Bangkok og Chiang Mai
Trip Start
Jan 14, 2011
1
10
12
Trip End
May 25, 2011
Bangkok, Thailand
Saturday, March 19, 2011
Nú vorum við mætt til Chiang Mai og hittum strax Víði og Söndru á rútustöðinni. Vorum búin að ákveða að gista á gistiheimili sem heitir Chiang Mai Guesthouse og tókum tuktuk þangað. Hann var nú samt ekkert á því að skutla okkur þangað og sagði að það væri lokað. Droppaði okkur svo bara út í eitthverju húsasundi klukkan 6 um morgun! Við náttúrlega stóðum þarna og vissum ekkert og horfðum bara útí loftið eins og vanalega! Alltí einu labbar munkur í appelsínugulum slopp fram hjá okkur og við ákváðum bara að þetta væri merki og eltum munkinn! Og hvað auðvitað enduðum við með að komast beint á Chiang Mai Guesthouse þökk sé munksins! Fengum svo inn á gistiheimilinu og allir fóru inn á herbergi og rotuðust.. Þegar allir vöknuðu fórum við í lobbyið til að spjalla við Mr. Whiskey sem skipuleggur frumskógaferðir. Við gátum valið um 2 ferðir, eina túristaferð og eina meira persónulega. Við ákváðum að taka non-touristic ferðina þótt við borguðum aðeins meira. Við náðum samt að prútta verðið niður um helming, en þurftum að bíða einn dag lengur sem var frekar stressandi þar sem visað hjá okkur í Tælandi var að renna út eftir 3 daga..og ferðin sjálf var 3 dagar. Við reiknuðum þetta út og ef við myndum leggja af stað morguninn eftir að við kæmum heim úr trekkinu og ná að landamærunum fyrir kl. 18 þá yrðu þetta 2 auka dagar fram yfir visað.
Í Chiang Mai gerðum við ýmislegt skemmtilegt. Fórum á risa night market sem var svo ekkert skemmtilegur, bara endalaust af drasli og TROÐIÐ af fólki. Endaði með að okkur leiddist svo en það var enginn séns á að komast út úr þessu því þetta var alls staðar og fólk alls staðar sem labbaði á 0.5 km/klst. Við kíktum einnig á Muay Thai bardaga sem var mjög skemmtilegt! Keyptum okkur miða í fremstu sætin og horfðum fyrst á pínulitla 40 kg tælendinga slást. Skemmtilegasti bardaginn var samt án efa útbrunnar fyllibyttur sem að létu binda fyrir augun á sér og svo voru þeim hent inn í hringinn (4 gaurar). Lömdu þeir hvort annan svo gjörsamlega í span og dómarann líka. Setjum kannski inn video af þessu!
Jæja.. síðan var komið að því að hitta Mr. Ton sem var fararstjórinn okkar, pínulítill Tælendingur sem bjó einu sinni í frumskóginum í mörg ár. Hann sýndi okkur kort af því sem var framundan, lét okkur frá bakpokana okkar og sagði okkur að vera tilbúin og checka út úr hótelinu fyrir kl. 7 um morgun því þá var lagt af stað. Vökuðum svo kl 6 og vorum reddí að tékka út kl svona sirka korter í 7. Check outið tók samt án gríns svona 50 mín þar sem gaurinn sem var í lobbýinu var tregasti og hægasti tælendingur ábyggilega í öllu tælandi! En pickupið var mætt og við vorum laggðir af stað í frumskóginn. Pikkuðum upp tvo kana sem voru að fara með okkur. Við sátum öll 6 aftan á pickup með húsi ofan á og mögulega verstu sætum sem hægt er að bjóða upp á. Við tókum eftir því að Kanarnir voru eitthvað sérstakir því þau töluðu eiginlega ekkert saman, og svo byrjuðu þau að rífast hvíslandi.. mjöög fyndið. Við tókum hópmynd á fyrsta stoppinu okkar og þá fóru þau á sitthvorn endan á hópnum og gerðu þetta ofur augljóst. Okkur leist ekkert á þetta þar sem við vorum að fara að eyða næstu 3 dögum með þeim en sem betur fer reddaðist þetta allt hjá þeim.
Bílferðin var vægast sagt hrikaleg. 3 tímar off road upp fjall á hörðum sætum og allir að kastast til, nema Víðir sem sat og las bókina sína sem enginn skildi hvernig var hægt! Við fórum út úr bílnum, fengum pokana okkar, eitt stykki sveðju og teygjubyssu og belti undir vopnin. Fengum svo hrísgrjón í poka í hádegismat og svo var tími til að leggja af stað. Gengum í sirka 2 tíma og Mr. Ton sýndi okkur alls konar trjáberki og grös sem eru „good for cough" og „cood for medicine“ og „smells like opium“. Fundum síðan fílana sem tóku okkur í gegn um skóginn næsta klukkutímann. Það var mjög magnað að vera ofan á hálsinum á svona stóru dýri labbandi í gegn um frumskóg í Tælandi og ekki annar túristi nálægt manni. Eyþór og Víðir voru líka grand á því og drukku Chang bjór (Chang þýðir fíll btw) á fílsbakinu, ekki gerist það betra! Í miðju fílsröltinu byrjuðu Eyþór og Víðir að syngja „ 2 fílar lagði af stað í leiðangur“ og tóku Adam og Sandra síðan undir og Kanarnir héldu að þetta væri þjóðsöngurinn okkar! Freeekar fyndið. Eftir klukkutíma og mikinn rassverk fórum við af fílunum og gangan hélt áfram. Við sáum fleiri tré og hluti sem „lyktuðu eins og opium“ og voru „good for cough“. Hann sýndi okkur líka hvernig á að veiða kjúkling með bambus og sveðju, gaf Adam laufhatt sem er líka hægt að nota sem skál og svo fórum við í Tarzanleik. Það var risastór Tarzanróla á leiðinni sem er stór partur af ferðinni víst. Allir sveifluðu sér og svo langaði Víði að fara aftur því hann náði ekki mynd af sér en neinei.. slitnar ekki rólan og Víðir slammast á bakið og allir fara í hláturskast nema Mr. Ton því núna var stór partur af ferðinni ónýtur fyrir næstu kúnna. Mjög fyndið samt sem áður og munu ógöngur greið Víðis halda áfram.
Rétt áður en við vorum komin á áfangastað fyrsta dags lét Mr. Ton okkur fá 2 rottugildrur hvert sem við settum hér og þar um frumskóginn á meðan við löbbuðum. Eftir að allar gildrur voru tilbúnar söfnuðum við eldivið fyrir varðeldinn um kvöldið og bárum hann inn í þorpið. Í þorpinu sem við gistum býr fólk af Karen ættbálkinum sem að flúði frá Burma vegna fjöldamorða á fólkinu þeirra. Fjöldamorðin eiga sér samt ennþá stað. Við byrjuðum á að undirbúa kvöldmat með Mr. Ton. Hjálpuðum honum við að skera niður grænmeti og kjúkling sem þurfti allt að vera gert rétt og eftir hans aðferðum. Eyþór var t.d. að skera kjúklinginn hálfum cm of þykkt og Mr. Ton var ekki sáttur með það og þurfti Eyþór skera hann aftur. Víðir var líka að skera gulrætur baaandvitlaust og skammaði Víði fyrir að gera þetta ekki rétt! Maturinn var samt ólýsanlega góður að við höfum ekki fengið betri mat í allri Asíu. Þegar það fór að dimma var kveiktur varðeldur og tók Mr. Ton upp eitthvað hljóðfæri og byrjaði að góla lög á Tælensku. Mjög áhugvert þrátt fyrir það. Allir voru frekar þreyttir eftir daginn og fórum við snemma að sofa í bambuskofanum okkar. Við vorum með svefnpoka og 3-4 teppi hver en samt höfðum við aldrei upplifað eins vonda nótt vegna kulda! Við vorum svo hátt uppi í fjöllunum og rakinn geri það að verkum að 15°C verða eins og -10°C.
Um miðja nótt vakna Adam, Víðir og Sandra við ólæti í Eyþóri sem er að vekja Adam og segja honum að það sé aaaaallt út í maurum á andlitinu á honum og bara út um allt! Adam skildi ekki alveg hvernig það gat gerst því við sváfum öll inní moskító netum og barði á andlitið á sér og fór bara að sofa. Daginn eftir komumst við að því að Eyþór var með ofsjónir í draumum, eins og svo oft áður. Samt sem áður var hlegið mikið af þessu. (En samt svona án gríns, þetta er Eyþór hér, ég sá virkilega maura út um ALLT! Mjög óþægileg upplifun!)
Næsta morgun vaknar Adam við að Mr. Ton kemur og segir „You wake up, we check rat trap!“ þannig hann fer á fætur og gerir sig til en áttar sig ekki fyrr en eftir morgunkaffið að enginn annar vaknaði við Mr. Ton. Og Adam vakti heldur engann heldur fór bara einn á fætur.. Svo er án gríns 2 mín í að við erum að leggja af stað og allir þurfa að gera sig klára á núll einni nema adam sem var búinn að vera vakandi í hálftíma! Fórum og tékkuðum á gildrunum og viti menn við fengum þrjár girnilegar rottur! Á leiðinni tilbaka fann Mr. Ton tarantúlu holu sem hann gróf upp og sýndi okkur risa tarantúlu. Túlan var ekki sátt þegar við vorum búin að rústa heimilinu hennar og vorum að pota í hana með priki. Hahah ! Mr. Ton tók prik og hélt hausnum hennar niðri og fór að klappa henni.. þessi maður er crazy! Við komumst samt að því með hjálp internetsins að tarantúlubit eru víst bara jafn alvarleg og vera stunginn af geitungi..
Fórum svo með rotturnar í þorpið þar sem einhver frumbyggi tók við þeim og flysjaði þær með höndunum. Víðir bjó til eitthvað spicy maauk sem við marineruðum steikina og Eyþór sá um að henda steikinni á grillið, í heilu lagi! BBQ meistarinn Eyþór steikti þetta í drasl og allir fengu sér smá smakk í morgunmat nema Sandra chicken! Fengum samt almennilegan morgunmat líka, ristað brauð yfir eldi og scrambled eggs! Svo var haldið inn í frumskóginn aftur og röltum nú að eitthverjum fossi þar sem við borðuðum hádegismat úr hattinum hans adams. Fengum aftur sjúklega góðan mat, steiktar núðlur með grænmeti. Við erum án gríns búnir að bjóða Mr. Ton að koma til íslands og opna tælenskan veitingastað þar sem maturinn hans var unreal svo góður! Við tók svo önnur 3 tíma ganga upp næsthæsta fjall tælands c.a 2000 metra hæð. Þetta var án gríns erfiðasti partur ferðarinnar endalaust upp og upp og upp í steikjandi sól. Sjúklega fyndið ógöngur Víðis héldu áfram og labbaði hann inn í risa köngulóavef og fekk köngulónna bak við töskuna.. Við hlóum og hlóum af honum hoppa í hringi og öskrandi á Eyþór fyrir að hlæja af sér. Án gríns svo 1 mínútu seinna labbar hann í annan vef og fær þá aðra risa könguló á öxlina og aftur hlæjum við mikið og Víðir snappar aftur á Eyþór og segir honum að drullast til að taka hana af sér! Vá þetta var of fyndið! Næstu nótt gistum við í öðru Karen þorpi og enn og aftur gólar Mr. Ton tælensk lög og við sofum aftur í -10 stiga frosti að drepast úr kulda, var ekki mikið sofið þarna, líka þar sem að hani sem var staddur beint undir kofanum okkar byrjaði að gala klukkan 04:30 um morguninn. Vorum ekki langt frá því að fara út með sveðjuna og afhausa greyið hanann! Adam vaknar aftur fyrstur og fer út og hjálpa „Mama“ að búa til hrísgrjón. Dagurinn fer svo í það að labba meira um frumskóginn. Vorum við svo sótt af trukknum sem keyrðu okkur að ánni þar sem við fórum í Bamboo rafting. Adam, Víðir og Sandra voru á einum bát og Eyþór og Kanarnir á hinum. Gædinn hjá Eyþóri var ángríns útreiktur af trjáberki sem lyktar eins og ópíum þar sem hann gerði ekkert allaferðina nema öskra NOOOOO og hlæja með mögulega fyndnasta hlátur sem tælendingur hefur! Vorum á tvem bambusflekum að í kapphlaupi niður ánna sem endaði með sigri Eyþór og Kananna og fékk lið Adams titilinn „Team Ladyboy“ eftir race-ið.. Fórum svo aftur með trukknum inní friðaðan garð þar sem við böðuðum okkur í hæsta foss Tælands. Víðir, auðvitað, hrundi á rófubeinið og lá í kvölum í nokkrar mínútur. Kanarnir gátu ekki áttað sig á því hvað grey drengurinn var óheppinn.
Var svo haldið aftur til Chiang Mai í þessum óþægilega bíl og vorum við meira með sátt eftir þessa skemmtilegu og öðruvísi reynslu úr frumskóginum.
Við ákváðum að fara öll saman út að borða með Könunum áður en þau fóru í rútuna sína og fengum okkur pizzuhlaðborð saman. Víðir og Sandra hitta þau svo mögulega aftur þegar þau skella sér til USA.
Daginn eftir var svo planið að koma sér yfir til Laos en meira af því fljótlega!
Comments
Skemmtilegar myndir, það ætti ekki að vera erfitt að gefa ykkur að borða eftir þessa ferð. Virðist borða hvað sem er.
Mikið rosalega er ég sammála, þeir eru komnir langt framúr mér hvað varðar að þora að smakka eitthvað nýtt :)
Skemmtilega orðuð frásögn og einstaklega spennandi að fá að fylgjast með þessu ævintýralega ferðalagi ! Ég er reyndar búinn að engjast af hlátri yfir óförum Víðis :)