Pikkedonker
Trip Start
Apr 22, 2012
1
9
15
Trip End
May 04, 2012
Navrongo, Upper East, Ghana
Friday, April 27, 2012
Het klinkt hier alsof het huisje zo zal gaan instorten. Dat lijkt te komen door het golfplaten dak.
Ik haat onweer. Ik ben bang voor onweer. Ik ben net wel even buiten geweest, toen het even was opgehouden met regenen. Het is heerlijk nu buiten. Niet echt veilig met alle vallende takken, maar wel lekker qua temperatuur.
Dit is dus het weer waarnaar iedereen zo uitkeek?
Vanavond begon het, tijdens de hollandsche maaltijd (aardappelpuree met kaas uit een zakje, rode kool en rookworst), ineens hard te waaien. Kinderen zongen een liedje… “let the rain come let the rain come, let it make the children happy… “ nog geen half uur nadat het was
beginnen met waaien kwam de regen en het onweer.
Nu vergeet ik bijna te vertellen wat mij zo’n oncomfortabel gevoel geeft… het is hier pikpikpik donker! Er is geen stroom. Het enige licht dat ik heb is het licht van mijn laptop, die gelukkig vanmiddag helemaal opgeladen was. Ik had wat waxinelichtjes meegenomen, maar deze waren
bij aankomst al gesmolten in mijn tas waardoor ik ze weg heb moeten gooien (en mijn tas onder de wax zit…). “Het echte Ghana” overvalt mij een beetje op dit moment.
Gisterenochtend werd ik rond 4 uur in de ochtend gewekt door een gek geluid van dieren. Het leek alsof er een varken werd geslacht, een hond huilde en de geiten schreeuwend wegliepen. Eergisteren werd ik gewekt door een schreeuwende meneer voor het raam “ Rrrrremie,
reeeeemie” Hij kwam de vuilnis ophalen. Er is hier altijd geluid. Heel vervelend…. Maar nu… nu hoor en zie ik heeelemaal niets! Geen motor, geen kinderen, geen geiten, geen koeien, geiten of ezels, geen kinderen, niets.
Mijn lichaam voelt kokend. Ik lig met laptop en al onder het muskietennet.
Vandaag heb ik wel een goeie dag gehad. Met Remie gaat het nog steeds niet goed. We moeten daarmee in onze plannen dan ook best rekening houden. Remie is snel moe en duizelig dus echt heel veel plannen we niet op een dag.
Vanmorgen zijn vroeg naar Serigu pottery and art-center geweest.
Na een half uur rijden verlieten we de verharde weg en reden ongeveer 3 kwartier over gravel met kuilen en hobbels. Onderweg kwamen langs een volledig droge rivier met een brug erover (die zal nu inmiddels wel wat voller zijn). Verder kwamen we langs een paar leuke dorpjes.
In Serigu hebben we een rondleiding gekregen over het terrein en daarna hebben
we een authentieke compound bekeken. Leuk! Er woonden zelfs nog mensen. Behalve
in 1 van de huisjes. Daar mochten we gewoon in.
Als je de compound binnen komt, kom je eerst in het gedeelte waar de dieren leven. Dan moet je over een muurtje klimmen en kom je in het “woongedeelte”
Alles is daar heel klein. Je komt het huisje binnen door een smal gat. Dan kun je een beetje staan en moet je over een muurtje klimmen dit muurtje en het kleine gat zijn er om dieven buiten te
houden. Naast dit muurtje slaapt de “sterkste man”. Die kan inbrekers buiten houden.
Verder slaapt de hele familie op de grond. Het huisje is ongeveer 2 bij 2 meter.
Het leven is hier niet eenvoudig. Zelfs voormij niet, maar dat is maar een weekje. Dan zit ik in een goed hotel in Accra en daarna in mijn westerse wereld thuis.
Vandaag heb ik geveegd, water gehaald, gewassen, de was opgehangen, de was afgehaald (nog niet droog, maar het ging regenen), gekookt, boodschappen gedaan. De boodschappen doen is ook lastig. Je loopt naar de “supermarkt”. Niet ver lopen, maar door de hitte ben je er dan al
wel klaar mee. Er is bijna niets te krijgen. Een beetje rijst, wat water, sigaretten, wasmiddel, een kleine voorraad frisdrank, een zakje oploskoffie, tomatenpuree en dat was het wel. Gisteren heb ik hier in de straat de laatste cola gekocht (4 blikjes) nu zijn ze voor de komende maand uitverkocht.
Verse spullen die in de koelkast moeten kun je hier nergens krijgen.
Gisteren zijn we naar de “grote supermarkt” geweest. Een stad een half uur rijden hiervandaan. Daar kun je, tegen Europese prijzen, meer krijgen.
Kellogs, houdbare melk, jam, alcohol (Heineken), koekjes, creamcrackers, mayonaise, dat soort dingen. Deze supermarkt is dan ook 4x4 meter!
Toch kun je ook daar ook geen volledige verantwoorde maaltijd scoren. Vlees, kaas of verse zuivel is er niet. Logisch… de supermarkt heeft geen koeling of vriezer. Als je die thuis al hebt is deze ook niet betrouwbaar, de stroom kan er namelijk ieder moment voor onbepaalde tijd mee ophouden.
Gisteren heb ik de keuken schoongemaakt. Zojuist zag ik dat we, na de regenbui, weer terug bij af zijn. Zelfs in deze “luxe bungalow” regent het in de keuken (door de deur door) net zo hard als buiten. Stof, zand/modder en regen komt gewoon naar binnen. Net als de warmte en de
beestjes. Die blijven daar hangen.
Net als iedereen heb ik, nu het niet stopt met regenen, besloten te gaan slapen.
Morgen weer een dag… hopelijk met stroom.
This is a private blog 