Silk road cities

Trip Start Aug 08, 2009
1
9
16
Trip End Jan 28, 2010


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Uzbekistan  ,
Saturday, October 3, 2009

Silk road cities

In Khiva doen we voor vertrek nog een kopje koffie bij het theehuis ;-) Leuke stad maar het is nu toch echt tijd voor de volgende silk road city: Bukhara. Onderweg komen we langs een enorm water dat schittert in de namiddagzon dus we besluiten te overnachten in een dorpje aan dat water. Op de kaart ziet het er heel simpel uit, er is maar 1 weg heen…..In werkelijkheid…??? Hebben we het dorp nooit gevonden….:-) Overal zandpaden en kronkelwegen en iedereen die ons de weg wijst, wijst een andere kant uit….tja, we hebben prachtige velden gezien en een mooi gekleurde ondergaande zon dus de rit was zeker de moeite waard. Uiteindelijk hebben we in een ander dorp overnacht waar de bewoners weer nieuwsgierig kwamen kijken en informeren. Of we een meloen willen ??? Enorm beleefd en zeer overtuigend bedankt Angelique voor dit vriendelijke gebaar en warempel de man vertrekt. Yeah! Niet eerder is het gelukt een meloen af te slaan dus Angelique is best een beetje trots. En dat mocht ze ook zeker zijn voor een minuutje of 15 ;-) Want daar is de beste man weer met 2 meloenen in zn auto die uiteraard voor ons zijn! Als ik 's ochtends nog wat foto's maak, word ik aangesproken door een vrouw en dat is tot nu vrij uniek aangezien het meestal de mannen zijn die komen kijken. Ze vindt de bus helemaal geweldig en komt er gezellig inzitten, drinkt een kopje thee mee en nodigt ons bij haar thuis uit. We ontmoeten de rest van de familie en drinken ook hier weer thee in de prachtige theebanken. Voor de foto gaat de hoofddoek af en de jas uit. Bijzonder exemplaar deze Kalbika en leuk weer een huis van binnen gezien te hebben! Uiteindelijk zijn we om 11 uur op pad ipv 8 uur wat normaalgesproken doen maar de wegen zijn redelijk goed dus we redden Bukhara met gemak.

In Bukhara vinden we al vragend het centrum. Ergens bij een taxistandplaats treffen we TJ een Engels sprekende Oezbeek die ons hotels kan wijzen waar we op de parkeerplaats kunnen camperen. Hij stapt vrolijk in en laat ons met plezier de hotels zien, maar de parkeerplaatsen zijn niet echt geschikt. Angelique heeft de geniale ingeving om te vragen of we bij hem voor de deur zouden kunnen staan en zo ontmoeten we zijn vrouw en moeder, staan we een uur later onder een warme douche en krijgen we een heerlijk lokaal diner. Uiteraard vinden ze het geen goed plan dat we in de bus slapen dus worden de bedjes opgemaakt en slapen we in de woonkamer terwijl de wasmachine met onze vieze was draait. Ik kijk toe hoe Angelique dit in korte tijd regelt en probeer de bescheiden Mira die dit echt te veel gevraagd vindt te negeren.

Gelukkig ben ik door ons nieuwe ritme enigszins gewend geraakt aan het vroege opstaan want ook hier begint de dag op tijd. Om kwart over 7 zit ik aan de wentelteefjes met thee. Hmmmm ik maak graag een uitzondering en het stevige ontbijt smaakt me prima voordat we de stad gaan ontdekken.

In de binnenstad geniet ik van een boek met een pot Gingerthee om enigszins bij te komen van de keelontsteking van de afgelopen week, terwijl Angelique geld gaat halen. Ze is er maar liefst anderhalf uur zoet mee want geld halen doe je hier niet uit de muur maar het resultaat mag er zijn: letterlijk en figuurlijk een dik pak Oezbeekse Sum. Het grootste biljet is hier 1000 sum en dat is $ 0.50. $50 is dus meer dan 100 briefjes!

De stad is mooi met veel Madrassas en caravanserais waar ze tijdens de tijd van de Silk road hun waar verkochten. Zonder moeite lopen we hier de hele dag rond. In Bukhara zijn ze duidelijk gewend aan toeristen. Jongens met kaarten om te verkopen rennen naar ons toe, guards willen geld voor speciale uitkijkpunten en entreegelden voor toeristen hebben een extra 0 achter het locale bedrag. What reminds me! Ik heb een prijsvraag voor de lezers thuis. Eens kijken wie het in 1 keer goed raadt. De vraag is: wat is de meest gestelde vraag van de locale bevolking aan mij en Angelique?

‘S avonds worden we door TJ opgehaald en thuis gebracht. Wat een luxe J Broer, vrouw en kids zijn er deze avond ook en we drinken thee als 1 grote familie.

Op weg naar Samarkand zien we weer meloenen, katoenvelden, de meest prachtig en kleurrijk gekleedde vrouwen, theehuizen, op bankjes zittende opaatjes en grazende ezels. Ik zou prima de hele dag naast zo’n opaatje kunnen zitten en om me heen kijken, potje backgammon spelen en thee drinken ;-)

Aangekomen in het dorp waar we een mooi campplekje vinden naast een katoenveld blijkt 1 band lek. Gessie! Gelukkig zijn er genoeg nieuwsgierige mannen die graag een handje helpen, zo gefixt. Tijdens het koken van een snel avondmaal krijg ik een tweede verrassing waar ik toch zeker een half uur van heb moeten bijkomen! Heerlijk paprikasoeppie staat er op het menu en ik snoep een stukje parika dat naast de pan valt. Hahaaaaaaahhh, fik in de bek!!! Das dus geen paprika maar een joekel van een peper!! Ik kan wel wat hebben maar dit is een heuse loopneus, rode ogen, stoom uit de oren situatie…

Samarkand is de 3e silk road city en heeft net als de andere 2 een eigen karakter. Veel groen, veel fonteinen en indrukwekkende gebouwen aan grote pleinen. Origineel zijn de gebouwen zo’n 600 jaar oud, 15 jaar geleden nog bouwvallen en nu prachtig gerestaureerd met mozaiek en schilderingen. Het is erg heet in de zon en binnenin de gebouwen is het prettig koel.

Ook de bazaar is indrukwekkend in Samarkand en lopend zeker een stuk beter te behappen dan met de bus, hel! Onbedoeld raak ik verstrikt tussen toeterende minibusjes, wandelende broodkramen en heel veel wandelverkeer. Een vriendelijke jongen loodst me er door heen en ik kan er gelukkig enorm om lachen. De bazaar is geweldig net als de bakkerij die we onderweg tegen komen. Brood is hier kunstig rond, met sesamzaadjes, lepyoschka genaamd en werkelijk op iedere straathoek te vinden. Ze rijden hele stapels rond in kinderwagens en ze worden gebakken in steenovens. Ook dit is weer kunstig aangezien ze de ronde deegbroden tegen de bovenkant van de over plakken. Hopelijk geven de fotos enigszins een beeld van deze nijverheid.

Tashkent met 3 miljoen poppetjes is de hoofdstad van Oezbekistan en onze volgende bestemming. Onderweg hebben we een zeer nuttige lunch break waar de jongens van de benzinepomp zich vervelen en met plezier onze auto wassen voor 4 cigaretten. Ideaal! Meteen mn jongste aanbidder ooit ontmoet van een jaartje of 18 denk ik die me uitzwaaid met I love you…. yeah right…..

Het verkeer in Tashkent is geen gekkenhuis, de wegen zijn niet slecht en het is absoluut overzichtelijk. Hartje centrum, bij hotel Dedeman mogen we gratis overnachten en er is een grote rotonde met daarbinnen een park waar de mannen schaken en ik even tot rust kom, lezend in mn silk road reisboek. 2 zusjes (21 en 24 jaar) komen naast me zitten op het bankje en al gauw stellen ze 101 vragen over Europa en de reis en vriendjes ;-) Uiteraard kon ik ook echt niet ouder zijn dan 25 jaar, erg grappig! Aangezien ze naast Dedeman hotel wonen en ik meer dan heel graag een douche zou willen (gessie 6 dagen niet gedoucht…) neem ik een voorbeeld aan Angelique en joepie we mogen bij ze thuis douchen! Niet met bakjes deze keer maar een echte douchekop met heet water, een heel fijn cadeautje.

We hebben nog 3 visa nodig Kirgizie, China en India die we in Tashent proberen te regelen. We zijn er nu een week en Kirgizie en India is gelukt! China is een erg populair consulaat met een bijzonder Oezbeeks systeem. Je moet ‘s ochtends voordat het consulaat open gaat je naam op een lijst schrijven en dan roepen ze mensen per groepjes van 10 naar binnen. Ik ben blij met de Engels sprekende Oezbeek die voor me vertaalt wat er continue gemeld wordt en me helpt met het invullen van het application form aangezien dat in 2 talen is geschreven: Russisch en Chinees…Ik sta om kwart voor 8 bij het kantoor dat van 9 tot 12 open is en ben nummer 30. Hij stond er om 12 uur s nachts en is nummer 28. No chance blijkt om half 1, ze hebben 10 mensen geholpen. Dit visum gaan we dus in Kirgizie proberen.

Het is erg lekker een week op 1 plek te zijn. Tashkent is relaxt met heerlijke parken, iedere dag zon, graadje of 26, veel behulpzame mensen en we kunnen alles doen wat we nog moesten regelen. Anvar, 1 van de chauffeurs van begin Oezbekistan helpt ons regelmatig en aangezien we hier een week zijn, worden we uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van zijn vrouw. Een lange tafel met familie en een overvloed aan eten en wodka wacht op ons. Er wordt gepraat, gelachen, gespeecht (Angelique en ik moeten uiteraard ook speechen ;-), getoast, gedanst en gezongen met de karaoke, erg leuk.

We dachten in Tashkent ook wel gemakkelijk aan geld te kunnen komen maar dat blijkt een tijdrovend klusje. Dollars wisselen naar Sum is easy maar als de dollars op zijn en we geld van onze rekening willen halen bij de bank blijkt dat simpelweg niet te kunnen. Het kan met 1 automaat en als die stuk is moet je dagen wachten tot de storing opgelost is. Met mijn Westerse hersenpan kan ik niet geloven dat ze geen oplossing hebben en ons de bank uit kijken. Uiteindelijk vinden we een werkende automaat in een 5 sterren hotel en halen we dus gelijk een voorraadje. Als het in de hoofdstad al nauwelijks lukt, wordt het de komende tijd helemaal spannend…

Ik voel me helemaal thuis in Oezbekistan. We kennen de weg, we kennen mensen, zijn kind aan huis bij Dedeman, ik doe mn boodschapjes om de hoek en op de markt, het enige wat anders is dan thuis is de taal.. Mn Russisch is nog niet zo vloeiend ;-)

Bijna jammer dat we morgen weer vertrekken, hoewel ik ook uitkijk naar de natuur en de bergen van Kirgizie. De auto krijgt nu een algehele check, ik duik zo de sauna in en dan zijn we klaar voor de komende kilometers!
Slideshow Report as Spam

Comments

eendje
eendje on

Wauw
hey lieve mier, wat schrijf je leuk! Ik lees je verhalen in no time: je kan er zo een boek van drukken als je weer veilig terug bent! Wij zijn vandaag met Enzo naar de watertaxi in Woudrichem gereden (ben je daar wel eens geweest?). Het is een schattig oud dorpje aan het water bij Gorinchem. Enzo vond het heel stoer op de watertaxi, maar durfde niet achterop de boot: doet pijn aan oren (die motor). Na 10 minuten varen waren we bij slot Loevestein. Hij had het al 2 dagen over een kasteel, dus we dachten hem nu te laten zien wat dat is. Helaas bleek het kasteel pas om 13u open te gaan en dat is wat laat als je bedenkt dat we om 8u al aan het ontbijt zaten en hij rond 13u weer in zijn bedje hoort te liggen. Gelukkig was er ook een fijne kasteeltuin met schapen waar je heerlijk met je crossfiets doorheen kunt rijden! De schapen waren niet gediend van ons bezoek, ze liepen elke keer blatend weg ondanks Enzo's lieve: hoy schaaapie! Appeltaart en Fristi zijn ook een ideaal tijdverdrijf, bovendien als Enzo's crossfiets mee is vermaakt hij zich overal. Tijdens de wandeling vond hij ook nog een tak waar hij (met aarde) prima bomen mee kon verven. Heerlijk die kinderfantasie: kijk mama, ik hier verven! Tsja, het is dan wel geen Tashkent en iets minder warm, maar wel heerlijk genieten met ons lieve ventje. Doen jullie voorzichtig daar in verweggistan? Dikke kus

carl_s
carl_s on

Impressive
Hi, Wat een reis.... zie dat je al lekker opschiet. Een boek is geen gek idee. Mischien vind je wel ergens een uitgever. Carl

mirapanis
mirapanis on

lief!!
Hey lieve E,

Wat een lief berichtje op mn travelblog. Super dat je het leuk vindt om te lezen, is erg prettig om te horen en ik zal eens nadenken over dat boek, hoewel ik dan wel iets trouwer aantekeningen zal moeten maken ben ik bang ;-)
Top om te horen dat het allemaal zo goed en gezellig gaat met Enzo!

Als ik in India ben wil ik graag een keertje met je bellen! Lijkt me heel gezellig!

Het reizen is helemaal super en de tijd gaat veel te snel maar ik weet ook heel goed dat ik heel veel geef om mn lieve vriendinnetje in Utrecht!

Hele dikke zoen!
M

mirapanis
mirapanis on

Re: Impressive
Hey Carl!

Top dat je mn blog leest ;-)
Hoe is het in the office??
DAt boek....?? I will keep it in mind....
Vele groetjes uit Kyrgizie, almost China!!
Mira

avanipenburg
avanipenburg on

WAUW!!
Hoi Miertje,
Wat een avontuur! Erg leuk om je verhalen te lezen, mooie foto's. Een boek is zeker een idee. Wil ik je wel bij helpen, als het zover komt.
Hier is nog weinig veranderd. Heb nog steeds mijn droombaan niet gevonden (andere baan ook niet, overigens), maar er begint wat schot in vrijwilligerswerk te komen. Verder verdeel ik m'n tijd tussen sporten en lekker voor Remco koken...;)
Geniet lekker van jullie reis, ik kijk verlangend uit naar meer verhalen!!
knuffel
Mieke
P.S. El heeft er weer een dochter bij

Berry Groenendijk on

Hey Mira, geweldige reis ben je aan het maken. Mooie verhalen, mooie foto's, mooie ontmoetingen, mooie natuur. Een geweldige ervaring. Een ware droomreis. Een avontuur. Ik heb overigens nog niet door hoe jullie nu naar India gaan. Er zijn niet veel plekken waar je van China naar India kunt oversteken. Kashmir en Sikkim. Ik denk dat jullie toch door Kashmir heen gaan. Heel veel plezier. Geniet er van. Groetjes, Berry

Vincent (DD) on

Hoi Mira,
Eindelijk jullie 'sites' gevonden. Leuke foto's, herkenbare beelden! Hopelijk gaat alles goed met jullie en zijn jullie inmiddels veilig in India aangekomen. Ik hoop morgen veilig Nepal te halen, op de motor (jaja, overlanden blijft de bom).
Vincent

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: