Yale dag 2
Trip Start
Mar 03, 2012
1
8
11
Trip End
Mar 08, 2012
Where I stayed
West Haven, Connecticut
Tuesday, March 6, 2012
Vanmorgen heeft het pammetje het volgehouden tot de wekker van 6.45 u. Nog een beetje dizzy ben ik eerst onder een warme douche gestapt en heb mijn overhemd voor vandaag onder de hete bout gehaald. Een scherp mes over de bakkes en inmiddels gewend aan het korte koppie in de spiegel. Ik ben wat later opgestaan omdat het ontbijt niet echt veel bijzonders is, en ik inmiddels ook de weg weet naar het ziekenhuis. Dus snel een bak knalkleurige cereals met low fat melk, een zoete donut met chemische vulling, een ondefinieerbaar sapje en een appel voor onderweg. De highway 95 North en bij Kimberly lane de afslag naar het ziekenhuis. Bij de ingang weer even tekst en uitleg geven en mijn See Buy Fly tas met drop en tulpen trok de aandacht van de bewaker, hij kon er om lachen!
Snel mijn spullen op het kantoor van Louise opgeborgen en de vloer op. Na dag een is het anders binnenkomen. Je wordt door iedereen welkom geheten met je naam en how are you doing, have a nice day, welcome back and nice to see you again. En er wordt verwacht dat je hetzelfde riedeltje natuurlijk herhaald. Bekende gezichten op de vloer en dat maakt het alweer een stuk makkelijker. Vandaag waren er veel overleggen gepland in de overhead en moest ik zelf invulling geven aan mijn dag. Dus heb ik veel op de vloer gestaan en met mensen gesproken over AYR en was er veel tijd om over alles waar ik gisteravond op de kamer nog over na had liggen denken verder na te vragen. Tussen uitgifte momenten heb ik wederom het call centre bezocht, gesproken met Miep van de inkoop, de executive Chef van de keuken, de floormanager, diverse duty managers en met Sue geluncht en over het logistieke probleem van Yale zitten bomen. Het blijft een lastig proces bij Yale omdat de arbeidsverhoudingen anders zijn dan bij ons en het personeel vanuit de Union bijzondere rechten heeft.
Het was goed om op de piek momenten op de vloer te staan en te zien hoe het proces in werkelijkheid verloopt, en waar en waarom het stagneert. Dit geeft ook nieuwe inzichten en mogelijkheden voor de productie en assemblage lijn in ZGV, welke ik bij terugkomst op tafel wil leggen. Vanmiddag heb ik de bouwtekening van ZGV gespiegeld aan de keuken van Yale, en vervolgens alle handelingen van de uitgifteband opgeschreven en gefotografeerd om deze in te passen in de transportlijn van ZGV. Ik heb er zo mijn eigen ideeën bij, maar moet zien in welk stadium de processen in Nederland zijn om hier nog aanpassingen in te kunnen doen. Ondertussen schrijf ik alles op papier om deze later uit te kunnen werken.
Helaas heeft Louise, welke pas drie weken als interim manager voor Yale werkt, geen tijd gehad om op management niveau nog wat zaken verder uit te diepen. Ik weet overigens niet of ze in drie weken al in staat zou zijn geweest om antwoorden te geven op mijn vragen. Dus is mijn hoop gericht op Jeniffer van Stamfort, welke tot drie weken terug de manager van Yale was. Het ziekenhuis in Stamfort komt qua volume ook dichter in de buurt van ZGV en ik heb goede hoop daar morgen meer antwoorden te krijgen. Ook de executive Chef van de keuken behoorde tot het team van Yale en kan mij waarschijnlijk nog beter op weg helpen.
Ik heb met drop en tulpen afscheid genomen van het Yale team en ben onderweg naar huis aan de andere kant van het hotel gaan eten bij het Texas roadhouse. Ook hier overdereven vriendelijk personeel, grote TV's met alle Amerikaanse sporten, een centrale bier met country muziek en doppinda's, personeel in t-shirts met de tekst "i hartje my job". Ik koos voor een klein biertje formaat Duitse helm, een medium rare USDA Choice Sirlion van 8 oz (het 1 na kleinste formaat koe van de kaart, de grootste is overigens de Porterhouse T-Bone van 23 oz) welke bij levering door mij eerst getest moest worden of hij naar wens was en ik koos uit de legendary sides de ceasar salade en de sweet potato. Gelukkig had ik nog voldoende gaatjes in mijn riem om het geheel wat ruimte te geven! Ik heb de uitgebreide kaart meegenomen om eventueel voor morgen vast te bestuderen. Een gezellige hut vol vretende mensen!
Gaap...verder doe ik weinig vanavond want morgen gaat de wekker om 05.00 uur, en gaat het weer een lange dag worden. Een heet bad, 300 gr M&M's en een halve liter Canada dry...en nog wat gedachten op papier zetten. Ik ga het ontbijt van morgen missen want het "buffet" gaat pas om 06.00 uur open, jammer zeg!
