Een bijzondere ontvangst

Trip Start Apr 30, 2010
1
2
10
Trip End Jun 01, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
Bij de familie Lee

Flag of China  , Hubei,
Saturday, May 1, 2010

    De verschillende vluchten waren redelijk op tijd en we werden in Xiangfan opgevangen door de familie Lee. Nou ja ze heten hier allemaal Lee, net zoals de Janssen bij ons. De verplaatsing van het vliegveld naar hun woning was ... tja laten we zeggen nogal krap. Een mono volume wagen met 6 plaatsen (chauffeur niet inbegrepen) en we waren met 6 mensen, 4 grote valiezen en 5 rugzakken. We waren echt moe, maar de ontvangst was warm en zeer hartelijk. In de auto hadden we afgesproken om vlug in ons bed te kruipen. Uiteindelijk was onze nacht 6 uur minder en gedurende de 26 uren reis hadden we nauwelijks of niet geslapen.

    Aangekomen in het huis, moesten we eerst nog gezellig over onze reis vertellen bij een hartelijk kopje thee en allerlei snacks. En aangezien we naar China waren gekomen voor qigong, gingen we eest nog een energetische meditatie doen. Van snel in ons bed kruipen was dus geen sprake van

    Maar dan ... werden uiteindelijk onze kamers toegewezen. Het bed ... je houdt het niet voor mogelijk ... een plank met een strandmatje erop. Wel met een soort donsdeken. De douche ... nou ja ... kijk maar naar de foto's. Gewoon op de ruwe beton. Ondanks alles hebben we een heerlijke douche genomen (met warm water) en zijn onder de "wol" op de plank gaan liggen.

    De volgende dag om 06 uur op (geradbraakt van de harde ondergrond met blauwe plekken op de heupen). Ja, zo gaat dat daar en aangezien we bij een familie logeerden, pasten wij ons aan. De dag begon direct met oefeningen, dan een mini wandeling naar een lokale imker en dan pas het ontbijt. Neen, geen boterham met choco en een kopje koffie, maar gestoomde groenten, soep, tofoe, een vis en - weet ik veel wat - een gelige en witachtige papachtige brei. Mijn maag is dat toch niet echt gewoon hoor, maar uit respect (en ook uit honger) at ik vlot mee.

    De mensen waren zeer vriendelijk en behulpzaam en brachten ons naar de stad om een paar inkopen te doen voor we de bergen in trokken. Enkel de zoon van 16 jaar kende een beetje Engels en was dus "de grote tolk" in het hele gebeuren. Het was voor die mensen dan ook een hele opluchting als ze merkten dat ik enigszins moeite deed om een woordje Chinees te leren. Alleen is de intonatie enorm moeilijk. Zo leerde ik dat "tang" suiker of soep kon betekenen, afhankelijk waar en hoe je de klemtoon legde. Soms was het gieren geblazen, maar echt vlot spreken ... daar was geen sprake van.
Slideshow Report as Spam

Comments

isabelle134
isabelle134 on

hihi, de rest lees ik een andere keer, maar je geeft me zin om te vertrekken!

Pascale on

Ik begrijp je volledig. Ik kijk er nu al weer naar uit om terug een grote reis te plannen.

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: