorgen toe. "Heerlijk weer hé madammeke" riep hij. “Ja, inderdaad de lente is eindelijk aangebroken” riep ik terug. Hij was in zijn nopjes en vrolijk zette hij zijn werk verder, mee blèrend op een deuntje dat uit een gettoblaster kwam.

Eerst de beenhouwer binnen. Daar hadden ze voor de verandering koffie klaargezet voor hun klanten. Een kopje koffie en wat bestellen. Leuke combinatie. Een jong meisje bediende mij en ook bij haar zag je dat het lente werd. De glimlach stond constant op haar gezicht. Buiten mijn bestellingen kwetterden we voluit over het zonnetje dat buiten scheen. Ik vroeg mijn rekening en ging verder naar de bakker. “Mooi weer hé madam” werd er geroepen toen ik binnenkwam. “Ja, heel mooi weer” antwoordde ik terug. Iedereen was echt heel vrolijk en het was aanstekelijk.

Wanneer ik terug thuis was, kon ik eindelijk van mijn uitgebreid ontbijt genieten. Nadien nestelde ik mij languit in mijn zetel en begon een boek over China te lezen. Volgende maand vertrek in naar het verre oosten en ik wil me toch een beetje voorbereiden op de cultuurschok die ik daar zal ondergaan. Twee uur heb ik gelezen, maar dan begon ik toch zin te krijgen om een buitenactiviteit te doen. Het was ondertussen al twaalf uur geworden. Ik plande een fietstochtje van ongeveer 25 Km. Niet te veel dacht ik, want ondanks het mooie weer wist ik dat mijn fysiek, na een winter niet al te veel te sporten, niet zo optimaal zou zijn. Ik maakte vlug nog een boke klaar, at het op buiten op het terras, kleedde me aan en vertrok naar beneden.

Eerst moest ik nog even nakijken of mijn bandenspanning nog goed was. Vroeger had ik een man die dat soort werkjes voor me deed, maar sinds ik single ben geworden, zijn dat taken die ik nu zelf uitvoer. Al vind ik het echt niet de leukste, maar het was dat of niet fietsen. Mijn keuze was snel gemaakt. Fiets in orde zetten en wegwezen.

Het was heerlijk. Ik genoot er met volle teugen van. Ik dacht dat ik bijna niets van mijn fysieke conditie verloren had, maar ik had wind in de rug. Vandaar mijn redelijk, althans voor mij, goede snelheid. Oei, dat zou beloven als ik terug keerde. Het kon me op dat moment echt niet deren. De wind blies zacht in mijn aangezicht en de eerste zonnestralen konden mijn onderbenen beroeren. Was ik blij dat ik een kniebroek had aangetrokken zeg. Ik vind dat altijd een hele gewaarwording als je lichaam terug rechtstreeks die buitenlucht kan voelen. Gans de winter pak ik mij dik in, maar dan lijkt het wel of mijn lichaam ook naar adem snakt.

Onderweg kwam ik een man tegen die het gras al aan het afrijden was. Mmm, heerlijke geur. En dan … in de verte de eerste lammeren. Huppelend rond hun mamma. Ja, dat was nu echt een bewijs dat de zomer er aankwam. Even ging het door mijn hoofd of het ooit volwassen schapen zouden worden of zouden ze snel klaargemaakt worden in een lamstoverij? Maar dat is een deel van het leven en nu genoot ik gewoon van hun dartel gehuppel. Ik was in de helft van mijn tochtje en wist dat het vanaf nu wind op kop zou worden. En wat voor een wind zeg. Nu zou mijn conditie mij niet in de steek mogen laten. Ondanks het gepuf en gehijg, kwam ik terug thuis vol met nieuwe energie. Snel even dat zweet afspoelen om dan in de keuken een heerlijke spaghetti met zuiderse groenten klaar te maken.

Nadien heb ik mijn strandzetel buiten gezet en heb een boekje over zeilen, dat ik van een vriendin had gekregen, ter hand genomen. Tja, voor ik naar China vertrek ga ik eerst nog een basiscursus zeilen volgen en blijkbaar is dat niet zomaar in een bootje stappen en wegwezen … neen, er komt heel wat terminologie en regels bij. Vol moed begon ik aan het studeren van het zeiljargon. Gelukkig had mijn vriendin al een beetje uitleg gegeven, want op een zeker moment vroeg ik me af of ik Chinees aan het lezen was. Ze had me gewezen op de belangrijke en minder belangrijke thema's. Had ze me die informatie niet gegeven, zou ik het boekje terug ter zijde gelegd hebben en het pas weer openen als ik in mijn zeilweek zou zitten. Het werd avond en dus ook terug frisser. Ik pakte mijn spullen bijeen en ging naar binnen.

Ik had echter niet veel tijd meer, om terug in mijn luie zetel te ploffen, want ik ging naar de les van qigong. Deze lessen liggen ook aan de basis voor de reis naar China, maar dat is een ander verhaal.

Rond tien uur ’s avonds kwam ik moe, maar zeer voldaan thuis. Ik overliep mijn dag nog eens en ja hoor, mijn ingeving dat dit een heerlijke dag zou worden was bewaarheid geworden. Ik kroop onder het donsdeken, werd me nu echt bewust van het feit dat dit de eerste echte lentedag was en viel in slaap als een roos.
Report as Spam
Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html:

Table of Contents