Onze eerste dag in LA

Trip Start Oct 17, 2008
1
2
26
Trip End Nov 11, 2008


Loading Map
Map your own trip!
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of United States  , California
Saturday, October 18, 2008

Door het uurverschil zijn we erg vroeg wakker, hoewel het nog deftig is: 05u30. We proberen eerst nog terug in slaap te geraken maar wanneer dat niet lukt, belsluiten we onze bagage te reorganiseren. Om het risico op verlies te beperken, hadden we nl. 3 zakken gepakt en al onze spullen over de 3 zakken verdeeld zodat wanneer 1 zak verloren zou gaan, we elk toch nog van alles iets zouden hebben (ondergoed verdeeld, broeken verdeeld, t-shirts verdeeld, ...) Nu brengen we wat logica in de zakken zodat we makkelijker kunnen vinden wat we nodig hebben. We maken ook 1 zak voor de winterspullen want voor het ogenblik is het hier 25 en meer dus die warme pulls zullen we nog niet meteen nodig hebben.

Tegen half negen zijn we klaar en vertrekken we naar de stad. Aan de receptie zijn ze niet echt behulpzaam om ons uit te leggen hoe we er met het openbaar vervoer geraken. We worden in de richting van het dichtsbijzijnde busstation gewezen maar daar houdt het ook mee op. Ze hebben geen plannetje (niet van het openbaar vervoer, noch van de stad) en een nummer van de bus die we moeten nemen, kunnen ze ons ook al niet vertellen. Kortom: zoek het maar uit. Het busstation is 1 blok ver dus dat is goed te doen. Ook daar zijn geen plannetjes te vinden en er ig nergens een loket waar we info kunnen vragen. Gelukkig had ik voor mijn vertrek een plannetje afgeprint van internet. De kwaliteit is niet zo heel goed en de nummertjes zijn zo klein dat ze moeilijk te lezen zijn maar het is toch wel beter dan niets. We staan wat te zoeken en vragen de weg aan een buschauffeur. Hij zegt ons dat we nr. 117 moeten nemen maar wanneer we daar staan te wachten, zegt iemand anders (die volgens mij goed getikt is maar zo zijn er hier wel meer ...) dat we nr. 439 moeten nemen. We zijn wat in de war want we weten niet of we die vent wel mogen geloven. Terwijl we aan bus nr. 439 staan te twijfelen, komt en vertrekt bus nr. 117 en daardoor is het snel beslist. Bus nr. 439 komt ook en gelukkig blijkt dat de goeie te zijn. We zitten bijna een uur op de bus. Bij 7th en Wilshire gaan we eruit. (alle stops, zowel van metro als van bus, krijgen de namen van de 2 straten die kruisen aan de stop.) 7th/Wilshire is ook een transfer station voor de rode en paarse lijn van de metro maar daar moeten we nu niet zijn. We gaan eerst naar het Visitors Center om er wat brochures van de stad te halen want dat hadden ze in het hotel ook niet. De 2 oudere dames in het Visitors Center zijn heel erg vriendelijk. We krijgen wat uitleg en een plannetje van de stad (maar een busplannetje hebben ze ook niet) en we mogen zelf zoveel brochures nemen als we willen. We kiezen wat we kunnen gebruiken en gaan dan naast het Visitors Center ontbijten in een Starbucks (keten die alle soorten koffie en gebak verkoopt) Tijdens het ontbijt bekijken we onze boekjes en plannen we wat we gaan doen.
Eerst gaan we hier in de buurt wat wandelen. We lopen in downtown, want zo heet het gebied hier, langs prachtige moderne kantoorgebouwen en af en toe een oud warehouse met de brandtrappen langs de gevel zoals in de films. Ik las ergens dat main street zo vaak voor films gebruikt wordt en de rechten hiervoor zoveel opbrengen dat er in deze straat geen enkele palmboom staat. Dan zou die straat geen dienst meer kunnen doen als straat in New York bijvoorbeeld.
De Walt Disney Concert Hall is een prachtig golvend gebouw in roestvrij staal dat gratis te bezoeken is. Het is ontworpen door dezelfde architect die het Guggenheim museum in Bilbao ontworpen heeft. Oorspronkelijk was het ontwerp voor een gebouw in steen (dit ontwerp was ouder dan dat voor het Guggenheim) Toen de opdrachtgevers (de Walt Disney familie: weduwe en dochter van Walt Disney) dan de plannen voor het Guggenheim zagen wilden ze het ook in titanium (want dat is het Guggenheim). De architect heeft heel lang het been stijf gehouden maar ook de mensen op zijn kantoor waren ervan overtuigd dat steen niet de goede keuze was. Na heel lang aandringen, heeft hij uit frustratie zijn maquette aangepast. Eigenlijk wilde hij bewijzen dat steen toch wel mooier was maar toen hij het resultaat zag, was ook hij ervan overtuigd dat staal beter was en zo staat het er nu. Het is echt een prachtig gebouw en tegen alle verwachtingen erg licht binnenin. Bij de ingang krijg je in ruil voor een ID-kaart een audio self guiding tour. Als je liever met een geleid bezoek meegaat, kan dat ook maar wij zouden dan 30 minuten moeten wachten hebben dus we kiezen voor de audio-tour. Dat blijkt een goede keuze te zijn. De uitleg is erg interessant. Vrij technisch maar goed uitgelegd en zonder al te veel in detail te gaan. We lopen er bijna een uur rond en het is die tijd meer dan waard. Echt een aanrader!
Daarna gaan we verder tot de Cathedral of Our Lady of Angels. Dat is een gigantische moderne kathedraal maar ik vind het niet mooi.

Tegen de middag willen we naar de Farmer's Market gaan. Ik had op internet gelezen dat daar dit weekend iets te doen was en toen we dat aan de vrouwtje in het Visitors Center gevraagd hadden zei die ook dat dat zeker de moeite was om er heen te gaan omdat er altijd iets te doen is. We staan op ons mini plannetje te zoeken hoe we er moeten geraken met het openbaar vervoer als er iemand vraagt 'are you lost?' Het is een oude pikzwarte neger in een knalrood electrisch invalidenkarretje. We zeggen waar we heen willen en hij neemt ons op sleeptouw naar de bus die we moeten nemen. Onderweg vertelt hij ons over de stad en over zichzelf. Hij huurt een apartementje met 1 slaapkamer voor 1000$ per maand. De appartementsblokken waar wij langslopen kosten zelfs 1200 tot 1500$ voor een 1-kamerappartement. Dat zijn enorme bedragen want voor de rest kost alles hier ongeveer evenveel als bij ons. Het was leuk om met die man te praten.
Om aan de Farmer's Market te geraken zitten we weer heel erg lang op de bus. De Farmer's Market zelf is de tocht helemaal niet waard. Het is een verzameling kraampjes waar eten en brol verkocht wordt. Er heerst een gezellige drukte maar zoveel is er niet te doen. (tenzij je een pie eating contest 'something interesting to do' noemt ...) Als je hier voorbij komt, is het wel leuk om eens een kijkje te komen nemen maar het is zeker niet de moeite waard om hier speciaal naartoe te komen zoals wij gedaan hebben. We eten er lekkere Mexicaanse burrito's en gaan dan verder naar Santa Monica.
 We staan op de bus te wachten met ons plannetje in de hand en worden opnieuw aangesproken. 2 dames vragen waar we naartoe willen en als we zeggen naar Sta Monica te willen gaan, dan zeggen ze dat we beter een andere bus nemen die sneller gaat omdat die niet zoveel stops doet. We bedanken de dames en gaan naar die bus. We moeten gelukkig niet al te lang wachten. We zitten toch nog een half uur op de bus alvorens in Santa Monica aan te komen. De afstanden zijn hier echt altijd enorm. Santa Monica is een nog grotere teleurstelling dan de Farmer's Market. Het is hier n groot circus en een enorme massa volk (het is zaterdag) Op de fameuze pier waar iedereen over spreekt, kan je op de koppen lopen. De attracties zijn belachelijk. Er is een rollercoaster die er spectaculair uitziet tot je hem ziet bewegen: hij gaat gewoon traag! Het reuzenrad is het enige ter wereld dat op zonne-energie gaat. Verder zijn er nog een aantal andere attracties zoals een schietkraam ,een plek om te leren trapezespringen enz... Op de pier zelf zie je alle soorten gekken bij mekaar die op de meest idiote manier geld proberen te verzamelen. En iemand staat vreselijk slecht te boom boxen (van die keelgeluidjes alsof hij een drumstel ingeslikt heeft), een ander heeft gewoon de radio aanstaan en telkens wanneer er een liedje gespeeld wordt, staat hij wat met een vuile marionet te schudden en nog een andere zit in zijn stoel de krant te lezen terwijl er naast hem een machine bellen aan het blazen is. Hij heeft een bordje gemaakt waarop staat 'bubble man' Als dat geen centje waard is ... Je ziet ook heel veel daklozen die in de vuilbakken naar plastic flessen zoeken. Ik denk dat ze hier ergens geld voor krijgen.
Het strand is mooi maar het water is bijzonder koud. We poseren even aan een baywatch hokje en wandelen verder tot onder de pier. Eigenlijk vind ik de onderkant mooier dan de bovenkant! Ook wanner ik de pier in tegenlicht fotografeer, is het al mooier want de kleuren van de rollercoaster en het reuzenrad zijn vreselijk. 's Avonds is het wel mooi met al de lichtjes.
Dan nemen we de bus nog even verder tot Venice Beach maar ook hier is niet veel te zien. Eigenlijk waren we beter in Santa Monica gebleven om iets te eten want hier zijn zelfs geen restaurantjes. We pakken de bus terug naar het centrum maar nu is er geen express bus en dus zitten we een uur op de bus en vanaan de stop moeten we nog een heel eind lopen om terug in downtown te geraken. We passeren een aantal vieze fastfood restaurantjes maar niets gewoons. Wanneer we uiteindelijk toch aan een aanvaardbaar restaurant passeren, besluiten we daar maar te gaan eten. Het is er lekker zonder meer en ook hier weer niet goedkoop. Doordat we zo belachelijk lang onderweg geweest zijn van Venice naar downtown, hebben we de laatste bus gemist want die gaat al om 21u. Dus moeten we eerst met de metro, dan met de bus en dan te voet. We vertrekken in het centrum om 21u30 en komen pas tegen 23u30 in ons hotel bij de luchthaven. Frustrerend! We hebben het gevoel dat we vandaag alleen maar op de bus gezeten hebben. Onze dagpas van 5$ is zijn geld wel waard geweest ...
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: