In de ban van Ruines en Vulkanen
Trip Start
May 04, 2009
1
15
40
Trip End
Dec 14, 2011
Cholula, Central Mexico and Gulf Coast, Mexico
Tuesday, March 2, 2010
We zijn in de ban van ruines en vulkanen. Om rond Mexico City te gaan hebben we op advies van mensen voor de zuid-kant gekozen. Dit blijkt een goede keuze. Via allerlei hele kleine wegen banen we ons een weg door een toch aardig druk bewoond gebied.
We komen door mooie kleine dorpjes welke nog de orginele bestrating hebben wat er zo mooi uitziet maar zo waardeloos fietst.
Grote landbouwgebieden. Hier wordt van alles en nog wat verbouwd. Hele families zijn doperwten aan het rooien. Laat doperwten nou een van mijn favoriete groenten zijn. Dus even vragen en we kopen ze zo van het veld. Een zak vol, genoeg voor twee maaltijden, dat is smullen die avond. Dit is het gebied van klimmen en dalen, over de vulkaanruggen. Even voor de liefhebbers, de teller staat voor Mexico op 3.327 km en 35.544 mtr geklommen.
We kamperen bij mensen op het erf en doordat we op 2800 mtr zitten is de tent de volgende morgen weer bevroren. Dan de veel te grote afdaling, langs allerlei kassen. Aalsmeer is er niets bij. Rozen, gerbera's, chrysanten, alles komt voorbij.
Het is vaak lastig om een plek te vinden dus vragen we regelmatig of we ergens mogen staan. De gekste plekken zien we. Op zondag komen we in een feestvierend dorp terecht. Met een kermis. In onze tent onder de perziken bomen horen we de uitbaters om het hardst schreeuwen. Er worden continu vuurpijlen afgeschoten en om 9 uur als klapper op de vuurpijl begint er een dansfeest. De herrie is verschrikkelijk. Eindelijk om 1 uur vallen we in slaap om rond 4 uur weer wakker te worden van vuurwerk. We weten het nu zeker, Mexicanen houden van herrie.
Er zit een fietsende dame voor ons, overal worden we over haar ingelicht. In Malinalco ontmoeten we eindelijk Hanna, uit Zweden. Ik ga met Hanna kijken bij haar hotel voor een kamer en zie daar een mooi stukje gras. Na lang zeuren mogen we voor eigenlijk teveel geld de tent opzetten. We verdenken de eigenaresse van het hotel ervan dat ze hoopt dat het gaat regenen. Alle pijpen van de hemelwaterafvoer komen uit op dat ene kleine stukje gras. Ook is daar een put van de riolering. We hebben eigenlijk de grootste lol, we denken dat ze een groot schakelbord heeft met allerlei knopjes en dat ze stiekum op het knopje stank of regen kan drukken. Ze blijft zeuren over een kamer maar ook wij kunnen onze poot stijf houden, dat is met zoveel spieren in onze benen echt niet moeilijk. Ach in ieder geval in onze eigen tent en nog goedkoper ook.
Vanuit daar is het dalen wel 1300 mtr want we willen Unesco erfgoed van Xochicalco bezichtigen. Ineens staat daar een auto in de berm, 3 mensen duwen zich een ongeluk. We remmen, parkeren de fietsen, en helpen met duwen. Binnen een paar keer kreunen is de auto weer op de weg en zijn wij blij dat we eindelijk een keer wat terug kunnen doen voor al die aardige Mexicanen.
Die nacht kamperen we op een heel bijzondere plek samen met Scott uit Florida. We hebben toestemming om onze tent op te zetten bij het museum van Xochicalco. De ruines vinden we deze keer allebei erg mooi. Meestal ben ik (Karin) daar niet zo voor in de stemming.
Om naar ons volgende doel te gaan willen we een grote stad proberen te vermijden. Dus gaan we via een onverharde weg rond de stad. Tenminste dat hopen we. We klimmen ons een ongeluk en dan, laat in de middag, balen, een afdaling, de stad in. Daarna moeten we weer de stad uit klimmen. Ach het was een mooie rit en we vinden heel makkelijk een fijn hotel. Wel een apart hotel. Ze verhuren kamers per uur en de auto kan je onder je kamer in een afsluitbare garage parkeren. Wij besluiten om een kamer voor de hele nacht te huren. De garage dient deze keer als fietsenstalling
Via Tepotzlan gaan we richting Puebla. Even internet checken in een internet cafe en daar komt Hanna aanrijden. We besluiten om met zijn drieen verder te rijden richting Puebla.
De route loopt tussen twee vulkanen door. Het is genieten. We zitten maar 65 km van Mexico City en er is zoveel natuur. Maar die zondag ook zoveel mensen. Overal eetkraampjes en wat doen deze uitbaters. Hun vuil storten ze gewoon naar beneden, achter het kraampje.
Zondagavond kamperen we op 3000 mtr. De tenten staan nog maar net, op een klein vlak stukje grond. Daar komt een gammele grote pickup truck aangereden. Dat is balen. Hij komt brandhout halen van de berg. Maar, onze tent staat op de weg. Hoe we ook kijken, wij zien dat niet, hoe kan je in godsnaam hier rijden met de auto. Hij kijkt of hij een omweg kan vinden. Maar dan versjouwen we met zijn vieren een omgevallen boom die op de orginele weg ligt en kan hij verder hobbelen. 's Morgens om 7 uur worden we wakker, wat is dat, vlug de rits open, net op tijd. Daar gaan 3 honden, 3 muildieren en een man op een paard. Op zoek naar brandhout. Vlug de rits weer dicht en nog lekker even wakker worden.
Want vandaag is het maandag, we gaan over de pas van 3650 mtr. Wat een heerlijke rit en wat een prachtige vergezichten. Eenmaal boven is het lastig dalen. De andere kant is onverhard maar daardoor nog mooier. Aan het einde gaan we in de R van Racen en daar is Cholula, daar is ons Warmshower adres. Marten is gelukkig snel genoeg met remmen anders had hij mooi een hond onder zijn voorwiel. Resultaat, een groot zwart remspoor op de weg en de hond schrikt zo dat hij bijna platgereden wordt door een auto.
Nu dus in Cholula, we blijven hier nog 1 of 2 dagen en dan op naar het zuiden, op naar Guatamala, wat nog zeker 1500 km is, of verder, maar we hebben er zin in.
Cycling through beautiful small villages is great, the pavement is made of cobblestone which looks goods but cycles very bad. The route takes us furtehr through lots of farmland. Whole families are busy with harvesting peas. This is good, as we like this vegatable and can buy it cheap here. It's very hilly so we do lots of climbing in this area with many vulcanos. Just for the people interested in the statistics: We have ridden 3.327 km so far in Mexico and we have climbed 35.544 meter.
Because we camp at a small farm at an altitude of 2800 meter, frost again since quite a while and ice on the tent in the morning. The area we ride through has many greenhouses where many flowers are grown.
Finding a campspot is going to be a daily challenge. Normally we ask people along the road whether we can pitch the tent near their house. On a Sunday we end up in a village that is having a fiesta. The people are very noisy and from our tent we hear people shouting and singing. At nine the fireworks starts and so does the dancing. The noise is enormous and at 1 AM we finally fall asleep to be woken up again at 4 AM by more fireworks. We now know for sure: Mexicans love noise!
They say there is a girl cycling ahead of us. Everywhere we go people talk about her. In Malinalco we finally run into Hanna from Sweden who travels alone. Together with Hanna I go check out hotel room and see a nice grassy spot at the patio of the hotel. After long talking and bargaining we are allowed to camp on the patio although we have to pay too much for it. We suspect the lady does hope it will start to rain soon. All the rain of the roofs around us will come together on the tiny spot where we camp. In case of a heavy shower we will be flushed away. We are also camping almost above the sewage system, sometimes the smell is really bad. Nevertheless we had a great time and lots of fun camping there with Hanna.
Hanna left for a pilgrimage with a group of cyclists going on a ride to Mexico-City. We decided to go from Malinalco into a valley to see the Unesco site of Xochicalco. On the way down, there is a car besides the road and a whole family trying to push it back on the road. We stop and park our bikes to help them to get it done. It is nice to do something back for all those nice and friendly people in this country. We wish we could push a car on the road for a family each day! That night we camp at a special place together with a cyclist named Scott from Florida. We get permission to camp at the museum of Xochicalco. The ruines are spectacular. This time we both love them. Usually I am (Karin) not the one that is checking out where the next ruines are.
To get to the next destination we try to avoid a big city. That's why we take a unpaved road out of the valley and around the city area. At least that is what we hope. After climbing the whole day we finally get in a busy city area in rush hour. Nevertheless, the ride is nice and we find a hotel easily. Nice but a bit strange. The rooms are rented by the hour and each room has a private garage where you can park your car behind doors. We decide to rent the room for the whole night and the garage we use as bike storage.
After Tepotzlan we go direction Puebla. before we leave town while checking email at an internet cafe we see Hanna ride across the street again. She joins us riding further to the east. The route we chose takes us between the two huge vulcanos called Popo and Itza. The highest peak is 5.500 meter. We are only 65 km from Mexico-City and there is still so much nature. Although on a Sunday lots of people are going out for daytrips. Along the road, people everwhere selling food and snacks. The trash they just through behind their booth.
Sunday night we camp with Hanna at an altitude of 3000 meter halfway up to the pass. We pitch the tents and within 10 minutes a old car comes down the forest trail. That is what we don't like: People seeing us while we camp in the forest! The man is collecting forewood and makes clear that our tent is pitched on the road he wants to take down the hill. We see no road and wonder how for heavens sake you could be able to drive a car here in the bush. The man looks for an alternative way to get araound us. Later we move a fallen tree so he can continue his way through the bush.
At 7 AM we wake up because of some noise. Another guy shows up looking for firewood. This time no old car but three dogs and three horses. We close the tent and take some more time to wake up a bit more. It is Monday and we will cross the pass today (3650 meter). It is a beautiful ride with perfect views on both the vulcanos. Going down turns out to be more difficult that to get up. The road down is unpaved with lots of rocks but the scenery is the best. When the pavement starts we start to speed to be in before dark at our www.warmshower.com address in Cholula. Luckily the brakes of Marten's bike are well adjusted so he stops in time when a dog suddenly crosses the street. There is a big black braking track on the pavement and the dog is so shocked that he almost run under a passing car. Just before dark we arrive in Cholula. We will stay here for another two days with our great host Armando. After that we will head south towards Guatamala which is another 1500 km. We are looking forward to it!
