Kunstroute Boswachterij Dorst

Trip Start Jul 31, 2012
1
2
7
Trip End Aug 12, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Camping d'n Mastendol

Flag of Netherlands  , North Brabant,
Thursday, August 2, 2012

    Ook nu was het nog steeds schitterend weer. Ik had een toeristische kaart te pakken gekregen en besloot om de Kunstroute Boswachterij Dorst met de fiets eens te proberen. Deze is maar 13 Km lang en het was ondertussen al 15 uur geworden. Ik wilde namelijk op tijd terug zijn voor de avondwandelingen met de honden. 

    13 Km, zelfs al doe je het op een slakkegangetje, moet toch makkelijk haalbaar zijn binnen het uur. Neen? Wel ... niets was minder waar. Ik heb er namelijk 3 uren over gedaan. Enerzijds omdat het een zeer verrassende route was, maar anderzijds ook omdat de bewegwijzering het heel dikwijls liet af weten en op de kaart die ik had, ontbrak er een gewoonweg een stuk. Dus al zou je zelfs heel goed kunnen kaartlezen ... pech ... kaart te klein. Jammer want de fietsroute alsdusdanig was zeer mooi.
    
    Het begon allemaal aan knooppunt nummer 42. En dan op naar punt 40 waar ik dan eindelijk op de kunstroute kon geraken. Op deze baan kwam ik verschillende kokers tegen, maar ik heb geen flauw idee waarvoor deze dienden. (Als er iemand is die mij kan zeggen waarvoor deze dienen, laat het me gerust weten) Maar daar ging ik al in de eerste fout, want er stond nergens aangegeven dat het daar begon. Dus ik maar rechtdoor fietsen tot ik dacht dit is toch echt te ver. Gelukkig kwam ik mensen tegen die deze route ook al eens probeerde te volgen en die wisten tenminste het begin. Zij hadden de route nooit uitgereden. Maar goed ... eindelijk het begin. 

    Je dook recht het bos in en dan kwam je een zeer eigenaardige constructie tegen aan een grote zandbank. Op een plaat kon ik lezen dat dit de "poosplaats of contemplatieve plaats" werd genoemd. Nou ja, als het kind maar een naam heeft hé, want meer dan een geluidsmuur die scheef stond en een zandbak er voor was het niet.  Ze noemden het ''Follies in het bos''. Nou dat was het zeker.Ik zette gestadig mijn weg verder en genoot met volle teugen van de omgeving en het mooie weer. De afwisseling van harde ondergrond naar zachte was zeer lukratief. Ik denk eerlijk gezegd dat er meer off road is dan on road. Een aangepaste fiets had in dit geval leuk geweest, maar aan de andere kant had ik deze fiets in bruikleen, dus ik mocht zeker niet klagen. Op naar het volgende punt.

    De ''duiventoren''. Tja, ook weer iets bijzonder, want er was in de verste verte geen duif te bekennen. Aan de toren heb ik niet zo veel aandacht besteed, maar wel aan de omgeving. Een volwaardig bos met verschillende wilde dieren in. Ik heb enkel een paar eksters gezien. Misschien heb ik niet grondig genoeg gekeken, dat kan ook natuurlijk. En toen ...

    Toen was mijn kaart op en de bewegwijzering liet het ook volledig af weten. Er stonden wel een paar palen, maar die leunden allemaal tegen een boom en de pijlen wezen naar boven. Ik kon drie richtingen uit. Rechts, rechtdoor of links. Ik begon met rechts, maar dat was het duidelijk niet. Ik kwam op de grote weg. Door die vergissing heb ik wel een ongelooflijke mooie boerderij tegen gekomen. Dan heb ik links maar eens geprobeerd. En ja hoor ... dat was de juiste keuze. Ik zat weer op de juiste route.

    Nu op weg naar de ''8baan''. Weer zoiets in the middle of nowhere. En dan weer problemen met de bewegwijzering. Nou goed ... uiteindelijk heb ik de juise weg terug gevonden. Ik kwam een hek tegen en er stond niets aangegeven. Ik wist echt niet goed wat doen, maar er kwam net een familie met kinderen uit. Dus ik dacht, als zij daar door kunnen, ik ook. Het was het schitterend natuurgebied "Boswachterij Dorst".  In dit gebied kwam ik dan "de stal" tegen. Een gebouw in omgekeerd perspectief. Wat ik niet wist, was dat er Schotse Hooglanders in dit 950 Ha grote gebied rondliepen. Dus ik zat rustig te trappen op mijn fiets tot ik op de weg zo'n immens groot beest tegen kwam. Toch even schrikken hoor. 

    Ik zette mijn weg verder door de leemputten naar het laatste kunstwerk. De ''vleermuiskelders". En dan was het terug huiswaarts. Dus over dit ganse traject heb ik 3 uren gedaan. Ik was ongelooflijk moe, maar zeer voldaan en toch een beetje fier dat ik het tot een goed einde had gebracht. De honden waren wel tevreden dat ik terug was.
Slideshow Report as Spam

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Use this image in your site

Copy and paste this html: