Ciudad Perdida: Jibidabedabedoe!

Trip Start Jul 04, 2012
1
15
36
Trip End Jan 23, 2013


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed

Flag of Colombia  , Magdalena,
Thursday, September 6, 2012

Na een lange tijd in en rondom Taganga is het moment nu gekomen waarop we afscheid gaan nemen van deze prachtige regio. De zovele prachtige avonturen die we hier beleefd hebben, maken van Taganga een plaats om een tijd lang te koesteren. Na de 2 nachten in Tayrona Park is Jeroen begonnen aan zijn duikcursus Open Water. Een fantastisch avontuur dat hij gelukkig succesvol heeft afgerond. Het hoogtepunt van onze Taganga-periode, en van heel waarschijnlijk heel Colombia, was onze trip naar de Ciudad Perdida in het Sierra Nevada gebergte.

De vijf dagen durende trip was bij momenten moeilijk en zwaar, maar de mooie uitzichten op bergen en de jungle maakten al deze moeilijke momenten zeker en vast goed. De geschiedenis van de Ciudad Perdida en haar ontdekking maken een bijzonder groot deel uit van de pracht van deze site, vandaar dat we hiermee van start gaan.

De Sierra Nevada werd oorspronkelijk bewoond door de Tayrona - dit betekent in hun oorspronkelijke taal 'zonen van de tijger' – bevolking, een Aziatische stam die hier arriveerde rond 500 na Christus. Na hun aankomst begonnen zij in de bergen te leven volgens hun eigen culturele regels. Mannen en vrouwen sliepen bijvoorbeeld apart in verscheidene ronde woningen gemaakt uit lokale materialen. Aangezien de Tayrona mensen geen veeteelt kenden, bestond hun voedsel uit groenten, fruit en vis. Rond 650 na Christus begonnen zij aan de bouw van wat hun culturele, religieuze en politieke hoofdstad zou moeten worden. Rond 700 na Christus was deze stad compleet en werd ze Teyuna genoemd, naar het stamhoofd in die periode. De Tayrona leefden hier vrede vol gedurende een lange periode tot wanneer de Spanjaarden in de 16e eeuw Santa Marta aanvielen en na een hevig gevecht zich daar vestigden. De Spanjaarden verplichten de lokale bevolking in Santa Marta om tot in de bergen te gaan om de Tayrona mensen een gedwongen ruil voor te stellen tussen Spaanse kledij en Tayronaans goud. Deze stam was echter niet bestendig tegen de virussen die de Spaanse kledij met zich meedroeg. Het gevolg was dat vooraleer de Spanjaarden al het goud bemachtigd hadden en de Tayrona volledig uitgestorven was, de Tayrona dieper in de bergen gevlucht waren en hun stad dus achtergelaten hadden. Aangezien de handel tussen de Tayrona en de Spanjaarden niet in deze heilige stad plaatsvond, bleef haar bestaan dus onbekend.

De ontdekking van de Ciudad Perdida kan – misschien niet zo verbazend in Colombia – gelinkt worden aan drugs. Een familie uit MedellÝn verhuisde in 1972 naar de Sierra Nevada om hier wat groenten en marihuana te kweken. Tijdens het cultiveren van deze ontdekten zij oude ru´nes. Na wat verder uitgraven vonden ze een hoop goud en heel wat oude relikwieŰn. De geruchtenstroom werkte snel en meer en meer guaqueros (dieven van precolumbiaanse tombes) arriveerden in de Sierra Nevada. Wanneer er eindelijk een archeoloog en een antropoloog toekwam op deze site en de belangrijkheid hiervan realiseerde, konden ze enkel maar een stad vaststellen die volledig geplunderd en vernield was door de guaqueros. Zij konden dus niets anders dan deze stad een ‘verloren stad’ te noemen.

De Ciudad Perdida trektocht is desalniettemin adembenemend. De vijf dagen tocht – drie dagen ernaartoe en twee dagen terug – geeft jou een fantastisch overzicht van de pracht van de Sierra Nevada. Soms is de trek zwaar tot zeer zwaar door de steile beklimmingen, warmte en vochtigheid; maar deze trek is elke druppel zweet waard. Gedurende onze tocht passeerden we langsheen geweldige vergezichten van de bergen, liepen we doorheen een immense jungle en waden we door heupdiepe rivieren. Overige ‘bezienswaardigheden’ tijdens deze trip waren zeer mooie watervallen en heel wat kleine inheemse samenlevingen – allen afstammelingen van de bijna uitgestorven Tayrona. We sliepen gedurende deze tocht eigenlijk wel comfortabel dankzij al de goede kampplekken langsheen ons pad die ons voorzagen van hangmatten of bedden. Dankzij de muggennetten hoefden we ons ’s nachts geen zorgen te maken over de immense hoeveelheid muggen die hier aanwezig was. Het eten was tevens van een zeer goede kwaliteit. De gidsen maakten ons telkens wat klaar, meestal was dit rijst met bonen en kip – iets waar we al gedurende onze hele trip in Centraal en Zuid Amerika van genieten – of een variant hierop.

Rond de middag van onze derde dag wandelen konden we eindelijk beginnen aan het laatste uur stappen richting de Ciudad Perdida. Het plakkaat van de Ciudad Perdida was het begin van 1200 stenen treden die je naar de eigenlijke site leidden. Hier zagen we onmiddellijk waarom er gezegd werd dat dit laatste deel eveneens ontzettend zwaar is. De beloning aan het eind van deze trappen is wederom meer dan elke inspanning waard. De gehele site van de Ciudad Perdida bevat een 150-tal terrassen waarop de ronde huizen gebouwd werden. Deze huizen vestigden tussen 2000 en 8000 mensen. Het meest impressionante van de Ciudad Perdida zijn de bovenste terrassen waar de heilige plekken zich bevonden. De Tayrona hebben deze magische plek zo gekozen dat je een 360░ uitzicht hebt dat continu betoverend is. Waar je ook keek, overal kan je de prachtige natuur bewonderen: zeer grote watervallen, bergtoppen die in de wolken verdwijnen, een oceaan van bomen en de resten van een oude stad.

Na getuigen te mogen zijn van dit natuurlijk spektakel was de tijd om aan onze weg terug naar de Colombiaanse beschaving aangekomen. Na twee dagen wandelen kwamen we opnieuw toe in Taganga. Onze volgende bestemming in het magische Colombia is het avontuurlijke en ecologische San Gil – gelegen in de bergen, ongeveer een 8 uur ten noorden van Bogota.

After spending a long time in and around Taganga, the moment has finally arrived when we’re about to say goodbye. We don’t regret however any of the days we’ve spent here, as it was all an amazing experience. After spending 2 nights in Tayrona Park, Jeroen embarked upon a three day open water diving course. An amazing adventure he luckily successfully completed. The main highlight of the Taganga-area, and what will most likely be the highlight of Colombia, was our trip to the Ciudad Perdida in the Sierra Nevada Mountains.

The five day trip was at times pretty tough, but the amazing views of mountains and jungle completely made up for all the hard parts. The history of the Ciudad Perdida and its discovery are a huge part of its beauty, so we’ll start with that.

The Sierra Nevada area was first inhibited by the Tayrona – this means ‘sons of the tiger’ in their original language – people, an Asian tribe arriving here around 500AD. Upon arrival they started living in the mountains and lived there according to their cultural rules. The men and women lived separately in round houses made of local materials. They didn’t have any domestic animals, so they fed themselves with vegetables and with fish caught in the ocean. Around 650 AD they started building a city that had to become their principal one and would hold a place for their leader and would likewise hold all their sacred rituals. Around 700 AD they finished this city that they called Teyuna – after the leader at that time. They then lived there peacefully for a very long time until in the 16th century the Spanish arrived. After winning a fierce battle in Santa Marta, the Spanish obliged the local people to go into the Sierra Nevada to exchange Spanish clothes for Tayrona gold. The local Tayrona people were however not resistant against the viruses that these clothes brought with them, so before the Spanish could take all the gold, most of the population had already died and since trade with the Spanish took place outside of Teyuna, the city remained undiscovered.

Maybe not so surprising in Colombia, the discovery of the Lost City had something to do with drugs. A family from Medellin moved to the Sierra Nevada around 1972 to grow some vegetables and marihuana and while cultivating the ground they stumbled upon ancient ruins. In digging those ruins out they stumbled upon a lot of gold and ancient relics. Rumour spread out and more and more guaqueros (robbers of pre-Columbian tombs) arrived at the spot. By the time an archeologist and an anthropologist got there and realized the importance of this discovery, they witnessed a city completely plundered and destroyed by the guaqueros and called it therefore a ‘lost city’.

The Ciudad Perdida trek is nonetheless mind blowing. Those 5 days hiking – 3 days up and 2 days down – give you an amazing overview of the beauty of the Sierra Nevada. At times the hike is pretty hard due to the steep climbs, humidity and heat, but the trek is worth every drop of sweat. During the hike you pass by astonishing views of the mountains, you walk through an immense jungle and you wade through sometimes waist-deep rivers. Other ‘sights’ along the way were beautiful waterfalls and a lot of small indigenous communities – all descendants of the nearly extinct Tayrona people.  We slept actually very comfortable thanks to all the good campsites along the route that provided us with or hammocks or proper beds. Mosquito nets even made sure that we wouldn’t get bitten by the numerous mosquitos that were ever present. The food as well was more than decent for such a trek. The guides provided us every time with some decent food, usually the rice with beans and chicken dish – the one we’ve become so accustomed to in Central and South America – or a variation of it.

Around noon of day three we were lucky enough to embark upon the final hour walk to the Ciudad Perdida. Upon arrival at the sign of the lost city we saw the beginning of 1200 stone steps that we had to climb in order to get there and we instantly knew why the last part is described as being quite challenging. The reward when you get to the top is once again worth all the efforts. The whole Ciudad Perdida hosts around 150 terraces that provided the round houses for the 2000-8000 people that lived here. The most impressive part of this city is to be found at the top where the sacred places were. They picked the spot so perfectly that you have a 360░ view that continuously takes your breath away. Everywhere you look there is pure beauty to be seen: huge waterfalls, mountain summits disappearing into the clouds, an ocean of trees, and remains of an old city.

After witnessing this natural spectacle we started our way back into the Colombian civilized world the next day to arrive back in Taganga one more day later. Our next stop in magical Colombia will be adventure- and eco-town San Gil – located in the mountains approximately 8 hours north of Bogota.
Slideshow Report as Spam

Comments

Peter on

Pretty sweet trip. Aziatische stam rond 500 AD? Is Tayrona dan een Austronesische taal?

sarahverhoeven
sarahverhoeven on

Zooooo'n lange post! Ik heb hem al een tijdje gelezen hoor maar ik wou samen met mama antwoorden. Maar mama heeft nooit tijd... Dus dan antwoord ik maar in mijn eentje. Dan kan ik schrijven wat ik wil, da's leuker hé!
Die titel: jibidabedabedoe, is dat niet van een liedje? Hebt ge dat gezongen terwijl ge door de jungle wandelde?

De foto's die op facebook staan, van in dat modderbad, zijn wel super grappig! Waarom zetten jullie zo'n foto's nooit op jullie blog? Zijn jullie misschien geen ijdeltuiten die foto's van jullie zelf nemen? :p

Voor de rest heb ik niet zoveel te zeggen. Of toch! Ik heb is in uw kamer uw collectie alcohol bekeken. Het hoogste % alcohol is 45! Maar ik ken die drank niet. Hebt ge daar al iets gedronken met nóg meer alcohol? Niet te veel daarvan drinken hé, want dan krijgt ge weer een bierbuik. En aan de andere foto's op facebook te zien hebt ge toch al veel gedronken! Zie maar dat ge soms ook water drinkt :)

Veel groetjes vanuit het koude, herfstige, saaie, school-loze België!
kusje van je zusje x

METER B on

amai zeg wat ne lange uitleg ,wat ik mij nu altijd afvraag wat spreken die gidsen allemaal engels of spaans,verstaan jullie dat dan .
Het is toch wel ne fameuse uitleg chapeau zenne, en als je dan zo in de bossen slaapt komen er dan s'nachts geen ongewenste bezoekers Ik zo er ni op mijn gemak zijn ,maar ja jullie zullen daar wel tegen bestand zeker .
Tot nog eens he mannen en hou jullie goed sluuuuukes

mama Hannes on

We kunnen weer, wat jaloers, meegenieten van jullie prachtige verhaal en foto's. Het moet echt adembenemend geweest zijn. De natuurpracht, geweldig, de geschiedenis ongelofelijk interessant. Het is tof dat jullie ons van alles wat voorschotelen. Zo hebben we toch 't gevoel dat we jullie een klein beetje vergezellen.
Geniet verder nog van dat alweer zeer mooie land en ik kan het mij toch niet laten om te zeggen 'wees voorzichtig'.
Dikke kus
mama

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: