Met "Le Tire-bouchon" naar Quiberon
Trip Start
Aug 17, 2012
1
18
37
Trip End
Oct 19, 2012
Er werd ons aangeraden om absoluut met "Le tire-bouchon" naar Quiberon te gaan. Dat is een trein die enkel in de zomermaanden rijdt. Een typische toeristentrein. Als trein vond ik het niet echt iets speciaal. Daarbij kwam nog dat het eigenlijk ehoorlijk duur was. Die zelfde uitstap had ik kunnen maken voor 4 euro met de bus (van de TIM - Transports Interurbaines du Morbihan) en met de trein heb ik nu 20 euro betaald.
Brigitte en ik vertrokken dus voor een daguitstap van Vannes naar Quiberon.
Het was de zoveelste dag op rij dat het schitterend weer was en het was ook nog eens open-monumenten-dag. Het eerste edeelte van mijn verkenning ging dwars door het centrum van de spoorweg tot het zuidelijkste punt aan de kust. Daar besloot ik om langs een groot deel van de kust rond het centrum te wandelen. Ik begon bij een zeer vreemd kasteel. Le Château Turpault.
Dan verder via Le Port Maria, de hoofdplage met de ongelooflijke naam La Grande Plage, La grotte des Vierges, Pointe du onguel om zo uiteindelijk in Port Haliguen te belanden. Deze ganse toch heeft toch 3 uren in beslag genomen hoor. Enfin, ik heb em ook niet afgelopen hé … ik heb er een rustige wandeling van gemaakt.. En In Le Port Haliguen daar ben ik dan uiteindelijk op de Phare geklommen. Via een ongelooflijk smalle en steile trap kwam ik dan door een piepkleine deur boven op het platform.
Het zicht was adembenemend en ik genoot er met volle teugen van.
Brigitte en ik vertrokken dus voor een daguitstap van Vannes naar Quiberon.
Het was de zoveelste dag op rij dat het schitterend weer was en het was ook nog eens open-monumenten-dag. Het eerste edeelte van mijn verkenning ging dwars door het centrum van de spoorweg tot het zuidelijkste punt aan de kust. Daar besloot ik om langs een groot deel van de kust rond het centrum te wandelen. Ik begon bij een zeer vreemd kasteel. Le Château Turpault.
Dan verder via Le Port Maria, de hoofdplage met de ongelooflijke naam La Grande Plage, La grotte des Vierges, Pointe du onguel om zo uiteindelijk in Port Haliguen te belanden. Deze ganse toch heeft toch 3 uren in beslag genomen hoor. Enfin, ik heb em ook niet afgelopen hé … ik heb er een rustige wandeling van gemaakt.. En In Le Port Haliguen daar ben ik dan uiteindelijk op de Phare geklommen. Via een ongelooflijk smalle en steile trap kwam ik dan door een piepkleine deur boven op het platform.
Het zicht was adembenemend en ik genoot er met volle teugen van.

