La Paz & Tiwanaku

Trip Start Feb 14, 2013
1
12
41
Trip End May 31, 2013


Loading Map
Map your own trip!
Map Options
Show trip route
Hide lines
shadow

Flag of Bolivia  , La Paz,
Monday, March 18, 2013

Op naar La Paz, de chaos stad van Bolivia. Wel zin in een grote stad en chaos, beetje gemist de laatste tijd haha. Ik wil even kwijt dat ik de mensen in Bolivia tot nu toe echt helemaal niet leuk vind. Ze zijn zo nors en ook echt een beetje asociaal, zo vreemd als je het vergelijkt met de mensen in Peru. In Peru zijn ze zo vriendelijk en mooi. Ze zien er bijna hetzelfde uit als Bolivianen, alleen de mensen in Peru stralen! Dus zijn ze ook mooier. De mensen in Bolivia zien er gewoon niet uit, ze kijken zo chagrijnig. Maakt ze er niet mooier op, ze zijn ook verrimpeld en verschrompeld. Maar wat scheelt het nou met Peru.. Kan er echt niet over uit. Zal eens wat voorbeelden geven waarom ik de mensen in Bolivia tot nu toe echt niet leuk vind: Ga je een winkeltje binnen om wat kleine boodschappen te doen. Ligt daar een vrouw of man midden in de winkel tv te kijken en kijkt niet om of wat dan ook als je binnen komt. Laat staan dat ze reageren als je bij de kassa staat. Dan vraag je of je mag betalen? Zonder om te kijken pakt ze het geld aan en gaat weer liggen.. Best aso! Maar goed dat kan een keer gebeuren, maar dat gebeurd dagelijks een paar keer! Dan nog iets.. Ik wilde een trui kopen. Dus ben gewoon een beetje aan het rond kijken, zoals altijd. Niets pakken of passen. Maar wel vragen hoe duur de truien zijn enzo. Beetje met Cecilie overleggen welke kleur goed zal staan. Bla bla! Toch niets gekocht, zeg ik dat ik er even over na wil denken. Die vrouw tegen mij: belachelijk, je bent gek. Kom dan niet in mijn winkel als je niets koopt! Oke oke, ik snap dat die mensen van alles willen verkopen. Maar reageer gewoon normaal, dat doen ze dus niet. Zo iets heb ik in Peru nog nooit meegemaakt. Die mensen vonden het jammer als je niets kocht, maar dat was het dan. En dan het laatste voorbeeld waar je al helemaal gestoord van wordt: Ze willen overal geld voor.. Opzich logisch, want ze hebben het niet breed. Maar doe gewoon normaal. Doen ze dus niet! Als er bijvoorbeeld iemand met een lama over straat loopt of een ezel of een kind en je maakt een foto. Komen ze naar je toe en zeggen ze: ja je hebt een foto gemaakt van mijn eigendom. Kost geld! Dus geef maar. Maar vervolgens voelen zij zich wel zo vrij om ongevraagd een tekening van ons te maken en die te verkopen aan ons. Ze zijn gek! Sorry hoor, frustraties! Kan er gewoon niet bij dat de mensen in Peru en Bolivia zo verschillend zijn, terwijl ze er bijna hetzelfde uit zien en de kledingdrachten hetzelfde zijn en alles.. Maarja, ga me er vanaf nu niet zo veel meer van proberen aan te trekken! Hoop dat er nog iets gebeurd, waardoor ik mijn mening kan bijstellen. Want vind het niet leuk, dat de mensen niet leuk zijn. Had zo verwacht dat ze het zelfde zouden zijn als in Peru, of in ieder geval aardig.. Maar misschien ligt het aan de steden, ik weet het niet.

Verder nog iets heel fijns, omdat Loki hostel dus zo populair is. Het zit werkelijk bijna in elk land, moet je ver van te voren reserveren. Dat hebben we dan ook gedaan, toch wel fijn om te weten dat je een slaapplek hebt voor de eerste paar dagen in een nieuw land of nieuwe stad. Komen we aan bij Loki, zeggen ze dat het vol zit. Wij uitleggen dat we hebben gereserveerd! Nee er stonden geen reserveringen in de computer voor vandaag. Maar ik heb een bevestigingsmail, laat maar zien. Ik laten zien, inderdaad reservering. Maar nergens terug te vinden in de computer, we zijn niet de enigen met het probleem want de hele lobby zit vol met klagende mensen. Dit kan dus nog uren gaan duren, maar dan ineens is daar de baas van Loki La Paz. En die vraagt of ik even mee kan komen naar het kantoor om even mee te kijken in de computer. Vet aardige man, zo'n lieve stille oude home! Ahhhh, heel schattig en heel geduldig. Ik uitleggen hoe het in elkaar zit en de bevestigingsmail laten zien. Kalm blijven is echt de sleutel van alles, dat is mijn grootste les de afgelopen tijd. Geduldigheid wordt beloond, dat maakt ook dat deze aardige man uitspreekt dat ik de eerste ben deze dag die rusig blijft en kan begrijpen dat er iets fout kan gaan. En dat hij mij en Cecilie daarom heel graag als nog aan een kamer wil helpen, de rest reageert zo opgefokt dat hij ze niet eens meer verder wil helpen. Chill, dus hebben we als nog onze kamer. Alleen de 1e nacht niet samen in 1 kamer, daarom krijgen we een paar drankjes van het huis. De volgende dag beloofde hij, dat er een kamer zou zijn voor ons samen.

Nadat we onze spullen allemaal hebben ingeruimd en onze bedjes eigen hebben gemaakt. Op zoek gegaan naar een leuk restaurantje. Het fijne aan Bolivia is dat het zo goedkoop is, dat je bijna niet op je geld hoeft te letten! Aangekomen bij een Mexicaan, heerlijk! Een groot menu voor nog geen 5 euro, dat is nou leuk uit eten gaan. Onze buikjes vol gegeten en weer terug gelopen naar het hostel, door de veel te drukke stad. Wel leuk, alleen je moet heel goed opletten. Ze hebben namelijk niet echt autoregels hier.. Stoplichten betekenen niets echt iets, zebrapaden liggen er voor jan lul en ze hebben allemaal haast. Doe gewoon relaxed. Dat heb ik ook geleerd, geen haast meer hebben.

Terug in het hostel gebeurd er iets wat natuurlijk weer nergens op slaat. Ik loop daar Anne tegen het lijf, meisje waar ik stage mee heb gelopen bij So PR! Veel te gezellig! We wisten wel van elkaar dat we allebei rond de zelfde tijd naar Zuid Amerika zouden gaan, maar we hadden totaal verschillende routes dus de kans was klein dat we elkaar zouden kunnen treffen. Laat staan dat je toevallig tegelijk in het zelfde land bent, in dezelfde stad en het zelfde hostel. Dan denk je dat de wereld groot is, maar hij is tegelijkertijd eigenlijk veel te klein!

De volgende ochtend naar de receptie gegaan om te vragen naar onze kamer. En yes, er is een kamer waar we allebei in kunnen. Dus spullen weer gepakt en in de andere kamer gesetteld. Daarna mijn was maar weer eens weggebracht en met Cecilia op zoek gegaan naar de Witches market voor rare Boliviaanse producten en souvenirs. Meteen vielen de ongeboren lamababy's op, ik had daar al over gelezen! Deze zijn iveral te vinden, in elk winkeltje. De mensen hier kopen deze dode Alpaca embryo's, omdat ze deze onder hun huizen begraven. Zo hebben zij hun hele leven lang geluk en zal er niets met hen gebeuren. Buhhhhhh, ik vind het maar een nare gewoonte. Maar gelukkig waren er ook genoeg leuke dingen te vinden op de markt. Ze hebben werkelijk alles en het is ook nog eens goedkoop. Veel goedkoper dan mijn alpaca trui uit Peru. Dus ben eindelijk goed geslaagd, nu heb ik ook een alpaca vest. Wil nog veel meer kopen, maar heb de ruimte niet meer en alle kleine souvenirs tikken ook wel erg aan. Dus nu maar weer even de knip er op. Aan het einde van de dag, helemaal blij met onze aankopen zijn we op zoek gegaan naar een restaurant. Onderweg zijn we Leander weer tegen gekomen (de NL jongen). En van alle restaurants in de buurt, moeten wij weer heel toevallig in een Nederlandse tent gaan zitten. Te bizar.. Hutspot, broodje bal, broodje kroket, bitterballen noem maar op. We zijn voor het broodje kroket, hutspot en broodje bal gegaan. Ze hadden zelfs een Nederlands/Surinaamse kaart, met roti enzo. Maar daar wacht ik even mee tot ik in Suriname ben. We hadden van alles wat. Lekker om van alles te kunnen delen en je even in Nederland te wanen haha. Leuk ook, want Cecilie komt uit Denemarken dus die keek heel raar op van alle gerechten. Maar ondertussen vond ze het ook vet lekker, heel grappig. En natuurlijk Heineken.. Aantal biertjes gedaan daar en toen weer naar het hostel gegaan, om ook deze keer weer op tijd naar bed te gaan.. Maar toen we bij onze kamer aankwamen, hing daar een brief met daar op: of Cecilie en ik zo snel mogelijk naar de receptie wilden komen. Hmm! En daar stond Haley (manager) met een beteuterd gezicht. 'Sorry meiden, de kamer die we jullie hebben gegeven is dubbel geboekt'. Het spijt ons heel erg, maar we moeten jullie nu in de 'personeelskamer' plaatsen. Het hele hostel was namelijk volgeboekt. Kakkk! Maar Haley was zo lief, ze kon bijna janken omdat er al een paar dagen van alles verkeerd gaat met de boekingen. Dus ook zij was blij dat wij zo rustig reageerden. Dus voor onze geduldigheid, weer gratis drankjes. En de 1e en 2e nacht hoeven we uiteraard niet te betalen. En er is ons weer beloofd dat de volgende dag echt een kamer vrij komt voor ons. Dus weer spullen gepakt en naar de staffkamer vertrokken. Tv werd voor ons aangesloten en dvdspeler, om het allemaal wat aangenamer te maken. De staffkamer was een totale chaos van spullen, smerigheid en stank. Totaal niet een kamer waar ik lang wil blijven. Maarja we hebben niet echt keus! We zijn wel allang blij dat we door deze actie wel wat geld besparen. Trusten!

Het kost me hier in Bolivia wel echt heel veel moeite om geld te pinnen. Met mijn eigen ABN rekening kan ik nergens pinnen, dus moet steeds wisseltrucs uithalen met de gezamelijke rekening die ik met Floris heb. Vet onhandig dus, of ik kan geld pinnen met mijn creditcard.. Alleen dat wil ik liever niet als het niet nodig is. Dus wisseltrucs tot nu toe, komt wel goed. Wel bijna de hele dag bezig geweest met het zoeken naar pinautomaten die werken, maar niets werkte. Dus uiteindelijk maar opgegeven! En eindelijk weer eens goede koffie gedronken, wat mis ik dat zeg. Denk je Zuid Amerika, koffiebonen overal.. Maar lekkere koffie, nee hoor haha. Na de koffie zijn we op zoek gegaan naar de blackmarket. Markt waar alles vet goedkoop is! Maar daar was niet echt iets te vinden, alleen als je van neppe merk kleding houdt. Maar wij moesten op zoek naar een masker voor 'the masquerade ball' zaterdag. En letterlijk 3 straten met alleen maar kostuums en verkleedkleren. Dus snel maskers uitgezocht en weer weggegaan. We hadden met Leander afgesproken om weer ergens te gaan eten, (ik mis zo erg het maken van je eigen eten, nergens hebben ze keukens in hostels hier) fish & chips in een Engelse Pub deze keer. Fantastische oude muziek draaien ze daar en het eten is heerlijk, gewoon een chille bedoeling. Leuke drank-aanbiedingen. 6 Heineken flesjes voor 11 euro, daar wordt je aardig hebberig van. Dus een aantal liter bier (ik kan er dus officieel weer tegen) verder, terug gegaan naar Loki om te feesten. Elke avond party namelijk, maar we waren een beetje laat. Om 01:30 gaat de bar in Loki dicht en gaat iedereen massaal naar Traffic (discotheek-ish) hier in de buurt. Dus bijna meteen weer door gegaan. Maar eerst kregen we te horen, dat we nog een nacht in de staffkamer moeten slapen! Niet erg, maar wel n beetje irritant nu. Dus we hebben nu duidelijk gevraagd of we nog langer in de staffkamer moeten blijven, dat dat niet erg is maar dan moeten ze het wel zeggen. En dat was dus het geval, het weekend bestaat Loki La Paz 6 jaar. Dus totale chaos met mensen die willen komen enzo, er bestond dus eigenlijk geen kans dat we voor zondag een normale kamer zouden krijgen. Prima! En nog meer gratis drank! Aangekomen in Traffic, niet heel leuk. Van die reggeaton enzo! Dus uurtje gebleven en toen weer lekker naar bed gegaan.

De dag er na, veel te moe en geen zin om iets te doen. Ik heb eindelijk de kans gegrepen om mijn foto's een beetje te updaten op mijn blog, hele dag mee bezig geweest maar nog geen fluit opgeschoten. Uiteindelijk toch maar even naar buiten gegaan om te eten. Na het eten weer terug gegaan naar het hostel en hebben daar weer de hele avond gratis kunnen drinken met de mensen achter de bar! Weer veel te chill.. Ondertussen beste matties geworden met al het personeel, ook niet echt gek als je in de zelfde kamer slaapt. Maar heel gezellig dus allemaal. We hebben uitgezocht waar een goede tattooshop zit, heel dicht bij en je krijgt nog korting ook als je in Loki slaapt. Dus afgesproken om een deze dagen even een kijkje te gaan nemen, ik heb ondertussen iets bedacht wat ik denk ik graag wil.. Maar nog niet zeker, dus wilde even een schets laten maken. En Cecilie ook, die weet wel al helemaal wat ze wil. Eerst nog maar even een nachtje over nadenken!

Op vrijdag hebben we deelgenomen aan een gratis wandeltocht door La Paz, erg leuke tourguide. En heel interessant om van alles te horen over de geschiedenis van Bolivia! Heel veel gezien en gelopen, om uiteindelijk in een heel hoog gebouw te eindigen met een super mooi uitzicht over La Paz. Daarna zijn we gaan lunchen in een Thais restaurant, super lekker en heel goedkoop. Extra veel gegeten, ook alvast voor avondeten. En weer terug gegaan naar het hostel, lekker The Amazing Spiderman gekeken en naar bed gegaan. Morgen willen we vroeg op en wat van de dag maken, omdat 's middags al het 6 jarige bestaan van Loki begint.

Inmiddels is het zaterdag en dus de dag dat we onze schetsen wilden laten maken bij de tattoo shop. Ik heb al heel lang in mijn hoofd, dat als ik ooit nog een tattoo wil. Het iets moest zijn op reis met Adelaarsveren, omdat deze staan voor vrijheid. En ik wilde het combineren met het uit laten komen van wensen en dromen en het doorzettingsvermogen om iets voor elkaar te krijgen.. Daar mee kwam ik uit op een dromenvanger, ik heb bij de tattooshop een 1 schets laten maken details van verschillende dromenvangers. En eigenlijk was ik helemaal zeker, dus heb een afspraak gemaakt voor maandag. En dan moet ik dus echt beslissen, hetzelfde voor Cecilie. Zij wil een grote boom met vogels er in en dwarrelende bladeren, die schets zijn ze nu aan het maken. Dus allebei even wachten tot maandag. Nu snel terug naar het hostel voor de big party. BBQ op het dakterras is al begonnen als we aankomen in het hostel, dus de stemming zit er al aardig in. Personeel helemaal gestresst omdat er zo veel mensen van buiten af, binnen zijn of binnen willen komen. Complete chaos! Het uitzicht vanaf het dakterras is zo mooi. Zit je daar in de brandende zon midden in een veel te vol gebouwde stad. Omringd door sneeuwbergen, echt zo prachtig. Bijzonder contrast!

Buikjes vol van de BBQ, op naar de alcoholische versnaperingen. Weer gratis bloodbombs, bier en gin gingerales! Fijn om een soort van personeel te zijn, zonder er te werken. Uiteindelijk iedereen opgedoft en maskers op, heel leuk. Er zijn meer dan 200 bloodbombs (zijn de speciale Loki drankjes, een shotje in een glas redbull laten vallen) besteld door iedereen. En die hebben ze vet mooi in een 6 vorm neergezet. En deze worden aangestoken met fakkels. Om uiteindelijk als een soort domino achter elkaar in de glazen te laten vallen en er een groot vlamfestijn ontstaat. Te vet!!!! Nu kan het feest beginnen.. Heel vet, allemaal 90's muziek. Om 02:00 ging de bar dicht en zijn we met het hele hostel naar Oliver's gegaan om daar nog even wat dansjes en drankjes te doen.

Zondag natuurlijk een heerlijke brak dag, hele dag met een groep in het hostel films gekeken en thee gedronken. Uiteindelijk uit eten gegaan en sushi gegeten, toch gek dat ik vaak sushi eet na een feestje. Zelfs hier! Heerlijk.. Lekker vroeg naar bed gegaan.

Volgende dag met Leander en Cecilie naar het coca museum gegaan. Beetje raar museum want aan het begin krijg je een boekje met alleen maar tekst. Dus je bent de hele tijd alleen maar aan het lezen. Erg grappig, want ze hadden daar zelfs een Nederlands boekje! Volledig vol met kromme zinnen en spelfouten, heel grappig. Maar wel heel interessant, over de geschiedenis van de coca plant en het maken van cocaïne. Maar ook over Coca Cola, de geheime ingrediënten van Coca Cola zijn cocabladeren. Alles is hier coca! Coca thee, coca snoepjes, coca pillen, coca drankjes en natuurlijk de coca bladeren die je overal kunt kopen om op te kauwen. De cocabladeren of coca thee is heel goed tegen de hoogtekoorts. Dus overal is coca thee te krijgen, ook in de hostels. Niet heel lekker!

Na het coca museum zijn we op zoek gegaan naar een voetbalshirt voor Leander, morgen gaan we namelijk naar de wedstrijd Bolivia - Argentinië. Twijfels over welke club. We zijn tenslotte in Bolivia, maarja Argentinië is natuurlijk de grote club. Uiteindelijk toch gekozen voor een Bolivia shirt! En hij had deze nog geen 10 minuten aan, of er kwam al een Boliviaan naar hem toe. Helemaal onder de indruk van zijn shirt, het shirt wat hij had gekocht was namelijk een heuze klassieker. Ergens in 1996 zijn ze daarmee kampioen geworden ofzo. De Boliviaan heeft het hem helemaal uitgelegd, erg bijzonder shirt dus. Super grappig. Na ook nog wat souvenirs te hebben geshopt, zijn we ergens koffie gaan drinken. En eindelijk weer eens goede koffie, super goedkoop maar zo lekker. Nog bijna lekkerder dan thuis, dus dat is een goed teken. We zijn tenslotte in Zuid Amerika, dan verwacht je ook wat van de koffie. Na dit veel te lekkere kopje koffie, hebben we ons naar het hostel gehaast. We moeten er natuurlijk wel zijn als Julie aan komt. En na een uurtje, was Julie daar ineens weer. Vet gezellig meteen, alsof we elkaar al jaren kennen. En alsof ze nooit was weg geweest, heel vertrouwd. Snel even wat gegeten in het hostel en we hadden elkaar natuurlijk heel veel te vertellen. Daarna nog even een drankje gedaan in de bar en ons bedje in gedoken.

Volgende ochtend was iedereen veel te hyper en opgewonden voor de wedstrijd. Vooral alle mannen, kleine kinderen waren het. Zo leuk om te zien. Hele hostel ging naar de wedstrijd, dus iedereen met vlaggetjes, sjaals en shirts. Verzameld in de bar van Loki en naar het stadion gelopen. De meeste meisjes waren ook hyper, maar dan omdat ze zo zenuwachtig waren om Lionel Messi in het echt te kunnen zien haha. Toch altijd wel een leuk sfeertje met zo'n grote groep! Eenmaal in het stadion, veel te chille plekken. Bijna op het veld, dus alle jongens helemaal blij! En dat voor maar 13 euro, geen geld. De eerste helft van de wedstrijd was nog wel leuk, maar de tweede helft sloeg nergens op. Jammer, beetje saai. En we hadden meer van Argentinië verwacht, viel een beetje tegen. Maar.. De Argentijnen hadden het ook wel zwaar, als je ineens moet voetballen op bijna 4000 meter hoogte. Dan snap ik best dat alles een beetje langzamer gaat, maar toch ze waren niet echt op dreef. Dat maakt ook dat de wedstrijd eindigde met 1-1. Die Boliviaanse supporters waten wel echt een beetje stom, als er een Argentijn aan de bal was meteen fluiten en schelden met Puta. Maar dan ook echt het hele stadion, niet heel sportief. Maargoed, heel vet om het meegemaakt te hebben. En nu hebben ook wij hebben Messi aan het werk gezien, ow yeah! Na de wedstrijd weer met de hele staff afgesproken in Loki. Een van de personeelsleden Luis, had het geweldige idee om Thais te gaan eten. En hij wist nog wel een leuk restaurantje, verwacht niets als iemand dat zegt. Want in Bolivia stelt 'een leuk restaurantje' niet zo veel voor. Maar OMG, we kwamen daar aan. Een paradijs! Veel te luxe, chille muziek en alles wat je ook maar had kunnen wensen. En zo goedkoop! Dan maar aan de cocktails he, heerlijk! Het eten was ook hemels, alles was perfect. En cheesecake, mijn dag kon niet meer stuk. Nog een heleboel 'afscheids' drankjes gedronken, het moment was namelijk aangebroken. 5 van de 10 staffleden waar we bevriend mee zijn geraakt, gaan morgen weg. Dus afscheid genomen, is toch niet echt leuk. Ook al ken je elkaar amper, toch 10 dagen heel intens met elkaar omgegaan. En dan is doei zeggen, met de gedachte dat je elkaar waarschijnlijk nooit meer zal zien toch niet leuk. Midden in de nacht nog achterlijke dingen gebeurd. Er moesten namelijk 2 matrassen in het midden van de kamer worden gelegd. Er slapen te veel mensen in de staff kamer. Dus 3 mensen in het midden van de kamer. Dat is voor 's nachts natuurlijk geen goed idee, mensen kunnen op je gaan staan. En dat is dat ook gebeurd. Dus eerst al flink geschreeuw. Daarna vond er een heuze beddenswitch plaats. En als laatste kwam Steven de kamer in, veel te luidruchtig en dronken. Om vervolgens over alles en iedereen heen te struikelen. Dus weer wakker! Ik mijn telefoon gepakt en licht op hem geschenen om te kijken of hij in orde was, zie ik dat hij mijn shirt aan heeft (veel te vrouwelijk) en mijn sjaal om. Dus ik ik moest natuurlijk keihard lachen. Wat ben je aan het doen Steven? Geen antwoord.. Steven, waarom heb je mijn kleren aan? Weer geen antwoord, maar vervolgens hoor ik de hele kamer lachen. Het was ook echt hilarisch. Maar hij was totaal in de war en snapte er niets van. Dus hem geholpen mijn kleren weer uit te trekken en hem zijn slaapshirt aangetrokken en naar zijn bed begeleid. Arm schaap!

Volgende ochtend werden we wakker in een half lege kamer, toen waren er nog maar 5. Heel rustig dus, ergens ook wel lekker. Zo'n grote dorm is toch altijd een beetje irritant en druk. Dat blijkt maar weer na deze bijzondere nacht. Steven verteld wat er nou zo hilarisch was. Hij schaamde zich dood, maar wij vonden het alleen maar erg grappig. Weer gaan ontbijten beneden, ik word echt helemaal gestoord van dat smerige witte brood met boter en jam. Hoop dat we in Santa Cruz een hostel vinden met een keuken, kijk er echt naar uit om weer zelf eten klaar te maken. Maargoed, deze ochtend weer heerlijk dat witte brood gegeten met boter en jam. Hevig in discussie of ik nou wel of niet die tattoo moet nemen. Cecilie is in ieder gebal vast besloten dat zij haar tattoo graag wil. Ik weet het echt niet, dus besloten het niet te doen. Hoewel iets in mij blijft zeggen: Doe nou maar, je krijgt heus geen spijt. Wie weet, donderdag avond vertrekken we naar Santa Cruz. Dus misschien nog voor die tijd. Cecilie heeft een afspraak voor donderdag om 15:00, dus ik kan altijd aansluiten. Maar nu eerst weer even wat souvenirs shoppen voor Julie. Die heeft natuurlijk wat in te halen. Na de souvenirs weer koffie gaan drinken bij die lekkere koffietent. Knapt een mens van op, lekkere koffie. Daarna bedacht wat we met Leander zullen doen, hij is namelijk om 00:00 jarig. En we willen met zijn alles uit eten gaan. Inmiddels is Zwaan (Nederlands meisje die we hebben ontmoet in Cusco) ook aangekomen in La Paz. Dus met zijn 5en bedacht waar we zullen eten. En natuurlijk makkelijke keus, Thai!!! En deze keer was het nog lekkerder dan de vorige keer. Weer cocktails! Helaas kunnen we het alleen niet laat maken, volgende dag om 06:00 op, dan gaan we naar Tiwanaku. Oud stadje, met een rijke geschiedenis. Dus daar willen we wel een beetje fit voor zijn. Dus gewacht tot 00:00 en toen een taartje voor Leander geregeld met een kaarsje. Cadeautje gegeven en weer terug gegaan naar het hostel. Tassen moeten namelijk weer ingepakt worden, we gaan La Paz alweer verlaten vanavond. Gek, het voelde hier inmiddels toch wel een beetje als thuis.

Heerlijk, maar veel te kort geslapen. Op naar Tiwanaku! In een veel te klein en krakkemikkig busje, prop en prop vol. Een busje waar je 2 uur bijna met je benen in je nek moet zitten, op een veel te slechte weg.. Dan wil je proberen te slapen, maar dat gaat gewoon niet. Je stuiterd namelijk door het hele busje heen. Dus zo recht op mogelijk zitten en muziek in je oren, genieten van de mooie omgeving. Tiwanaku is super mooi. Klein oud dorpje, lijkt zelfs een beetje verlaten. Hele oude ruïnes en beelden. Een klas met kinderen tegeb gekomen die foto's van ons wilden maken. Super grappig, dus geposeerd voor de kids en natuurlijk zelf ook foto's met de kids. We hebben hier ongeveer 4 uur rond gelopen, de kleine en grote inca beelden waren echt prachtig. Verder ook naar musea geweest daar en uiteraard alles bekeken. Maar ergens ook een beetje gehaast, omdat Cecilie haar tattoo nog moet laten zetten en we om 18:00 de bus naar Santa Cruz moeten hebben. Dus genoten van al het moois en toen weer terug gegaan naar Loki om uit te checken. En omdat we zo veel 'ellende' hebben meegemaakt met die kamers en 'verplicht' on de staffkamer moesten slapen. Hoeven we helemaal niets te betalen voor de overnachtingen. Erg chill!!! Scheelt toch weer wat.. Nu klaarmaken voor de 18 urige busreis en wachten op Cecilië! Maar eerst nog even de rest gedag zeggen en nu ook echt afscheid genomen van Leander, bah.. Uiteindelijk met de barmensen een afscheids-bloodbomb gedronken. En gezegd: See you later.. Beter dan: Goodbye. En de deur achter ons dicht getrokken, op naar de bus!
Slideshow Report as Spam

Post your own travel photos for friends and family More Pictures

Comments

Harmen on

Kimmie!

Wist niet dat je er zo'n leuk blog op nahield! Zal eens zien of ik het allemaal kan bijlezen..! ;-) Leuk om te lezen dat je van alles leert op je reis, zowel qua mensen als geduld of haasten. Of eigenlijk niet-haasten dan. Haha. Geniet ervan, de tijd vliegt vast! Xx.

Harmen on

Oh ja, TOEVAL!!!! :D

Add Comment

Use this image in your site

Copy and paste this html: