Flandriens in Nieuw-Zeeland

Trip Start Apr 26, 2012
1
8
17
Trip End May 20, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of New Zealand  , Marlborough,
Friday, May 4, 2012

6u30 en de wekker die ons eraan herinnert dat hij ook meereist. We verdelen mooi de taken: Ann-Sophie en Jo verzorgen het ontbijt (spek met eieren) terwijl Isabelle en Davy zich gaan douchen en klaarmaken. Na het ontbijt is het de beurt aan Ann-Sophie en Jo om die muffe geurtjes te verwijderen en toveren Isabelle en Davy de camper weer om in een proper exemplaar. Ready for some action!

We worden verwacht om 8u30 onze MTB op te halen bij een plaatselijk adventure kantoor genaamd "Wilderness Guide". Overdrijven staat blijkbaar ook in de Nieuw-Zeelandse woordenboeken. We zijn van plan vandaag een ritje te maken van 56km (een groot deel van de 71km Queen Charlotte Track) in de heuveltjes van de Marlborough Sounds, te vergelijken met de Noorse fjorden. Aangezien we om 9u30 de watertaxi dienen te halen kunnen we gemakkelijk om 10u onze rit starten. Dit geeft ons ruim 6u de tijd dit traject af te leggen en ruimschoots te genieten van die vele zonnestralen die alweer van de partij zijn. Gelukkig zijn we hier niet in de zomer zodat we niet te veel afzien van de warmte tijdens onze rit!

Aangekomen bij het kantoor vertelt een goed gezette dame dat de rit die we gepland hadden misschien iets teveel van het goede is. "Zien wij er dan niet goed afgetraind uit?", vroegen wij ons af. Maar goed, deze dame kent de omgeving beter dan ons dus luisteren we naar haar advies: een fietstochtje van amper 24,5km. We kunnen u verzekeren dat dit als een belediging over kwam! Zien wij er na een weekje Nieuw-Zeeland al zo moe en afgepeigerd uit dat we 6u gaan doen over, ik herhaal, 24,5km?! Die dame kent waarschijnlijk haar wielerklassiekers niet en hoort het donderen in Keulen als wij het over de Koppenberg en Paterberg hebben. Maar goed, even genieten van de mooie uitzichten kan misschien geen kwaad, we hebben nog voldoende zware dagen voor de boeg.

Na een kort testritje en alle apparatuur te hebben afgesteld rijden we richting onze aquataxi. Deze laat niet lang op zich wachten en voor we het goed en wel beseffen staan we aan de start van ons fietstochtje. Hier ontdekt Jo al een flink mankementje aan zijn MTB, een slepende achterrem. Soms handig tijdens het dalen, maar o zo vervelend tijdens het stijgen..

Van de Rubensiaanse Wilderness Guide dame wisten we dat we in het begin enkele pittige hellingen moesten beklimmen, maar dat het naar het einde toe meer op het gemakje was. Ik betwijfel dat ze deze raad uit ervaring heeft meegegeven, eerder van horen vertellen, maar ze mocht gerust wat meer benadrukken hoe steil deze hellingen wel waren. No way dat zij dit traject ooit zelf met de fiets heeft afgelegd!!

Maar goed, nadien zou het beter gaan.. We trachten toch een beetje te genieten van de wondermooie verzichten die we op de toppen te zien krijgen. Eenmaal bekomen en ons eerste zweet is opgedroogd nemen we enkele kiekjes en zetten we ons tochtje op het gemakje verder zodat we niet te vroeg toekomen aan onze eindbestemming.

Dat ene James Cook en Abel Tasman tot in Nieuw Zeeland waren geraakt hadden we al geleerd, maar tijdens deze tocht zijn we er ook zeker van dat Mc Adam hier geen voet aan wal heeft gezet. Wortels, rotsen en losliggende joekels van stenen versieren ons pad en maken onze tocht iets zwaarder dan hij al is. Dat er niemand nog durft zeggen dat de Koppenberg en Paterberg steil zijn of hun kasseien er slecht bij liggen!

Eenmaal we quasi elke helling stapvoets hebben overwonnen denk je dat we een zalige afdaling voor de boeg hebben, maar niets was minder waar. Met ware doodsverachtingen wagen we ons aan afdalingen van 20% en meer tussen inderdaad, wortels, rotsen en alweer losliggende joekels van stenen. Ook hier dienen we regelmatig voet aan grond te zetten om niet overkop te gaan. Tijdens onze fietstocht, of moeten we zeggen wandeltocht(?), komen we zeer uitzonderlijk 2 kiwi's tegen. Nee, geen twee stukken fruit of twee lokale schoonheden, maar de met uitsterven bedreigde vogelsoort. Echt uniek vertelt men ons!

Ergens halverwege vrezen we onze aquataxi terug niet meer te halen. Waar hebben we dat nog tegengekomen? Het (angst)zweet begint ons nu ook stilletjesaan te vergezellen. Maar goed, opgeven staat voorlopig nog niet in onze woordenboek! Buigen doen we misschien, maar van barsten willen we nog niet horen. Beetje bij beetje en kramp na kramp komen we dan toch dichter bij wat men daar het paradijs noemt. Punga Cove, een ongelooflijk mooi en rustig haventje met strand aan de rand van een regenwoud. Jammer dat we hier niet wat meer tijd konden besteden..

Om 16u30 komt de watertaxi ons halen en haasten we ons naar de plaatselijke Fish and Chips om onze verbrandde 3000 calorieën snel opnieuw aan te vullen. Alsof onze dag nog niet zwaar genoeg was dienden we ook nog een goed uur te rijden richting onze volgende bestemming. Er zullen geen schaapjes moeten worden geteld vanavond...
Slideshow Report as Spam

Comments

mama papa Lejeune on

Amai wat een belevenissen, door de sappige vertelling kunnen we het ons levendig voorstellen. We denken dat jullie na deze reis nog een paar dagen rust zullen moeten nemen. (komt hier de ouderlijke zorg naar boven)

Katrien on

Haha toch maar best dat jullie geen 57km gereden hebben zeker :)

Anna & Kris on

Hoi hoi allen!

Boeiend reis- & leesmateriaal wat we hier voorgeschoteld krijgen.
Net alsof we mee zijn...

Ons besluit staat al vast: wij plaatsen een trip naar NZ ook op onze 'to do' lijst!
Toch maar een uurtje rijden ;-)

Geniet van de volgende dagen & we kijken uit naar een volgend verslag!

Groetjes
Anna & Kris

mama v on

Dat jullie met z'n vier tegen een stootje en onverwachte omstandigheden kunnen weten we ondertussen wel zeker.
Nie 'pleujen' is jullie motto, en ondertussen kijken we hier uit naar nieuwe belevenissen!
Het blijft spannend, zowel voor jullie als de thuisblijvers.
Ann- Sophie de winnaar van de dance battle is ........rara....(surprise)

Knuffel voor jullie allemaal !

Lie en Mie on

Verdoeme, we missen veel. Niet alleen de heerlijke natuur en avonturen, maar vooral het dagelijkse ontbijt: SPEK MET EIEREN en dan nog klaargemaakt door "DE" chef-kok himself en zijn bevallige deerne.
Maar alle gekheid op een stokje, het water komt ons in de mond bij het lezen van jullie avonturen.
Het leest echt als een goede roman: aangenaam,spannend, belevend en beschrijvend alsof we er zelf zijn.
Hoe sterk moet de belevenis dan zelf niet zijn op het moment dat je zeeziek wordt in de camper of de stevige bries rond je oren hoort fluiten en jullie dwingt tot intieme momenten of het aanschouwen van levensechte kiwi's.
Natuur is heerlijk en ...oh zo sterk.
Bedankt dat we samen mogen meebeleven.
NZ we love you.
We kijken uit naar de volgende episode....

tommie on

hmm, die rubensiaanse NZ-landse schone deerne had dan toch gelijk!
groetjes en veel plezier nog

wouter on

Oh jee, 2 kiwi's gezien super, hoewel ik denk dat Davy toch twee plaatselijke schoonheden prefereert. Isabelle let op van de Maori Heni's die zijn de knapste.
Nee fantastisch ik heb niet geluk gehad om de kiwi's te zien(de vogels dan toch).
Geniet er nog van.
aroha nui

Betty Van de Sijpe on

Prachtig, hoe je dat allemaal beschrijft, we maken het bijna zelf mee (allee dat denken we toch ;) Je maakt zeker een kans als reporter!!
Vele groetjes vanuit het platte, egale, licht heuvelende Gent!

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: