Canopy walkway

Trip Start Apr 22, 2012
1
14
17
Trip End May 04, 2012


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed

Flag of Ghana  ,
Tuesday, May 1, 2012

Gisterenavond werd ik (op mijn Ghanese nummer) gebeld door de zoon van de taxichauffeur in Accra. Hij gaf me de tip om vandaag naar Kakum national park te gaan... Omdat het independent day is, zou er nagenoeg geen verkeer zijn. Hij kon me niet rijden. Via internet kwam ik -via "Sammy"- bij "Mikey". Hij was mijn chauffeur voor vandaag.

Telefoneren is hier iets bijzonders. Je zegt vooral NIET je naam maar alleen "allo" als je opneemt. Gedurende het gesprek spreek je geen hele woorden maar alleen gegrom en gezucht.
Inmiddels heb ik al aardig wat telefoontjes gepleegd met mijn Ghana-telefoon. Voornamelijk om vervoer te regelen… En waar betrapte ik mezelf bij het telefoongesprek gisterenavond op?! Ik ronde het gesprek af met een zucht en een grom. Volgens mij heb ik niet eens bye bye gezegd maar alleen:  "mm hm pfff aaahhh" en daarna de verbinding verbroken.

Vanmorgen om (precies!) zeven uur werd ik opgehaald door Mikey bij mijn hotel. Mikey is een neger van 160 kg. Als hij zijn autogordel (met verlengstuk) dicht deed moest ik maar kijken hoeveel ruimte er nog over was. Gelukkig was de auto redelijk ruim.

We zijn vertrokken richting Kakum national park. Dit park is bekend vanwege haar 40 meter hoge canopy walkway. 7 bruggen, in totaal 350 meter, zijn in de boomtoppen gerealiseerd.

Bij de ingang van het park bleek dat er meer mensen de tip hadden gekregen om -zonder verkeer- naar het park te rijden. Ondanks de lange rijen mocht ik met de volgende tour mee. Ik ontmoete een Ghanees, die met zijn Indiase baas de walkway ging lopen. We werden aan elkaar voorgesteld omdat we alledrie een VIP behandeling kregen. Waarom? Wellicht omdat Ghanezen zelf de helft van de prijs betalen en ze daarom vinden dat wij “special treatment” verdienen.

Wel handig om met 2 anderen te zijn omdat fotootjes van jezelf maken nou eenmaal een minder goed beeld geeft van de situatie.

Die Indier bleef maar foto's maken trouwens… wel leuk voor mijn blog in ieder geval. Na een flinke klim de berg op kwamen we bij de bruggen. De boomtoppen waren hooooog! Op sommige stukken heb ik als een soort mantra tegen mezelf moeten zeggen: “het is gewoon een plankje van 15 centimeter breed. Kijk naar voren…” Zonder al te veel van de hoogte te “genieten” ben ik over het plankje gelopen. Je kon er overigens echt niet vanaf vallen hoor, tot aan je schouders waren netten gespannen. Toch kan ik niet ontkennen dat ik onderweg wel eens dacht aan erafvallen. En dat terwijl ik helemaal geen hoogtevrees heb!

Na de walkway kwam mijn chauffeur me “quick quick” ophalen. Hij voorspelde dat de bussen vol scholieren, die dezelfde toer deden, dezelfde plannen hadden voor de rest van de dag. We moesten ze voor bliljven. Ik weet nu waarom op alle achterruiten van auto’s en trucks staat “God is with you”.  Die man was sneeeeel!

Onderweg bij “Krokodillenrestaurant Hans” vroeg de chauffeur of ik met een krokodil op de foto wilde… nog voordat ik kon zeggen dat ik bang ben voor krokodillen (en ik na mijn 40 meter hoge bruggentocht ook al genoeg avontuur had gehad) had hij het al geregeld. Zijn “sister” (een grote familie hier…) kwam me ophalen. Er lag juist een “klein krokodilletje” op de kant. “Voor een kleintje zal ik toch niet bang zijn?” Dat viel inderdaad wel mee. Ik ben er gezellig naast gaan zitten. Hup fotootje en wegwezen…

De chauffeur nam het plan om mij vandaag zoveel mogelijk te laten zien in korte tijd erg serieus. Hij reed erg hard en ik kreeg nauwelijks tijd om alles onderweg te bekijken. Op enig moment heb ik hem laten weten dat het voor ons allebei vandaag “holliday” is. Dussss geen gestress, gewoon rustig rijden en als we aan het eind van de dag in de file komen terug naar Accra, dan is dat pech!

Via Elmina Castle, zijn we via de kust naar Cape Coast gereden. Dit is de voormalige hoofdstad van Ghana. Grappig trouwens… de chauffeur vertelde me dat de stad vroeger “Goat coast” heete. Het Engels hier is behoorlijk wennen. Veel woorden lijken op Engels, maar zijn dat niet. Vaak kun je van een zin met 10 woorden, waarvan er 7 hetzelfde zijn en 3 gelijkend wel begrijpen wat iemand bedoeld. Tri is three, sex is six aks is ask en goat is gold.. dit laatste was wat verwarrend. Ik herhaalde: “Goat coast? haha”  en hij zei “yes”. In mijn travelbook las ik dat het “Goldcoast” was.

Ik heb een bezoek gebracht aan Cape Coast Castle. Een groot kasteel, waar je de geschiedenis van de slavernij ziet. Met een gids bezocht ik de slavenbunkers. Op de muren kon je nog de inkervingen zien die slaven maakten gedurende hun gevangenschap. Ook in dit kasteel is een “door of no return”. De deur gaat naar de zee, waar slaven na 3 maanden gevangenschap, met boten naar Europa en de VS werden vervoerd in ruil voor bijvoorbeeld drank en wapens. Inmiddels is door een aantal oud-slaven aan de andere kant van de deur een bordje geplaatst met “door of return”.

Het kasteel is gebouwd door de Zweden en later overgenomen door de Britten, de Nederlanders en de portugezen. In dit kasteel is de slaventocht van binnenkomst naar de “door of no return” mooier weergegeven dan in het fort waar ik gisteren was. Het is dan ook veel commercieler en drukker.

Na mijn bezoek aan het kasteel heb ik in een strandtentje een lekker hapje gegeten voordat we aan onze 4 uur durende reis (jawel… file, door mij ;-)) terug naar Accra begonnen.

Morgen heb ik nog een paar plannen in Accra. Souvenirs kopen op de 'cultuurmarkt’, een bezoekje aan het strand (en hopelijk een leuk strandtentje) en een paar kleine bezienswaardigheden (theater, independence square).

Inmiddels wil ik eigenlijk wel naar huis. Misschien komt dat ook doordat mijn vlucht aanvankelijk op 2 mei zou gaan…



 
Slideshow Report as Spam

Use this image in your site

Copy and paste this html: