Waar gaan al die mensen heen?
Trip Start
Apr 23, 2011
1
3
25
Trip End
May 19, 2011
Jet lag gezellig bij ons. Rond 5 uur is Bjorn maar opgestaan, omdat hij klaarwakker was en om half 7 hield Lieske het ook niet meer vol in bed. En dan maar hopen dat de rest van de groep ook last er vanaf heeft. "Gelukkig" bleek dat het geval. In plaats van om 10 uur, zoals afgesproken, zaten we om 8 uur al aan het ontbijt. Dat vroege tijdstip bood toch wel mogelijkheden.
Vandaag stond de baseballwedstrijd van de Toronto Blue Jays op het programma, en Wouter had in eerste instantie ingepland om daarna gezamenlijk de CN Tower te beklimmen, maar dat moest hij afzeggen. Niet te min konden wij dat natuurlijk wel doen.
Zodoende hadden wij om kwart voor 11 al de trein heen naar Toronto Downtown. Ook hier reed de trein niet op tijd. Gelukkig roept er dan een mevrouw om dat de trein er momenteel wel zou moeten zijn… Wat wel echt een enorme service is is het invalidenplatform. Ook zeer geschikt voor buggy's, wandelwagens en boodschappenkarren. Dit platform is iets verhoogd en vanuit de trein wordt er door de conducteur een loopplank uitgelegd waarover je gemakkelijk naar binnen kan rijden. Tijdens het binnenrijden van het station is er ook contact tussen de machinist en conducteur zodat de deur niet voorbij het platform is. Uiteraard wordt er ook hier geen kaartje gecontroleerd
Bij het naar buiten lopen van Union Station lopen we vrijwel direct tegen het Fairmont Royal York Hotel aan, vroeger een van de meest vooraanstaande hotels van Toronto. Voor de gein loopt Lieske naar binnen, maar er blijkt weinig te zien. Er komt echter al een bewaker op haar afgelopen die vraagt of ze op de foto wil in het hotel. Ach ja, nu we er toch zijn. Dus zodoende, een prachtige nietszeggende foto J
Vervolgens lopen we York Street verder af en komen we bij het oude centrum. Hier is zowel het oude, als het nieuwe stadhuis te vinden. Het oude staat er redelijk verloren bij tussen al die nieuwe gebouwen en het oude.. tja, net alsof er een ufo is geland.. Heel vreemd. Wat nog veel vreemder is trouwens is de enorme menigte aan Sikhs. Allemaal vrolijk gekleurde mensen. De mannen met mooie tulbanden op, sommige met knot, en de vrouwen mooie sari’s. Terwijl we onze tocht vervolgen komen we er steeds meer tegen. Ze blijken zich allemaal te verzamelen om met schoolbussen ergens heen gebracht te worden. Later blijkt dat ze Khalsa vieren.
Sikhs celebrate Khalsa Day in T.O.
University Ave. was transformed into a sea of orange as tens of thousands of Sikh-Canadians flooded the streets, marching from Exhibition Place to Queen’s Park for the 26th-annual Khalsa Day celebration. The event, which celebrates the birth of Sikhism in 1699, attracted people from across the globe to join family and friends in the parade. “The grand-scale of it here is amazing,” said Amarjit Kaur, 36, who came to Toronto from London, England. “It’s great to see all the members of all Sikh communities playing part and parcel of this whole ceremonial parade.” Since its inaugural year in Toronto in 1986, the event — organized by the Ontario Sikhs and Gurdwara Council — has grown from 2,000 participants to between 50,000 to 100,000 people this year. Saffron orange represents wisdom and is commonly worn by Sikhs. “We go partake in the special prayers that take place on this special day and then if it’s on the weekends, we go to the temple and have celebrations,” Kaur said. “It’s a peaceful religion and we just want to have a peaceful day.” The parade included floats and Sikh martial artists, demonstrating combat using sticks and swords. “It’s a mostly defensive game, back in the old century, if an enemy comes up, we depend on ourselves,” Gurmukh Singh, 32, said. “It’s more defensive than attacking.” During the Khalsa Day closing celebration, Liberal leader Michael Ignatieff and the NDP’s Jack Layton each addressed the crowd, scrambling to win support for the May 2 election. Layton’s campaign recently has been picking up steam and threatening to steal votes from the Liberals, according to polls. And while organizers say Khalsa Day was not intended to be political, the youth-fundraised Canadian-Sikh float sent a message that the community is united and should not be singled out for political purposes. “They shouldn’t be looking at getting our ethnic vote,” Taruntej Singh, 21, said. “They should be looking into displaying what they need to put towards our community and Canadians as a whole. You shouldn’t show up at every parade, say your two bits and just leave. Not just show up at election time and show face to get votes.”
Na de lunch is het tijd voor de Baseball game. Alleen Martijn, Jeroen, Henriet en Lieske gaan hierheen. De anderen gaan alvast de CN Tower bezoeken. Ondertussen is de wedstrijd al een uurtje bezig en als wij eindelijk op onze plek zitten staan ze 2-0 achter in de 4e inning. Het is maar goed ook dat we besloten hebben toch maar eerst naar de wedstrijd te gaan, want 40 minuten later is het afgelopen met dezelfde eindstand. Het was echter wel heel interessant, leerzaam en leuk. De mensen achter ons hebben veel verteld over de sport en wat alle afkortingen allemaal betekenen die op het bord te lezen zijn. Na elke inning die voor je gevoel 2 minuten duurt is er een 5 minuten durende pauze. Hierin vinden loterijen plaats of worden er dansjes gedaan. Favoriet blijft toch de rondlopende camera die er zomaar ineens voor kan zorgen dat je op het grote scherm te zien bent. Gezien het aantal bezoekers dat er was is het vreemd eigenlijk dat wij niet in beeld zijn gekomen.
Na de wedstrijd halen we eerst nog een hotdog, want dat hoort, alvorens naar de CN Tower te lopen. Terwijl we daar onze kaartjes aanschaffen blijkt dat er een enorme rij is om naar het bovenste puntje te gaan. Lieske besluit om dit niet te doen, ondanks het aanraden van Bjorn, die er wel is geweest samen met Anna, Eelco en Daphne.
Na de ticketverkoop wordt je verplicht op de foto gezet voor een groene wand. Hier kan je dan aan het eind zelf je achtergrond kiezen en de foto kopen a 30 dollar. Daarna ben je figurant in de nieuwe Starwars-film. Je moet in een soort bodyscan gaan staan, waarbij er van alle kanten pufjes lucht op je geblazen worden. Een heel apart gevoel. Wanneer alles goed is gaat het poortje automatisch open, wat bij ons gelukkig ook het geval was. Vervolgens konden we aansluiten in de rij voor de lift naar boven. En wie zien wij een verdieping lager lopen, de andere leden van onze Leusden-groep. Na wat heen en weer gezwaai en geroep gaan de liftdeuren voor de 3e keer open en mogen we instappen. Lieske denkt heel stoer bij de deur te blijven staan, want dan kan je mooi naar buiten kijken bij het naar boven gaan, maar uiteindelijk heeft ze er enorm veel spijt van. Het zweet staat haar op de handen. Het uitzicht boven maakt echter alles meer dan goed! Omdat het een redelijk heldere dag is kun je erg ver kijken. Ongelooflijk mooi. Helemaal bovenin is Lieske dus niet geweest, maar voor de rest iedereen wel. En daar scheen het uitzicht nog mooier te zijn. Ook de glazen vloer mocht niet ontbreken tijdens het bezoek. Hier kijk je dus echt ruim 300 meter naar beneden. ’t Is maar net wat je leuk vindt…
Eenmaal terug beneden zitten Bjorn, Anna, Eelco en Daphne in de Hoops. Een of ander sportcafé, maar wel met dames die weinig, strakzittende kleding aanhebben. Ach, het is wel gezellig allemaal.
Als ook Jeroen, Henriet en Martijn zich weer bij de groep voegen besluiten we om in Mississauga aan te schuiven bij Wouter en Frederick voor het avondeten. Het blijkt ook al 7 uur te zijn als we daar aanschuiven. Ook de broers van Christina, Paolo en Marco, en Annelous komen nog binnengewandeld in de sportsbar. Het eten is echter wederom heerlijk, maar de vermoeidheid slaat toch weer toe. Bjorn vertrekt al eerder met Anna, omdat die nu toch echt naar bed moet. En Lieske volgt niet veel later met nog een aantal mensen.
Het weer vandaag was trouwens weer heel anders als dat we gezien hadden op de voorspelling. Heerlijk weer, niet te warm of te koud, precies goed om een stad te bezichtigen en later ook op een terrasje te zitten.

