Back to the city
Trip Start
Nov 26, 2011
1
10
17
Trip End
Mar 06, 2012
Hoi iedereen!
Mijn laatste twee weken in India! De tijd is echt voorbij gevlogen! Na een grote portie natuur, actie en frisse lucht in Kumily besloot ik om, voordat ik uit India zou vertrekken, nog een bezoek te brengen aan de yogaschool in Mysore. Na dik twee maanden India heb ik al vele yogateachers versleten en alle soorten yoga uitgeprobeerd die je maar kan bedenken, maar ik vond de yogastijl in Mysore, waar ik in het begin van mijn trip een cursus heb gevolgd, nog steeds de beste!
Helaas was het niet zo simpel om vanaf Kumily naar Mysore te reizen. De snelste optie was een busreis van 6 uur, gevolgd door een treinreis van 14 uur. Tanden op elkaar, i-pod aan en gaan! Tijdens de busreis (hobbeldehobbel) was het weereens bloedheet zo midden op de dag, en tussen de Indiase vrouwtjes die me (met hun door het vuil zwartgekleurde handen) maar pinda's bleven aanbieden heb ik liters en liters gezweet met een hoofd dat uit elkaar knalt van de hitte. Eindelijk was daar mijn halte, de stad Madurai. Een vervuild busstation met de geur van gefrituurd eten, urine en uitlaatgassen en met overal gillende riksjadrivers om me heen. Ohja, welkom terug in de grote stad. Ik zou bijna vergeten hoe het was, na zoveel weken in kleine dorpjes te zijn geweest. Op goed geluk koos ik een riksjadriver uit die me (natuurlijk voor veels te veel geld, maar ach wat kan het mij ook schelen, hij heeft het harder nodig dan ik) naar het treinstation bracht. Ik had nog twee uur de tijd voordat mijn trein vertrok en besloot mijn backpack achter te laten bij het treinstation en even de stad in de gaan. Madurai ligt in de provincie Tamil Nadu, en ik was al gewaarschuwd dat de Tamil mensen niet bekend staan om hun vriendelijkheid. Op mijn hoede verkende ik de straten en de Sri Meenakshi tempel.
Oef, dat viel mee. Inmiddels werd het donker en dat betekent als vrouw van de straat af! Maar omdat ik nog niets had gegeten moest dat natuurlijk eerst nog even gebeuren. Ik stapte een met tlbuizen verlicht restaurantje binnen (natuurlijk geen vrouw te bekennen) en koos een tafeltje uit. Gelijk kwamen er wel drie obers op mij af om mijn bestelling op te nemen en binnen no time stond mijn masala dosa voor mijn neus. Maar wie had mij verteld dat ik er ook een ober bij besteld had, die bij mij aan mijn tafeltje kwam zitten om te bestuderen hoe ik aan het eten was? En zat er ook bij de prijs inbegrepen dat een andere ober naar mijn tafeltje toekwam om mijn halfopgegeten dosa even recht op mijn bord neer te leggen voordat ik verder kon met eten? Ik heb nog nooit zo snel gegeten, wegwezen! Wat een freaks.
Op naar het treinstation, waar mijn tas gelukkig nog braaf op mij wachtte. Het duurde even voordat ik het goede perron gevonden had, want uiteraard stuurt iedereen je een andere kant op. Op perron 4 was het een drukte van jewelste. Complete families zaten op de grond te picknicken en de muggen hielden een feestmaal. Wat was het benauwd!! Maar daar kwam de trein gelukkig aan, voor het eerst in een sleeper! Stiekem hoopte ik dat ik in een luxere airco wagon zou zitten, want mijn ticket was best duur. Helaas, dit keer had ik geen geluk. Ik bleek mijn bankje te delen met een familie met drie huilende kinderen, Oh nee toch. In de trein was het zo mogelijk nog heter, met een muffe lucht van urine op de vloer en kakkerlakken die regelmatig hun vieze lijfjes lieten zien. Toen om 21.30 de slaapplankjes uitgeklapt werden wenste ik dat deze nacht snel voorbij zou gaan.
16 üur later kwam ik gebroken aan bij de yogaschool in Mysore, waar ik gelukkig hartelijk werd ontvangen door yogateacher Ganesh. Na een heerlijke lunch en even relaxen was het alweer tijd voor mijn eerste yogales. Alles ging zoveel makkelijker! De yogaposes waren lang niet zo zwaar meer, en met de lenigheid zit het inmiddels ook wel goed! Leuk om te zien dat 2 maanden yoga al een mooie resultaat geeft! In de yogaschool is de afgelopen twee maanden niks veranderd, en het schema was precies hetzelfde als de eerste keer dat ik er was. Om 5 uur 's ochtends mijn eerste yogaclass, om 6 uur de volgende en om 7 uur de laatste. Dan om 16.00 een priveles en om 18.00 nog een laatste les, avondeten en hup naar bed!
Vorige keer heb ik me tijdens de yogacursus nogal eenzaam gevoeld, maar omdat ik nu wist wat ik kon verwachten en inmiddels ook wel een beetje gewend ben aan het alleen zijn, besloot ik wat meer te gaan ondernemen. Elke middag na de morningclass nam ik de bus naar de stad waar ik uren rondwandelde: shoppen in echte winkels, cappuccino's drinken op terrasjes (wat heb ik dat gemist!) en genieten van het stadsleven. Ik heb de Mysore Zoo bezocht en ook nog het railway museum, lekker de toerist uithangen.
Op een van de dagen was er 's ochtends een yogademonstratie bij het Mysore Palace, dat mocht ik niet missen! Achterop bij Sourahbi, de dochter vanb Ganesh, raceten we om 6 uur in de ochtend naar het paleis. Ik heb doodsangsten uitgestaan, want dit meisje is pas 11 jaar en rijdt met 80 km per uur door het Indiase verkeer. Uiteraard hebben we het overleefd en waren we mooi op tijd voor de demonstratie, georganiseerd door de yogascholen en geleid door Ganesh. Een stuk of 50 jongeren zaten in rijen op yogamatjes bij de ingang van het paleis en met z'n allen hebben we een mooie demonstratie gehouden van een aantal yogaposes.
Al met al een mooie week vol yoga, en als toetje ook nog een yogadiploma, haha!
In de tussentijd kreeg ik een mailtje van Roos, een Nederlands meisje die ik ken vanuit de ashram. Of ik ook naar Bangalore ging? Dat was inderdaad het geval, want drie dagen later zou mijn vliegtuig vertrekken vanaf Bangalore airport! We besloten Bangalore samen te verkennen, gezellig zo met z'n tweeen! Een maand geleden had ik in de trein Arjun leren kennen, een Indiase jongen die woont en werkt in Bangalore. We hebben gezellig gekletst en nummers uitgewisseld, mocht ik in Bangalore zijn. Natuurlijk nam ik contact met hem op, misschien kon hij ons wel een beetje rondleiden? Arjun was enthousiast en bood ons gelijk ook een gratis slaapplek aan in een appartement van een vriend van hem, Ajun. Normaal gesproken zou ik hier niet zomaar op ingaan, maar na even overleggen met Roos besloten we dat we gewoon een kijkje konden nemen en als het niet oke zou aanvoelen, alsnog een hotel te zoeken. Gelukkig was dit allemaal niet nodig, Arjun kwam ons netjes ophalen met de auto vanaf het treinstation en heeft ons de hele dag rondgereden. Wat een luxe! De volgende dag zijn we gaan eten in een luxe restaurant, hebben we de superchique UB citymall bezocht, geshopt in een bekende winkelstraat en zijn we naar Cubbon park geweest. Grappig om te zien hoe het leven van de rijkere Indiers eruit ziet!
Mijn allerlaatste avond in India moest natuurlijk goed afgesloten worden met een spetterend feest, dus werden we meegenomen naar een van Bangalore's clubs. Wat een westerse wereld! Tijdens het feesten liepen we The Expat Club tegen het lijf, twee hippe Indiers die alle expats elke week op sleeptouw nemen naar naar de leukste feestjes in Bangalore. Of we zin hadden in een afterparty bij iemand thuis? Ach, het was tenslotte mijn laatste avond dus waarom ook niet! Leuk en interessant om de expats te leren kennen, ze komen uit alle uithoeken van de wereld en zijn allemaal voor maar 1 reden in Bangalore: werk. Gelukkig is het een erg gezellige groep en we hebben het super naar ons zin gehad!
Het werd een latertje maar we konden heerlijk uitslapen de volgende ochtend. En toen was het zover, om 14.00 stond de taxi voor de deur die me naar het vliegveld zou brengen! Met gemengde gevoelens stapte ik in het vliegtuig om via een tussenstop in Chennai (waar ik nog snel mijn laatste Indiase geld heb opgemaakt aan mijn allerlaatste Indiase maaltijd), dit bijzondere en mooie land te verlaten.
Nu is het nog even heerlijk vakantie vieren op Bali met Sophie, Roy en de westlanders, voordat ik dinsdag 6 maart om 12.40u weer op Schiphol zal staan. Tot dan?!
Veel liefs en een dikke kus uit Bali!
Mijn laatste twee weken in India! De tijd is echt voorbij gevlogen! Na een grote portie natuur, actie en frisse lucht in Kumily besloot ik om, voordat ik uit India zou vertrekken, nog een bezoek te brengen aan de yogaschool in Mysore. Na dik twee maanden India heb ik al vele yogateachers versleten en alle soorten yoga uitgeprobeerd die je maar kan bedenken, maar ik vond de yogastijl in Mysore, waar ik in het begin van mijn trip een cursus heb gevolgd, nog steeds de beste!
Helaas was het niet zo simpel om vanaf Kumily naar Mysore te reizen. De snelste optie was een busreis van 6 uur, gevolgd door een treinreis van 14 uur. Tanden op elkaar, i-pod aan en gaan! Tijdens de busreis (hobbeldehobbel) was het weereens bloedheet zo midden op de dag, en tussen de Indiase vrouwtjes die me (met hun door het vuil zwartgekleurde handen) maar pinda's bleven aanbieden heb ik liters en liters gezweet met een hoofd dat uit elkaar knalt van de hitte. Eindelijk was daar mijn halte, de stad Madurai. Een vervuild busstation met de geur van gefrituurd eten, urine en uitlaatgassen en met overal gillende riksjadrivers om me heen. Ohja, welkom terug in de grote stad. Ik zou bijna vergeten hoe het was, na zoveel weken in kleine dorpjes te zijn geweest. Op goed geluk koos ik een riksjadriver uit die me (natuurlijk voor veels te veel geld, maar ach wat kan het mij ook schelen, hij heeft het harder nodig dan ik) naar het treinstation bracht. Ik had nog twee uur de tijd voordat mijn trein vertrok en besloot mijn backpack achter te laten bij het treinstation en even de stad in de gaan. Madurai ligt in de provincie Tamil Nadu, en ik was al gewaarschuwd dat de Tamil mensen niet bekend staan om hun vriendelijkheid. Op mijn hoede verkende ik de straten en de Sri Meenakshi tempel.
Oef, dat viel mee. Inmiddels werd het donker en dat betekent als vrouw van de straat af! Maar omdat ik nog niets had gegeten moest dat natuurlijk eerst nog even gebeuren. Ik stapte een met tlbuizen verlicht restaurantje binnen (natuurlijk geen vrouw te bekennen) en koos een tafeltje uit. Gelijk kwamen er wel drie obers op mij af om mijn bestelling op te nemen en binnen no time stond mijn masala dosa voor mijn neus. Maar wie had mij verteld dat ik er ook een ober bij besteld had, die bij mij aan mijn tafeltje kwam zitten om te bestuderen hoe ik aan het eten was? En zat er ook bij de prijs inbegrepen dat een andere ober naar mijn tafeltje toekwam om mijn halfopgegeten dosa even recht op mijn bord neer te leggen voordat ik verder kon met eten? Ik heb nog nooit zo snel gegeten, wegwezen! Wat een freaks.
Op naar het treinstation, waar mijn tas gelukkig nog braaf op mij wachtte. Het duurde even voordat ik het goede perron gevonden had, want uiteraard stuurt iedereen je een andere kant op. Op perron 4 was het een drukte van jewelste. Complete families zaten op de grond te picknicken en de muggen hielden een feestmaal. Wat was het benauwd!! Maar daar kwam de trein gelukkig aan, voor het eerst in een sleeper! Stiekem hoopte ik dat ik in een luxere airco wagon zou zitten, want mijn ticket was best duur. Helaas, dit keer had ik geen geluk. Ik bleek mijn bankje te delen met een familie met drie huilende kinderen, Oh nee toch. In de trein was het zo mogelijk nog heter, met een muffe lucht van urine op de vloer en kakkerlakken die regelmatig hun vieze lijfjes lieten zien. Toen om 21.30 de slaapplankjes uitgeklapt werden wenste ik dat deze nacht snel voorbij zou gaan.
16 üur later kwam ik gebroken aan bij de yogaschool in Mysore, waar ik gelukkig hartelijk werd ontvangen door yogateacher Ganesh. Na een heerlijke lunch en even relaxen was het alweer tijd voor mijn eerste yogales. Alles ging zoveel makkelijker! De yogaposes waren lang niet zo zwaar meer, en met de lenigheid zit het inmiddels ook wel goed! Leuk om te zien dat 2 maanden yoga al een mooie resultaat geeft! In de yogaschool is de afgelopen twee maanden niks veranderd, en het schema was precies hetzelfde als de eerste keer dat ik er was. Om 5 uur 's ochtends mijn eerste yogaclass, om 6 uur de volgende en om 7 uur de laatste. Dan om 16.00 een priveles en om 18.00 nog een laatste les, avondeten en hup naar bed!
Vorige keer heb ik me tijdens de yogacursus nogal eenzaam gevoeld, maar omdat ik nu wist wat ik kon verwachten en inmiddels ook wel een beetje gewend ben aan het alleen zijn, besloot ik wat meer te gaan ondernemen. Elke middag na de morningclass nam ik de bus naar de stad waar ik uren rondwandelde: shoppen in echte winkels, cappuccino's drinken op terrasjes (wat heb ik dat gemist!) en genieten van het stadsleven. Ik heb de Mysore Zoo bezocht en ook nog het railway museum, lekker de toerist uithangen.
Op een van de dagen was er 's ochtends een yogademonstratie bij het Mysore Palace, dat mocht ik niet missen! Achterop bij Sourahbi, de dochter vanb Ganesh, raceten we om 6 uur in de ochtend naar het paleis. Ik heb doodsangsten uitgestaan, want dit meisje is pas 11 jaar en rijdt met 80 km per uur door het Indiase verkeer. Uiteraard hebben we het overleefd en waren we mooi op tijd voor de demonstratie, georganiseerd door de yogascholen en geleid door Ganesh. Een stuk of 50 jongeren zaten in rijen op yogamatjes bij de ingang van het paleis en met z'n allen hebben we een mooie demonstratie gehouden van een aantal yogaposes.
Al met al een mooie week vol yoga, en als toetje ook nog een yogadiploma, haha!
In de tussentijd kreeg ik een mailtje van Roos, een Nederlands meisje die ik ken vanuit de ashram. Of ik ook naar Bangalore ging? Dat was inderdaad het geval, want drie dagen later zou mijn vliegtuig vertrekken vanaf Bangalore airport! We besloten Bangalore samen te verkennen, gezellig zo met z'n tweeen! Een maand geleden had ik in de trein Arjun leren kennen, een Indiase jongen die woont en werkt in Bangalore. We hebben gezellig gekletst en nummers uitgewisseld, mocht ik in Bangalore zijn. Natuurlijk nam ik contact met hem op, misschien kon hij ons wel een beetje rondleiden? Arjun was enthousiast en bood ons gelijk ook een gratis slaapplek aan in een appartement van een vriend van hem, Ajun. Normaal gesproken zou ik hier niet zomaar op ingaan, maar na even overleggen met Roos besloten we dat we gewoon een kijkje konden nemen en als het niet oke zou aanvoelen, alsnog een hotel te zoeken. Gelukkig was dit allemaal niet nodig, Arjun kwam ons netjes ophalen met de auto vanaf het treinstation en heeft ons de hele dag rondgereden. Wat een luxe! De volgende dag zijn we gaan eten in een luxe restaurant, hebben we de superchique UB citymall bezocht, geshopt in een bekende winkelstraat en zijn we naar Cubbon park geweest. Grappig om te zien hoe het leven van de rijkere Indiers eruit ziet!
Mijn allerlaatste avond in India moest natuurlijk goed afgesloten worden met een spetterend feest, dus werden we meegenomen naar een van Bangalore's clubs. Wat een westerse wereld! Tijdens het feesten liepen we The Expat Club tegen het lijf, twee hippe Indiers die alle expats elke week op sleeptouw nemen naar naar de leukste feestjes in Bangalore. Of we zin hadden in een afterparty bij iemand thuis? Ach, het was tenslotte mijn laatste avond dus waarom ook niet! Leuk en interessant om de expats te leren kennen, ze komen uit alle uithoeken van de wereld en zijn allemaal voor maar 1 reden in Bangalore: werk. Gelukkig is het een erg gezellige groep en we hebben het super naar ons zin gehad!
Het werd een latertje maar we konden heerlijk uitslapen de volgende ochtend. En toen was het zover, om 14.00 stond de taxi voor de deur die me naar het vliegveld zou brengen! Met gemengde gevoelens stapte ik in het vliegtuig om via een tussenstop in Chennai (waar ik nog snel mijn laatste Indiase geld heb opgemaakt aan mijn allerlaatste Indiase maaltijd), dit bijzondere en mooie land te verlaten.
Nu is het nog even heerlijk vakantie vieren op Bali met Sophie, Roy en de westlanders, voordat ik dinsdag 6 maart om 12.40u weer op Schiphol zal staan. Tot dan?!
Veel liefs en een dikke kus uit Bali!


Comments
Tot dinsdag! xxxx
Bus- en treinreizen vallen niet mee in India, maar blijkbaar komt je er wel met veel geduld en wat ongemak. Hapje cupcake ziet er erg verleidelijk uit. Lekker gewinkeld en gefeest. En met een yogadiploma op zak naar Bali. Hoe mooi kan het leven zijn. We kijken uit naar je thuiskomst.
Aah Lin ik kom 12 maart terug! Kom je mij ophalen vanaf olympiaplein?! Hihi kunnen we kletsen! Kus!
Hi Linda,
Bijna aan het eind van een geweldige reis.!Ben blij dat alles zo goed gegaan is en ik heb steeds genoten van je verhalen en foto's op deze blog!
Hoop je gauw te zien en te spreken zodra jij weer in Amsterdam bent en ik terug uit Dublin. Nog even genieten van alles en een hele goede terugreis toegewenst, knuf Yolan
hi linda i am claudio from mexico i whant to go to kerala can you sendme info of the place ore a nace place to go my mail is condedeburgos@hotmail.com my fb is claudio grajales grajales i whant to do yoga an coking clases tk