I love Kyrgystan!
Trip Start
Aug 08, 2009
1
10
16
Trip End
Jan 28, 2010
Narin, Kyrgyzstan
Sunday, October 25, 2009
Heerlijk geslapen in Taw Komyp waar we de benzene uit de jerrycans in de auto weten te krijgen. We hebben eerder een truucje met een waterfles afgekeken van een vrachtwagenchauffeur en dat hebben we goed afgekeken, het lukt zonder te morsen ;-)
Onderweg naar Bishkek zien we machtig mooie besneeuwde bergtoppen en gaan we 2 bergpassen over Ala Bel Ashuu van 3175m en Too ashuu van 3586m, mooie voorproefjes voor het echte werk: de Torugart pas en Kunjerab pas. Kyrgizie his absoluut een nieuw land met een eigen karakter. De broden en de Somsa’s zijn misschien hetzelfde maar het landschap is totaal anders met de kleurrijke bergen, felle zon, helblauwe luchten, sterke ezels en paarden die overal voor ingezet worden, mensen hebben andere gezichten met blozende wangen, de mannen dragen andere hoedjes en overall staan yurts. Zowel in de bergen als langs de weg waar ze honing en melk verkopen. In de winter wonen de meesten niet in hun yurt maar in de zomer is het een comfortabel huis.
Bishkek heeft een hele lange brede straat Mira genaamd dus uiteraard doen we daar een lekker koffietje bij een sjieke toko. De was en de douche doen we bij een echt Sovjet hotel Dorstuk. De douche is gratis en de was heerlijk schoon!
De belangrijkste missie in Bishkek is de Chinese ambassade vinden om dat gekke visum geregeld te krijgen. Over een week worden we aan de Chinese grens verwacht dus speling hebben we niet. Ook hier is de ambassade open op maandag, woensdag en vrijdag van 9 tot 12 dus we gaan voor hard-core-zeker-weten dat we op tijd zijn, slapen om de hoek om er de volgende ochtend om 7 uur voor de poort te staan. Ik ben de 2e blijkt! Nummer 1 scheurt een stuk krant, zet zijn naam erop en ik krabbel die van mij en Angelique eronder. Het wordt langzaam drukker en drukker en het is eigenijk best gezellig hier in de rij ;-) Een Kirgisische taxichaufeur heeft in Belgie gewoond en kan een aardig woordje Nederlands, Angelique deelt koffie en thee met koekjes uit en we krijgen en delen tips met de rest van de reizigers in de rij. En dat blijkt behoorlijk nodig want we worden simpelweg weggestuurd als we aan de beurt zijn bij het loketje. De invitation letter is een print en dat is dus niet goed genoeg. Het moet origineel zijn met een originele stempel. Neeeeehhh! Hoe gaan we daar vandaag nog aankomen dan? Niet lijkt me. We lullen als brugmannen maar het blijft een nee. Terug buiten krijgen we te horen dat een invitation letter bij een transit visum van 5 dagen niet nodig is. We willen graag 6 dagen maar dat kan ook prima in 5, dus terug in de rij, formulier een beetje aanpassen en poging 2. Hahaha, nee hoor, transit visa worden niet gegeven aan toeristen en zeker niet als je met eigen vervoer reist. Grrrr…het is inmiddels 11.15 uur. De paspoorten van 2 Spanjaarden zijn geaccepteerd omdat ze een nep ticket hebben geboekt en een reservering bij een hotel in China hebben. Dus dat werkt, maar ja die pipo van het loket weet nu dat we een auto hier hebben, shit. Bellen met onze Chinese gids gaat misschien oplossingen bieden. Normaal is het geen probleem met een print invitation letter krijgen we te horen, waar we dus geen fuck aan hebben ;-) Gelukkig hadden we op weg naar de telefoon al een geniale oplossing bedacht dus terwijl ik met China bel, knutselt Angelique een hotelreservering in elkaar. Vervolgens trekken we een sprintje naar het dichtsbijzijnde reisbureau en laten we een voorlopige reservering op een retourvlucht China uitprinten, waarmee we naar de ambassade rennen (wat niet meevalt op deze hoogte). Hijgend kloppen we om 3 minuten voor 12 voor de 3e keer op het loket. De beste man kijkt me ietwat argwanend aan als ik vertel dat we de auto hier laten staan en voor een weekje op en neer vliegen maar besluit dan toch onze paspoorten aan te nemen, yeaaahhh!!! Dankzij onze "vlucht" op vrijdag zijn ze ook nog eens woensdag klaar, wat fijn! Onze nieuwe vrienden uit de rij slapen in een guesthouse dus we besluiten daar ons geluk op een toilet en evt een douche te beproeven.
Bishkek is geen inspirerende stad en bovendien willen we dolgraag de bergen in. Machus en Emilio gaan gezellig mee. Het is fris in Kochkor maar onze gastvrouw erg warm en gastvrij! Ze maakt een heerlijk diner voor ons en mogen de bus bij haar op de binnenplaats zetten. Ze vindt het maar niets dat we in die koude bus moeten slapen en brengt ons een mooie en vooral erg warme Kyrgische deken. Met de mutsen en de pyama aan slapen we als roosjes ook al geeft het temperatuurklokje in de bus -2 aan. Gezien de kou die ons nog te wachten staat kopen we de volgende ochtend deze veel te fijne Kyrgische deken.
Paardrijden in de bergen is fantastisch! We doen een prachttocht van 's ochtends vroeg tot ‘s avonds laat naar het meer en terug. De hele dag niets anders dan stilte en natuur om me heen. Een absolute topdag die op nummer 1 van de topdagen staat.
De volgende dag rijden we naar een Yurt in de middle van niks. De route erheen is op een klein papiertje getekend en dat gaat goed. Tja totdat daar een riviertje is wat we blijkbaar moeten oversteken….Angelique, Machus en Emilio gaan op onderzoek uit en ik geef op hun commando gas. Ai ai….ik had alleen op hun commando ook even moeten remmen. Sta ik daar aan de overkant en zij niet, oops. Op de blote voeten door het koude water, sorry guys! Slapen in een yurt is een leuke ervaring, relaxed en voldaan rijden we terug naar Bishkek.
Terug in Bishkek doen we nog een aantal nuttige activiteiten zoals visum ophalen (yeah!!!), het zonnescherm demonteren na een aanvaring met de boom, stil zijn omdat de buurman is overleden, cd’s branden, foto’s uitwisselen, Spaans dineren in bus, post naar huis sturen en een telefoontje aannemen wat de Driving Dutch blijken te zijn!.We hadden niet verwacht de jongens nog te zullen ontmoeten maar op de valreep dan toch. Avondje stappen in Bishkek tussen de 18-jarige Kirgiezen is best geinig en daarna effies dansen, top. Iets later dan gepland rijden we met zn vieren naar Isik Kol: een meer op 3500m hoogte dat nooit bevriesd. Het blijkt ook onderdeel te zijn van een reservaat waarvoor betaald moet worden. We moeten onze paspoorten laten zien en papieren van de auto en wachten, maar we zien de lokalen niet betalen dus na een kort overleg besluiten we door te rijden. Dat heeft bij de politie hier al een paar keer gewerkt dus zal vast goed komen ;-) hahaha een heuse achtervolging wordt ingezet! We moeten stoppen en de meneer vraagt heel boos wederom om de papieren. Hmmm De discussie duurt een half uurtje voordat we ervan overtuigd zijn dat we toch echt beter kunnen betalen ;-)
Isik Kol meer is fantastich mooi! We blijven er 2 dagen, vinden een pracht campspot op het strand en het water is serieus warm. De buitenlucht is serieus koud dus hoogste tijd om de hout/poep kachel in te wijden en de bus een beetje warm te stoken. Maarten Jan heeft een zak droge poep verzameld en wij kijken toe hoe hier een mooi vuurtje van gebouwd wordt. Prima vuurtje bij een potje kaart en een glaasje wijn.
Vincent en Maarten Jan gaat terug naar Bishkek en wij op weg naar China. Op weg naar de volgende pas: Torugart op 3752m. Brrrr, dikke sokken aan!
