Wudangshan City (武当山)

Trip Start Apr 30, 2010
1
9
10
Trip End Jun 01, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Jiulong Hotel, Kamer 3128

Flag of China  , Hubei,
Sunday, May 23, 2010

   In China moet je geen zorgen maken dat op een zondag de winkels gesloten zijn. Daar nemen ze meer vrijaf in de week en in het weekend zijn ze juist allemaal open. We hadden een getekend stadsplan van iemand gekregen die de stad behoorlijk kende en hij raadde ons ook aan om een heel speciaal straatje te doen. Hij vertelde er wel bij dat we best antislip schoenen zouden dragen en onze broekspijpen zouden oprollen. Amaai … Het was de moeite, vooral de geur die ik hier niet kan beschrijven. Op sommige plaatsen keerde mijn maag toch een beetje, maar ja dat is ook China hé.

    Ons middageten was heel leuk. Met z'n tweetjes vonden we een piepklein restaurant en spraken een prijs af voor een noedelsoep. Amper 10 Yuan (ongeveer 1 euro) voor een immens grote pot noedels met veel groenten. Het geluk zat ons mee, want het is in deze regio blijkbaar niet de gewoonte om in buitenlucht te eten en het weer was schitterend. We bleven nog wat nagenieten met een heerlijke kop thee en dan gingen we verder op stap richting noord langs de rivier.

    Daar kwamen we in een heel andere wereld terecht. Alles proper en mooi onderhouden. Langs de rivier heel veel activiteiten rond het neerpoten van flatgebouwen. En dan ... Uit het niets duikt er een parkje op. Je ziet duidelijk dat het net is aangeplant. Maar wat een contradictie met het eerste straatje dat we in de voormiddag hadden gedaan. Ook weer een bewijs dat China aan een opwaardering van hun land aan het werken is. Het straalde sereniteit en rust uit. 

    Nadien gingen we verder, terug het centrum in. We vonden daar nog een schitterende winkel met tekengerief. Heel leuke dingen voor kaligrafie. Iets wat je in België niet zou vinden en ook weer allemaal heel goedkoop. Na onze aankopen, gingen we nog even nagenieten in het stadscentrum tussen de grootmoeders en de kleinkinderen. Het leuke (of misschien niet) was dat ze je constant probeerde aan te raken. Ze vonden het duidelijk fijn als je dat toeliet. Ze probeerden zelfs een conversatie aan te gaan, maar ik kende geen Chinees en zij geen Engels. Ondanks dat, hebben we toch veel gesproken. Zij in het Chinees en ik in het Nederlands. Of we elkaar verstonden deed er niet toe. Het was gewoon leuk om contact te hebben.

    Onze dag zat er bijna op. We konden niet tot laat in de uurtjes blijven hangen, want de laatste bus die in de bergen naar ons hotel rijdt is al om 18.00uur. Om naar de "gate" te rijden, namen we een lokaal vervoermiddel. Wat een beleving zeg. Je wordt dooreen geschud en geschokt, maar het was wel leuk en zo konden we onze voeten nog een beetje sparen.
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: