Leaving Pakistan not so easy!

Trip Start Aug 08, 2009
1
14
16
Trip End Jan 28, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow
Where I stayed
PTDC

Flag of Pakistan  , Punjab,
Thursday, November 12, 2009

Gilgit was echt een prima plek waar we 3 nachten geslapen hebben en zowel met Pakistanen als met andere reizigers zijn opgetrokken, dus een echt afscheid van veel mensen. We rijden samen op met een Oostenrijks stel in een volkswagenbusje met bestemming Islamabad. Maar eerst Chilas op 120km waar we maar liefst de hele dag op rijden en we zijn zo blij als kids dat we het halen!! Hahaha door de omstandigheden passen we onze te stellen doelen makkelijk aan. De grote plaatsen in Pakistan hebben overheidshotels (PTDC) waar toeristen veilig kunnen slapen en waar wij dus ook trouw onze bus parkeren. Geen klachten want het eten is altijd lekker, mensen super gastvrij en we hoeven nooit te betalen voor het gebruik van de faciliteiten, helemaal top! De weg wordt langzaam van iets betere kwaliteit op een landslide na waar we een uurtje moeten wachten. Uiteraard is het hek van de dam zodra we besluiten een kopje thee te maken en de mannen doorkrijgen dat er iets te zien valt. Binnen 30 seconden staan ze te dringen bij de schuifdeur op een glimp op te vangen van onze prachtige Oezbeekse fluitketel ;-)

Tijdens onze lunchpauze bij een benzinestation stopt er weer zo'n kleurrijke versierde vrachtwagen! 100.000 kleuren, gekke wieldoppen en hele stellages worden er hier aangehangen, wow, mooi mooi mooi. En Wauw!! als de benzinejongen komt vertellen "you go" ik kijk hem beetje verbaasd aan waarop hij uitlegt “you friend go truck, you friend go that way…” Echt niet, denk ik bij mezelf dus ik doe 3 stappen waar Angelique zou moeten staan. Geen Angelique, geen truck, geen nobody…Ah! Fuckerdefuckfuck! Ik kan niet geloven dat Angelique in een truck zou stappen zonder mij iets te zeggen dus ik ruim de spullen op om tijd te rekken en wacht nog 5 minuten, geen Angelique. Nog een keer navragen maar de jongen blijft zeggen, “you go, you go”. Weird, daar ga ik, alleen in de bus zonder te weten of ik Angelique ga tegen komen en al die fuck-prachtig-gekleurde-vrachtwagens zien er allemaal fuck exact hetzelfde uit en achter geeneen raampie zie ik een wit Nederlands gezichtje zitten! Halleluja als ik daar in de verte een politiepost zie! Adios vreugde als ze mij vertellen dat er geen blank meisje in een truck is langsgekomen…Gelukkig maakt dat het zoekgebied kleiner dus ik draai weer om, zodat ik nog een keertje kan genieten van de fijne hobbels van de Karakoram Highway ;-) Grrrr ik ben echt laaiend als ik Angelique uiteindelijk zie die uit de jeep stapt die ze geregeld heeft om achter mij aan te racen. Boos, boos en nog eens boos was ik! Achteraf kunnen we er weer om lachen gelukkig. Het feit dat Angelique dacht een rondje om de benzinepomp te rijden, totaal ergens anders belandt, terugloopt naar de benzinepomp en daar te horen krijgt dat ik thee ben gaan drinken bij iemand thuis??? Te bizar en eind goed al goed!

Na Chilas krijgen we een stukje politiebegeleiding. Soms komt er een meneer in pak met walkitalki en geweer op de derde stoel zitten en soms rijden ze voorop met de 2 busjes erachter aan. Het voelt erg veilig op de Karakoram Highway en het is me duidelijk dat de politie hier alles prima onder controle heeft. Er zijn regelmatig controleposten waar we ons paspoort moeten laten zien en in een heel groot sinterklaasboek al onze gegevens moeten opschrijven.  En altijd gaat het samen met heel veel vriendelijkheid en nieuwsgierigheid. Ze vinden het maar al te prachtig dat er ondanks de negatieve publiciteit toeristen zijn die hun Pakistan, waar ze zo trots op zijn, bezoeken. Het liefst zouden ze ons thuis uitnodigen, eten maken, thee met ons drinken en kletsen en kletsen….

In Taxila komen we aan als het net donker is en wat een gekkenhuis!! Megaveel verkeer, geen borden en weinig Engels sprekende mensen. Uiteindelijk staan we stil ergens midden op de weg voor een belangrijke splitsing en zwaai ik net zo lang met mn armpie uit het raam totdat er iemand aan komt lopen. Zo goed als geen Engels maar toch proberen ze met een tekening uit te leggen hoe we bij het PTDC moeten komen ;-) Tactiek werkt want hoe meer mensen zich aansluiten hoe groter de kans op iemand die Engels spreekt en yep werkt! Behulzaam als de Pakistanen zijn, besluiten ze ons voor te gaan op de scooter, geniaal, en we zijn er! Op de parkeerplaats staan de Oostenrijkers en het Duitse stel in de stoere Mercedesbus weer, dus diner voor 6, gezellig.

Taxila heeft veel cultuur te bieden met ruines van de oude stad en een gaaf museum met gebuiksvoorwerpen van 200 jaar voor C en de historie van Budha. Ik krijg een rondleiding van een man die heel veel weet en prachtig kan vertellen dus na 2 uur vind ik het zelfs jammer dat ik alles gezien heb.

Islamabad is nu niet ver meer en we hebben gehoord dat er een mooie toeristen camping is Rose garden en it’s true. Hoe kun je het bedenken dat je midden in een miljoenenstad een camping maakt waar de eekhoorntjes om je heen springen en de vogels je wakker fluiten?? Fantastisch! 1 van de 2 Islamabad dagen brengen we door in een garage in Rawalpindi aangezien Frits al een tijdje bonkt en kreunt bij iedere hobbel die we tegenkomen (waren er gelukkig wel een aantal ;-). Via het Guesthouse in Gilgit krijgen we het nummer van Altaf die ons naar een betrouwbare garage brengt en de hele dag met ons op jacht gaat naar onderdelen die ze niet altijd blijken te hebben….No problem, met een beetje laswerk maken ze van 2 onderdelen 1 passende! Ik vind Pakistan geweldig! En Frits is ook weer blij J

Ok, time to go! India wacht op ons (denken we)! We zijn lekker op tijd bij de grens (denken we) dus we besluiten onze laatste pakistaanse rupees op te maken aan zo’n heerlijk Pakistaans maal! 100.000 vliegen mag de pret niet drukken, het is lekker en mn darmen moeten het maar trekken ;-). Als we bij de douane aankomen en onschuldig vertellen dat we naar India willen gaat alles in rep en roer. Het is half 4 en we zijn veel te laat en waarom zijn we zo laat en snel snel!! In 10 minuten worden we van desk naar desk gesleurd, hebben we alle stempels en mogen we naar de Indiase kant (dachten we). India is dicht. Een smeekbede helpt helemaal niets, vrouwelijke charmes, ongevoelig voor….Dus de vriendelijke Pakistanen zetten een nieuwe stempel in ons paspoort 'cancelled’. Lang treuren we niet want de informele grenspost blijkt supergezellig. We zien de grensceremonie tussen Pakistan en India en er is een hotel binnen de grens waar we film kijken, eten krijgen in de staff room, Soefie muziek gespeeld wordt en waar we de volgende ochtend niet weg willen omdat het te gezellig is. We kijken nog een stukje film, drinken chai na chai na chai (die lekkere Pakistaanse thee met melk) en krijgen wederom eten van het huis aangzien al onze Pakistaanse Rupees al lang op zijn. Om half 3 komt de meneer van de douane ons ophalen met de boodschap dat we nu toch echt moeten gaan….Pakistan is en blijft een geweldig land!
Slideshow Report as Spam

Comments

Umar Javed on

can u sumarize in english please why leaving Pakistan was not so easy? Thanks

Mira on

Hi Umar,
Nothing serious, in fact it is really easy to leave Pakistan because customs is very quick an efficient. The only thing is that the Whaga border has a ceremony at 16.00 hours so the border closes at 15.30 hours. We had to wait until the next day to cross the border and had a great time in the PTDC border hotel. The people were very friendly and we had a wonderful time with them That's why for us it was not so easy to leave Pakistan...Pakistan is a great country and if you are planning to go please do you will enjoy!
All the best
Mira

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: