Penrith week 1&2
Trip Start
Jul 17, 2010
1
7
22
Trip End
Dec 22, 2010
Op veler verzoek dan eindelijk een update over mijn eerste 2 weekjes co-schap in Nepean Hospital in Penrith.
Maandagochtend 26 juli kwam ik aan op station Penrith, waar ik er al snel achter kwam dat er waarschijnlijk niet al te veel te beleven was in het stadje. Eenmaal in het ziekenhuis (dat niet in Penrith is, maar in het gehucht ernaast genaamd Kingswood) kreeg ik van 9-12 een introductie met rondleiding door het ziekenhuis. Tijdens de introductie kwam vrij duidelijk naar voren dat ze niet al te veel verwachten van internationale studenten omdat die de reputatie hebben weg te blijven en rond te reizen, dus ze had het in plaats van over de afdeling of het ziekenhuis eigenlijk met name over alle uitstapjes die ik kon maken. Over het coschap vertelde ze eigenlijk alleen dat alles kon en dat het vooral bij mezelf lag wat ik deed. In Penrith was zoals ik al dacht vrijwel niets te doen en bovendien kreeg ik te horen dat ik maar beter voor het donker (17.30!) thuis kon zijn, want het was niet veilig op straat. Fijn. Om 12uur kreeg ik de sleutel van mijn appartement, 100m van het ziekenhuis. Een enorm groot (en behoorlijk leeg) 2-kamerappartement in mijn eentje. 's Middags boodschappen gedaan bij de dichtstbijzijnde supermarkt (15 minuten met de bus). Ik kwam er ook al snel achter dat het hier in Kingswood 's avonds hartstikke koud is, maar ik heb enkel glas geen verwarming dus daar zat ik dan met 2 broeken en 5 lagen shirts+truien onder een dekentje op de bank.
Maargoed ik liet me niet ontmoedigen, het coschap zou vast leuk zijn dus dinsdag ging ik vol goede moed naar de kinderafdeling. Me braaf aan iedereen voorgesteld om vervolgens de hele dag genegeerd te worden en nergens bij betrokken te worden. Nice, dat belooft veel goeds voor de komende weken. 's Middags was er een poli waar ik heen ging, alwaar er nog 2 andere studenten waren dus zaten we met zijn 3en mee te kijken, niet bepaald interactief en we mochten ook niets zelf doen. Van hen hoorde ik dat er de volgende week nog 8 andere studenten vanuit Sydney zouden beginnen bij kindergeneeskunde, dus liepen we dan met zijn 11en op de kleine afdeling met nog minder te doen. Niet heel bemoedigend. Maar nog steeds wilde ik het er niet bij laten zitten, dus ik bleef maar gewoon overal heen gaan en me overal voorstellen ook al was het snel duidelijk dat niet alleen de internationale studenten maar ook de locale Australische studenten de gewoonte hebben om gewoon niet op te dagen (niet dat het hier uitmaakt). Woensdag begon al niet veel beter, want ik had me 's ochtends vroeg toen ik in pyjama naar de badkamer ging uit mijn slaapkamer gesloten waar mijn telefoon en sleutel lagen (hoe ik weet het niet??), dus kon ik in mijn pyjamatje naar de buurjongens met de vraag of ik bij hen naar het service-kantoor mocht bellen om te vragen of er iemand kon komen om mijn deur open te maken. Heel fijn:p De rest van de dag was niet veel beter.
Donderdag had ik het helemaal gehad met het niets doen, genegeerd te worden en niets te leren (wil toch wel IETS oppikken) want ik vond voor zover ik er iets van had meegekregen kindergeneeskunde best leuk. Wilde aan de ene kant ook niet gelijk de handdoek in de ring gooien, maar als ik hier dan toch 8 weken moet zitten dan wil ik ook wel wat doen! Dus heb ik rond 10uur gesprek gehad met vrouw van international office, hoofd van kindergeneeskunde en de hoofd-kinderarts (jawel, ze namen het serieus), waar ze eigenlijk heel fijn reageerden en het alleen maar leuk vonden dat ik ook echt wat wilde leren hier. Eigenlijk gelijk vanaf die middag was iedereen heel aardig, laten ze me veel dingen doen en komen ze me halen als er iets leuks te zien is. Denk dat ze vooraf dachten 'O daar hebben we weer zo'n buitenlandse nietsnut'. Vooral al veel baby's onderzocht hier, want hier moet elke baby die in het ziekenhuis geboren wordt door kinderarts worden onderzocht voordat hij naar huis mag (weet niet hoe dat in NL is?), zo schattig. :) Afgelopen maandag zijn de 8 andere studenten uit Sydney begonnen. Inderdaad nu wat minder te doen want je loopt met 3-4 studenten met 1 registrar mee, maar er is wel meer gezelligheid dus ik vind het allemaal prima. Moet er nog steeds wel erg aan wennen hoe anders het hier is dan in Nederland. Ben er heilig van overtuigd dat wij betere dokters worden dan de studenten hier, want het hangt hier allemaal af van je eigen initiatief wat de meesten interpreteren als lekker wegblijven.
Aangezien er in Penrith echt niets te doen is, ben ik afgelopen twee weekenden steeds naar Sydney weggevlucht op vrijdagmiddag.
Eerste weekend was ik 's ochtends op weg naar Harbour Bridge en kwam ik langs Museum of Contemporary Art, waar een groot bord hing met 'Entry Free'. Dus Hollander als ik ben, moest ik natuurlijk even een kijkje nemen. Eenmaal binnen bij de informatiebalie om een plattegrondje te halen, zeiden ze dat als ik zou rennen ik nog de GRATIS ferry naar Cockatoo Island kon halen. Geen idee wat Cockatoo Island was, maar een gratis ferry klonk goed (ons benne Hollander) dus 5 minuten later zat ik op de ferry. Het was heerlijk weer en vanaf het water had je supermooi uitzicht over Sydney, Harbour Bridge en Opera House, dus een gratis relaxed boottochtje. Cockatoo Island bleek een voormalige gevangenis, daarna opvang voor wezen en daarna scheepswerf. Nu worden alle gebouwen vanuit die jaren gebruikt als expositieruimte voor kunstenaars. Ben niet zo'n kunstliefhebber, dus 45minuten later zat ik weer lekker op de gratis ferry terug :) Vervolgens doorgelopen op zoek naar het punt waar ik de Harbour Bridge op kon. Het echt beklimmen van de brug zelf kost 200 dollar, dus dat vond ik iets te gortig, maar je kunt voor 10 dollar een van de pilaren van de brug beklimmen met daarin een museum over de bouw van de Harbour Bridge. Supermooi uitzicht en wel interessant om te zien hoe ze die brug gemaakt hebben rond 1920 zonder veiligheidsmaatregelen!! Die mannen stonden los (zonder harnasje oid) en zonder helm op die balken en toch zijn er maar 16 mensen in de 7 jaar en 356 dagen overleden in de bouw. Ik zeg 'maar' omdat wanneer je de omstandigheden ziet echt verwacht dat er elke week wel iemand zou sneuvelen. 's Avonds ben ik met het Deense meisje Jannie dat ik de week ervoor in hostel had leren kennen en 2 van haar Deense studiegenootjes (Liese en Jakob) uit eten geweest en wezen stappen bij de 3 Wise Monkeys. Volgende dag superbrak en moe, dus was blij toen ik weer in mijn appartement was om 14u en weer kon gaan slapen :p
Dit weekend ben ik vrijdag weer met de Denen uit eten geweest. Niet bepaald een succes. We waren een groep andere Denen (die zijn hier overal!) tegengekomen die zeiden dat we echt naar die en die Thai moesten. We hadden ontzettend honger, dus snel besteld en we vielen vol enthousiasme aan op ons eten. Na 1 hap stond onze mond in brand zo heet was het! Tranen rolden over de wangen, neuzen begonnen te lopen en alle 4 een rode kleur. Volgende hap was net zo erg, dus we hebben betaald en zijn naar de kroeg gegaan om de mond te blussen. Vervolgens wezen stappen. Eerst naar de Soho House in Kings Cross, echt een tent om gezien te worden en niet zozeer om een leuke tijd te hebben met slechte muziek en veel te vol. Na 1,5 uur hadden we het wel weer gezien en hoorden we van weer een andere Deen dat we naar Ivy moesten. Prima, op naar Ivy. Een schijnbaar exclusieve club met 2 delen. Wij liepen maar achter 2 kerels aan naar wat een soort receptiehal van een hotel leek, zij gingen naar de lift dus wij erachteraan. In de lift (met personeel!) naar de 4e verdieping waar we uitstapten in wat eruitzag als een videoclip. Een supermooi zwembad met daaromheen planten en palmbomen, 2 barren en inhammen met relaxte banken. Het was niet overdekt dus overal heaters. Ik had helaas mijn camera niet bij me, maar Jannie heeft foto's gemaakt dus die krijg ik nog. Daar hebben we uurtje rondgehangen waarna we dezelfde 2 kerels hebben gevolgd naar deel 2 van de club. Weer met de lift naar beneden en aan de overkant van het smalle straatje een grote trap op binnenkomend in supermooie club. Het leek beetje op Romeins paleis met midden in buitenlucht en de randen overdekt (als je begrijpt wat ik bedoel). Twee verdiepingen met balkonnen, waar ook weer allemaal relax hoekjes met banken waren. Echt supersjeike tent. Zaterdag ben ik naar de musical 'Wicked' geweest. Was heel goed en ontzettend mooie zaal en decor waar ik helaas geen foto van mocht nemen van de stoelenmeneer. Vervolgens in mijn decadente hostel met kamergenootjes naar de sauna en het zwembad geweest (jawel), 's avonds weer uit eten en lekker gerelaxed. Sraks maar weer met de trein richting Penrith. Heb donderdag gehoord dat ik vanaf volgende week een kamergenootje krijg, dus dat is wel gezellig!
Maandagochtend 26 juli kwam ik aan op station Penrith, waar ik er al snel achter kwam dat er waarschijnlijk niet al te veel te beleven was in het stadje. Eenmaal in het ziekenhuis (dat niet in Penrith is, maar in het gehucht ernaast genaamd Kingswood) kreeg ik van 9-12 een introductie met rondleiding door het ziekenhuis. Tijdens de introductie kwam vrij duidelijk naar voren dat ze niet al te veel verwachten van internationale studenten omdat die de reputatie hebben weg te blijven en rond te reizen, dus ze had het in plaats van over de afdeling of het ziekenhuis eigenlijk met name over alle uitstapjes die ik kon maken. Over het coschap vertelde ze eigenlijk alleen dat alles kon en dat het vooral bij mezelf lag wat ik deed. In Penrith was zoals ik al dacht vrijwel niets te doen en bovendien kreeg ik te horen dat ik maar beter voor het donker (17.30!) thuis kon zijn, want het was niet veilig op straat. Fijn. Om 12uur kreeg ik de sleutel van mijn appartement, 100m van het ziekenhuis. Een enorm groot (en behoorlijk leeg) 2-kamerappartement in mijn eentje. 's Middags boodschappen gedaan bij de dichtstbijzijnde supermarkt (15 minuten met de bus). Ik kwam er ook al snel achter dat het hier in Kingswood 's avonds hartstikke koud is, maar ik heb enkel glas geen verwarming dus daar zat ik dan met 2 broeken en 5 lagen shirts+truien onder een dekentje op de bank.
Maargoed ik liet me niet ontmoedigen, het coschap zou vast leuk zijn dus dinsdag ging ik vol goede moed naar de kinderafdeling. Me braaf aan iedereen voorgesteld om vervolgens de hele dag genegeerd te worden en nergens bij betrokken te worden. Nice, dat belooft veel goeds voor de komende weken. 's Middags was er een poli waar ik heen ging, alwaar er nog 2 andere studenten waren dus zaten we met zijn 3en mee te kijken, niet bepaald interactief en we mochten ook niets zelf doen. Van hen hoorde ik dat er de volgende week nog 8 andere studenten vanuit Sydney zouden beginnen bij kindergeneeskunde, dus liepen we dan met zijn 11en op de kleine afdeling met nog minder te doen. Niet heel bemoedigend. Maar nog steeds wilde ik het er niet bij laten zitten, dus ik bleef maar gewoon overal heen gaan en me overal voorstellen ook al was het snel duidelijk dat niet alleen de internationale studenten maar ook de locale Australische studenten de gewoonte hebben om gewoon niet op te dagen (niet dat het hier uitmaakt). Woensdag begon al niet veel beter, want ik had me 's ochtends vroeg toen ik in pyjama naar de badkamer ging uit mijn slaapkamer gesloten waar mijn telefoon en sleutel lagen (hoe ik weet het niet??), dus kon ik in mijn pyjamatje naar de buurjongens met de vraag of ik bij hen naar het service-kantoor mocht bellen om te vragen of er iemand kon komen om mijn deur open te maken. Heel fijn:p De rest van de dag was niet veel beter.
Donderdag had ik het helemaal gehad met het niets doen, genegeerd te worden en niets te leren (wil toch wel IETS oppikken) want ik vond voor zover ik er iets van had meegekregen kindergeneeskunde best leuk. Wilde aan de ene kant ook niet gelijk de handdoek in de ring gooien, maar als ik hier dan toch 8 weken moet zitten dan wil ik ook wel wat doen! Dus heb ik rond 10uur gesprek gehad met vrouw van international office, hoofd van kindergeneeskunde en de hoofd-kinderarts (jawel, ze namen het serieus), waar ze eigenlijk heel fijn reageerden en het alleen maar leuk vonden dat ik ook echt wat wilde leren hier. Eigenlijk gelijk vanaf die middag was iedereen heel aardig, laten ze me veel dingen doen en komen ze me halen als er iets leuks te zien is. Denk dat ze vooraf dachten 'O daar hebben we weer zo'n buitenlandse nietsnut'. Vooral al veel baby's onderzocht hier, want hier moet elke baby die in het ziekenhuis geboren wordt door kinderarts worden onderzocht voordat hij naar huis mag (weet niet hoe dat in NL is?), zo schattig. :) Afgelopen maandag zijn de 8 andere studenten uit Sydney begonnen. Inderdaad nu wat minder te doen want je loopt met 3-4 studenten met 1 registrar mee, maar er is wel meer gezelligheid dus ik vind het allemaal prima. Moet er nog steeds wel erg aan wennen hoe anders het hier is dan in Nederland. Ben er heilig van overtuigd dat wij betere dokters worden dan de studenten hier, want het hangt hier allemaal af van je eigen initiatief wat de meesten interpreteren als lekker wegblijven.
Aangezien er in Penrith echt niets te doen is, ben ik afgelopen twee weekenden steeds naar Sydney weggevlucht op vrijdagmiddag.
Eerste weekend was ik 's ochtends op weg naar Harbour Bridge en kwam ik langs Museum of Contemporary Art, waar een groot bord hing met 'Entry Free'. Dus Hollander als ik ben, moest ik natuurlijk even een kijkje nemen. Eenmaal binnen bij de informatiebalie om een plattegrondje te halen, zeiden ze dat als ik zou rennen ik nog de GRATIS ferry naar Cockatoo Island kon halen. Geen idee wat Cockatoo Island was, maar een gratis ferry klonk goed (ons benne Hollander) dus 5 minuten later zat ik op de ferry. Het was heerlijk weer en vanaf het water had je supermooi uitzicht over Sydney, Harbour Bridge en Opera House, dus een gratis relaxed boottochtje. Cockatoo Island bleek een voormalige gevangenis, daarna opvang voor wezen en daarna scheepswerf. Nu worden alle gebouwen vanuit die jaren gebruikt als expositieruimte voor kunstenaars. Ben niet zo'n kunstliefhebber, dus 45minuten later zat ik weer lekker op de gratis ferry terug :) Vervolgens doorgelopen op zoek naar het punt waar ik de Harbour Bridge op kon. Het echt beklimmen van de brug zelf kost 200 dollar, dus dat vond ik iets te gortig, maar je kunt voor 10 dollar een van de pilaren van de brug beklimmen met daarin een museum over de bouw van de Harbour Bridge. Supermooi uitzicht en wel interessant om te zien hoe ze die brug gemaakt hebben rond 1920 zonder veiligheidsmaatregelen!! Die mannen stonden los (zonder harnasje oid) en zonder helm op die balken en toch zijn er maar 16 mensen in de 7 jaar en 356 dagen overleden in de bouw. Ik zeg 'maar' omdat wanneer je de omstandigheden ziet echt verwacht dat er elke week wel iemand zou sneuvelen. 's Avonds ben ik met het Deense meisje Jannie dat ik de week ervoor in hostel had leren kennen en 2 van haar Deense studiegenootjes (Liese en Jakob) uit eten geweest en wezen stappen bij de 3 Wise Monkeys. Volgende dag superbrak en moe, dus was blij toen ik weer in mijn appartement was om 14u en weer kon gaan slapen :p
Dit weekend ben ik vrijdag weer met de Denen uit eten geweest. Niet bepaald een succes. We waren een groep andere Denen (die zijn hier overal!) tegengekomen die zeiden dat we echt naar die en die Thai moesten. We hadden ontzettend honger, dus snel besteld en we vielen vol enthousiasme aan op ons eten. Na 1 hap stond onze mond in brand zo heet was het! Tranen rolden over de wangen, neuzen begonnen te lopen en alle 4 een rode kleur. Volgende hap was net zo erg, dus we hebben betaald en zijn naar de kroeg gegaan om de mond te blussen. Vervolgens wezen stappen. Eerst naar de Soho House in Kings Cross, echt een tent om gezien te worden en niet zozeer om een leuke tijd te hebben met slechte muziek en veel te vol. Na 1,5 uur hadden we het wel weer gezien en hoorden we van weer een andere Deen dat we naar Ivy moesten. Prima, op naar Ivy. Een schijnbaar exclusieve club met 2 delen. Wij liepen maar achter 2 kerels aan naar wat een soort receptiehal van een hotel leek, zij gingen naar de lift dus wij erachteraan. In de lift (met personeel!) naar de 4e verdieping waar we uitstapten in wat eruitzag als een videoclip. Een supermooi zwembad met daaromheen planten en palmbomen, 2 barren en inhammen met relaxte banken. Het was niet overdekt dus overal heaters. Ik had helaas mijn camera niet bij me, maar Jannie heeft foto's gemaakt dus die krijg ik nog. Daar hebben we uurtje rondgehangen waarna we dezelfde 2 kerels hebben gevolgd naar deel 2 van de club. Weer met de lift naar beneden en aan de overkant van het smalle straatje een grote trap op binnenkomend in supermooie club. Het leek beetje op Romeins paleis met midden in buitenlucht en de randen overdekt (als je begrijpt wat ik bedoel). Twee verdiepingen met balkonnen, waar ook weer allemaal relax hoekjes met banken waren. Echt supersjeike tent. Zaterdag ben ik naar de musical 'Wicked' geweest. Was heel goed en ontzettend mooie zaal en decor waar ik helaas geen foto van mocht nemen van de stoelenmeneer. Vervolgens in mijn decadente hostel met kamergenootjes naar de sauna en het zwembad geweest (jawel), 's avonds weer uit eten en lekker gerelaxed. Sraks maar weer met de trein richting Penrith. Heb donderdag gehoord dat ik vanaf volgende week een kamergenootje krijg, dus dat is wel gezellig!


Comments
Hey chicka! Zo wat ziet dat appartementje er ontzettend relaxed uit! Al zou wat meer invulling van een kamergenoot idd welkom zijn! En wat goed dat je op je coschap hebt aangegeven dat je meer wilt doen!! Ik hoop dat het dan wat interessanter wordt! En verder zien de foto's van je tripjes er heel chill uit! Ik wil ook naar sydney! Geniet ervan!
Veel plezier! dikke kus, Lief
Kimmeke!
Leuk verhaal weer :D! Fijn om weer wat van je te horen! Wat balen dat het die eerste week zo moeizaam ging maar supergoed dat je dat hebt aangegeven! Hopelijk begrijpen ze nu dat je wel wat wil leren :D En leuke uitstapjes maak je iedere keer! Het ziet er echt zo gaaf uit daar! en superchill appartementje zeg! heel veel succes aankomende week! en schrijf maar snel weer een verhaal! Kus
Hey Kim, wat leuk dat je weer een verhaal hebt geschreven. Leuk om zo op de hoogte te blijven van jou leventje daar. Hopen blijft je coschap nu leuk en leerzaam! Volgens mij hou je het daar nog wel even vol met je leuke uitstapjes en activiteiten! Leuke foto's! Lieve kim blijf lekker genieten, ik ben jaloers!!!
Liefs Lot
Kim! Wij willen niet alleen van de reisje op de hoogte gehouden worden maar ook van het harde werkende leven! Goed om te horen dat je een voet tussen de deur hebt kunnen krijgen en dat Sydney goed bevalt!
Marka, Janna en ik zijn alweer terug van vakantie. Na bezoek aan Kopenhagen en een dagje kamperen was ik het beu en dus gooide ik een pan kokend water over mezelf. Dus na een bezoek ehbo in Zweden met een ingepakt been thuis op de bank. Uit solidariteit heeft Janna toen hete koffie over zich heen gegooid, dus die is ook zielig. Leve zuster Marka!
x
Lieve Kim!!
Leuk leuk en wat een chill appartement!! Hoop dat je coschap nu iets gezelliger en wellicht ook nog leerzaam is, is best prettig!!
Wat vet dat je naar Wicked bent geweest, dat is echt mijn lievelingsmusical haha! Die 2 plastic bekers (die eigenlijk vet onhandig zijn maar Jack of Stefaan toch steeds gebruikt) zijn daarvan!
Enjoy chick! Oeh! Eind vd week ga ik Zuid Afrika boeken! I´ll let you know wanneer ik je weer zie! :)
Dikke kus!!
Een berichtje van mij, helaas dus weer uit Nederland.
Twee benen met flinke tweedegraads brandwonden zijn niet ideaal voor
een roadtrip, dus weer terug hier! Kopenhagen was in ieder geval erg mooi!
Top dat je weer een verhaal hebt gepost, hoorde zo weinig dat ik al dacht dat het niet ideaal was tijdens je coschap, fijn dat dat nu beter is!
Hopelijk krijg je er ook een leuke kamergenoot bij, dat maakt het gezellig!
Geniet ervan daar!
Kuskus
HEe kim!
Zijn je nieuwe huisgenoten er al? Hopelijk nemen zij leuke posters mee om op die witte muren te plakken.
Kun je nog antwoord geven op de vraag die annie in de mail stelde hihi?
KEn een meid van triton die ook aan de studie is in Sydney, ze woont aan het strand, al ff wat gegevens van haar opzoeken en wie weet kun je gezellig biertje met haar drinken!
tot snel
kus